فایل پاورپوینت کامل مشروطه ربوده شد

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل مشروطه ربوده شد :

خواست واقعی ملت ایران در نهضت مشروطه، نو شدن زندگی فردی و اجتماعی همراه با پایبندی به سنت و سعادت اخروی بود که با گسترش آزادی های سیاسی و مشروط شدن حکومت به قیود شریعت، تأمین می شد. بررسی ریشه های جنبش و کارنامه ی رهبران و پیروان موج اول آن، به خوبی نشان گر درستی این ادعاست.

اما در موج دوم مشروطه که از سفارت بریتانیا برآمد، روشنفکران سکولار -که پیش از آن به دلیل فقدان پایگاه مردمی، خود را همراه با نهضت عدالت خواهانه ی مردم به رهبری عالمان دینی نشان می دادند- جریان مشروطه را به حرکتی برای دین زدایی و حاکم نمودن ارزش های سکولار تبدیل کردند.

نتیجه ی این امر در فرآیندی ۱۴ ساله، روی کار آمدن حکومت رضاخان میرپنج شد که قلدری و خودکامگی سیاسی را با غرب گرایی و دین گریزی جمع می کرد. حاکمیت پهلوی، خواست روشنفکری غرب گرا- قداست زدایی و عرفی سازی- را تأمین می کرد؛ گرچه خواست مردم- عدالت و آزادی در سایه دین داری- را یکسره بر باد می داد. بی دلیل نیست که عامه ی مردم همیشه از دوران حکومت رضاخان، تصویری سیاه در ذهن دارند اما روشنفکران او را سرآغاز ایران نوین و متجدد می خوانند!

سیاست های رضاخانی، همان آروزهای روشنفکری بود. در افق نگاه روشنفکر غرب گرا، چیزی بیش از تجدد مآبی سطحی برای زدودن ارزش های دینی و سنتی که به نام خرافه زدایی صورت می گرفت- و در بهترین حالت با لاف آزادی و کرامت انسانی به قرائت غربی و تنها برای حفظ جایگاه روشنفکران همراه بود- دیده نمی شود. از این رو در تمام دوران سطلنت پهلوی، یک حرکت پایدار و استوار هم از این جماعت علیه خودکامگی و به نفع مردم سالاری نمی بینیم. از همین روست که نهضت آزادی و جبهه ملی که نمادهای برجسته ی روشنفکری لیبرال ایرانی، با رنگ و بوی مذهبی یا بدون آن بودند، تا آخرین لحظه ها از ورود به جریان انقلاب اسلامی علیه رژیم پهلوی پرهیز داشتند و به اصلاحاتی سیاسی در چارچوب قانون اساسی دلخوش بودند.

مسأله ای که نبود!

مسأله ی اصلی روشنفکری لیبرال، هیچ گاه در ایران اسلامی وجود خارجی نداشت. متولیان مسیحیت در قرون وسطا، دچار انحرافاتی شده بودند که ریشه در تحریف های صورت گرفته در متن کتاب مقدس داشت. اما در اسلام هیچ گاه کتاب خدا (قرآن) دچار تحریف نشده بود و هر انحرافی حتی اگر از سوی محققان و مروّجان دین صورت می گرفت، با سنجه های روشن برآمده از کتاب و سنت تطبیق می شد و تکلیف روشن بود. از قضا گره ی کور روشنفکری غرب گرای ایرانی، ندیدن همین تفاوت است. تجربه ی وجود دین و دین داری در قرون وسطا این گزاره را پیش روی روشنفکران غربی گذاشت که برای رسیدن به مدارا و هم زیستی مسالمت آمیز اجتماعی، چاره ای جز پذیرش نسبی گرایی و تکثرگرایی اعتقادی نیست. کتاب مقدس مسیحیان نیز که روایت ها و قرائت های گوناگونی از آن در دست بود، چنین نسخه ای را برمی تابید. اما در آموزه های اسلام، برای مدارای اجتماعی نیازی به تغییردادن اعتقادات دینی نبوده و نیست. برتری نظام اجتماعی اسلام در این است که بدون عقب نشینی از باورهای دینی، در میدان عمل، مدارا با مخالفان و منتقدان را تجویز می کند.

مسأله ی دین گرایان در مشروطه، عدالت بود که البته جز در سایه سار آزادی از استعمار و استبداد حاصل نمی شد. اما مسأله ی غرب گرایان آزادی از چارچوب های دینی و سنت و در واقع نوعی اباحی گری بود که در سایه ی استبداد هم محقق می شد؛ و البته شد!

مشروطه برای تجددگرایان ایرانی، تنها یک راهبرد بود و نه یک آرمان و دغدغه ی اصیل. از این رو جایگاه روشی و ابزاری داشت و هنگامی که به نتیجه ی دلخواه آن ها نرسید، راهبردی دیگر که همان استبداد رضاخانی بود، در پیش گرفته شد. دین گریزی و سنت ستیزی های رضاخانی- مانند کشف حجاب، تأسیس دانشکده ی معقول و منقول، اصلاح نظام اداری و قضائی برای کوتاه کردن دست روحانیان از مناصب اجتماعی وغیره- همه مورد تأیید روشنفکران غرب گرای ایرانی بود. رضاخان در همه ی این رفتارها، پشتیبانی روشنفکران را از طراحی تا اجرا با خود داشت.

جعبه ی سیاه انحراف مشروطه از عدالت خواهی به اباحی گری، سفارت بریتانیا بود. آن جا بود که مفهوم پردازی دیگری از مشروطه غیر از آن چه رهبران روحانی تا آن روز به دنبال آن بودند، صورت گرفت و به بست نشینان تفهیم شد و خواست های آن ها رنگ و بو و سمت و سوی دیگری گرفت. اباحی گری، حلقه ی وصل مشروطه به استبداد پهلوی شد و باز هم بریتانیا در این میان نقش پررنگی داشت.

بانیان هرج و مرج، حامیان استبداد

نتیجه ی مشروطه ی غیرمشروعه، هرج و مرج بی سابقه ای در امر ملک و ملت شد که برای رفع آن نسخه ی دیکتاتوری پهلوی پیچیده شد. رضاخان برای برقراری امنیت در جامعه ای پرآشوب که نمودار کارنامه روشنفکران غرب گرای ایرانی بود، بر سریر قدرت نشست. نگاهی به ترورهای انجام شده توسط مشروطه طلبان غرب گرا به خوبی نشان می دهد که ناامنی آن روزهای وطن، نتیجه ی کدام نسخه برای ایران در حال گذار از قاجار است!

مجرمان موج اول مشروطه، با افتخار و طلب کاری به صحنه ی جنایت بازگشتند: مخبرالسلطنه، عین الدوله، حسینقلی خان نواب، سردار اسعد بختیاری و سردار تنکابنی و غیره داعیه دار مشروطه ی غیرمشروعه بودند. در چنین فضایی، حتی دفتر روزنامه منتشر کننده پنج اصل پیشنهادی شیخ فضل الله برای تعدیل خودکامگی و وابستگی موج دوم مشروطه و تضمین اسلامیت آن، از یورش مشروطه طلبان جدید در امان نماند.

چاپخانه ها از انتشار مکتوبات شیخ امتناع ورزیدند و مدتی نگذشت که مجتهد اول تهران در انظار عموم بر سر دار رفت و پیش بینی های او یکی پس از دیگری به وقوع پیوست. مجتهدان دیگر تهران نیز مانند بهبهانی ترور شدند، یا مثل طباطبائی خانه نشین گشتند و یا چون حاج آقا نورالله و آقانجفی اصفهانی رنج تبعید را بر خود پذیرفتند. نصیب آخوند خراسانی، مرگی مشکوک بود و کتاب میرازی نائینی از بازار آشفته ی چاپ و نشر آن دوران، جمع شد.

جریان روشنفکری لیبرال که به دلیل تضاد بنیادین با اندیشه های دینی، هیچ گاه نمی توانست پایگاه اجتماعی گسترده ای داشته باشد، با ظهور اولین نشانه های پیروزی، تغییر چهره داد و نقاب دین گرایی و استبداد ستیزی