فایل پاورپوینت کامل اقتدار و رشادت

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل اقتدار و رشادت :

۱۲ تیر سال ۱۳۶۷ و فقط ۲۳ دقیقه قبل از رسیدن به مقصد، به جای فرودگاه دوبی، آب های نیلگون خلیج فارس میزبان هواپیمای مسافربری ایران شد و تمام ۲۹۰ سرنشین هواپیمای پرواز ۶۵۵ را در آغوش مادرانه اش جای داد. همه چیز به حضور یک مهمان ناخوانده در آب های خلیج فارس برمی گشت؛ یک ناو آمریکایی که بی دعوت آمده بود و عاقبت هم اسباب زحمت و مصیبت برای صاحبخانه شد.

وعده خدا اما غم جانکاه ترین مصیبت ها را هم از دل ها می برد و حتی اگر سی و یک سال هم گذشته باشد، با تحققش آبی می شود بر آتش دل ها. خبر سرنگونی پهپاد فوق پیشرفته آمریکا بر فراز آب های خلیج همیشه فارس به دست توانمند شیربچه های سپاه، بیش از همه لبخند را بر لب خانواده شهدای فاجعه سرنگونی هواپیمای مسافربری ایران توسط ناو آمریکایی نشاند و مرهمی شد بر زخم همیشه تازه قلبشان. در سالگرد این جنایت و به بهانه هم زمانی و هم مکانی اش با حماسه سپاه در سرنگونی پهپاد آمریکایی، با «جواد نیکی ملکی»، فرزند شهید «حسین نیکی ملکی»، عضو تیم امنیت پرواز هواپیمای مسافربری سرنگون شده ایران در ۱۲ تیر سال ۱۳۶۷ گفت وگو کرده ایم.

ژست حمایت از بیگناهان، به آمریکا نمی آید

بعد از سرنگونی پهپاد آمریکا توسط سپاه، آقای ترامپ ادعا کرد دستور حمله به ۳ نقطه از ایران را به دلیل احتمال کشته شدن ۱۵۰ نفر لغو کرده! ظاهراً حافظه ترامپ خیلی ضعیف است چون ۳۱ سال قبل در چنین روزهایی، ناو آمریکایی یک هواپیمای مسافربری ایران را بر فراز آب های خلیج فارس هدف گرفت و تمام ۲۹۰ سرنشین غیرنظامی آن را که ۶۶ نفر از آن ها کودک بودند، به شهادت رساند بی آنکه نگران قربانی شدن بیگناهان باشد. به نظرمی رسد این شوخی تلخ ترامپ از نگاه خانواده شهدای جنایت ۱۲ تیر سال ۱۳۶۷، گزنده تر بوده باشد.

اصلاً حافظه ترامپ ضعیف نیست و کاملاً متوجه است چه می گوید. از جنایات آمریکا هم خود ترامپ و افکار عمومی جهان باخبرند. در دوره خود او هم جنایات متعددی اتفاق افتاده است. بنابراین مسئله این نیست که واقعاً ترامپ به موضوعی که مطرح کرده، اعتقاد داشته. موضوع این است که در سال ۱۳۶۷ فاجعه ای در خلیج فارس برمبنای زورگویی، نامردی و زیرپاگذاشتن تمام معیارهای انسانی و دینی توسط آمریکا اتقاق افتاد و حالا ۳۱ سال بعد تقریباً در همان محدوده، عکس آن حادثه براساس شجاعت، تدبیر و عقلانیت از طرف سپاه اتفاق افتاده است. همین جا هم باید بگویم دست سپاه درد نکند، دمشان گرم.

خوب، با این اتفاق، هیمنه و ژست ابرقدرتی آمریکا دچار خلل جدی شد و باید عکس العملی نشان می داد. اما ترامپ هیچ گزینه ای برای نشان دادن واکنش در دست نداشت. بنابراین آمدند یک شوی تبلیغاتی راه انداختند که بله، ما می خواستیم به ۳ نقطه از ایران حمله کنیم و… اولاً که آمریکا نمی تواند به ایران حمله کند. ثانیاً به فرض محال، اگر هم بخواهد حمله کند، پاسخ هایی که خواهد گرفت، شاید ۱۰ برابر خواهد بود در منطقه. شاید در جلساتی که در کاخ سفید و کنگره در این باره داشته اند، به اعداد مثلاً ۱۵۰ کشته از ایران رسیده باشند اما آنچه این موضوع را خدشه دار می کند، این است که اگر عدد برای ایران، ۱۰۰ و ۲۰۰ نفر کشته باشد، آن طرف هزار و ۲ هزار نفر تلفات برای آمریکایی ها خواهد بود. طبیعتاً به این نقطه نرسیدند و دستور حمله ای هم قطعاً صادر نشده. یعنی با عقلانیت و با آن معادلات تاجرمسلکانه ترامپ سازگار نیست. واقعیت این است که نزدیک انتخابات آمریکاست و ترامپ اصلاً دنبال درگیری نیست، آن هم درگیری که ممکن است ضربات چندبرابری برای آمریکا درپی داشته باشد.

بنابراین اصلاً نیازی نیست برگردیم به جنایت سال ۱۳۶۷ در خلیج فارس یا جنایتشان در هیروشیما و ناکازاکی. همین حالا آمریکایی ها در نقاط مختلف دارند جنایت و از جنایتکاران حمایت می کنند. این اتفاق درواقع یک موضع انفعالی بود در حوزه عملیات روانی که اتفاقاً ناموفق هم بود یعنی هیچ کس آن را باور نکرد چون آمریکایی ها با دستپاچگی این عملیات را طراحی کردند. دلیلش هم این بود که آن سیلی را غیرمنتظره دریافت کردند و البته بچه های سپاه عادت دارند به این سیلی زدن ها.

ترامپ هم فهمیده خامنه ای، خمینی دیگر است

اقدام دیگری که نشان دهنده دستپاچگی و استیصال آمریکا بود، تصمیم آن ها در تحریم دفتر رهبر معظم انقلاب بود…

بله. این هم یک اقدام عجولانه بود که نقاط ضعف بزرگی دارد. اولاً تحریم هایشان هیچ گونه اثری ندارد و صرفاً بار روانی دارد. ثانیاً در اعلام همین تحریم های بی اثر هم ترامپ به قدری دستپاچه بود که نام رهبر معظم انقلاب را «آیت الله خمینی» بیان کرد. بعد از این اتفاق، رفقا شوخی می کردند و می گفتند: ترامپ هم فهمیده «خامنه ای، خمینی دیگر است» اما بعضی ها در داخل هنوز هم نفهمیده اند…

از سرنگونی پهپاد آمریکایی بیشتر برای یمنی ها خوشحال شدم

الحمدلله اعضای خانواده ما، همگی بر مدار پدر حرکت می کنیم. یعنی می دانیم اعتباری که نزد خدا داریم، ناشی از خانواده شهید بودن و محبّ اهل بیت (ع) بودنمان است و سعی مان همیشه بر این بوده که فراموش نکنیم منبع اعتبارمان، آن شهید است و تلاش کنیم تا جای ممکن راه شهید را ادامه دهیم. بنابراین الحمدلله خانواده ما همگی انقلابی هستند و و پیگیر موضوعات. درخصوص این اتفاق هم بله، ما به عنوان یک خانواده ایرانی، مسلمان و خانواده شهید و به صورت ویژه تر، به عنوان خانواده شهید فاجعه سال ۱۳۶۷، واقعاً خوشحال شدیم اما در این باره و مبنای این خوشحالی، کمی توضیح می دهم.

ما اعتقاد داریم خوشحالی و ناراحتی مان باید مبنای الهی داشته باشد نه جنبه های شخصی. آن چیزی که باعث خوشحالی یا ناراحت شدن ما می شود، باید تنظیم باشد با همان چیزی که باعث خشنودی یا غضب خداوند و اهل بیت (ع) می شود. علاوه براین اگر ما معتقدیم ولی فقیه، نایب اهل بیت (ع) است و در این حوزه ولایت دارد، درستش این است که مبنای خوشحالی یا ناراحتی ما با عوامل خشنودی یا ناراحتی ولی فقیه هم تنظیم باشد. بنابراین ما اگر هم از ماجرای جنایت آمریکا در سال ۶۷ ناراحت باشیم، شایسته این است که ناراحتی مان مبنای شخصی نداشته باشد. جنبه های احساسی قضیه، سر جایش محفوظ است اما اصل ناراحتی ما چیز دیگری است.

دوستانم هم گاهی می پرسند: «به خاطر پدرت ناراحت هستی؟ به خاطر شهادت پدرت، از آمریکا بغض و کینه داری؟» در جواب می گویم: نه. به خاطر شخص پدرم – فردی که والد من بوده – از آمریکا ناراحت نیستم. اما به خاطر پدر معنوی ام، امام خمینی (ع)، که فرمودند: «بغض و کینه انقلابی تان را در سینه ها نگه دارید، با غضب و خشم بر دشمنانتان بنگرید و بدانید که پیروزی از آن شماست»، حتماً بغض و کینه دارم نسبت به آمریکا. به خاطر پدرم، امام خامنه ای، حتماً نسبت به آمریکا و آل سعود بغض و کینه دارم. و این بغض و کینه صرفاً احساسی نیست بلکه مبنای عقلایی و دینی و اعتقادی دارد و خاموش شدنی هم نیست. هر وقت آمریکا این ماهیتش را کنار گذاشت و ما هم توانستیم انتقام همه مستضعفان – نه فقط مسلمانان و شهدا – را بگیریم، این بغض و کینه ما هم خاموش می شود.

بنابراین من قطعاً از موفقیت سپاه در سرنگونی پهپاد آمریکایی خوشحال شدم اما خدا شاهد است که این خوشحالی به خاطر خودم نبود. در حال حاضر، مصداقی که مرا خوشحال کرده و این ضربه و تودهنی که به آمریکا زدیم، باعث تقویت آن بوده، مسئله «یمن» است. در حال حاضر این مسئله و مسئله فلسطین، بیش از همه برایم پررنگ تر است. الان جنگی بین حق و باطل، جاری است و مظلوم ترین ها در جبهه حق، یمنی ها و فلسطینی ها هستند. وقتی رأس جبهه حق که جمهوری اسلامی ایران است، به رأس جبهه باطل که آمریکاست سیلی می زند، ما خوشحال می شویم برای مظلومانی که دارند از حملات جبهه باطل لطمه می بینند. یعنی این پیروزی ها، دلگرمی است برای آن ها. ما با بچه های یمن در ارتباط هستیم و می دانیم چقدر از این قضیه خوشحال اند، همان طور که ما خوشحال می شویم وقتی یمنی ها علیه عربستان عملیات می کنند.

اساساً حادثه سرنگونی پهپاد «گلوبال هاوک» و خشم و استیصال آمریکا در این زمینه را هم باید در کنار چند اتفاق دیگر که در چند وقت اخیر در منطقه رخ داده، تحلیل کنیم.

پیروزی هایی که جبهه مقاومت در سوریه داشته. استیصال رژیم صهیونیستی در پذیرش زودهنگام آتش بس در درگیری های غزه که دلیلش این بود که تل آویو زیر حملات موشکی قرار گرفته بود و این حملات قابلیت فزایندگی هم داشت. پیشروی های جدی که انصارالله یمن هم در زمین و هم در نبرد هوایی علیه عربستان سعودی و آمریکا و اسراییل به عنوان پشتیبانانش داشته و به اعتقاد من شاید موثرترین عامل پیشروی اخیر محور مقاومت در منطقه بوده است. اساساً فصل جدیدی از معادلات نبرد الان در یمن در جزیان است و معادله «فرودگاه در برابر فرودگاه» دارد محقق می شود. همه این ها را در کنار حوادثی بگذاریم که برای نفتکش های ائتلاف سعودی در خلیج فارس و دریای عمان اتفاق افتاده – فارغ از اینکه عامل آن چه کسی است -، همه این ها نشان داده که آمریکا هیچ غلطی نمی تواند بکند و این موضوع برای چندمین بار اثبات شد. اقدام سپاه در سرنگونی پهپاد پیشرفته آمریکا، این زنجیره را تکمیل کرد و باعث شد به هیمنه ابرقدرتی آمریکا خدشه جدی وارد شود.

صدای سیلی سپاه به آمریکا را همه دنیا شنیدند

اتفاقی که بچه های سپاه رقم زدند، درواقع تکرار حرکت «نادر مهدوی» ها بود؛ با همان عزتمندی، شجاعت، دلیری و عقلانیت البته با نسخه به روزشده اش و در شرایطی که ایران قوی تر از ۳۰ سال قبل و آمریکا ضعیف تر از آن روزها شده است.

گلوبال هاوک، نماد تکنولوژی و قدرت آمریکایی ها در حوزه نظامی بود. آن ها قدرت خودشان را براساس تکنولوژی تعریف می کنند درحالی که ما قدرت خودمان را براساس ایمان و عقلانیت تعریف می کنیم. البته به تبع آن ایمان، تکنولوژی و دیگر لوازم را هم به کار می گیریم. آمریکایی ها احساس می کردند به راحتی می توانند به حریم هوایی کشورهای دیگر تجاوز کنند و چون ابرقدرت اند و تکنولوژی دارند، هیچ کس نمی تواند با آن ها مقابله کند. فکر می کردند با تکیه بر قدرت تکنولوژی شان، نسبت به ایران هم می توانند این حرکت را انجام دهند، درحالی که خدا از آمریکایی ها قوی تر است و خدا با ماست. همان طور که خدا با انصارالله و حزب الله است.

بنابراین آمریکایی ها در همان میدانی که در آن احساس ابرقدرتی می کردند، از ایران سیلی خوردند؛ سیلی که برایشان کاملاً غیرمنتظره و البته سنگین بود. و صدای این سیلی را همه کشورها و ملت ها و به ویژه قدرت های منطقه ای هم شنیدند. از آن طرف، باتوجه به عقلانیتی که بچه های سپاه داشتند و در حوزه رسانه ای هم فوراً وارد شده و فیلم و نقشه های مرتبط با این عملیات را منتشر کردند، کاملاً مشخص شد پهپاد آمریکایی وارد فضای سرزمینی ایران شده بود و همین مسئله باعث شد نقشه آمریکا که به کمک هم پیمانان منطق هایش مخصوصاً عربستان تلاش می کرد این تلقی را ایجاد کند که ایران گلوبال هاوک را در آب های بین المللی هدف قرار داده، خنثی شد.

موضوعی که این شکست و سیلی را بری آمریکایی ها سنگین تر کرد، همین بود که ایران با یک فناوری بومی ساخته دست جوانان با ایمان خود توانست یک مقابله جدی با فناوری سطح بالای آمریکا داشته باشد. این در حالی است که تمام تلاش آمریکا تا به حال این بوده که جلوگیری کند از توسعه پدافندی و موشکی جمهوری اسلامی ایران. همین جا باید یاد کنیم از شهید طهرانی مقدم، افتخار بزرگ ایران در حوزه موشکی، مرد بزرگی که انشاالله آرزویش در نابودی اسراییل به زودی محقق می شود. بنابراین غلبه فناوری موشکی بومی ایران بر سیست