فایل پاورپوینت کامل عرفان منفی

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل عرفان منفی :

این که برخی افراد به دنبال فایل پاورپوینت کامل عرفان منفی می روند، به خاطر چهار عامل زیر است:

۱- جستجوی پناهگاهی برای گریز از مشکلات

دردها، ناگواری ها و محرومیت از وصول به خواسته های مادّی و اعتباری در اشکال گوناگونش، گاهی آدمی را چنان در خود می فشارند که حیات طبیعی مانند یک سیه چال مهلک تلقّی می شود که هر گونه روشنایی و احساس رهایی و آزادی را از انسان سلب می نماید. در این موقعیت هاست که آدمی به درون خود پناه برده، مشغول حذف و انتخاب در واقعیات جهان هستی و گاهی هم دست به دریدنِ قوانینِ شوخی ناپذیرِ کارگاهِ خلقت می بَرَد!! باید بدانیم که نامگذاری این ناتوانی و گریز از واقعیت ها به نام عرفان، نفرت انگیزتر از گرایش عرفانی بر مبنای مزبور است. ما نمی گوییم عامل فرار از مشکلاتِ شکنجه زای زندگی هیچ کس را به درون خود پناهنده نمی کند. ما این مسئله را مطرح می کنیم که این مبنای منفی مورد بهره برداری اشخاص ناتوان و زبون از مشکلات زندگی قرار می گیرد، ولی مبنای حقیقی عرفانِ مثبت نیست و آرامش و اطمینان خاطری که عرفان به بار می آورد، یکی از فواید و نتایج عرفان است، نه علت و مبنای آن.

آیا گمان می برید عرفان نجم الدّین کبری بر چنین مبنای منفی استوار بوده است؟! بیایید این داستان کوچک را در سرگذشت نجم الدین کبری بخوانیم:

هنگامی که لشکریان مغول به نواحی خراسان تاخت و تاز کردند، نجم الدّین در یکی از کوچه ها راه می رفت. شخصی به او رسید و گفت: آیا اطلاع داری لشکریان مغول چه می کنند؟ به هر جا که می رسند، کتابخانه ها و مساجد را می سوزانند و ویران می کنند.

نجم الدّین پاسخ داد: «مغزت را مختل نکن، چیزی نیست؛ بادِ بی نیازی خداوندی وزیدن گرفته است». حالا ببینیم این شخص پیروز بر چنان رویداد بزرگ چه عکس العملی در برابر حمله سپاهیان مغول از خود نشان داد؟ وقتی حملات سپاهیان مغول گسترش یافت و به جایگاهی رسید که نجم الدین در آن جا زندگی می کرد، یاران و دوستان نجم الدین کبری با کمال اضطراب، و به خیال خود، به عنوان خیرخواهی به او پیشنهاد کردند که برویم به طرف خراسان. نجم الدین در پاسخ گفت: مردم را بگذاریم کجا برویم؟ من نمی روم؛ من در این جا شهید خواهم شد. [مگر نمی خواهیم در کوی حقیقت بیارامیم؟ مگر شما عاشق لقاءاللّه نیستید؟ بدانید:

آنان که ره عشق گزیدند همه

در کوی حقیقت آرمیدند همه

در معرکه دو کوْن، فتح از عشق است

هر چند سپاه او شهیدند همه ]

صدرالمتألّهین

بنا به نقل عبدالرحمن جامی در کتاب نفحات الانس، صفحه ۴۲۳، هنگام رویارویی و کارزار با مغول، خطاب به یارانش چنین گفت:

قُومُوا عَلَی اسْمِ اللَّهِ نُقاتِلْ فی سَبیلِ اللَّهِ.

به نام خدا برخیزید تا در راه خدا بجنگیم.

او پیکار بسیار خوبی کرد، و قبل از شهادتش، نیزه به دست داشت و از سنگ نیز استفاده می کرد و کمی پیش از افتادن بر روی زمین، پرچم یکی از دسته های سپاهیان مغول را تصاحب کرده بود.^[۱]

آیا عرفان حسین بن علی بن ابی طالب علیهم السلام که در دعای عرفه در حدّ اعلای معرفت و عرفان جلوه می کند، به طوری که رابطه عرفانی دیگر عُرفای شرق و غرب با خدا در برابر آن ابتدایی و خام می نماید، به وجودآورنده ناگوارترین حادثه تاریخ به نام حادثه نینوا نبوده است؟! اگر درست دقت کنیم، به این نتیجه منطقی و قطعی خواهیم رسید که علتِ اساسی تحمّلِ ناگواری ها، مشقّت ها و شکنجه هایی که حسین بن علی علیه السلام، آن پیشتازِ کاروانیانِ عرفانِ مثبت در برابر دو طاغوت زمان (یزید و پدرش) دید، چیزی جز همان گرایش عرفانی نبوده است؛ ناگواری ها، مشقّت ها و شکنجه هایی که به دردناک ترین حادثه تاریخ انجامید و خونبارترین روز را در صفحات تاریخ بشری رقم زد و چیزی جز حمد و سپاسِ معبودِ یگانه بر زبان نیاورد. اکنون برای تکمیل این مبحث، در چند جمله عرفانی حسین بن علی علیه السلام، آن مسافرِ آزادِ گذرگاهِ ابدیت، دقت کنیم: