فایل پاورپوینت کامل در مبدأ انوار و نور واجب

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل در مبدأ انوار و نور واجب :

بعضی از مراتب علم، واجب است به وجوب او، و بر آسمان و زمین ها گسترش دارد و اوست که به همه چیز احاطه علمی دارد، و آن وقت است که به فضل خدا و موهبت او بر قلب سالک منکشف می شود که نور عبارت است از وجود، و در دار هستی بجز او نوری و ظهوری نیست، و هر چه نور و ظهور است به او باز می گردد (چنانکه در حدیث وارد است): ای خدایی که نور را نورانی کرده ای.

ای خدایی که تاریکی ها و نور را قرار داده ای. (و در قرآن کریم است: ) اللّه نور آسمان ها و زمین است. و نورانیت انوار عرفی و نورانیت علوم با همه مراتبش همه از آن نور گرفته شده و گر نه ماهیت آنها همه ظلمت است، تاریکی هایی که به روی هم انباشته شده و کدورتهایی که در هم فرو رفته. پس نورانیت عالم ملک و ملکوت، و ظهور پردگیان قدس و جبروت، همه به واسطه نور اوست و اوست نور مطلق و ظهور صرف، بدون آنکه با کمترین ظلمت و کدورتی آمیخته باشد، و دیگر مراتب انوار همگی از نور اوست. و در دعای کمیل است:

بار الها، تو را می خوانم به نور و جهت آن چنان نوری که همه چیز برای آن روشن شده است. و در کافی از قمی، و او از حسین بن عبد اللّه صغیر، و او از محمد بن إبراهیم جعفری، و او از احمد بن علی بن محمد بن عبد اللّه بن عمر بن علی بن أبی طالب، و او از امام صادق علیه السّلام نقل می کند که فرمود: همانا خدای تعالی بود هنگامی که بودی نبود، پس بود و مکان را آفرید، و نورها را آفرید، و نور الانوار را که همه انوار از آن نورانی شد آفرید، و از نور خودش که انوار از آن نورانی است در آن جاری کرد، و آن همان نوری است که از آن محمد و علی را آفرید، پس آن دو بزرگوار همواره دو نورهای نخستین بودند چون پیش از آن دو چیزی پا به عرصه وجود نگذاشته بود، پس آن دو نور پاک و پاکیزه در صلب های پاک در جریان بود تا آنکه در پاکترین صلب های پاک که عبارت از عبد اللّه و ابی طالب بود از هم جدا شدند. سخنی از نور نقل کلام منسوب به محیی الدین، و اینکه نور اسم صفت است یا اسم فعل؟

داود بن محمود قیصری در شرح فصوص الحکم و محمد بن حمزه ابن فنّاری در شرح مفتاح غیب الجمع و الوجود تألیف محقق عارف محمد بن اسحاق قونوی، به شیخ بزرگ محیی الدین عربی اندلسی نسبت داده اند که: نور از اسماء ذات است، و محیی الدین هر اسمی را که دلالتش بر ذات ظاهر باشد اسم ذات، و هر اسمی را که دلالتش بر صفات روشن تر باشد اسم صفت، و اگر بر افعال روشن تر باشد اسم فعل قرار داده است.

ابن فناری گوید: من می گویم: شیخ کبیر پس از آنکه اسماء را در این جدول ضبط کرده (آن گاه جدولی نوشته و در آن جدول نور