فایل پاورپوینت کامل نیم نگاهی به اعمال و فضائل روز ترویه

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل نیم نگاهی به اعمال و فضائل روز ترویه :

مقدمه

روز «ترویه» یکی از ارزشمندترین روزهای زمان برشمرده شده است که خود آداب و اعمال مخصوصی دارد. براساس روایات مختلف، منزلت روز «ترویه» تا جایی است که درک آن مساوی با درک تمام حج شمرده شده است، چرا که روز ترویه در اصل آماده شدن برای ورود به عرفات و عید قربان است. «ترویه»، از نام ‌های روز هشتم ذی‌ الحجه، ناظر به کوچ حاجیان از مکه به مشاعر است. در این روز حجاج نیت حج تمتع نموده و پس از بستن احرام، از مکه به سمت منا حرکت می ‌نمایند و شب را در آنجا بیتوته کرده و صبح عرفه به جانب عرفات رهسپار می ‌گردند. هم زمان با فرارسیدن روز هشتم ذی‌ الحجه معروف به «یوم الترویه» بر آن شدیم تا گذری بر فلسفه و معنا و مفهوم روز ترویه داشته باشیم. که در ادامه می ‌خوانید.

معنای لغوی و علت نامگذاری ترویه

«ترویه» از ریشه «ر ـ و ـ ی»[۱]به معنای سیراب کردن، برداشتن آب، بستن بار و بنه بر مَرکب،‌ اندیشه کردن در انجام کار و روایت و واگویه کردن سخن کسی است.[۲]روز هشتم ماه ذی‌حجه را یوم الترویه می‌ نامند.[۳] در علت نامیدن روز هشتم به یوم الترویه، به معانی لغوی آن مانند برداشتن آب ، بستن بار و … اشاره شده است. بر اساس روایات، پوشیدن لباس احرام در این روز برای کسی که حج تمتع انجام می ‌دهد، مستحب است. همچنین فقهای شیعه و اهل سنت رفتن به مسجدالحرام با پای برهنه و خواندن دعای ویژه و به جا آوردن طواف و نماز آن و کوچ به منا و … را از کارهای مستحب در این روز می ‌دانند. زیرا حاجیان در این روز با برداشتن آب و سیراب کردن خود و مرکب شان و بستن بار، رهسپار وقوف و بیتوته در مشاعر می ‌شده ‌اند.[۴] در علل الشرایع از امام صادق (علیه ‌السلام) نقل شده که راوی می ‌گوید: از حضرت پرسیدم چرا روز ترویه را روز ترویه نامیده ‌اند؟ حضرت فرمود: زیرا در عرفات آب نبود و حاجی ‌ها روز هشتم ذی ‌الحجه از مکه آب برمی‌ داشتند و به عرفات می ‌بردند و برخی از ایشان به بعضی دیگر می ‌گفتند: تروّیتم، تروّیتم (سیراب شدید، سیراب شدید)؛ لذا به خاطر همین، روز هشتم را روز ترویه نامیدند.[۵] در جای دیگر نقل شده است در روز هشتم ذی ‌الحجه، حاجیان برای اطمینان یافتن از برداشتن آب از سوی همسفران، از یکدیگر می ‌پرسیدند: «هل تروّیتم»[۶] «آیا آب ذخیره کرده ‌اید؟» در روایتی از امام صادق(ع) جبرئیل در روز هشتم ذی‌حجه به ابراهیم سفارش کرد که برای خود و خانواده ‌اش از مکه آب بردارد؛ زیرا در منا و عرفات آب یافت نمی‌شود. آن روز از همین جهت «ترویه» نامیده شد. و یا وجوه دیگری گفته اند. از جمله این‌که حضرت آدم(ع) در این روز در پی فراغت از بنای خانه کعبه، در باره پاداش طواف ‌کننده و زائر آن به ‌اندیشه فرو رفت. از این رو، این روز را ترویه نامیدند.[۷] و ابراهیم(ع) پس از رویای ذبح فرزند در شب هشتم ذی‌حجه، در روز هشتم به ‌اندیشیدن در رویای خود پرداخت.[۸] مفسران هم از این رویداد یاد کرده ‌اند.[۹] در برخی روایات، بازگویی و آموزش مناسک حج از جانب جبرئیل(ع) به آدم(ع) یا ابراهیم(ع) در روز هشتم ذی‌حجه، دلیل این نام ‌گذاری دانسته شده است.

در نقلی دیگر آمده است که زمانی که ابراهیم (ع) مأمور شد خانه کعبه را بسازد مکان آن را نمی دانست در نتیجه خداوند جبرئیل را نازل کرد تا مکان خانه را برای ابراهیم مشخص کند و خداوند تعالی پایه های کعبه را از بهشت نازل فرمود و حجرالاسود نیز نازل شد. سپس ابراهیم برای کعبه دو در قرار داد، دری در سمت مشرق و دری در سمت مغرب که مستجار نامیده می شود. وقتی ساخت کعبه به اتمام رسید ابراهیم و اسماعیل حج بجا آوردند و جبرئیل در روز هشتم ذی حجه (روز ترویه) بر آن دو نازل شد و گفت برخیزید و آب جمع آوری کنید، چون در زمین عرفات آبی وجود ندارد. به همین دلیل این روز، روز ترویه (یعنی ذخیره کردن آب) نامیده شد. سپس ابراهیم (ع) گفت پروردگارا این شهر را محلی امن قرار بده و اهل آن را از میوه ها بهره مند کن…(سوره ابراهیم/۳۵) امام صادق (علیه السلام) فرمودند: منظور از بهره مندی از ثمرات، ثمره قلوب یعنی محبت مردم و تمایل آنها نسبت به مکه است تا به سوی آن بروند.[۱۰]یوم الترویه را «یوم النقله» و «یوم المنی» نیز گفته ‌اند؛ زیرا حاجیان در آن روز از مکه به منا حرکت می ‌کنند.[۱۱]و در روزگار جاهلیت، ترویه واپسین روز از بازار ذوالمجاز و عکاظ بوده است[۱۲] و در آن روز، پرده دیباج را بر کعبه می ‌پوشاندند.[۱۳]

یوم ترویه در قرآن

در آیاتی از قرآن کریم بر روز ترویه تفسیر و تطبیق شده است. به روایتی، مقصود از «الشفع» در آیه سه سوره فجر که خداوند به آن سوگند یاد کرده، روز ترویه است.[۱۴] بر پایه سخن سعید بن مسیب، واژه «شاهد» در آیه ۳ سوره بروج که خداوند به آن سوگند خورده، روز ترویه است.[۱۵] آیه ۱۹۶ سوره بقره از سه روز روزه در موسم حج و هفت روز روزه در پی بازگشت به وطن برای کسی که حج تمتع به جا آورده، ولی قربانی ندارد، یاد کرده است: فَمَنْ تَمَتَّعَ بِالْعُمْرَهِ اِلَی الْحَجِّ فَمَا اسْتَیْسَرَ مِنَ الْهَدْیِ فَمَنْ لَمْ یَجِدْ فَصِیامُ ثَلاثَهِ اَیَّامٍ فِی الْحَجِّ وَ سَبْعَهٍ اِذا رَجَعْتُمْ… مفسران بر آنند که مقصود از سه روز روزه (فَصِیامُ ثَلاثَهِ اَیَّامٍ فِی الْحَجِّ) در ایام حج، هفتم تا نهم ذی‌حجه است. از این رو، آیه شامل روز ترویه هم می‌ شود.[۱۶] به گفته برخی مفسران، مقصود از «ایام معلومات» در آیه ۲۸ سوره حج دهه اول ذی‌حجه[۱۷] و یا پنج روز از آن است؛ یعنی روزهای ترویه و عرفه و عید قربان