فایل پاورپوینت کامل ابعاد عفاف در سیره حضرت زهرا علیها السلام

ارائه‌ی فایل پاورپوینت کامل ابعاد عفاف در سیره حضرت زهرا علیها السلام – تجربه‌ای خاص و متمایز!

پاورپوینتی حرفه‌ای و متفاوت:

فایل فایل پاورپوینت کامل ابعاد عفاف در سیره حضرت زهرا علیها السلام شامل 109 اسلاید جذاب و کاملاً استاندارد است که برای چاپ یا ارائه در PowerPoint آماده شده‌اند.

ویژگی‌های برجسته فایل فایل پاورپوینت کامل ابعاد عفاف در سیره حضرت زهرا علیها السلام:

• طراحی خلاقانه و حرفه‌ای: فایل فایل پاورپوینت کامل ابعاد عفاف در سیره حضرت زهرا علیها السلام به شما این امکان را می‌دهد که مخاطبان خود را با یک طراحی خیره‌کننده جذب کرده و پیام خود را به بهترین شکل انتقال دهید.
• سادگی در استفاده: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل ابعاد عفاف در سیره حضرت زهرا علیها السلام به گونه‌ای طراحی شده‌اند که استفاده از آن‌ها بسیار آسان باشد و نیاز به تنظیمات اضافی نداشته باشید.
• آماده برای ارائه: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل ابعاد عفاف در سیره حضرت زهرا علیها السلام با کیفیت بالا و بدون نیاز به ویرایش، آماده استفاده هستند.

کیفیت تضمین‌شده با دقت بالا:

فایل فایل پاورپوینت کامل ابعاد عفاف در سیره حضرت زهرا علیها السلام با رعایت بالاترین استانداردهای طراحی تولید شده است. بدون نقص یا بهم‌ریختگی، تمامی اسلایدها آماده برای یک ارائه بی‌نقص و حرفه‌ای هستند.

نکته مهم:

هرگونه تفاوت احتمالی در توضیحات ممکن است به دلیل نسخه‌های غیررسمی باشد. نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل ابعاد عفاف در سیره حضرت زهرا علیها السلام با دقت و حرفه‌ای تنظیم شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل ابعاد عفاف در سیره حضرت زهرا علیها السلام را دانلود کنید و ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید!

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل ابعاد عفاف در سیره حضرت زهرا علیها السلام :

مقدمه

دختر رسول خدا در طول زندگی اندک خود، از نقشآفرینی و حضور در میدانهای سیاسی- اجتماعی در مواقع ضرورت دریغ نداشت؛ زیرا اسلام دین کاملی است که در تمام عرصهها و از جمله در حوزه مسایل اجتماعی و سیاسی برای تعالی بشر برنامه دارد.

در این نوشتار بررسی خواهد شد که عفاف، در زندگی اجتماعی- سیاسی حضرت زهرا(ع) چه ابعادی دارد؟ برای بررسی دقیق این موضوع، عفاف به سه بخش تقسیم میشود؛ عفاف در پوشش، عفاف در رفتار و عفاف در کلام.

ابعاد عفاف در نظام امامت

معنای عفاف با خویشتنداری و پرهیزکاری عجین است. این واژه در اصطلاح به مفهوم خودداری از غیر حلال است که خود، درجاتی دارد تا جایی که بهرهمندی کمتر از حلال نیز در این زمینه معنا مییابد: «اگر عفاف عبارت است از خودداری از هرچه قبیح و نازیباست، باید بر سمع و بصر و زبان و عورت و صوت و بدن و قلب سیطره یابد».

این واژه در آیات متعددی از قرآن کریم استفاده شده است:

«… یَحسبهُم الجاهِل اَغنیاء من التعفَفْ…؛… از شدت خویشتنداری فرد بی اطلاع آنها را توانگر می پندارد». (عفت به معنای خویشتنداری در اظهار نیاز)

«… من کانَ غَنیا فَلیستَعفَفْ وَ من کَان فَقیرا فَلیأکل بِالمَعروف…؛… و آن کس که توانگر است باید از گرفتن اجرت سرپرستی خودداری ورزد…». (عفت به معنای قناعت)

«و الیستعفف الذین لایجدون نکاحا حتی یغنیهم الله من فضله…؛ و کسانی که [وسیله] زناشویی نمی یابند باید عفت ورزند تا خداوند آنها را از فضل خویش بی نیاز گرداند…». (عفت به معنای پاکدامنی)

وَ القواعد من النِساء الَّتی لایَرجونَ نِکاحاً فَلیسَ عَلیهنَ جناحَ ان یضعن ثیابهن غیر متبرجات بزینه وَ ان یَستعففن خَیر لَهُّنَ….

و بر زنان از کار افتاده ای که [دیگر] امید زناشویی ندارند گناهی نیست که پوشش خود را کنار نهند [به شرطی که] زینتی را آشکار نکنند و عفت ورزیدن برای آنها بهتر است…».

در آیه فوق به وضوح به عفاف در پوشش اشاره شده است. همچنین در آیاتی دیگر، خداوند متعال ابعادی از عفاف را بدون استفاده از واژه، اینگونه مطرح نموده است:

قل للمؤمنین یغضّوا من ابصارهم و یحفظوا فروجهم ذلک ازکی لهم ان الله خبیر بما یصنعون* قل للمؤمنات یغضضن من ابصارهنَّ و یحفظن فروجهنَّ و لا یبدین زینتهنَّ الا ما ظهر منها و لیضربن بخمرهنَّ علی جیوبهن و لا یبدین زینتهنَّ لبعولتهنَّ اوآبائهنَّ او آباء بعولتهنَّ او ابناهنَّ او ابناء بعولتهنَّ او اخوانهنَّ او بنی اخواتهنَّ او نسائهنَّ او ما ملکت ایمانهنَّ او التّابعین غیر اولی الاربه من الرجال او الطِّفل الَّذین لم یظهروا علی عورات النساء و لا یضربن بارجلهنَّ لیعلم ما یخفین من زینتهنَّ و توبوا الی الله جمیعا ایها المؤمنون لعلکم تفلحون.

به مردان باایمان بگو که دیدههای خود را فرونهند و پاکدامنی ورزند که این برای آنها پاکیزه تر است؛ زیرا خدا به آنچه می کنند آگاه است* و به زنان یا ایمان بگو که دیدگان خود را [از هر نامحرمی] فرونهند و دامان خود را حفظ کنند. زینت خود را آشکار نکنند مگر آنچه که به طور طبیعی از آن پیداست. سرپوشهای خود را بر گریبان و سینه خود بیندازند. زینت خود را آشکار نسازند، مگر برای شوهران خود یا پدر شوهرانشان یا پسرانشان یا پسر همسرانشان یا برادرانشان یا پسران برادرانشان یا پسران خواهرانشان یا زنان همکیششان یا بردگانشان یا افراد سفیه که تمایلی به زن ندارند و یا کودکانی که از امور جنسی مربوط به زنان آگاه نیستند. زنان هنگام راه رفتن، پاهای خود را به زمین نزنند تا زینتهایشان آشکار شود. ای مؤمنان، همگی به سوی خداوند بازگردید تا رستگار شوید.

جایگاه عفاف و ابعاد آن در نظام اجتماعی اسلام مورد توجه ویژه است و رعایت یا بیمبالاتی درباره آن، مرز میان نزدیکی به خداوند یا دوری از او میباشد. این آیات بخشی از آداب معاشرت و دستورات اجتماعی اسلام است که ارتباط نزدیکی با مسایل مربوط به عفت عمومی دارد.

۱- عفت در رفتار

عفت در رفتار، از جمله بخشهای عفاف و خویشتنداری مؤمنانه در نظام فکری اسلام میباشد. حفظ حریم نگاه، حفظ غرایز، معاشرت عفیفانه، عفت در ابراز نیاز و تعلق به زینتهای مادی و رعایت دیگر ملکات رفتاری در این حیطه مطرح میشود.

با توجه به آیاتی که پیشتر گفته شد، «یغضض» از رهنمودهای قرآن در این باره است. این واژه از ماده «غض» به معنای «کم کردن» و «نقصان» است و در بسیاری موارد به کوتاه کردن صدا یا کم کردن نگاه گفته میشود؛ یعنی باید هر دو گروه مردان و زنان در نظام اجتماعی و در ارتباط با یکدیگر، نگاه خود را کوتاه کنند. برای نمونه اگر مردی هنگام روبرو شدن با زن نامحرم، چشمهای خود را ببندد، راه رفتن و انجام کارهای دیگر برای او ممکن نیست، ولی اگر نگاه را از صورت و اندام او برگیرد و چشم خود را پایین اندازد، گویی از نگاه خود کاسته و غیر از ضرورت را نمیبیند.

گزاره بعدی در رعایت عفاف در رفتار، خویشتنداری و رعایت حریم اسلامی در زمینه غرایز طبیعی است. حفظ عورت و پوشاندن آن از نگاه دیگران، از آموزههای اسلام است. رعایت این نوع عفاف نیز مشتمل بر زن و مرد میباشد.

عفافِ رفتاری همراه با عفت در پوشش، به نوع استفاده از ذخایر و زینتهای ناپایدار دنیا نیز مربوط میشود. قرآن کریم در این مورد تذکر داده است که زنان نباید زینتهای خود را آشکار سازند، جز آن مقداری که به طور طبیعی پیدا است؛ به این معنی:

زنان حق ندارند زینتهایی که معمولاً پنهانی است را آشکار کنند، هر چند اندامشان نمایان نشود. به این ترتیب، آشکار کردن لباسهای زینتی مخصوصی که در زیر لباس عادی یا چادر میپوشند، جایز نیست.

زنان عفیفه از رعایت این موضوع برای به کمال رساندن ملکه عفت در وجودشان غفلت نمی ورزند.

عفاف در معاشرت و راه رفتن نیز مورد سفارش اسلام در بخش عفاف رفتاری است. با توجه به آیات قرآن، بانوان عفیفه هنگام راه رفتن نباید پاهای خود را به زمین بزنند تا زینتهای آنها آشکار شود. رعایت عفت در زنان چنان دقیق است که از رساندن صدای خلخال پایشان به گوش مردان بیگانه نیز باید خودداری کنند.

۲- عفت در پوشش

نوع پوشش و رعایت شاخصههای عفاف در این باره نیز برای حفظ کرامت انسانی لازم است. توصیه قرآن کریم به اینکه زنان، «خِمار»های خود را بر سینه افکنند، آموزهایی برای دستیابی به مقام عفاف در میان بانوان اسلام میباشد. «خمر» جمع «خمار» به معنای پوشش است و به چیزی گفته میشود که زنان با آن، سر خود را میپوشانند.

زنان، قبل از نزول آیه، دامنه روسری خود را به شانه ها و پشت سر می انداختند؛ بهطوریکه گردن و کمی از سینه آنها نمایان میشد. قرآن دستور میدهد که روسری خود را بر گریبان خود بیافکنند تا هم گردن و هم آن قسمت از سینه که بیرون است، مستور باشد.

ضرورت حفظ پوشش، برای تمام صحنههای حضور زنان نیست، بلکه گاهی میتوانند بدون حجاب باشند. بانوان میتوانند در حضور شوهران، پدران، پدر شوهران، پسران، پسران همسران، برادران، پسران برادران، پسران خواهران، بردگان، سفیهانی که تمایلی به زن ندارند، بردگانشان و کودکانی که از امور جنسی آگاه نیستند، حجاب خود را برگیرند و زینت پنهان را آشکار سازند.

۳- عفت در کلام

انسان مؤمن برای رعایت عفت در کلام، سه جنبه را در نظر میگیرد؛ آهنگ صدا، کیفیت بیان سخن، درونمایه و محتوای گفتار. در نظام اسلامی، این سه جنبه با عبارتهای «قول لین»، «قول سدید» و «قول بلیغ» بیان میشود. کلام عفیفانه از اندیشه متعالی سرچشمه میگیرد. ازاینرو، عفت در اندیشه مقدمه عفت در کلام و رفتار است. انسان عاقلی که اندیشههای خود را مدیریت میکند، عفیف است: «من عقَل عفَّ».

شخصیت الگویی حضرت زهرا(ع)

عفاف، شاخصه مشترک مؤمنین است. برای درک بهتر جایگاه و ابعاد این شاخصه مهم در زندگی حضرت زهرا(ع)، بررسی مختصر اوضاع زمانه و اشارهای به شخصیت ایشان ضروری است.

قرآن کریم غیر مستقیم به برخی از نکتهها در سیره حضرت زهرا(ع) اشاره دارد. یکی از افتخارهای ایشان صفت «خیر کثیر» یا «کوثر» است که در آیات مبارکه سوره کوثر بیان شده است. در آیه مباهله، حضرت زهرا(ع)، امام علی(ع)، امام حسن(ع) و امام حسین(ع)، فرزندان پیامبر معرفی شدهاند. سوره دهر از یاری رساندن حضرت زهرا(ع) و خانوادهاش به فقرا خبر میدهد. آیه کریمه تطهیر، در شأن اهل بیت پیامبر(ص) که پنج تن آل عبا میباشند، نازل شده است. پس از نزول آیه تطهیر، رسول خدا هرگاه برای نماز صبح رهسپار مسجد میشد، با عبور از کنار خانه فاطمه(ع) میفرمود: «ای اهل بیت، هنگام نماز است. خداوند میخواهد پلیدی را از شما اهل بیت دور کند و کاملاً پیراسته گرداند». این شیوه را حضرت، شش ماه تا هشت ماه ادامه داد.

همچنین پیامبر اکرم(ص) در زمان بیان حدیث کساء چنین کرد: «… گوشههای پارچه را بالا گرفت و اطراف را جمع کرد و عرضه داشت: خدایا، اینان از مناند و من از اینان. خدایا همانگونه که من از اینها خشنود هستم، تو نیز از آنان راضی و خشنود باش».

رفتار پیامبر اکرم(ص) در تبیین جایگاه و مقام این بانوی گرامی نشانگر شخصیت الگویی حضرت زهرا(ع) است. وقتی رسول خدا(ص) می فرماید: «خداوند با خشم فاطمه خشمگین و با رضایت او خشنود می شود» یا «فاطمه پاره تن من است، هر کس او را بیازارد مرا آزرده و کسی که به او محبت ورزد، به من محبت داشته است» نشان دهنده شخصیت و مقالم والای این بانوی گرامی است. همچنین پیامبر اکرم(ص) می فرماید: «اگر علی نبود در تمام زمین هم کفوی برای فاطمه پیدا نمی شد».

حضرت فاطمه(ع) الگویی برای تمام زمان ها و همه انسان ها می باشد. وی شبیه ترین افراد به نبی اکرم بود. برخی القاب ایشان نزد خداوند عبارتند از: صدیقه، مبارکه، طاهره، زکیه، راضیه، مرضیه، محدثه و زهره.

پوشش عفیفانه در اجتماع

حضرت زهرا(ع) الگوی والای عفاف در پوشش است. نوع لباس و پوشش آن حضرت در شب عروسی، نشانگر عفاف فاطمی میباشد:

رسول خدا(ص) به امسلمه فرمود: «فاطمه را نزدم بیاور». ام سلمه، فاطمه(ع) را نزد پدر آورد؛ دامان لباسش به پاهایش میپیچید و از حضور در پیشگاه رسول خدا(ص)، عرق شرم بر پیشانیاش میریخت و پایش میلغزید. وقتی فاطمه(ع) مقابل پدر ایستاد، حضرت نقاب از چهره مبارک زهرا(ع) برگرفت تا علی(ع) او را ببیند. سپس رسول اکرم به دختران عبدالمطلب و زنان مهاجر و انصار دستور داد فاطمه(ع) را همراهی کنند و با اظهار شادمانی و خواندن اشعار و تکبیرگویان، حمد و سپاس خدا گویند و سخنی را که خشم خدا در آن باشد به زبان نیاورند….

این پوشش و حیای عفیفانه فاطمه(ع) در شب ازدواج، باید الگوی مراسمهای عروسی باشد؛ زن در آن شب با چهره و پاهای پوشیده در میان زنان دیگر راه رود و قدم دارد، اذکار مراسم عروسی تکبیر و حمد خداوند است. همچنین در این روایت، حجب و حیای ایشان در مقابل پدر و همسر نمایان میشود. زن در خانه و در محضر پدر و فرزندان نیز اگرچه به حجاب نیاز ندارد، باید پوشش عفیفانهای داشته باشد.

در روایت دیگری آمده است:

رسول خدا(ص) دید فاطمه(ع) ردایی از جلهای شتر پوشیده و با دستان خود آسیا میگرداند و فرزندان خود را شیر میدهد. از دیدن این منظره اشک از چشمان مبارکش خارج شد و فرمود: «تلخکامیهای دنیا را برای دستیابی به شیرینی آخرت بخر». فاطمه(ع) در پاسخ گفت: «خدا را بر نعمت و کرامتهایش شکر و سپاس میگویم» و خداوند این آیه شریفه را نازل فرمود: «و لسوف یعطیک ربک فترضی؛ خدا در قیامت آنقدر به تو نعمت عطا کند تا راضی شوی».

در این روایت، عفاف فاطمه(ع) در رضایت از زندگی ساده و دوری از رفاهزدگی دیده میشود. فاطمه(ع) با خویشنداری و تقوای الهی از تجمل و مصرفگرایی و دنیازدگی که زنان به آن دل میبندند، فاصله میگیرد.

حفظ حریم عفاف با محرم و نامحرم مرزهای مشخصی دارد. روزی پیامبر اکرم(ص) هنگام ورود به خانه دخترش، نخست دست بر روی در گذاشت و در را کمی عقب زد. سپس فرمود: «السلام علیکم». فاطمه(ع) پاسخ سلام پدر را داد. پیامبر فرمود: «اجازه دارم وارد شوم؟» عرض کرد: «وارد شو یا رسول الله». پیامبر فرمود: «کسی که همراه من است هم آیا اجازه دارد وارد شود؟» فاطمه(ع) فرمود: «مقنعه بر سر من نیست» و هنگامی که خود را به حجاب اسلامی محجب ساخت، پیامبر(ص) دوباره سلام کرد و حضرت فاطمه(ع) جواب سلام داد و باز اجازه ورود برای خودش گرفت و پس از پاسخ فاطمه(ع)، اجازه ورود برای همراهش جابربن عبدالله گرفت.

فاطمه(ع) عفاف را نه فقط در برابر نگاه نامحرم رعایت میکرد، بلکه پوشیدگی و حجاب، بخشی از شخصیت این بانوی اسلام بود. ازاینرو در برابر نابینا نیز حجاب داشت.

روزی شخص نابینایی اجازه خواست که خدمت حضرت محمد(ص) برسد. فاطمه(ع) خود را از او پنهان ساخت. رسول خدا(ص) به او فرمود: «فاطمه جان او که تو را نمی بیند. چرا خود را پنهان کردی؟» عرضه داشت: «ای رسول خدا، اگر او مرا نمیبیند، من که او را میبینم و بوی من را استشمام میکند.» پیامبر اکرم فرمود: «گواهی میدهم که تو پاره تن من هستی».

در محافل اجتماعی لباس حضرت فاطمه(ع)، ساده و به دور از تجملات بود. ایشان خود خطاب به پدر میفرماید:

پدر، سلمان از وضعیت لباس من شگفت زده شد. سوگند به آن کسی که تو را به حق مبعوث گرداند، پنج سال است که فرش و زیرانداز من و علی(ع)، پوست گوسفندی است که روزها برای شترهایمان علف روی آن میاندازیم و شبها روی آن میخوابیم. بالشهای ما از پوست تهیه شده است و داخل آن با لیف خرما پر شده است.

پیامبر فرمود: «سلمان، دخترم زهرا، از دیگر زنان پیشی گرفته است».

فاطمه(ع) در زندگی سیاسی و در حضور بالاترین کارگزارن حکومتی، با پوشش برتر و کامل حضور داشت و ایفای نقش مینمود:

هنگامی که تصمیم گرفتند فاطمه را از فدک محروم سازند، این خبر به آن مخدره رسید. روسری بر سر کرده و چادر به تن نمود و به اتفاق جمعی از خدمتکاران خود و زنان بنیهاشم، رهسپار مسجد شد. دامان چادرش به پای مبارکش میپیچید، بهگونهایی راه میرفت که گویی رسول خدا گام برمیدارد. وی در جمع عدهای از مهاجرین و انصار و دیگر مسلمانان وارد شد. به احترام فاطمه(ع) پردهای میان زنان و مردان در مسجد کشیده شد و آن بانو پشت پرده قرار گرفت. وقتی نشست، آهی سوزان از ژرفای دل دردمندش کشید….

در این سطور، نکاتی درباره پوشش عفیفانه حضرت دیده میشود. نخست اینکه بیرونیترین لباس این بانو در اجتماع، چادر بلندی است، بهگونهای که پایین آن، به پای حضرت میپیچید.

این نشان میدهد چادر عریض و طویل بوده است. دوم اینکه فقط به چادر بسنده نشده و در زیر آن، روسری یا مقنعهای پوشید. دیگر؛ ایشان با چنین حجابی در میان مردم در مرکز حکومت که آن زمان، مسجد بود، حاضر میشود. نکته بعدی این است که به تنهایی به آن مرکز نرفته و تعدادی از محارم، وی را همراهی میکردهاند و آخرین نکته، رعایت حریم بین زن و مرد با پردهای است که به احترام ایشان ایجاد میشود. گویا در مورد عموم مردم، چنین رسمی نبوده است، البته جایگاه زنان و مردان از ابتدا جدا بوده است.

وقتی که امام علی(ع) برای گرفتن بیعت به مسجد برده میشد، حضرت زهرا (ع)، حجاب و تغییر نوع پوشش خود را راهکاری برای متنبه کردن مخالفان برشمرد و آنان را بیم داد: «دست از پسر عمویم بردارید! به خدا قسم، سرم را برهنه میکنم و پیراهن رسول خدا را بر سر افکنده…». الگوی زنان و مردان عفیف، در هنگام مرگ نیز نگران حفظ عفاف خود و دور ماندن از محیط گناه بود:

حال فاطمه زهرا(ع) در اثر حزن و اندوه بسیار، به وخامت گرایید. تنها لبخند او بعد از رحلت پدر بزرگوارش هنگامی بود که در بستر شهادت با پوشیدن لباس آخرت نگاهی به بنت عمیس کرد و لبخندی زد و به تابوتی که برای حمل جنازهاش قبل از وفات وی ساخته شده بود، نگریست و فرمود: «شما با تهیه این تابوت، بدن مرا پوشاندید. خداوند لغزشهای شما را بپوشاند».

امام صادق(ع) فرمود:

نخستین تابوتی که در اسلام ساخته شد، تابوت مربوط به فاطمه زهرا(ع) بود. وی در آن بیماری به اسماء فرمود: «اسماء، بدنم لاغر و تکیده شده، حاضری برایم تابوتی درست کنی که بدنم را بپوشاند؟» اسماء عرضه داشت که: «بانوی من، دورانی که در حبشه بودم، دیدم که مردم آن سامان برای مردگان خود چگونه تابوت میساختند. اگر مایل باشید نظیر آن را برایتان تهیه کنم. اگر آن را پسندیدید برایتان مانند آن را تهیه خواهم کرد». زهرای مرضیه(ع) فرمود: «باشد». اسماء، تختی را خواست و آن را وارونه کرد و سپس قطعههای چوبی از نخل طلبید و آن را به پایههای تخت، محکم بست و آنگاه با پارچهای آن را پوشاند و عرضه داشت: «فاطمه جان، تابوتی را که دیدم آنها میساختند، اینگونه بود. فاطمه زهرا(ع) فرمود: «نظیر همین را برایم بساز و بدنم را بپوشان! خداوند بدنت را از آتش دوزخ مصون دارد».

ایشان، پیش از رحلت نیز کارهای مرب