فایل پاورپوینت کامل درسهایی از حدیثه خانم علیها السلام؛ مادر امام حسن عسکری علیه السلام

ارائه‌ی فایل پاورپوینت کامل درسهایی از حدیثه خانم علیها السلام؛ مادر امام حسن عسکری علیه السلام – تجربه‌ای خاص و متمایز!

پاورپوینتی حرفه‌ای و متفاوت:

فایل فایل پاورپوینت کامل درسهایی از حدیثه خانم علیها السلام؛ مادر امام حسن عسکری علیه السلام شامل 67 اسلاید جذاب و کاملاً استاندارد است که برای چاپ یا ارائه در PowerPoint آماده شده‌اند.

ویژگی‌های برجسته فایل فایل پاورپوینت کامل درسهایی از حدیثه خانم علیها السلام؛ مادر امام حسن عسکری علیه السلام:

• طراحی خلاقانه و حرفه‌ای: فایل فایل پاورپوینت کامل درسهایی از حدیثه خانم علیها السلام؛ مادر امام حسن عسکری علیه السلام به شما این امکان را می‌دهد که مخاطبان خود را با یک طراحی خیره‌کننده جذب کرده و پیام خود را به بهترین شکل انتقال دهید.
• سادگی در استفاده: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل درسهایی از حدیثه خانم علیها السلام؛ مادر امام حسن عسکری علیه السلام به گونه‌ای طراحی شده‌اند که استفاده از آن‌ها بسیار آسان باشد و نیاز به تنظیمات اضافی نداشته باشید.
• آماده برای ارائه: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل درسهایی از حدیثه خانم علیها السلام؛ مادر امام حسن عسکری علیه السلام با کیفیت بالا و بدون نیاز به ویرایش، آماده استفاده هستند.

کیفیت تضمین‌شده با دقت بالا:

فایل فایل پاورپوینت کامل درسهایی از حدیثه خانم علیها السلام؛ مادر امام حسن عسکری علیه السلام با رعایت بالاترین استانداردهای طراحی تولید شده است. بدون نقص یا بهم‌ریختگی، تمامی اسلایدها آماده برای یک ارائه بی‌نقص و حرفه‌ای هستند.

نکته مهم:

هرگونه تفاوت احتمالی در توضیحات ممکن است به دلیل نسخه‌های غیررسمی باشد. نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل درسهایی از حدیثه خانم علیها السلام؛ مادر امام حسن عسکری علیه السلام با دقت و حرفه‌ای تنظیم شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل درسهایی از حدیثه خانم علیها السلام؛ مادر امام حسن عسکری علیه السلام را دانلود کنید و ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل درسهایی از حدیثه خانم علیها السلام؛ مادر امام حسن عسکری علیه السلام :

به مناسبت ولادت امام عسکری علیه السلام، با جناب حدیثه(ع)، مادر آن گرامی بیش تر آشنا می شویم. در منابع تاریخی و روایی برای ایشان چند نام بیان شده که عبارت است از: حُدَیْث، حُدَیْثه، سَلیل، سَمانه و سوسَن.[۱]

ایشان[۲] پس از تولد فرزندش، امام حسن عسکری علیه السلام با کنی «امّ الحسن» و «امّ ابی محمّد» نامیده شد و با تولد نو بزرگوارش (حضرت مهدی علیه السلام) با لقب و عنوان «جدّه» شهرت یافت. زمان ولادت این بانو را با توجه به تاریخ ولادت امام هادی علیه السلام (۲۱۲ق) و امام عسکری علیه السلام (۲۳۲ق) می توان این گونه تخمین زد که بین سالهای ۲۱۸ ۲۱۵ ق بوده است. در این فرصت با نگاهی به زندگی پر برکت ایشان، درسهایی پر بار می آموزیم:

۱- داشتن همسری شایسته

حدیثه(ع) به جهت ویژگی های اخلاقی، به مرحله ای از شایستگی رسید که به خان امام هادی علیه السلام راه پیدا کرد. ایشان در دور امامت امام جواد علیه السلام توفیق اقامت در مدینه را پیدا کرد و سرانجام شایستگی هایش، او را به همسری امام دهم علیه السلام مفتخر ساخت.[۳] وی پس از این ازدواج، زندگی تابناکی را آغاز و نسل «امامت» از دامن مطهرش ادامه پیدا کرد.

آری، این بانوی بزرگ زاده و پاکدامن در حدود سالهای ۲۲۵ – ۲۲۹ق با خاندان نبوت و امامت ارتباط سببی یافت و به عنوان عروس امام جواد و همسر امام هادی و مادر امام عسکری و جد حضرت مهدی(عج) مطرح شد.

۲- ستایش حضرت هادی علیه السلام

مسعودی خاطر نخستین روز آشنایی و آغاز زندگی پر برکت پدر و مادر امام عسکری علیه السلام را چنین بیان می کند: زمانی که حُدَیثه به محضر امام هادی علیه السلام رسید، آن حضرت (در ستایش و مدح او) فرمود: «سَلِیلٌ[۴] مَسْلُولَهٌ مِنَ الآفَاتِ وَ الْعَاهَاتِ، وَ الأَرْجَاسِ وَ الأَنْجَاسِ؛ سلیل از بدی ها، پلیدی ها، زشتی ها، ناپاکی ها و آلودگی ها پاک و عاری است.»

و در ادامه چنین بشارت داد: «سَیَهَبُ اللَّهُ حُجَّتَهُ عَلَی خَلْقِهِ یَمْلَأُ الأَرْضَ عدْلاً کمَا ملِئَتْ جَوْراً؛[۵] به زودی خداوند (از دامن و نسل سلیل) حجت الهی بر خلق خود (مهدی موعود علیه السلام) را عطا می کند. او زمین را از عدل و داد پر می نماید، همان طور که از جور و ستم پر شده باشد.»

۳- تربیت فرزندان صالح

طبق تحقیقات انجام شده، امام هادی علیه السلام فقط یک همسر داشته اند.[۶] بنابراین، تمام پنج فرزند ایشان از همین حُدَیثه خاتون(ع) بوده که طبق قول مشهور، عبارت اند از چهار پسر به نامهای: حسن، حسین، محمّد و جعفر و یک دختر به نام علِّیَه که در اینجا با آنها به طور اجمالی آشنا می شویم:

۱- امام حسن عسکری علیه السلام:

علامه مجلسی(ره) می نویسد: آن گرامی در روز جمعه، هشتم ربیع الثانی سال ۲۳۲ق در مدین منوره چشم به جهان گشود. پدر بزرگوار آن حضرت، امام هادی علیه السلام و مادر مکرمه اش، بانوی عارفه، جناب حُدَیثه خاتون که به نامهای «سلیل» و «سوسن» هم خوانده می شود.[۷]

مدت امامت ایشان شش سال بود که از سال ۲۵۴ق شروع و در سال ۲۶۰ق با شهادت آن حضرت پایان یافت. حضرت در طول زندگی و به ویژه در دوران امامت خویش، به واسط مبارزه با طاغوتهای زمان در تبعید و زندان تحت نظر بود و سرانجام در ۲۸ سالگی، روز هشتم ربیع الثانی سال ۲۶۰ق، در شهر سامراء توسط احمد معتمد بالله لعنه الله به طرز مرموزی مسموم و به شهادت رسید.[۸]

زندگی آن حضرت در دوران شش تن از خلفای ستمگر عباسی سپری شد که به ترتیب: جعفر متوکل، محمد منتصر، ابوالعباس احمد مستعین، ابو عبدالله معتز، محمد مهتدی و احمد معتمد می باشد.

از آنجایی که امام عسکری علیه السلام را در محل عسکر – محل سکونت سپاهیان عباسی – جای داده بودند، به آن حضرت، عسکری می گویند. حضرت حجت علیه السلام، یگانه فرزند و جانشین امام عسکری(ع) است که بعد از آن حضرت، سکاندار کشتی ولایت و امامت گردید و امروزه آفتاب وجودش در پشت پرد غیب قرار گرفته است و به اراد خداوند متعال در آینده ظهور نموده، جهان را پر از عدل و داد خواهد ساخت.

۲- سید محمد (متوفای حدود ۲۵۲ق)؛ مردی جلیل القدر و پارسا که در زمان پدرش رحلت کرد. تعدادی از علما دربار کرامات او کتاب نوشته اند. از جمله رساله ای در کرامات سید محمد بن علی الهادی، تألیف مهدی آل عبدالغفار کشمیری.[۹]

۳- سید حسین؛ مردی پرهیزکار و عابد بود که شیخ عباس قمی می نویسد: «معروف است نزد قبر عسکریین قبور جمله ای از سادات عظام است که از جمل آنها سید حسین، پسر امام علی نقی علیه السلام است و من بر حال حسین مطلع نشدم؛ لیکن آنچه به نظرم می رسد آن است که سید جلیل القدر و عظیم الشأن بوده؛ زیرا که من از بعضی روایات استفاده کردم که از مولای ما حضرت امام حسن عسکری علیه السلام و برادرش حسین بن علی تعبیر به سبطین می کردند و این دو برادر را به دو جدشان، دو سبط پیغمبر اکرم(ص)؛ امام حسن و امام حسین(ع) تشبیه می کردند.»[۱۰]

۴- جعفر؛ وی بر خلاف سایر فرزندان امام هادی علیه السلام ابتدا رفتار مناسبی نداشت و به سبب عملکرد منفی اش به «جعفر کذّاب» معروف شد.[۱۱] برای همین امام هادی علیه السلام از ولادت او احساس سرور نکرد و از فتن وی خبر داد. ابن سیابه می گوید: «هنگامی که می خواست جعفر به دنیا بیاید، در خان امام هادی علیه السلام بودم. دیدم اهل منزل همه خوشحال هستند؛ اما امام خوشحال نبود. گفتم: ای سید و آقای من! چرا به آمدن این مولود خوشحال نیستید؟ حضرت فرمود: «فَإِنَّهُ سَیضِلُّ خَلْقاً کثیراً؛[۱۲] به زودی او مردم زیادی را گمراه می کند.»[۱۳]

امام هادی علیه السلام در روایت دیگری می فرماید: «از فرزندم جعفر دوری کنید. آگاه باشید! همانا نسبت او [به من] همچون نسبت حام به نوح علیه السلام است.»[۱۴]

جعفر در سال ۲۷۱ق در سامراء، در حالی که ۴۵ سال داشت، درگذشت. او را در کنار قبر پدرش در حرمین عسکریین به خاک سپردند.[۱۵]

۵- علّیه (عالیه)؛ وی تنها دختر امام هادی علیه السلام است.[۱۶]

آرامگاه فرزندان امام هادی علیه السلام در کنار قبر مطهر پدرشان است و فقط سید محمد در خارج از شهر سامراء، نزدیک شهر بلد،[۱۷] واقع شده است.[۱۸]

۴- همراهی با همسر

هنوز چند سالی از زندگی مشترک حُدَیثه با امام هادی(ع) نگذشته بود که محبوبیت روزافزون امام، باعث هراس دستگاه حکومتی شد. خلیف عباسی برای کنترل رفت و آمد شیعیان و ایجاد محدودیت در فعالیتهای امام، ایشان را به پایتخت خویش (سامراء) فراخواند. آن روز، مردم مدینه با اشک و دعا خانواد حضرت را بدرقه نمودند. تاریخ این نقل و انتقال و اقامت آن حضرت در شهر سامراء، سال ۲۳۶، ۲۳۳ و یا ۲۴۳ق بوده است. بنابراین، حُدَیثه به همراه امام هادی(ع) و فرزندانش از مدینه راهی سامراء گردید.

امام پس از ورود به پایتخت و اسکان در منطق نظامی (عسکر) و تحت مراقبت مأموران، فصل جدیدی از زندگی را شروع کردند و جناب حدیثه(ع) تحت محدودیت و فشارهای حکومتی فرزندان خویش را تربیت می کرد.

۵- دریافت خبر تولد امام زمان علیه السلام

ازدواج بهترین پسر حُدَیثه، امام حسن عسکری علیه السلام با دختری شایسته و ممتاز؛ یعنی نرگس خاتون(ع) برای ایشان بهترین روز جشن و سرور بود. حدَیثه خاتون(ع) در هنگام ولادت حضرت مهدی علیه السلام در سامراء و در خانه فرزند و عروسش حضور نداشت؛ اما امام عسکری علیه السلام با نامه ایشان را از آن ولادت با سعادت خبردار نمود.[۱۹]

به هر حال، از نیم شعبان ۲۵۵ق این بانوی گرامی که قبلاً با کنی امّ الحسن و امّ ابی محمّد شناخته می شد، به لقب «جدّه»؛ یعنی مادربزرگ امام زمان(عج) نیز مفتخر گردید.

۶- راوی حدیث اهل بیت(ع)

هر روز فشارها و تهدیدهای حکومت بنی عباس نسبت به امام عسکری علیه السلام افزایش پیدا می کرد. حُدَیثه خاتون(ع) نقل می کند: یک روز ابومحمد علیه السلام به من فرمود: «تصِیبُنِی فِی سَنَهِ سِتِّینَ حَرَارَهٌ أَخَافُ أَن أُنکبَ فیهَا نکبَهً فإِنْ سَلِمْتُ مِنْهَا فإِلَی سنَهِ سَبْعِینَ؛ مادر جان! در سال ۲۶۰ق سوزشی در دلم (بر اثر زهر) پدید می آید، نگرانم رنج و سختی به من برسد؛ اما در صورت سالم ماندن (و تغییر در قضا و قدر الهی) در سال ۲۷۰ق محقق خواهد شد.» با شنیدن این پیشگویی، بی تابی کرده و گریستم. در این موقع، به من فرمود: «لَابُدَّ لِی مِنْ وُقُوعِ أَمْرِ اللَّهِ فَلَا تَجْزَعِی؛[۲۰] (ای مادر!) بی تابی مکن؛ زیرا از تحقق امر خداوند، چاره ای نیست.»

۷- همسفر امام مهدی علیه السلام

بعد از این خبر حضرت، حُدَیثه خاتون(ع) همچنان منتظر خبرهای ناگوار بود؛ اما هرگاه افکار ناراحت کننده به سراغش می آمد، به نماز و مناجات با پروردگارش پناه می برد تا اینکه امام عسکری علیه السلام قبل از فرا رسیدن «سال شهادت»، جهت ایمن ساختن خانواده و استمرار ولایت، اموری را به انجام رسانید. در این باره، صحابی گرانقدرش، احمد بن اسحاق(ره) نقل می کند که به محضر امام شرفیاب شدم و آن حضرت در خصوص شهادتش، وقوع فتنه ها و استمرار امامت مطالبی را بیان فرمودند. آن حضرت در سال ۲۵۹ق مادر را به حج فرستاده، به او خبر دادند که در سال ۲۶۰ق حادث حبس و شهادت اتفاق می افتد. آنگاه امام مهدی علیه السلام را احضار نمودند و ایشان را وصیّ خود گردانده، اسم اعظم، مواریث امامت و سلاح را به وی تسلیم فرمودند. مادر امام عسکری با حضرت صاحب(عج) به مکه مشرف شد، در حالی که «ابوعلی احمد بن محمد بن مطهر» عهده دار و متولّی مایحتاج آنها و وکیل حضرت بود.[۲۱]

خانواد امام عسکری علیه السلام در یکی از منازل بین راه توقف کرده بودند که گروهی از اعراب به آنها رسیده و خبر دادند: «به سبب کمی آب و شدت خوف، بسیاری از مردم در راه مانده و در حال برگشتن هستند.» ابوعلی مطهر از منطق «قادسیّه» نامه ای برای امام عسکری علیه السلام نوشت، مبنی بر اینکه: کاروانهای حج منصرف شده اند و من نیز به واسط ترس از عدم دسترسی به آب، رفتن به حج را صلاح نمی دانم. آن حضرت در نامه اش فرمودند: «امْضُوا فَلَا خَوْفٌ عَلَیکمْ إِنْ شَاءَ اللَّهُ؛ بروید که به خواست خداوند، ترس و خطری متوجه شما نخواهد بود.» به این ترتیب به مدد الهی مادر امام عسکری علیه السلام به همراه حضرت صاحب علیه السلام در معیّت کاروان حج رهسپار شد و با سلامتی کامل به مکه مشرف گردید.[۲۲]

با فرا رسیدن ماه صفر سال ۲۶۰ ق