فایل پاورپوینت کامل علی‎بن ابی‎طالب (ع) معرّف قرآن حکیم

فایل پاورپوینت فایل پاورپوینت کامل علی‎بن ابی‎طالب (ع) معرّف قرآن حکیم؛ راهکاری شایسته برای ارائه‌های موفق

اگر به‌دنبال یک فایل ارائه‌ی آماده با کیفیت بالا و طراحی حرفه‌ای هستید، فایل فایل پاورپوینت کامل علی‎بن ابی‎طالب (ع) معرّف قرآن حکیم انتخابی مناسب برای شماست. این مجموعه شامل 43 اسلاید استاندارد و دقیق است که با هدف ارتقاء کیفیت ارائه‌های شما تهیه شده‌اند.

دلایل انتخاب فایل فایل پاورپوینت کامل علی‎بن ابی‎طالب (ع) معرّف قرآن حکیم:

• طراحی ساختارمند و چشم‌نواز: هر اسلاید با دقت بالا و توجه به اصول طراحی گرافیکی تهیه شده است تا محتوای شما به‌خوبی دیده و درک شود.
• آمادگی کامل برای ارائه: نیازی به ویرایش مجدد نیست؛ فایل فایل پاورپوینت کامل علی‎بن ابی‎طالب (ع) معرّف قرآن حکیم آماده‌ی استفاده در کلاس، جلسه یا کنفرانس است.
• سازگاری کامل با پاورپوینت: نمایش صحیح اسلایدها در تمامی نسخه‌های PowerPoint بدون بهم‌ریختگی یا مشکل ظاهری تضمین شده است.

تولید شده با رویکرد حرفه‌ای:

تمامی بخش‌های فایل پاورپوینت کامل علی‎بن ابی‎طالب (ع) معرّف قرآن حکیم با هدف ایجاد یک تجربه کاربری روان و بی‌نقص طراحی شده‌اند. جزئیات با دقت بالا تنظیم شده‌اند تا ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید.

توجه:

تنها نسخه رسمی فایل فایل پاورپوینت کامل علی‎بن ابی‎طالب (ع) معرّف قرآن حکیم از کیفیت کامل برخوردار است. نسخه‌های غیرمجاز ممکن است شامل اشکالات طراحی باشند و توصیه نمی‌شود از آن‌ها استفاده شود.

با تهیه فایل فایل پاورپوینت کامل علی‎بن ابی‎طالب (ع) معرّف قرآن حکیم، سطح ارائه‌های خود را ارتقاء دهید و مخاطبان خود را تحت تأثیر قرار دهید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل علی‎بن ابی‎طالب (ع) معرّف قرآن حکیم :

استحقاق امیرالمؤمنین ـ علیه السّلام ـ برای بررسی ابعاد گوناگون قرآن، از دو جهت قابل اثبات است:

۱.آن حضرت ـ علیه السّلام ـ از اهل‎بیت ـ علیهم السّلام ـ است و هر آنچه درباره ی استحقاق آن ذات‎های مقدس ـ برای تحلیل قرآن و معارف آن ـ رسیده است، شامل حضرت علی ـ علیه السّلام ـ نیز می‎شود.

۲.روایت های ویژه‎ای درباره ی صلاحیت علمی و عملی شخص آن حضرت ـ علیه السّلام ـ رسیده است.

‎اهل‎بیت ـ علیهم السّلام ـ تنها شناساننده قرآن

یکی از ادلّه ی اولویت تعیینی اهل بیت ـ علیهم السّلام ـ و استحقاق حتمی آن‎ها برای بیان علوم و مفاهیم قرآنی ـ گذشته از حدیث ثقلین که سنّی و شیعه به سند و متن آن اعتقاد دارند ـ سخنان حضرت علی ـ علیه السّلام ـ در باره ی عظمت اهل بیت عصمت ـ علیهم السّلام ـ است؛ چنان که آن حضرت در نهج‎البلاغه فرمود: «هُم مَوضِعُ سِرّه ولَجَأ أَمره وعَیبَه عِلمه وموئل حِکمِهِ وکهوفُ کتبه و جبال دینه. بهم أَقام انحناء ظهره وأَذهب ارتعاد فرائصه»[۱]و «لا یقاس بآل محمّد ـ صلّی الله علیه و آله ـ من هذه الأُمه أحَدٌ و لایسوّی بهم مَن جَرَتْ نعمتهم علیه أَبداً. هُم أَساس الدّین و عماد الیقین… ولهم خصائص؛ حق‎الولایه وفیهم الوصیه والوراثه»[۲]و «بنا یستَعطی الهُدی ویستَجلی العَمَی»[۳]و «فیهم کرائم القران و هم کنوز الرحمان. إِن نَطَقوا صَدَقُوا و أِن صَمَتُوا لم یسبَقوا»[۴]و «هم عَیشُ العلم و مَوتُ الجَهل. یخبرکم حلمُهم عن علمِهم و ظاهرهم عن باطنهم وَ صمتُهُم عن حِکمَ منطقهم. لایخالفون الحق ولا یختلفون فیه. هم دعائم الإسلام و ولائج الإعتصام، بهم عاد الحق إِلی نصابه وانزاح الباطل عن مقامه وانقطع لسانه عن مَنبَته. عَقَلوا الدین عَقلَ وِعایه و رِعایه لاعقل سَماعٍ و رِوایه؛ فإِنّ رواه العلم کثیر و رعاتَه قلیل»[۵]و «أِنّ اللّه تَبارک وتعالی طَهَّرنا وَ عَصَمَنا و جَعَلَنا شهداء علی خلقه و حجباً علی عباده و جَعَلَنا مع القران وَ جعل القرآن مَعَنا لانفارقه ولایفارقنا»[۶]و «فأَین تذهبون وأَنّی تؤفکون… وبینکم عِتره نبیکم و هم أَزمه الحق وَ أَعلام الدین وَالسِنه الصِدق، فَأَنزِلُوهم بأَحسَنِ مَنازل القرآن ورِدُوهُم وُرُود الهِیمِ العطاش. أَیها الناس! خذوها عن خاتم النبیین ـ صلی اللّه علیه و آله: أَنّه یموت مَن مات منّا ولیس بمیت ویبلی من بَلِی منّا ولیس ببالٍ»[۷]و «نحن شجره النبوّه ومحطّ الرساله ومختلف الملائکه ومعادن العلم وینابیع الحِکم»[۸]و «إنّا صنائع ربّنا والناس بعدُ صنائع لنا».[۹] فضائل علمی و عملی اهل ‎بیت ـ علیهم السّلام ـ بیش از آن تعدادی است که در نهج‎البلاغه گردآوری شده است. هم‎چنین مجموع آن‎چه در کتاب مزبور آمده، به‎مراتب بیش از آن چیزی است که نقل کردیم.

خلاصه ی روایات گذشته

مفاد آن‎چه که درباره ی عظمت اهل ‎بیت ـ علیهم السّلام ـ یادآوری شد، عبارت است از:

۱.خاندان معصوم رسول اکرم ـ صلّی الله علیه و آله ـ حامل اسرار خدا، و صندوق دانش او، و قرارگاه کتاب‎های آسمانی خدا و سلسله ی جبال دین اویند.

۲.هیچ‎کس از امّت اسلامی، همتای اهل ‎بیت عصمت ـ علیهم السّلام ـ نیست و با آن‎ها سنجیده نمی‎شود. آنان پایه ی دین، و ستون یقینند.

۳.هدایت به وسیله ی اهل بیت ـ علیهم السّلام ـ عطا می‎شود و کوری باطنی انسان‎ها علاج می‎گردد.

۴.حقیقت قرآن حکیم و آیات کریمه ی او درباره ی آن‎هاست و رموز آن در آن‎ها مستقر است و اینان، گنج‎های خدای رحمانند. اگر سخن بگویند، در گفتار خود صادقند و اگر ساکت شوند، چیزی آن‎ها را به سکوت محکوم نکرده است و مقهور هیچ مقام خارجی نبوده‎اند؛ بلکه چون خودشان صاحبان سخن و امیران کلامند، سخن گفتن اسیر آنان است و در اختیارشان قرار دارد؛ هرگاه مصلحت باشد، سخن می‎گویند و هر زمانی که سخن گفتن مصلحت نباشد، ساکت هستند.

۵.آن‎ها حیات دانشند و علم به کمک آن‎ها زنده است. درباره ی حقّ، نه مخالفند و نه مختلف؛ به یاری آنان حق به حدّ لازم خود بر می‎گردد و باطل از جایگاهش بر کنار می‎شود.اینان، دین خدا را عاقلانه در خود جای می‎دهند و دستورهای آن‎را رعایت می‎کنند و به شنیدن و گفتن بسنده نمی‎کنند.

۶.خدا آنان را از گزند گناه نگاه داشته و شاهدان اعمال بندگان خود قرار داده و آن‎ها را با قرآن قرین و قرآن را با آن‎ها همراه ساخته است؛ به گونه‎ای که هرگز قرآن را رها نمی‎کنند و قرآن نیز آنان را رها نمی‎کند.

۷.هرکس که راهی جز راه خاندان پیامبر ـ صلّی الله علیه و آله ـ پیماید، گمراه است. زمامداران حق و پرچم‎های دین و زبان‎های صدق، حقیقت اهل بیت طهارت ـ علیهم السّلام ـ است و باید آن‎ها را به بهترین درجات قرآنی منزل داد و همانند شتران تشنه کام به کوثر زلال معرفت آنان وارد شد.

۸.اگر ـ به ظاهرـ یکی ار آنان بمیرد، حقیقت ولایت و امامت او زنده است و حقیقت او هیچ‎گاه فرسوده نمی‎شود.

۹.اهل بیت طهارت ـ علیهم السّلام ـ مخلوق و دست پرورده ی خدایند؛ ولی دیگران به این منظور پرورده می‎شوند که از برکات و حسنات علمی و عملی آن ذات‎های نورانی بهره‎مند شوند.

علی ـ علیه السّلام ـ یگانه شناساننده ی قرآن

ادلّه ی اولویت تعیینی شخص امیرالمؤمنین ـ علیه السّلام ـ نسبت به امت اسلامی برای بیان علوم و مفاهیم قرآنی، سخنان آن امام همام ـ علیه السّلام ـ درباره ی شخصیت علمی خود اوست که برخی از آن سخنان در حضور رسول اکرم ـ صلّی الله علیه و آله ـ و با تقریر آن حضرت ـ صلّی الله علیه و آله ـ صادر شده است. حضرت علی ـ علیه السّلام ـ در نهج‎البلاعه درباره ی خود چنین فرمود:«أَرَی‎نور الوحی والرساله وأَشمّ ریح النبوّه»[۱۰]و «إِنّی لعلی یقینٍ من ربّی وغیر شبهه من دینی»[۱۱]و «ما شککتُ فی الحق مُذ أُریته»[۱۲]و «وإِنّ معی لبصیرتی، ما لبّستُ ولا لُبِّسَ علی»[۱۳]و «إِنَّ الکتاب لَمَعی مافارقته مذ صحِبتهُ»[۱۴]و «بل اندمجت علی مکنون علم؛ لو بُحتُ به لَاضطربتم اضطراب الأَرشیه فی الطَوِی البعیده»[۱۵]و «فَاسْأَلُونی قبل أَن تفقدونی، فوالّذی نفسی بیده! لاتسألونی عن شیء فیما بینکم و بین الساعه ولا عن فئه تهدی مائه وتُضِلُّ مِأئَه إِلّا أَنبَأتکم بناعقها وقائدها وسائقها ومُناخ رکابها ومحطّ رحالها…»[۱۶] و «أَنا بطرق السماء أَعلم منّی بِطُرُقِ الأَرض ولیس کلّ أصحاب رسول اللّه ـ صلّی الله علیه و آله ـ من کان یسأَله ویستفهمه… وکان لایمرّ بی من ذلک شیء إِلّا سَأَلْتُ عنه وحفظته»[۱۷]و «أَلَم أَعمَل فیکم بالثَقل‎الأکبر وأَترک فیکم الثقلَ‎الأَصغر».[۱۸] مناقب علمی و عملی حضرت علی ـ علیه السّلام ـ به مراتب بیش از آن مقداری است که در نهج‎البلاغه آمده است؛ زیرا سراسر این کتاب شریف،