فایل پاورپوینت کامل محبّت و مودّت اهل بیت علیهم السلام

تحولی در ارائه‌ها با فایل پاورپوینت کامل محبّت و مودّت اهل بیت علیهم السلام!

اگر به دنبال یک روش ساده اما حرفه‌ای برای ارائه‌ی مطالب خود هستید، فایل پاورپوینت کامل محبّت و مودّت اهل بیت علیهم السلام بهترین انتخاب شما خواهد بود. فایل پاورپوینت کامل محبّت و مودّت اهل بیت علیهم السلام از پایه بر اساس اصول طراحی مدرن ساخته شده و تضمین می‌کند که اسلایدهای شما جذاب، منظم و آماده‌ی استفاده باشند.

فایل پاورپوینت کامل محبّت و مودّت اهل بیت علیهم السلام شامل 49 اسلاید است که با ترکیب بصری زیبا و چیدمانی حرفه‌ای، ارائه‌ی شما را به سطحی بالاتر می‌برد.

چرا باید از فایل پاورپوینت کامل محبّت و مودّت اهل بیت علیهم السلام استفاده کنید؟

✔ طراحی حرفه‌ای: هر اسلاید فایل پاورپوینت کامل محبّت و مودّت اهل بیت علیهم السلام با دقت بالا تنظیم شده تا بیشترین تأثیر را روی مخاطبان بگذارد.

✔ صرفه‌جویی در زمان: نیازی نیست ساعت‌ها وقت خود را برای طراحی پاورپوینت بگذارید، همه چیز آماده است.

✔ استفاده‌ی آسان: بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، کافی است فایل را باز کنید و ارائه دهید.

✔ فایل پاورپوینت کامل محبّت و مودّت اهل بیت علیهم السلام قابل استفاده در هر محیطی: چه در دانشگاه، چه در جلسات کاری، فایل پاورپوینت کامل محبّت و مودّت اهل بیت علیهم السلام حرفه‌ای نیاز شما را کاملاً برآورده خواهد کرد.

متمایز باشید!

دیگر نگران بهم‌ریختگی یا طراحی‌های غیرحرفه‌ای نباشید. فایل پاورپوینت کامل محبّت و مودّت اهل بیت علیهم السلام به شما این امکان را می‌دهد که بدون دغدغه روی محتوای خود تمرکز کنید و ارائه‌ای تأثیرگذار داشته باشید.

همین حالا دریافت کنید و تجربه‌ای متفاوت از ارائه‌های حرفه‌ای را داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل محبّت و مودّت اهل بیت علیهم السلام :

ما یک زندگی داریم که این زندگی با یک معیار اصلی باید بگردد، آنچه ما را جمع می کند و محور اصلی ماست چیست؟ یک بیان نورانی از وجود مبارک امام صادق (سلام الله علیه) است که حضرت فرمود: «تَزَاوَرُوا فَإِنَّ فِی زِیارَتِکمْ إِحْیاءً لِقُلُوبِکمْ وَ ذِکراً لِأَحَادِیثِنَا» دور هم جمع شوید، از یکدیگر فاصله نگیرید؛ زیرا شما وقتی کنار هم جمع شدید چون شیعیان ما هستید حرف های ما را نقل می کنید، وقتی شیعه یک جا جمع شد از سخنان موالیان او و اهل بیت(علیهم السلام) مطالبی را مطرح می کند. بیان نورانی امام صادق(سلام الله علیه) این است «تَزَاوَرُوا» یکدیگر را زیارت کنید، در محفل یکدیگر شرکت کنید: «فَإِنَّ فِی زِیارَتِکمْ إِحْیاءً لِقُلُوبِکمْ وَ ذِکراً لِأَحَادِیثِنَا» وقتی دور هم جمع شدید کلمات ما، مکتب ما را مطرح می کنید و زنده می کنید، «وَ أَحَادِیثُنَا تُعَطِّفُ بَعْضَکمْ عَلَی بَعْض»[۱]احادیث ما آن جاذبه را در شما ایجاد می کند که جامعه را از پراکندگی، از دو دلی، دو زبانی و مانند آن نجات می دهد. عاطفه و گرایش نسبت به هم ایجاد می کند: «وَ أَحَادِیثُنَا تُعَطِّفُ بَعْضَکمْ عَلَی بَعْض».

قبل از تتمیم این حدیث نورانی به این مَثل معروف جامعه و عُرفِ ما توجه کنید همه ما می گوییم و می دانیم که سنگ روی سنگ بند نمی شود، این یک مطلب درستی است تمام این قصرها این برج هایی که می سازند، سنگ با همه استحکامی که دارد آن قدرت را ندارد که برج را بسازد یک ملات نرمی باید بین این دو سنگ باشد که سنگ روی سنگ بند شود آن ملات، نرم است سنگین نیست آهنی نیست؛ ولی به جهت نرمی و نرمشی که دارد این دو سنگ را با هم جمع می کند و اگر آن نرمش نباشد، سنگ روی سنگ بند نمی شود. اینکه ما در عُرف می گوییم سنگ روی سنگ بند نمی شود درست می گوییم و این بیان نورانی امام (سلام الله علیه) که فرمود: اگر خواستید برج بسازید، خانه بسازید، جامعه بسازید، افراد کنار هم جمع شوند ید واحده بشوند، احادیث ما آن ملات است «وَ أَحَادِیثُنَا تُعَطِّفُ بَعْضَکمْ عَلَی بَعْض».

احادیث اهل بیت (علیهم السلام) چیست که ما را با هم جمع می کند؟ چه عاملی است که ما را با هم جمع می کند؟ دنیا که اساس آن بر تفرقه است، چه چیز است که جامعه را با هم جمع می کند؟ در قرآن کریم یک بیان نورانی است که آن دلمایه سخنان نورانی وجود مبارک امام صادق(سلام الله علیه) است و آن، این است که وجود مبارک پیامبر از طرف ذات اقدس الهی مأمور شد به مردم بفرماید که تمام تلاش و کوشش هایی که من کردم برای نجات شما بود، چیزی از شما نمی خواهم، مگر دوستی اهل بیت: قُلْ لا أَسْئَلُکمْ عَلَیهِ أَجْراً إِلاَّ الْمَوَدَّهَ فِی الْقُرْبی؛[۲] یعنی اجر رسالت، محبّت و رقیق تر و دقیق تر و بالاتر از محبّت، عنوان مودّت است که با خاندان من مودّت داشته باشید، این یک اصل و مستحضرید که همه ما معتقدیم و می دانیم که اهل بیت از قرآن جدا نیست قرآن از اهل بیت جدا نیست. اگر رسول خدا فرمود: مُزد رسالت من، دوستی اهل بیت است چون اهل بیت از قرآن جدا نیست؛ یعنی مزد رسالت من، دوستی قرآن و عترت است، شما قرآن دوست باشید، علی و اولاد علی دوست باشید، این مزد رسالت من است، این چنین نیست که وجود مبارک حضرت بفرماید، چیزی را من از طرف خدا برای اهل بیت آوردم که قرآن ـ معاذ الله ـ آن را ندارد این طور نیست؛ پس اجر رسالت رسول گرامی (علیه و علی آله آلاف التحیه و الثناء) دوستی قرآن و عترت است.

اگر ما قرآن را دوست داریم چون کلام خداست، پس متکلّم را هم دوست داریم و اگر اهل بیت را دوست داریم چون خلیفه الهی اند، بعد از رسول خدا خلیفه الخلیفه هستند و اگر کسی خلیفه الهی را دوست داشت؛ یعنی مستخلف عنه را دوست دارد؛ پس تمام این مودّت ها و محبّت ها برمی گردد به محبّت و مودّت الهی که ما خدادوست باشیم و چون ذات اقدس الهی با همه هست، این دوستی یک دوستی جهانی خواهد بود، جهان را محبّت اداره می کند نه جنگ، جهان را کشتن و خون اداره نمی کند. بارها ملاحظه فرمودید، اینها مکرّر در مکرّر شروع کردند به جنگ های اصلی و نیابتی چه جنگ جهانی اول چه جنگ جهانی دوم، دیدند کار با کشتن پیش نمی رود با گذشت پیش می رود، جامعه را محبّت اداره می کند. مدینه که به معنی مدنیت، تمدّن و تدین است اول که مدینه نمی گفتند. وجود مبارک رسول گرامی که نور است، وقتی در مکه زندگی می کند خدا این را بلد امین می داند و به مکه قسم یاد می کند: لا أُقْسِمُ بِهذَا الْبَلَدِ وَ أَنْتَ حِلٌّ بِهذَا الْبَلَدِ[۳] این مکه که قبل از اسلام مَهد بت پرستی بود، در اثر استقرار وجود مبارک حضرت بلدِ امین شده و محبوب خدا شد و خدا به این شهر قسم یاد کرد: لا أُقْسِمُ بِهذَا الْبَلَدِ وَ أَنْتَ حِلٌّ بِهذَا الْبَلَدِ این مکه شده «بلد امین».

وقتی حضرت از مکه به مدینه می آید، اسم این مدینه «یثرب» بود، یا أَهْلَ یثْرِبَ لا مُقامَ لَکمْ[۴] اسم آن یثرب بود؛ وقتی تدین، مدنیت و تمدّن آمد این منطقه شده مدینه، وگرنه قبل از هجرت این مدینه نام نداشت، یثرب نام داشت. ذات اقدس الهی برای گرامیداشت مکتبی که در این شهر رواج پیدا کرد، فرمود مردمِ این شهر مهاجردوست هستند: یحِبُّونَ مَنْ هاجَرَ إِلَیهِمْ[۵] کسانی که از مکه به مدینه آمدند مردم مدینه محبّتشان نسبت به مهاجرین عملی و علنی شد، اینها وَ یؤْثِرُونَ عَلی أَنْفُسِهِمْ وَ لَوْ کانَ بِهِمْ خَصاصَهٌ[۶] ولو خودشان خیلی هم نیازمند باشند آن ویژگی های مالی و مختصّات اقتصادی خودشان را به این مهمان های اهل هجرت می دهند.

جهاد اگر بالاتر از هجرت نباشد کمتر از هجرت نیست، وقتی تمدّن در این است که مردم یک منطقه هجرت و مهاجرت را دوست داشته باشند، یقیناً جهاد و مجاهدها را هم دوست دارند، اینها محبّ مجاهدت ها و مجاهدان هستند و اگر کسی جهاد را دوست داشت و شهادت شهدا را دوست داشت، مردمی که در فراز و منطقه های علمی به سر می برند، عالمانه زندگی می کنند، مرکب آنها اگر از خون شهید بالاتر نباشد کمتر نیست که مِداد علما ارجح و افضل است تمدّن اگر در این است که مردم یک شهر مهاجر را دوست داشته باشند، تمدّن در این است که مجاهد را هم دوست دارند، تمدّن در این است که علم و اهل علم را دوست دارند، حوزه های علمیه را دوست دارند، طلاّب را دوست دارند و اگر کسی طلبه ها و عالِم ها و حوزه ها را دوست داشت خودش سعی می کند در این سِلک بیاید که بسیاری از این عزیزان ما الآن در همین سِلک هستند، وقتی انسان اینها را می بیند خستگی های انسان رفع می شود، اینها کسانی اند که حاملان علم ، شاگردان امام صادق، شاگردان امام رضا هستند که اگر قلمی داشتند، مرکبی داشتند، از قرآن و عترت بر چهره کاغذ چیزی نوشتند اجر آنها اگر بیش از هجرت و جهاد نباشد کمتر نیست. اینها همه از دستورات وجود مبارک امام هشتم است که فرمود جامعه را محبّت اداره می کند وگرنه سنگ روی سنگ بند نمی شود، با خشونت نمی شود جامعه را اداره کرد. می بینید مردم مدینه را وقتی قرآن می خواهد مدح کند با این زبان مدح می کند که یحِبُّونَ مَنْ هاجَرَ إِلَیهِمْ مهاجرانی که هجرتِ اینها در راه ذات اقدس الهی است اینها دوست دارند.

در نوبت های قبل اقسام سه گانه جهاد مشخص شد، جهاد اصغر داشتیم و اوسط داشتیم و اکبر، هجرت ها هم این چنین است، هجرت صغرا داریم و وسطا داریم و کبرا؛ بهترین هجرت اینکه انسان در حوزه درون خود از کمالی به اکملیت هجرت کند. هجرت های میانی آن است که از جهل علمی به علم هجرت کند، از جهالت عملی به عمل صالح هجرت کند اینها هجرت های وسطاست، هجرت های صغرا هم که وضع آن مشخص است. بنابراین آنچه جا