فایل پاورپوینت کامل بررسی تطبیقی ارزش و جایگاه کار در اسلام و یهود

تحولی در ارائه‌ها با فایل پاورپوینت کامل بررسی تطبیقی ارزش و جایگاه کار در اسلام و یهود!

اگر به دنبال یک روش ساده اما حرفه‌ای برای ارائه‌ی مطالب خود هستید، فایل پاورپوینت کامل بررسی تطبیقی ارزش و جایگاه کار در اسلام و یهود بهترین انتخاب شما خواهد بود. فایل پاورپوینت کامل بررسی تطبیقی ارزش و جایگاه کار در اسلام و یهود از پایه بر اساس اصول طراحی مدرن ساخته شده و تضمین می‌کند که اسلایدهای شما جذاب، منظم و آماده‌ی استفاده باشند.

فایل پاورپوینت کامل بررسی تطبیقی ارزش و جایگاه کار در اسلام و یهود شامل 120 اسلاید است که با ترکیب بصری زیبا و چیدمانی حرفه‌ای، ارائه‌ی شما را به سطحی بالاتر می‌برد.

چرا باید از فایل پاورپوینت کامل بررسی تطبیقی ارزش و جایگاه کار در اسلام و یهود استفاده کنید؟

✔ طراحی حرفه‌ای: هر اسلاید فایل پاورپوینت کامل بررسی تطبیقی ارزش و جایگاه کار در اسلام و یهود با دقت بالا تنظیم شده تا بیشترین تأثیر را روی مخاطبان بگذارد.

✔ صرفه‌جویی در زمان: نیازی نیست ساعت‌ها وقت خود را برای طراحی پاورپوینت بگذارید، همه چیز آماده است.

✔ استفاده‌ی آسان: بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، کافی است فایل را باز کنید و ارائه دهید.

✔ فایل پاورپوینت کامل بررسی تطبیقی ارزش و جایگاه کار در اسلام و یهود قابل استفاده در هر محیطی: چه در دانشگاه، چه در جلسات کاری، فایل پاورپوینت کامل بررسی تطبیقی ارزش و جایگاه کار در اسلام و یهود حرفه‌ای نیاز شما را کاملاً برآورده خواهد کرد.

متمایز باشید!

دیگر نگران بهم‌ریختگی یا طراحی‌های غیرحرفه‌ای نباشید. فایل پاورپوینت کامل بررسی تطبیقی ارزش و جایگاه کار در اسلام و یهود به شما این امکان را می‌دهد که بدون دغدغه روی محتوای خود تمرکز کنید و ارائه‌ای تأثیرگذار داشته باشید.

همین حالا دریافت کنید و تجربه‌ای متفاوت از ارائه‌های حرفه‌ای را داشته باشید!

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل بررسی تطبیقی ارزش و جایگاه کار در اسلام و یهود :

مـقدمه

انسان برای شکوفایی استعدادهای درونی خویش و رسیدن به آرمان های خود، ناگزیر است کـه از مرحله فکر به مـرحله عـمل گام نهد؛ زیرا اندیشه صرف خیر موجب تحقق آن نخواهد بود، بلکه عامل اصلی و اساسی در تحقق آن، کار و کوشش است. کار و تلاش در عرصه اقتصادای مسئله ای است که از آغاز تاریخ بشر همواره مورد تـوجه او بوده است. از زمانی که بشر در گستره زمین پا به عرصه وجود نهاد و به برقراری رابطه با محیط و اطرافیان و تشکیل خانواده و جامعه و طلب ثبات و آرامش پرداخت، میل به بقا و تلاش و کار برای دسـتیابی بـه زندگی بهتر نیز با او همراه بوده است. ازاین رو، از همان زمان به کشاورزی و درو و انبار کردن مواد غذایی و پرورش دام و طیور، شکار و تهیه هر آنچه که زندگی او را قوام می بخشد، دست زد. مسائل اقتصادی درآغاز تـاریخ بـشر صورتی ابتدایی داشت. اما به تدریج و با گسترش جوامع بشری پیچیده تر شد و به همان اندازه همواره مورد توجه ادیان آسمانی بوده است.

ادیان و شرایع الهی آمدند تا به انسان یـادآوری کـنند که او توانایی پشت سرنهادن مشکلات را برای ساختن جامعه ای آباد دارد و همچنین او را تشویق نمایند تا از موانع موجود در راه ساختن جهانی بهتر بگذرد. این واقعیت همواره برای انسان مورد تأکید بوده که خـداوند مـتعال انـسان را بیهوده و مهمل به حال خـود را رهـا نـکرده است: «أَ یَحْسَبُ الْإِنْسانُ أَنْ یُتْرَکَ سُدی» (قیامت: ۳۶). از نمونه های این ادیان آسمانی، دین اسلام و یهود هستند که در آموزه های خویش، پیروانشان را در مسئله کـار و تـلاش بـسیار مورد سفارش قرار می دهند و جنبه های بسیاری نیز وجـه اشـتراک دارند. از دیدگاه اسلام، اشتغال به کار بخشی از زندگی عبادی انسان محسوب می شود تا جایی که از کار به عنوان فضل خداوند یـاد مـی شود: «فـَإِذا قُضِیَتِ الصَّلاه فَانْتَشِرُوا فِی الْأَرْضِ وَ ابْتَغُوا مِنْ فَضْلِ اللَّهِ وَ اذْکـُرُوا اللَّهَ کَثِیراً لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ» (جمعه: ۱۰). دین یهود نیز کار و زحمت را به عنوان شالوده اصلی هستی انسان مطرح می کند. «پس حـیات را بـرگزین» (تـثنیه، ۳۰: ۱۹). این آیه را بدین گونه تعبیر کرده اند: «تو برای خود پیشه و هنری انـتخاب کـن» (کهن، ۱۳۸۲، ص ۲۱۱). این پژوهش درصدد است تا با بهره گیری از منابع دینی دو دین اسلام و یهود، دیدگاه این دو را در مـورد جـایگاه و ارزش کـار، و برخی از مشاغل مورد تأیید این دو بررسی نماید و وجوه اشتراک دو دین را در مسئله کـار تـبیین نـماید.

مفهوم شناسی واژه «کار»

از نظر لغوی «کار» به معنای فعل، عمل و کردار است. راغب اصفهانی واژه «عمل» را ایـن گونه تـعریف مـی کند: «هر فعلی را که حیوان از روی قصد انجام دهد، “عمل” نامیده می شود. مفهوم عمل از فعل، خـاص تر و مـحدودتر است؛ زیرا “فعل” گاه در مورد اشیای جامد نیز به کار می رود» (راغب اصفهانی، ۱۹۹۸م، ص ۵۸۷). «عـمل» بـه کـاری اطلاق می گردد که از روی عقل و فکر انجام شود، لاجرم با عمل و آگاهی همراه اسـت، امـا «فعل» از آن عام تر است (عسکری، ۱۴۱۲ق، ص ۳۸۳).

«کار» در اصطلاح عبارت است از «مجموعه عملیاتی که انـسان بـا اسـتفاده از مغز، دست ها، ابزار و ماشین برای استفاده عملی از ماده روی آن انجام می دهد. این اعمال نیز متقابلاً بـر او اثـر می گذارد و او را تغییر می دهد (میک، ۱۳۸۵، ص ۲۲). «کار » یعنی گردیدن و شدن و عبارت از «سیر و صیرورت از نـقص بـه کـمال، از قوه به فعل، از جزء به کل و از مبدأ به معاد است » انسان نیز از این سیر سـرمدی و از ایـن فـرآیند بنیادین ـ غایی و فراگیر ـ نظام مند در عالم هستی، مستثنا نمی باشد. انسان موجودی است کـه در جـهت نیل به کمال، فعلیت، کل معاد و سعادت مادی و معنوی خویش، و رای اهداف اجتماعی و دنیوی و نیز آمال اخـروی خـود و به منظور رسیدن به غایت و مطلوب خویشتن، نیاز به امکانات، اعم از مواد، ابـزار و خـدمات دارد» (ولایی، ۱۳۷۸، ص مقدمه). «کار انسانی عبارت از عمل (کـم و بـیش ) ارادی ـ عـقلانی یا اختیاری فردی، گروهی و اجتماعی انسان هاست، عـملی کـه به منظور کسب امکانات مورد احتیاج، رفع نیازمندی ها و نقص های مادی و معنوی و در جهت دستیابی بـه کـمال لایق، لاحق و معهود و مطلوب انـجام مـی پذیرد» (همان).

جـایگاه کـار در اسـلام

در اسلام سه نوع کار به رسمیت شـناخته شـده است:

۱.کار یدی (فیزیکی ) نظیر کار دهقانان، کارگران و…؛

۲.کار فکری، مغزی، نـظیر مـعلمان و نویسندگان و…؛

۳.کار احساسی و عاطفی نظیر کـار هنرمندان، پرستاری از نوزادان و بـیماران و… (صـدر، ۱۳۶۸، ص ۱۲۳).

اسلام برای کار بالاترین ارزشـ ها را قـائل شده و آن را یکی از عوامل اصلی مالکیت می شناسد. در قرآن حدود چهارصد آیه در تشویق کار وارد شـده اسـت که تمامی آن مختص کار اقـتصادی نـیست. امـا با تعمق در آنـها، بـه اهمیت و نقش کار پی مـی بریم؛ زیـرا در آن آیات، ضمن هشدار به دلایل توحیدی، توجه بشر را به زمین و خیرات و برکات ذخایر و مـنابع حـیاتی به ودیعت نهاده در آنها، جلب نـموده و بـه صورت ضمنی، دعـوت بـه حـرکت و استفاده از استخراج این مـوهبت ها می کند و در این راه، اهمیت شکافتن دل دریاها را گوشزد نموده، انسان را به آنچه که وسیله سهولت حمل و نـقل اسـت، آشنا ساخته است. کار و تلاش در ایـن آیـات، بـه نـام حـرکت برای دریافت «فـضل» پروردگـار نامیده شده و به آرامش و استراحت در شب و تجدیدقوا و بازگشت نشاط و آمادگی برای فعالیت و کار در روز تأکید شده اسـت. «کـار در اسـلام معنای وسیعی دارد و لزوماً بازده مالی را تلویح نـمی کند» (ورنـرمنسکی، و…، ۱۳۸۹، ص ۴۳۲). نـظام اسـلامی دعـا و مـراقبه در تمام روز و یا زندگی زاهدانه را بدون انجام تلاشی برای خود و دیگران مجاز نمی شمارد. «یک بار با پیامبر( از مردی سخن گفتند که تمام وقت خود را در مسجد به عبادت مـی گذراند. پیامبر( پرسید چه کسی غذای او را تأمین می کند؟ پاسخ دادند: برادرش، پیامبر( فرمود در این صورت، برادر او از او بهتر است» (همان، ص ۴۳۳) و این نکته را مورد تأکید قرار دادند که دین اسلام از صرف تقوا و تعبد تـشکیل نـیافته، بلکه کار سخت و اتکا به تلاش های خود را نیز دربر می گیرد.

اسلام با بیکاری مخالف است؛ رهبانیت را تحریم می کند و به احتراز از تکدی توصیه می کند. از اینجا روشن می شود که کرامت و ارزش ذاتـی انـسان و نیز رفاه جامعه، با تلاش صادقانه و شرافتمندانه همه اعضای جامعه، و نه فقط بعض آنان، پیوندی نزدیک دارد. یکی از تأکیدات مهم اسلام به انسان ها ایـن اسـت که همواره در همه عرصه های گـوناگون زنـدگی، از جمله تأمین نیازهای اقتصادی و معیشتی به صورت جدی و مستمر تلاش کنند تا در پرتو چنین تلاش هایی، جامعه دینی هم از جهت فردی و هم از نظر اجتماعی به اهـداف خـود نائل آید.

تکدی گری و گـدایی در اسـلام، به شدت مذمت شده است تا آنجاکه ضمن سخنان معصومان، در پیش گرفتن گدایی، باز کردن راه فقر به سوی شخص و ابزاری برای ذلت شخص در دنیا و بازپرسی طولانی در آخرت خوانده شده است. به دلیل ارزش و اهـمیت کـار در فرهنگ اسلامی، در آیات و روایات معصومان، به جایگاه ویژه آن تحت عناوین گوناگون اشاره شده است.

۱.هدف خلقت: «إِنَّا جَعَلْنا ما عَلَی الْأَرْضِ زِینَه لَها لِنَبْلُوَهُمْ أَیُّهُمْ أَحْسَنُ عَمَلاً وَ إِنَّا لَجاعِلُونَ مـا عـَلَیْها صَعِیداً جـُرُزاً» (کهف: ۸ـ۷). این دو آیه درباره حقیقت زندگی بشر در زمین وارد شده، و آن این است که نفوس انسانی، که در اصل جـوهری است علوی و شریف، هرگز مایل نبوده که به زمین دل ببندد و در آنـجا زنـدگی کـند، ولی عنایت خداوند چنین تقدیر کرده که کمال و سعادت جاودانه او از راه اعتقاد و عمل حق تامین گردد. به همین جـهت، تـقدیر خود را از این راه به کار بسته که او را در موقف اعتقاد و عمل نهاده، به محک تـصفیه و تـطهیرش بـرساند و تا مدتی مقدر در زمینش اسکان داده، میان او و آنچه که در زمین هست، علقه و جذبه ای برقرار کند و دلش بـه سوی مال و اولاد و جاه و مقام شیفته گردد » (طباطبائی، ۱۳۷۴، ج ۱۳، ص ۳۳۳).

2. .

   فضل خدا: «فَإِذا قُضِیَتِ الصَّلاه فـَانْتَشِرُوا فِی الْأَرْضِ وَ ابْتَغُوا مـِنْ فـَضْلِ اللَّهِ وَ اذْکُرُوا اللَّهَ کَثِیراً لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ»؛ و چون نماز گزارده شد در [روی] زمین پراکنده گردید و فضل خدا را جویا شوید و خدا را بسیار یاد کنید باشد که شما رستگار گردید (جمعه: ۱۰).

۳.مایه قوام و هـستی شخص و جامعه: «وَ لا تُؤْتُوا السُّفَهاءَ أَمْوالَکُمُ الَّتِی جَعَلَ اللَّهُ لَکُمْ قِیاماً وَ ارْزُقُوهُمْ فِیها وَ اکْسُوهُمْ وَ قُولُوا لَهُمْ قَوْلاً مَعْرُوفاً»؛ و اموال خود را که خداوند آن را وسیله قوام [زندگی] شما قرار داده به سفیهان مدهید و[لی] از [عـواید] آن بـه ایشان بخورانید و آنان را پوشاک دهید و با آنان سخنی پسندیده بگویید (نساء: ۵).

۴.وسیله کسب عزت و شخصیت: امام رضا( به مصادف می فرمایند: «صبحگاهان به سوی کسب عزت خود، و مقصودم رفتن به بـازار بـرخیز» (حرعاملی، ۱۳۶۷، ج ۱۲، ص ۴، حدیث ۱۰).

۵.جهاد در راه خدا: پیامبر اکرم می فرمایند: «تلاشگر در راه روزی حلال مانند مجاهد در راه خداست » (نوری، ۱۳۸۲، ج ۲، ص ۴۱۵).

۶.عبادت: پیامبراکرم( می فرمایند: «بهترین کردارها، کسب حلال است» (متقی هندی، ۱۳۷۲، ج ۴، ص ۸).

۷.وسیله آمرزش گناهان: رسـول اکـرم می فرمایند: «هر کس شب را با خستگی از تلاش برای به دست آوردن روزی حلال به سر آورد با آمرزش از گناهان خود شب را به پایان رسانیده است » (حر عاملی، ۱۳۶۷، ج ۱۲، ص ۱۳).

۸.مایه سعادت اخروی: امام صادق( مـی فرمایند: «بـهترین یـار بر دستیابی به خوشبختی آخـرت، کـوشش در دنـیاست» (همان، ص ۱۷). در نظام اقتصادی اسلام، بر حلال بودن کسب و کار بسیار تأکید شده است. در آیات و روایات متعددی، به شکل های گوناگون به پیـروان دیـن اسـلام دستور داده شده است که روزی خود را تنها از راه حـلال بـه دست آورند: «یا أَیّهَا النّاسُ کُلُوا مِمّا فِی اْلأَرْضِ حَلالاً طَیِّبًا وَ لا تَتّبِعُوا خُطُواتِ الشّیْطانِ إِنّهُ لَکُمْ عَدُوٌّ مُبینٌ » (بـقره: ۱۶۸)؛ «وَ کـُلُوا مـِمّا رَزَقَکُمُ اللّهُ حَلالاً طَیِّبًا وَ اتّقُوا اللّهَ الّذی أَنْتُمْ بِهِ مُؤْمِنُونَ» (مـائده: ۸۸). رسول خدا( می فرماید: «سعی و تلاش در جهت به دست آوردن درآمد حلال، بر هر مرد و زن مسلمان واجب است» (مجلسی، ۱۴۰۴ق، ص ۱۰۳، ج ۹). خداوند در حـدیث قـدسی بـه پیامبر سفارش فرموده است: «ای احمد! به راستی که عبادت ده جزء است و نـه جـزء آن در کسب روزی حلال قرار داده شده است (همان، ج ۷۴، ص ۲۷). در مقابل، تأکید اسلام بر کسب روزی حلال، از کسب حرام نـهی شـده اسـت. «یَأَیُّهَا الَّذِینَ ءَامَنُواْ لَا تَأْکُلُواْ الرِّبَواْ أَضْعَفًا مُّضَاعَفَه وَ اتَّقُواْ اللَّهَ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ» (آل عـمران: ۱۳۰). اسـلام، ضـمن تأکید بر کسب حلال، و بر حذر داشتن پیروانش از کارهای حرام، به آثار و عواقب کـسب حـلال و حـرام اشاره می کند. برخی از آنها عبارت است از:

الف. آثار کسب و کار حلال از دیدگاه اسلام

۱.گـشوده شـدن تمام درهای بهشت: رسول اکرم می فرمایند: «هر که از دسترنج حلال خود بخورد، درهـای بـهشت بـه رویش گشوده شود و از هر در که خواهد وارد شود» (مجلسی، ۱۴۰۴ق، ج ۱۰۰، ص ۲۰۱۶).

۲.گرامی بودن نزد خداوند: امام صـادق( مـی فرماید: «بنده، آن زمان نزد خدا گرامی تر است که درصدد کسب درهمی حلال برآید و نـتواند بـه آنـ دست یابد» (محمدی ری شهری، ۱۳۷۷، ج ۵، ص ۲۰۵۹).

۳.نورانیت قلب: «هر که چهل روز بر خوردن لقمه حلال مداومت داشـته بـاشد، خداوند متعال قلب او را نورانی می گرداند» (حلی، ۱۴۰۷ق، ص ۱۵۳).

۴.غفران و آمرزش الهی: «کسی که بـا خـستگی بـه سبب تلاش روزانه برای کسب حلال، شب را به صبح برساند، آمرزیده می شود» (حرعاملی، ۱۳۶۷، ج ۱۷، ص ۲۴).

۵.استجابت دعا: امـام صـادق( فـرمود: «کسی که دوست دارد با استجابت دعایش شادمان گردد، باید کسب و درآمد خـود را طـیب و حلال کند» (مجلسی، ۱۴۰۴ق، ج ۹۰، ص ۳۷۳).

۶.طلب آمرزش فرشتگان: امام صادق ( می فرمایند: «وقتی بنده ای مشغول خوردن مالی می شود کـه از راه حـلال به دست آورده است، فرشته ای هم مشغول طلب بخشش برای او می شود تا زمانی کـه او دسـت از خوردن بکشد » (راوندی، ۱۳۸۰، ص ۲۵).

ب. آثار کسب و کار حـرام از دیـدگاه اسـلام

۱.لعن فرشتگان: رسول خدا فرمودند: «هرگاه لقـمه ای حـرام در شکم بنده ای از بندگان خدا قرار گیرد، تمام فرشتگان زمین و آسمان او را لعنت می کنند» (مـجلسی، ۱۴۰۴ ق، ج ، ص ).

۲.عـدم ورود به بهشت: رسول خدا( فـرمودند: «هـمانا خداوند ورود بـدنی را کـه از حـرام تغذیه کرده به بهشت ممنوع کـرده اسـت» (ابی فراس، ۱۳۸۸، ج ۱، ص ۱۶).

۳.عدم قبولی عبادات: «هر کس مالی حرام کسب کند، خدا نـه صـدقه او را می پذیرد و نه بنده آزاد کردن و نه حـج گزاردن و نه عمره انـجام دادن او را و بـه اندازه پاداش این اعمال برای او گـناهانی سـنگین می نویسد. آنچه از وی پس از مرگش بر جای بماند، توشه راه جهنم او خواهد بود. هر شخصی کـه بـر حرام دست یابد و از ترس خـدا آن را رهـا کـند، خداوند او را مورد دوسـتی و رحـمت قرار می دهد و می فرماید کـه او را بـه بهشت ببرند» (مجلسی، ۱۴۰۴ق، ج ۹۰، ص ۳۷۳).

۴.عدم رشد و برکت مال: امام صادق( می فرمایند: «مال حرام رشد نـمی کند و زیـاد نمی شود و اگر هم رشد کند، بـرکت نـخواهد داشت» (کـلینی، ۱۴۰۱ق، ج ۵، ص ۱۲۵).

۵.اثـرگذاری در نـسل: پیامبر اکرم می فرماید: «مـال حرام در فرزندان آشکار می شود و روی آنها اثر می گذارد» (همان، ص ۱۲۴).

۶.مبتلا شدن به فقر: پیامبر( فرمود: «کـسانی کـه نان حلال را رها می کنند و به دنـبال حـرام مـی گردند، بـه خـیال اینکه از راه حرام درآمـد پیـدا کنند، خدا به فقر مبتلایشان می کند» (کلینی، ۱۴۰۱ق، ج ۵، ص ۱۲۷).

۷.عدم استجابت دعا: امام صادق ( فرمود: «خداوند متعال دعـایی را کـه از قـلبی سخت و بی رحم برخاسته باشد، اجابت نمی کند» (هـمان، ج ۲، ص ۴۷۴).

ب. در دیـن یـهود

کـار در دیـن یـهود از منزلت ویژه ای برخوردار است تا جایی که «حتی از منزلت شایستگی و حق اجدادی نیز والاتر است؛ زیرا می خوانیم که یعقوب به لابان چنین گفت: «و اگر خدای پدرم، خدای ابراهیم و هـیبت اسحق با من نبودی، اکنون نیز مرا تهیدست روانه می نمودی» (سفر تکوین، ۲: ۴۲). ازاین رو، قدر و منزلت اجداد یعقوب، تنها برای حفظ و حراست اموال و ثروت او سودمند بود. اما «خداوند مصیبت مرا و مـشقت دسـت های مرا دید و دوش ترا توبیخ نمود» (همان). نشان می دهد که خداوند به خاطر و به حق قدر و منزلت کار و رنج دستان یعقوب بود که لابان را از آزار و آسیب رسانیدن به وی برحذر داشت» (کهن، ۱۳۸۲، ص ۲۱۲ ).

«کـار» بـخش مهمی از طرح و برنامه الهی برای سعادت بشر است. ارزش «کار» تا جایی است که در سفر تکوین آمده است: «حتی آدم ابوالبشر غذایی را نچشید تا آنـکه اول کـار کرد، چنان که گفته شده اسـت: «خـداوند آدم را بگرفت و او را در باغ عدن گذاشت تا در آن کار کند و از آن محافظت نماید» (سفر تکوین، ۲: ۱۵ ). زندگی زاهدانه و کناره گیری از کارهای دنیا در دین یهود مذموم شمرده شده است. تحصیل تـورات،بـه عنوان عالی ترین و محترم ترین مشاغل عـنوان شـده است. ولی دانشمندان یهودی بر این نکته تأکید کرده اند که اگر همه مردم تمام وقت خود را فقط صرف تحصیل تورات کنند، حیات اجتماعی بشر به خطر می افتد. ازاین رو گفته اند:

تحصیل تـورات زمـانی خوب و باارزش است که با ادب و تربیت و کسب و کار همراه باشد؛ زیرا زحمتی که انسان در راه آن متحمل می شود، موجب می گردد که ارتکاب گناه را فراموش کند. اگر تحصیل تورات با ادب و تربیت و کـسب و کـار توأم نـباشد، سرانجام به جایی نمی رسد و باطل می گردد و موجب آن می شود که شخص مرتکب گناه گردد (کهن، ۱۳۸۲، ص ۲۱۰). جایگاه کار و کـوشش تا جایی است که به وسیله آن انسان سرور جانداران عالم می گردد. در سـفر تـکوین آمـده است: هنگامی که ذات قدوس متبارک به آدم ابوالبشر فرمود: «زمین برای تو خار و خس خواهد رویانید» (سفر تـکوین ۲۳، ۳: ۱۸)، دیـدگان آدم پر از اشک شد. او به حضور خداوند عرض کرد: «ای پروردگار عالم، آیا باید مـن و دراز گـوشم از یـک آخور بخوریم؟ لکن وقتی خداوند فرمود: «تو با عرق پیشانیت نان خواهی خورد » (همان، آیه ۱۹)، خـاطر آدم آسوده شد» (پساحیم، ۱۱۸الف). در دین یهود تصریح شده است که انسان، تنها هدفش از کـار نباید رفع نیازمندی های شـخصی خـودش باشد، بلکه او باید اطرافیان، به ویژه خانواده خویش را نیز در نظر گیرد. این موضوع، در حکایتی که نقل شده است، کاملاً مشهود است:

هادریان امپراتور روم از کوچه باغ های نزدیک شهر طبریا می گذشت و مرد کهن سالی را دیـد که زمین را حفر می کند تا درختانی در آن غرس نماید. هادریان بدو گفت: ای پیرمرد اگر در جوانی کار کرده بودی، اکنون دیگر نیازی نداشتی بدین گونه زحمت بکشی. پیرمرد گفت: من هم در اوایل عمر کـار کـرده ام و هم در آخر آن بیکار نمی نشینم. آنچه که خداوند آسمان ها را پسند آید، آن را با من خواهد کرد. هادریان از وی پرسید: چند سال دارد و او گفت: یک صد سال. هادریان با شگفتی بانگ بر آورد و گفت: تو صـد سـال داری و باز زحمت می کشی و زمین را می کنی تا در آن نهال بنشانی؟ شاید امیدواری که از میوه آن بخوری؟ پیرمرد پاسخ داد: اگر شایسته باشم، خواهم خورد و اگر هم لایق نباشم، غمی نیست؛ زیرا همان گونه کـه پدر و اجـدادم برای من زحمت کشیدند، من نیز برای فرزندان و اخلافم زحمت می کشم » (کهن، ۱۳۸۲، ص ۲۱۲ ).

در نظر داشتن رضای خداوند در انجام کارها، از جمله مواردی است که دین یهود بدان سفارش کرده است: تـمام اشـخاصی کـه در راه خدمت به جامعه زحمت مـی کشند، بـاید مـحض رضای خداوند کار کنند؛ چون فقط در این صورت است که شایستگی و حق اجدادی شان بدیشان کمک خواهد کرد و نیکوکاری آنها برای هـمیشه پایـدار خـواهد ماند (همان، ص ۲۱۲). در دین یهود تمثیل کار، تلاش و خـدمت مـکررا برای تأکید بر روابط میان خدا و انسان به کار رفته است. در این استعارات از انسان به عنوان بنده علاقه مند و مشتاق در خدمت اربـاب سـخن بـه میان آمده است (ورنرمنسکی و…، ۱۳۸۹، ص ۲۸۴-۲۸۵) بدان در نزد که زحمت می کشی و چـه کسی کار فرمای توست که مزد تلاش تورا می پردازد (سفر پیدایش، ۲: ۲). در دین یهود بر کار و کوشش برای تـأمین مـعاش و بـی نیازی از دیگران بسیار تأکید شده است. توصیه شد که شخص باید «از تـکیه کـردن بر دیگران احتراز جوید. در عین حال که، احسان کردن به نیازمندان را بسیار ستوده اند، در مقابل، این را که انـسان بـه امـید دریافت کمک و صدقه از دیگران بنشیند بی اندازه منفور دانسته شده است. چنین تـأکید شـده اسـت: «شنبه خود را همچون روزهای دیگر هفته ساز (در مورد تهیه و خوردن غذا) و خویشتن را محتاج احـسان و اعـانه مـردم نکن» (کهن، ۱۳۸۲، ص ۲۰۳ـ۲۰۴).

تکدی گری در دین یهود نیز به شدت مذموم شده است تا جایی که گفته اند «انـسان از یـک پیمانه غذا، که از آن اوست، بیشتر لذت می برد تا از نه پیمانه که از آن دیگران باشد» (هـمان). هـمچنین در سـفر تکوین آمده است: «و اینک برگ زیتون تازه در منقار وی (کبوتر) است. (سفر تکوین، ۸: ۱۱)، «کـبوتر بـه حضور ذات قدوس متبارک چنین عرض کرد: ای پروردگار عالم، بهتر آن است که غذای مـن مـانند زیـتون تلخ باشد، لکن از دست تو برسد، تا آنکه همچون عسل شیرین باشد و از دست انسان تـرکیب یـافته از گوشت و خون واصل گردد » (کهن، ۱۳۸۲، ص ۲۰۴). جایگاه و شأن عالی کار و زحمت در سراسر ادبـیات تـلمود سـتوده شده است و از کار در دین یهود تحت عناوین مختلفی تعبیر شده است. از جمله:

۱.عبادت: «خداوند مـی فرماید: و اگـر شـما به خاطر اشتغال به امور جماعت و خدمت به هم نوعان از تحصیل تورات و انـجام بـعضی از فرایض باز ماندید، من به حساب شما پاداش شایسته ای می گذارم. چنان که گویی تورات را تحصیل کرده و فرامین آن را انـجام دادهـ اید» (آووت، ۲: ۲).

۲.بازدارنده از گناه و فسق و فجور: «تحصیل تورات زمانی خوب و با ارزش است که بـا ادب، تـربیت، کسب و کار همراه باشد؛ زیرا زحمتی کـه انـسان در راه آن مـتحمل می شود، موجب می گردد که ارتکاب گناه را فـراموش کـند» (میشنا آووت، ۲: ۲). «بیکاری انسان را به فسق و فجور می کشاند و نیز باعث اختلال عقل او می شود» (مـیشنا کـتوبوت، ۵: ۵).

۳.همسنگ انجام تمام فرامین تـورات: «اگـر انسان دو بـند از قـوانین دیـنی را در صبح و دو بند دیگر را در شام فراگیرد، و سـراسر روز بـه کار و پیشه خود مشغول باشد، گویی تمام فرامین تورات را به نحو کـامل انـجام داده است» (کهن، ۱۳۸۲، ص ۲۱۰).

۴.وسیله کسب عزت و افـتخار: «عالی است مقام کـار کـه به کارگران عزت و افتخار مـی بخشد.» (هـمان، ص ۲۱۱).

۵.هدف خلقت: «خداوند آدم را بگرفت و او را در باغ عدن گذاشت تا که در آن کار کند و آن را مـحافظت نـماید» (سفر تکوین، ۲: ۱۵ ).

۶.شالوده اصلی هـستی انـسان: «پس حـیات را برگزین» (سفر تـثنیه، ۳۰: ۱). بـدین گونه تعبیر کرده اند: «تو بـرای خـود پیشه و هنری انتخاب کن» (کهن، ۱۳۸۲، ص ۲۱۱ ).

۷.راه نیل به سعادت و خوشبختی: «اگر از دسترنج خود اعاشه کـنی، خـوشا به حال تو و سعادت یار تـو خـواهد بود» (مـزامیر داود، ۱۲۸، ص ۲).

جـایگاه تـجارت، کشاورزی، دامداری و صنعت در تـوسعه جامعه

الف. در اسلام

در دیدگاه اسلامی، مسئله کار با دیدگاه ویژه مورد توجه قرار گرفته است. عـلاوه بـر ارزش کار و لزوم قدردانی در برابر هر کار ارزشـمندی، بـاید تـوجه داشـت کـه انگیزه اصلی کـار نـباید تنها رفع نیاز های شخصی باشد، بلکه پذیرفتن کار باید به منظور رفع نیازهای زندگی و بی نیاز شدن از دیـگران از نـظر اقـتصادی و نیز به قصد خدمت به دیگران بـاشد. ایـن نـوع کـار در اسـلام در ردیـف «جهاد» است که بالاترین و ارزشمندترین تکلیف انسانی و اسلامی شمرده شده است (صهبا، ۱۳۶۱، ص ۵۴). در روایات متعددی، انسان به کارهای تولیدی و فعالیت عمرانی و بهره گیری از منابع طبیعی تشویق و ترغیب شده و از تـن آسایی و سر بار دیگران شدن نکوهش شده است.

اسلام برای مسلمانان در امور اقتصادی خط مستقیمی ترسیم می کند که وی را بدون آنکه به دیگری به ضرر وارد کند، به مال مشروع و مورد احترام مـی رساند. از سـوی دیگر، اسلام از انسان ها می خواهد که هر کس به اندازه توانایی خود همه کوشش و توان خود را به کار برد و کار را هرچه بییشتر و بهتر انجام دهد؛ زیرا نتیجه کار نه تنها بـه خـود فرد، بلکه به اجتماع نیز برمی گردد (همان، ص ۵۶ ).

اسلام سعی و تلاش برای طلب روزی و استفاده از مواهب طبیعت بشری را امری ضروری دانسته که انسان برای رسـیدن بـه کمال، به آن نیازمند است. اسـلام بـر حقوق فرد و جامعه و مصالح هر دو تأکید نموه، هیچ گاه زمینه حذف یکی را به ضرر دیگری، به طور مطلق بازنمی گذارد، ازاین رو، در اسلام برخی مشاغل در رشد و توسعه جـامعه نـقش ویژه ای ایفا می کنند کـه در قـرآن و روایات معصومان( نیز به جایگاه و اهمیت آنها اشاره شده است:

۱.تجارت: تجارت از نظر اقتصادی، یکی از ر