فایل پاورپوینت کامل معرفت و شناخت امام زمان (عج)

تحولی در ارائه‌ها با فایل پاورپوینت کامل معرفت و شناخت امام زمان (عج)!

اگر به دنبال یک روش ساده اما حرفه‌ای برای ارائه‌ی مطالب خود هستید، فایل پاورپوینت کامل معرفت و شناخت امام زمان (عج) بهترین انتخاب شما خواهد بود. فایل پاورپوینت کامل معرفت و شناخت امام زمان (عج) از پایه بر اساس اصول طراحی مدرن ساخته شده و تضمین می‌کند که اسلایدهای شما جذاب، منظم و آماده‌ی استفاده باشند.

فایل پاورپوینت کامل معرفت و شناخت امام زمان (عج) شامل 64 اسلاید است که با ترکیب بصری زیبا و چیدمانی حرفه‌ای، ارائه‌ی شما را به سطحی بالاتر می‌برد.

چرا باید از فایل پاورپوینت کامل معرفت و شناخت امام زمان (عج) استفاده کنید؟

✔ طراحی حرفه‌ای: هر اسلاید فایل پاورپوینت کامل معرفت و شناخت امام زمان (عج) با دقت بالا تنظیم شده تا بیشترین تأثیر را روی مخاطبان بگذارد.

✔ صرفه‌جویی در زمان: نیازی نیست ساعت‌ها وقت خود را برای طراحی پاورپوینت بگذارید، همه چیز آماده است.

✔ استفاده‌ی آسان: بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، کافی است فایل را باز کنید و ارائه دهید.

✔ فایل پاورپوینت کامل معرفت و شناخت امام زمان (عج) قابل استفاده در هر محیطی: چه در دانشگاه، چه در جلسات کاری، فایل پاورپوینت کامل معرفت و شناخت امام زمان (عج) حرفه‌ای نیاز شما را کاملاً برآورده خواهد کرد.

متمایز باشید!

دیگر نگران بهم‌ریختگی یا طراحی‌های غیرحرفه‌ای نباشید. فایل پاورپوینت کامل معرفت و شناخت امام زمان (عج) به شما این امکان را می‌دهد که بدون دغدغه روی محتوای خود تمرکز کنید و ارائه‌ای تأثیرگذار داشته باشید.

همین حالا دریافت کنید و تجربه‌ای متفاوت از ارائه‌های حرفه‌ای را داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل معرفت و شناخت امام زمان (عج) :

جریان امامت جزء اصول رسمی مذهب ماست. امام از برجسته ترین خلفای الهی است و این جمله نورانی که خدا فرمود: إِنِّی جاعِلٌ فِی الْأَرْضِ خَلِیفهً[۱] این جاعِلٌ صفت مشبهه است، نه اسم فاعل، معنای حدوثی ندارد معنای ثبوت و دوام دارد؛ یعنی من دائماً در عالَم خلیفه دارم؛ زیرا جهان با اسمای الهی اداره می شود اینکه در دعای «کمیل» می خوانیم: «وَ بِأَسمَائِک الَّتی مَلأَت أَرکانَ کلِّ شَیءٍ»[۲]و در بخشی از زیارت ها و ادعیه آمده که به برکت اهل بیت «ظَهر أن لا اله الاّ الله»[۳] چون عالم با اسمای الهی اداره می شود، اسمای الهی، الفاظ نیست، مفاهیم نیست، آنچه ما به عنوان اسمای الهی در دعای «کمیل» و امثال دعای «کمیل» یاد داریم که اسمای الهی، عالَم را پر کرده اند آنها مرتبه چهارم قرار دارند این الفاظ، اسما است برای آن مفاهیم، این مفاهیم، اسما است برای آن مظاهر، آن مظاهر، اسما هستند برای آن اسمای حسنای الهی که آن اسما ارکان عالم را پر می کند و کسی که عهده دار این کار است انسان کامل معصوم است در زمان پیامبر، خود آن حضرت، در زمان غیبتش جانشینان و ائمه معصوم(علیهم الصلاه و علیهم السلام) هستند، این هم یک مطلب.

اگر خدای سبحان بخواهد عالَم را اداره کند در یک مقطع تاریخی که آدم(سلام الله علیه) را آفریده این برای اداره عالَم و خلافت عالم کافی نیست تا فرشته ها بگویند: نَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِک وَ نُقَدِّسُ لَک خدا می خواهد به وسیله جانشین خود، عالم را اداره کند. منظور تنها تربیت جامعه انسانی نیست برای اینکه اگر منظور تربیت جامعه انسانی بود از ملائکه که ساخته نبود اینکه ملائکه گفتند: نَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِک وَ نُقَدِّسُ لَک؛ یعنی خدایا تو می خواهی این عالم را اداره کنی ما اداره می کنیم نه تو بخواهی بشر را هدایت کنی تا خدا بفرماید شما که بشر نیستید تا با بشر تماس بگیرید و آنها را یعَلِّمُهُمُ الْکتابَ وَ الْحِکمَهَ[۴] بکنید. محور بحث تنها انسان، مدنی بالطبع است و قانون و رهبر می خواهد نیست این ذرّه ای از آن مسائل است برای اینکه دو طرف بحث نشان می دهد که سخن برای جامعه انسانی و تربیت انسانی و انسان مدنی بالطبع و قانون می خواهد و اینها نیست اگر محور بحث اینها بود نه ملائکه می گفتند: نَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِک وَ نُقَدِّسُ لَک نه سخن از تعلیم اسما بود نه لازم بود خدا بفرماید: إِنِّی أَعْلَمُ ما لا تَعْلَمُونَ.[۵]محور بحث این است که شما که فرشته هستید نمی توانید معلّم بشر باشید بشر اُسوه می طلبد کلاً محور بحث جای دیگر است این هم اصل سوم. حالا روشن می شود که چرا مرحوم کلینی(رضوان الله علیه) در کتاب الحجّه همان جلد اول اصول کافی از وجود مبارک امام رضا(صلوات الله و سلامه علیه) نقل می کند که به یکی از اصحابش فرمود که بحث رسمی مردم خراسان چیست؟ عرض کردند یابن رسول الله! آنها درباره امامت و اینها بحث می کنند که آیا انتخابی است یا انتصابی است، امام را ما چطور انتخاب کنیم فرمود همین! اینها چه می دانند امامت چیست، «اَلإِمَامُ وَاحِدُ دَهرِهِ لا یدَانِیهِ أَحَدٌ» یک موجود کامل در این عالَم هست به نام امام، احدی همتای او نیست: «أَینَ الإِختِیارُ مِن هَذَا وَ أَینَ العُقُولُ عَن هَذَا»؛[۶] عقل که امامت را نمی شناسد، امام را نمی شناسد تا او را انتخاب کند «اَلإِمَامُ وَاحِدُ دَهرِهِ لا یدَانِیهِ أَحَدٌ» این نکره در سیاق نفی است؛ یعنی احدی همتای امام نیست «أَینَ الإِختِیارُ مِن هَذَا وَ أَینَ العُقُولُ عَن هَذَا» این از غرر روایات ماست که مرحوم کلینی در جلد اول کافی در کتاب حجّه در بحث باب جامع نادر ذکر کرده است.

بنابراین از صدر و ساقه بحث پیداست که تنها این نیست که چون انسان مدنی بالطبع است و رهبر و قانون می خواهد که اینها را می خواهد، این گوشه ای از کارهای امام است آن اگر بخواهد جلوه کند که ـ ان شاءالله ـ امیدواریم زودتر جلوه کند این هفت میلیارد بشر را تربیت می کند، این با چه قدرتی جلوه می کند که عقل مردم کامل می شود حضرت با کشتن که جهان را اداره نمی کند به برکت آن حضرت ذات اقدس الهی دستی روی عقول مردم، روی رئوس مردم می گذارد که «یکمل به أحلامهم و عقولهم».[۷]الآن هفت میلیارد بشر روی زمین زندگی می کنند، اگر همه اینها عاقل باشند اداره هفت میلیارد خیلی آسان است تمام مشکل این است که گرفتار جهل علمی و جهالت عملی هستند این دو مشکل هست. حضرت چه کار می کند؟ با چه قدرتی؟ اینکه بیان نورانی امام رضا(سلام الله علیه) هست که عقل متحیر است همین است که فرمود: «أَینَ الإِختِیارُ مِن هَذَا وَ أَینَ العُقُولُ عَن هَذَا» کسی که معلّم فرشته هاست همه آن فرشته های بزرگ دو رتبه از امام پایین تر هستند، یکی اینکه فرشته آن صلاحیت را ندارد که در بخش های عمیق علمی شاگرد بلاواسطه خدا باشد؛ لذا خدای سبحان به آن انسان کامل که «خلیفهالله» است فرمود: أَنْبِئُونی بِأَسْماءِ هؤُلاءِ[۸]اگر فرشته ها آن صلاحیت را می داشتند که شاگرد بلاواسطه ذات اقدس الهی بودند خدا هم که «دائم الفیض علی البریه»[۹]است نقصی، بخلی درون آیه نبود اینها آن توان را ندارند همه آنها حرفشان این است «لَو دَنوتُ اَنمَلَه لاحتَرقتُ»[۱۰]به مقام قُرب بار یابند و شاگرد بلاواسطه بشوند، این یک؛ مشکل دوم آنها این است که ذات اقدس الهی درباره انسان کامل که آن روز وجود مبارک آدم بود، بعد انبیای الهی یکی پس از دیگری آمدند، اولیای الهی یکی پس از دیگری آمدند، امروز وجود مبارک حضرت حجّت مصداق کامل إِنِّی جاعِلٌ فِی الْأَرْضِ است امروز وَ عَلَّمَ آدَمَ الْأَسْماءَ کلَّها برای حضرت حجّت است، امروز أَنْبِئُونی بِأَسْماءِ هؤُلاءِ برای حضرت حجّت است. راه دومش این است که به وجود مبارک انسان کامل فرمود: أَنْبِئُونی بِأَسْماءِ هؤُلاءِ نه «علّمهم». فرشته ها در حدّ گزارش می توانند اسمای الهی را از انسان کامل دریافت کنند، نه در حدّ تعلیم؛ حالا روشن شد که چطور مرحوم کلینی از امام رضا(سلام الله علیه) نقل می کند که «اَلإِمَامُ وَاحِدُ دَهرِهِ… . أَینَ الإِختِیارُ مِن هَذَا وَ أَینَ العُقُولُ عَن هَذَا» امام کیست؟ امام چیست؟ «اَلإِمَامُ وَاحِدُ دَهرِهِ… . أَینَ الإِختِیارُ مِن هَذَا وَ أَینَ العُقُولُ عَن هَذَا».

بنابراین فرشته ها به دو دلیل توان آن را ندارند که «خلیفهالله» بشوند: یکی اینکه نمی توانند شاگرد بلاواسطه باشند چون خلیفه باید دستور را از «مستخلف عنه» بگیرد. خود فرشته ها اگر بخواهند دستور را از ذات اقدس الهی بگیرند خلیفه می خواهند، وقتی واسطه می خواهند واسطه، خلیفه است، اگر بلاواسطه بتوانند شاگرد خدا بشوند خدای سبحان به اینها یاد می داد. بنابراین فاصله دو درجه ای فرشته ها از مقام انسان کامل با این وضع مشخص می شود. حضرت با آن جلال و شکوه وقتی ظهور می کند عقل جامعه کامل می شود مگر با کشتن جامعه را اصلاح می کند؟ مگر با کشتن می شود جامعه را اصلاح کرد؟! در این هفت میلیارد اگر چهار میلیارد هم شما بکشید باز مسئله ترور و وحشت و جنگ و خونریزی همچنان ادامه دارد. با عقلانیت، جامعه اداره می شود آن وقت اصلاح جامعه خیلی سهل است. عدل، عالَم را پر می کند عقل، عالَم را پر می کند اگر بنا بشود جامعه به سمت عقل و عدل حرکت کند هیچ مشکلی در جامعه پیش نمی آید ما چنین امامی داریم.

مطلب بعدی آن است که ما اصرار نکنیم امام را ببینیم بلکه تمام تلاش و کوشش ما این باشد که امام، ما را ببیند. کسانی بودند که مدت های مدید پیغمبر(صلّی الله علیه و آله و سلّم) را میدیدند پشت سرش نماز پنج وقت را می خواندند آن هم در مسجدالنبی که بعد از مسجدالحرام، بهترین مسجد روی زمین است مشکلشان حل نشد. وجود مبارک امام چون «خلیفهالله» است دو نگاه دارد چون «مستخلف عنه» او؛ یعنی الله دو نگاه دارد خدای سبحان یک نگاه عمومی دارد که «و الله بکل شیء بصیر»[۱۱] همه را می بیند قُلِ اعْمَلُوا فَسَیرَی اللَّهُ عَمَلَکمْ وَ رَسُولُهُ وَ الْمُؤْمِنُونَ[۱۲] هر کاری ما بکنیم ذات اقدس الهی می بیند؛ « والله بکلّ شیء بصیر» است، عَلی کلِّ شَی ءٍ شَهیدٌ[۱۳] است، بِکلِّ شَی ءٍ عَلیمٌ[۱۴] است لا یعْزُبُ عَنْهُ مِثْقالُ ذَرَّهٍ فِی السَّماواتِ وَ لا فِی الْأَرْضِ[۱۵] این یک نگاه عمومی است که خدا همه چیز را می بیند. یک نگاه خصوصی که خدا بعضی ها را نگاه نمی کند با بعضی ها حرف نمی زند، آن نگاه مهم است. در بخش هایی از آیات مربوط به معاد دارد که لا ینْظُرُ إِلَیهِمْ یوْمَ الْقِیامَهِ[۱۶] خدا با بعضی ها حرف نمی زند بعضی ها را هم نگاه نمی کند، آن نگاه، نگاه تشریفی است.

وجود مبارک ولی عصر دو نگاه دارد یک نگاه عمومی است که ما هر کاری بکنیم اعمال را به عرض حضرت می رسانند می بیند این آیه که دارد: قُلِ اعْمَلُوا فَسَیرَی اللَّهُ عَمَلَکمْ وَ رَسُولُهُ وَ الْمُؤْمِنُونَ این «سین»، «سین» تحقیق است نه سین تسویف فَسَیرَی اللَّهُ عَمَلَکمْ وَ رَسُولُهُ وَ الْمُؤْمِنُونَ که منظور اهل بیت هستند اینها همه کارهای ما را به اذن الله می بینند، پس این طور نیست که وجود مبارک حضرت ما را نبیند؛ عمده آن نگاه تشریفی و فیض و عنایت است که خلیفه، کار «مستخلف عنه» را انجام می دهد، اگر خدای سبحان یک عده را نگاه نمی کند نظر لطف ندارد این هم ندارد لا ینْظُرُ إِلَیهِمْ الله یوْمَ الْقِیامَهِ. اینکه در دعای «ندبه» و امثال« ندبه» می گوییم: «وَ انظُر إِلَینَا نَظرَهً رَحِیمَهً»؛ یعنی همین! خدایا آن توفیق را بده که ولی ات به ما یک نگاه لطف آمیز بکند ما آن را می خواهیم وگرنه همه را می بیند. بر فرض ما خدمت حضرت رسیدیم کم نبودند افرادی که پشت سر حضرت امیر نماز خواندند، پشت سر امام حسن نماز خواندند، پشت سر امام حسین نماز خواندند، پشت سر پیغمبر نماز خواندند، عمده آن است که آنها نگاه کنند، یک؛ نگاه تشریفی باشد، دو؛ «وَ انظُر إِلَینَا نَظرَهً رَحِیمَهً» که «نَسْتَکمِلُ بِهَا»[۱۷]کرامتی نزد خدا.