فایل پاورپوینت کامل بطلان تکیه کنندگان به غیر خدا

با فایل فایل پاورپوینت کامل بطلان تکیه کنندگان به غیر خدا یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل بطلان تکیه کنندگان به غیر خدا شامل 46 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل بطلان تکیه کنندگان به غیر خدا را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل بطلان تکیه کنندگان به غیر خدا با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل بطلان تکیه کنندگان به غیر خدا بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل بطلان تکیه کنندگان به غیر خدا با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل بطلان تکیه کنندگان به غیر خدا وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل بطلان تکیه کنندگان به غیر خدا با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل بطلان تکیه کنندگان به غیر خدا مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل بطلان تکیه کنندگان به غیر خدا :

قرآن کریم در سوره رعد می فرماید: «لَهُ دَعْوَهُ الْحَقِّ وَالَّذِینَ یَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ لا یَسْتَجِیبُونَ لَهُمْ بِشَیْءٍ إِلا کَبَاسِطِ کَفَّیْهِ إِلَی الْمَاءِ لِیَبْلُغَ فَاهُ وَمَا هُوَ بِبَالِغِهِ وَمَا دُعَاءُ الْکَافِرِینَ إِلا فِی ضَلالٍ (۱۴)وَلِلَّهِ یَسْجُدُ مَنْ فِی السَّمَاوَاتِ وَالأرْضِ طَوْعًا وَکَرْهًا وَظِلالُهُمْ بِالْغُدُوِّ وَالآصَالِ (۱۵)قُلْ مَنْ رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالأرْضِ قُلِ اللَّهُ قُلْ أَفَاتَّخَذْتُمْ مِنْ دُونِهِ أَوْلِیَاءَ لا یَمْلِکُونَ لأنْفُسِهِمْ نَفْعًا وَلا ضَرًّا قُلْ هَلْ یَسْتَوِی الأعْمَی وَالْبَصِیرُ أَمْ هَلْ تَسْتَوِی الظُّلُمَاتُ وَالنُّورُ أَمْ جَعَلُوا لِلَّهِ شُرَکَاءَ خَلَقُوا کَخَلْقِهِ فَتَشَابَهَ الْخَلْقُ عَلَیْهِمْ قُلِ اللَّهُ خَالِقُ کُلِّ شَیْءٍ وَهُوَ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ». (آیات ۱۴-۱۶ سوره رعد)

دعوت حق از آن خدا است ولی دعوت کافران دروغ است، آنان هیچ حاجتی را روا نمی کنند، مثل آنها مثل کسی است که بر چاه آبی دست فرو برد که آب را به دهان خود برساند ولی به آن دست نیابد و همانا دعوت کافران جز به ضلالت و گمراهی نیست. و تنها برای خداوند سجود می کنند آنان که در آسمانها و زمین اند چه از روی اطاعت و رغبت و چه از روی اکراه و الزام و همچنین سایه هاشان در بامداد و شبانگاهان برای خدا سجده می کنند. بگو کیست پروردگار آسمانها و زمین؟ بگو: خداوند است. بگو چرا شما خدا را رها کرده و غیر خدا را برای نگهداری خود برگرفتید، اینان حتی به خودشان نیز نمی توانند سود و زیانی برسانند؟ بگو: آیا کوردلان و بینایان متساوی اند؟ آیا تاریکی و نور یکی است؟ یا اینکه برای خداوند شریکانی قرار دادند که آنها هم چیزی را درست کردند که برای مشرکان امر مشتبه شد؟ بگو: همانا خداوند خالق و آفریننده همه چیز است و او است خداوند یکتایی که تمام جهان آفرینش مقهور اراده ی او است.

دعوت حق مخصوص خدا است

در مقام سوم از بحث که شبهات منکران توحید ربوبی مطرح می شد، با چند آیه، وحدت ربوبی حق ثابت شد و معلوم شد، مبدئی که پروردگار جهانیان است و تدبیر جهان هستی به عهده ی او است، خدای سبحان است ولاغیر. آنگاه فرمود: کسانی که خدا را می- خوانند، دعوتشان حق است کسانی که غیر خدا را می خوانند، دعوتشان باطل است.

«له دعوه الحق» تقدیم «له» مفید حصر است. پس هر دعوتی که از خدا نبود و دعوت حق نبود، باطل است. زیرا غیر خدا نه به نیاز نیازمندان آگاه است. و نه توان رفع نیازها را دارد. اگر انسان به چیزی که به خواسته و حاجت او آگاه نیست و برای قضای حاجتش توانمند نیست، تکیه نماید، این دعا و تکیه کردن باطل است.

«و ما دعاء الکافرین الا فی ضلال»: پس از ذکر برهان، مثل می آورد. یعنی پس از اینکه فرمود دعوت غیر خدا باطل است زیرا توان رفع حاجت از غیر خدا، منتفی است، به کفار مثل می زند، خواه مشرکین باشند و خواه ملحدین مثلشان مثل تشنگانی است که آب را از دور می بینند، بدون وسیله دست دراز می کنند که آب را به دهان برسانند یا بدنبال سراب راه می افتند و وقتی به سراب رسیدند، می بینند آبی وجود ندارد. در این سوره مثلی که ذکر می کند، مثل کسی است که دست را به سوی آب دراز کرده که آب را به دهان خود برساند ولی چون نزدیک آب نیست و وسیله ای ندارد، تشنه می ماند و از آب بهره ای نمی برد. ولی در سوره نور مثل می زند به آنان که به سوی سراب در حرکت اند. به این امید که آبی بیابند ولی به آب دست نمی یابند. گاهی می فرماید: پایان کارتان باطل است و گاهی می فرماید: آنچه را که انجام می دهید به بی راهه رفتن است. گاهی درباره ی راه سخن می گوید و گاهی درباره ی هدف، که بحثش به تفصیل گذشت.

به هر حال، قرآن کریم حق را منحصر در خدای سبحان می داند. در سوره ی حج بعد از اثبات توحید ربوبی می فرماید: «ذلک بان الله هو الحق وان مایدعون من دونه هو الباطل وان الله هو العلی الکبیر»[۱]حق از آن خدا است ولاغیر و بی گمان هرچه غیر خدا است و هرچه غیر خدا خواهی است باطل است و خداوند علی و عظیم است.

همین معنی را در سوره احقاف بدینصورت بیان می فرماید: «وَمَنْ أَضَلُّ مِمَّنْ یَدْعُو مِنْ دُونِ اللَّهِ مَنْ لا یَسْتَجِیبُ لَهُ إِلَی یَوْمِ الْقِیَامَهِ وَهُمْ عَنْ دُعَائِهِمْ غَافِلُونَ»[۲]چه کسی گمراه تر از کسی است که غیر خدا را بخواند و در قیامت دعائی نیست تا اینکه این بت ها اجابت کنند یا نکنند و اصلا بت ها نمی فهمند و درک نمی کنند که داعیان آنها چه می گویند و از آنها چه درخواست می کنند.

آنجا که دعا و دعوت حق است، آن طرف دعا، علیم و قدیر است، آگاه و توانا است، می- داند که محتاج و نیازمند چه احتیاج و نیازی دارد و می تواند حاجتش را رفع کند ولی غیر خدا نه علم دارد و نه قدرت، نه می داند که دعا کننده چه می خواهد و نه توان انجام کاری را دارد. لذا می فرماید که اینها نظیر نابینایان و ناشنوایان اند. آیه ی «ولله یسجد من فی السموات والارض…» قبلا بطور مبسوط بحث شد. «قل من رب السموات والارض…»

کفار و انکار توحید ربوبی

وثنیین حجاز منکر توحید ربوبی بودند و در عین حال خدا را قبول داشتند به عنوان اینکه مبدا عالم است و آفریننده ی آسمانها و زمین است زیرا این اعتقاد، مسئولیتی نمی آورد. ولی ربوبیت خدا است که مسئولیت آفرین است و از این رو این را نمی پذیرفتند. مسئله وحی و رسالت است که تکلیف می آورد و وظیفه برای انسان مشخص و معین می کند، پس این را قبول نداشتند. مسئله معاد است که انسان را محدود می کند، لذا آن را هم نمی پذیرفتند. ولی اینکه جهان آفرینش، خالقی دارد و خداوند آسمان ها و زمین را آفریده است، چون در این اعتقاد لطمه ای به آنها وارد نمی شود و کاری به شئون آنها ندارد، لذا می پذیرفتند.

خدا را به عنوان خالق و آفریننده قبول داشتند ولی تدبیر را بدست او نمی دانستند و تدبیر را بدست اربابان خود که عبارت از بت ها بود، می دانستند و بدینسان توقع خیر از بت ها داشتند. و همچنین قبول نداشتند که وحی و رسالتی از سوی خدا آمده و انسان را مکلف به تکلیف هائی کرده است. حساب و کتاب پس از مرگ را نیز نمی پذیرفتند چرا که این پذیرش، مستلزم قبول تعهد و مسئولیت در قبال خلقت بود. پس کافران ربوبیت حق را که تکلیف آور بود و رسالت پیامبران و معاد را که تعهد و مسئولیت داشت، قبول نداشتند و تنها به خالقیت «الله» معتقد بودند.

بنابراین، کفار توحید ربوبی را قبول نداشتند و بتها را می پرستیدند زیرا سود و زیان خود را بدست بتها می دیدند و معتقد بودند آنکه آنها را می پروراند، همین بت ها هستند و یا اینکه بزرگانی را از بشر انتخاب می کردند و به عنوان رب و پروردگار می پرستیدند. فرعون در خطاب به مردم می گوید: «فَقَالَ أَنَا رَبُّکُمُ الأعْلَی»[۳] یا در آیه ای دیگر از قول فرعون چنین آمده است که می گوید: «وَقَالَ فِرْعَوْنُ یَا أَیُّهَا الْمَلأ مَا عَلِمْتُ لَکُمْ مِنْ إِلَهٍ غَیْرِی فَأَوْقِدْ لِی یَا هَامَانُ عَلَی الطِّینِ فَاجْعَلْ لِی صَرْحًا لَعَلِّی أَطَّلِعُ إِلَی إِلَهِ مُوسَی وَإِنِّی لأظُنُّهُ مِنَ الْکَاذِبِینَ»[۴]من جز خودم برای شما، پروردگاری نمی یابم! نم