فایل پاورپوینت کامل انجمن‌اخوت حلقه واسط دراویش‌ و جریان ماسونی

ارائه‌ی فایل پاورپوینت کامل انجمن‌اخوت حلقه واسط دراویش‌ و جریان ماسونی – تجربه‌ای خاص و متمایز!

پاورپوینتی حرفه‌ای و متفاوت:

فایل فایل پاورپوینت کامل انجمن‌اخوت حلقه واسط دراویش‌ و جریان ماسونی شامل 35 اسلاید جذاب و کاملاً استاندارد است که برای چاپ یا ارائه در PowerPoint آماده شده‌اند.

ویژگی‌های برجسته فایل فایل پاورپوینت کامل انجمن‌اخوت حلقه واسط دراویش‌ و جریان ماسونی:

• طراحی خلاقانه و حرفه‌ای: فایل فایل پاورپوینت کامل انجمن‌اخوت حلقه واسط دراویش‌ و جریان ماسونی به شما این امکان را می‌دهد که مخاطبان خود را با یک طراحی خیره‌کننده جذب کرده و پیام خود را به بهترین شکل انتقال دهید.
• سادگی در استفاده: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل انجمن‌اخوت حلقه واسط دراویش‌ و جریان ماسونی به گونه‌ای طراحی شده‌اند که استفاده از آن‌ها بسیار آسان باشد و نیاز به تنظیمات اضافی نداشته باشید.
• آماده برای ارائه: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل انجمن‌اخوت حلقه واسط دراویش‌ و جریان ماسونی با کیفیت بالا و بدون نیاز به ویرایش، آماده استفاده هستند.

کیفیت تضمین‌شده با دقت بالا:

فایل فایل پاورپوینت کامل انجمن‌اخوت حلقه واسط دراویش‌ و جریان ماسونی با رعایت بالاترین استانداردهای طراحی تولید شده است. بدون نقص یا بهم‌ریختگی، تمامی اسلایدها آماده برای یک ارائه بی‌نقص و حرفه‌ای هستند.

نکته مهم:

هرگونه تفاوت احتمالی در توضیحات ممکن است به دلیل نسخه‌های غیررسمی باشد. نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل انجمن‌اخوت حلقه واسط دراویش‌ و جریان ماسونی با دقت و حرفه‌ای تنظیم شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل انجمن‌اخوت حلقه واسط دراویش‌ و جریان ماسونی را دانلود کنید و ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل انجمن‌اخوت حلقه واسط دراویش‌ و جریان ماسونی :

یکی از بسترهای فرهنگی تاریخ ایران از سده های میانی پس از اسلام تا حال حاضر، فرقه های صوفی و دراویش بوده اند که گرچه هیچ گاه در بطن رخدادهای اجتماعی خود را بروز نداده اند، اما اثرات فرهنگی و اجتماعی خود را به جا گذاشته اند و گرچه همچون فرقه های نوپدید ساخته استعمار نظیر بابیت و بهاییت به دلیل اصالت ریشه تاریخی و وجود شخصیت هایی قابل ذکر در تاریخ ایران همچون ابوسعید ابوالخیر، سنایی، بایزید بسطامی، شیخ خرقانی، نجم الدین رازی، عطار نیشابوری و حتی مولانا که بخشی از تفکرات خود را متصل به عنوان «صوفیه» می دانستند، ساخته محیطی خارج از تمدن اسلامی – ایرانی نیستند اما تاریخ معاصر نشان می دهد، این جریان در قرون اخیر با دور شدن از اصالت خود، گاه تبدیل به مجری برنامه های استعماری شده است. سلسله عرفایی چون حیدریه، نعمت اللهی و نوربخشی که در دوران معاصر قادر به توسعه اجتماعات خود بودند، با مناسبات فرهنگی و سیاسی که اقطاب و حلقه اندیشه ورز این جریان ها داشته اند، گاه به مبلغ آرا و افکار شبه روشنفکری غربزده که در ایران همواره به دنبال تضعیف نهاد مرجعیت شیعی بوده است، تبدیل شدند. متن پیش رو به بررسی فعالیت دراویش در دهه های اخیر و نسبت آنها با حلقه های ماسونی با نگاهی به یکی از مهم ترین خانقاه های صوفیه (خانقاه ظهیرالدوله) می پردازد.

دراویش در حلقه ماسونی

فرقه سازی و بازسازی فرقی چون اسماعیلیه در ایران در دو قرن اخیر، با برنامه ای کاملاً هدفمند توسط لژهای ماسونی پیاده شد و علاوه بر این یکی دیگر از رویه های لژهای ماسونی برای تحقق اهداف خود در ایران، تقویت سلسله های دراویش بود. گرچه ابتدا صوفیه که ریشه اصلی در تفکر غیرشیعی داشته اند،اما قرابت زیادی نسبت به همه فرق اهل تسنن با نهاد مرجعیت شیعه برقرار نموده اند و حتی مناسبات فرهنگی و اجتماعی دوران صفوی و خاندان صفویه منجر شد برخی سلسله های صوفی، رسماً به شیعه ۱۲ امامی گرایش پیدا کنند و زعامت علمای عامه را بپذیرند و پس از آن اغلب دراویش برای علمای شیعه احترام فراوان قائل بوده اند، اما با شیوع جو مدرنیزاسیون و با تلاش فراوان جریان فراماسونری، زمینه های ایجاد چالش با جریان فقاهتی شیعه در میان این فرق با برجسته سازی نقش قطب های این فرقه شدت یافت.

نخستین زمزمه این افتراق ها در «خانقاه ظهیرالدوله» بود که در واقع محفلی پوششی برای فعالیت لژ فراماسونری «انجمن اخوت» به حساب می آمد. ظهیرالدوله از شاگردان یکی از قطب های معروف صوفی مسلک نعمت اللهی به نام «صفی علیشاه» و جانشین پس از او بود. شاید «خانقاه ظهیرالدوله» نخستین کانون مشترک دراویش با هنرمندان و مؤثرین فراماسون بود که مبلغ افکار و در خدمت اهداف فراماسونری گردید. ظهیرالدوله از معتمدین خاص ناصرالدین شاه، داماد وی و وزیر «تشریفات خاصه همایونی» و مدتی حاکم شهرهایی چون «تهران»، «همدان»، «کرمانشاهان» و «گیلان» بود.

نفوذ ظهیرالدوله در تشکیلات صوفیانه، به دستور ناصرالدین شاه و به منظور رصد و کنترل فعالیت صوفیان صورت پذیرفت. پس از رونق یافتن خانقاه صفی علیشاه، پادشاه به داماد خود مأموریت داد تا به خانقاه صفی علیشاه رفته و با اصول صوفیانه و علل اقبال به وی آشنا شود تا بتواند این جریان را تحت نظر داشته باشد. آشنایی ظهیرالدوله با صفی علیشاه، به رابطه مرید و مرادی بدل شد تا جایی که وی اداره خانقاه پس از خود را به ظهیرالدوله سپرد. ظهیرالدوله پس از صفی علیشاه به تشکیل محافل روشنفکری و ادبی- هنری تحت عنوان فعالیت صوفی پرداخت و نشست هایی که در آن به جمع آوری اعانه، برگزاری محافل هنری و حمایت از هنرمندان می پرداخت و محلی که نشست ها در آن برگزار می شد، در واقع مرکز لژی به نام «انجمن اخوت» بود که ظهیرالدوله و برخی وابستگان به این لژ حتی پس از مرگ در آنجا مدفون شدند و به «گورستان ظهیرالدوله» معروف شد.

اسماعیل رائین از محققان فراماسونری پیش از انقلاب و نویسنده کتاب مشهور «فراموشخانه و فراماسونری در ایران» درباره شکل گیری نخستین لژ فراماسونری در خانقاه ظهیرالدوله چنین می نویسد: «علی خان ظهیرالدوله داماد ناصرالدین شاه که خود و اجدادش از دربار قاجار بودند، سعی نمود اساس فراماسونری را روی عقاید و آرای صاحبان «اخوان الصفاء» و صوفیان بنیاد نهد و به همین منظور تحت عنوان انجمن اخوت، به فعالیت سیاسی پرداخت. وی مردی «روشنفکر»، «اصلاح طلب» و «تجددخواه» بود که می کوشید افکار اخوان الصفاء در قرن چهارم هجری را با اندیشه های صوفیانه و افکار مدرن در هم آمیزد و پایه ای نو بسازد.»

امین الملک (اسمعیل مرزبان) که خود رئیس هیئت مشاوره انجمن اخوت بود درباره تشکیل این انجمن می نویسد: «انجمن ابتدا به طور سری تشکیل شد. ظهیرالدوله اجازه تشکیل این انجمن را از مظفرالدین شاه گرفت.»

افراد مؤثر در حلقه انجمن اخوت

در انجمن اخوت، ۱۱۰ نفر عضویت اصلی داشتند و برای خود علامتی ویژه که شامل دو تبرزین و یک کشکول درویشی با ذکر کلمه «هو ۱۱۰» بود انتخاب کرده بودند که بی شباهت با نمادهای مشهور ماسونی نیز نبود. بسیاری از اعضای کلیدی انجمن اخوت خانقاه ظهیرالدوله، در لژهای دیگر فراماسونری نیز عضویت داشتند و در این انجمن بیشتر رویکردهای فرهنگی- هنری مروج عقاید صوفیانه را دنبال می کردند. انجمن اخوت و شخص ظهیرالدوله، حامی و بانی نخستین «ارکستر ملی» ایران بود و بسیاری از نوازندگان و خوانندگان آن عصر را (از جمله ابوالحسن خان