فایل پاورپوینت کامل محکومیت شناخت تقلیدی در قرآن

فایل پاورپوینت فایل پاورپوینت کامل محکومیت شناخت تقلیدی در قرآن؛ راهکاری شایسته برای ارائه‌های موفق

اگر به‌دنبال یک فایل ارائه‌ی آماده با کیفیت بالا و طراحی حرفه‌ای هستید، فایل فایل پاورپوینت کامل محکومیت شناخت تقلیدی در قرآن انتخابی مناسب برای شماست. این مجموعه شامل 48 اسلاید استاندارد و دقیق است که با هدف ارتقاء کیفیت ارائه‌های شما تهیه شده‌اند.

دلایل انتخاب فایل فایل پاورپوینت کامل محکومیت شناخت تقلیدی در قرآن:

• طراحی ساختارمند و چشم‌نواز: هر اسلاید با دقت بالا و توجه به اصول طراحی گرافیکی تهیه شده است تا محتوای شما به‌خوبی دیده و درک شود.
• آمادگی کامل برای ارائه: نیازی به ویرایش مجدد نیست؛ فایل فایل پاورپوینت کامل محکومیت شناخت تقلیدی در قرآن آماده‌ی استفاده در کلاس، جلسه یا کنفرانس است.
• سازگاری کامل با پاورپوینت: نمایش صحیح اسلایدها در تمامی نسخه‌های PowerPoint بدون بهم‌ریختگی یا مشکل ظاهری تضمین شده است.

تولید شده با رویکرد حرفه‌ای:

تمامی بخش‌های فایل پاورپوینت کامل محکومیت شناخت تقلیدی در قرآن با هدف ایجاد یک تجربه کاربری روان و بی‌نقص طراحی شده‌اند. جزئیات با دقت بالا تنظیم شده‌اند تا ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید.

توجه:

تنها نسخه رسمی فایل فایل پاورپوینت کامل محکومیت شناخت تقلیدی در قرآن از کیفیت کامل برخوردار است. نسخه‌های غیرمجاز ممکن است شامل اشکالات طراحی باشند و توصیه نمی‌شود از آن‌ها استفاده شود.

با تهیه فایل فایل پاورپوینت کامل محکومیت شناخت تقلیدی در قرآن، سطح ارائه‌های خود را ارتقاء دهید و مخاطبان خود را تحت تأثیر قرار دهید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل محکومیت شناخت تقلیدی در قرآن :

با شناخت نیکی ها و بدی ها، وضع مغزی و روانی انسان کیفیت مخصوصی پیدا می کند که می توان آن را مانند جزیی از موجودیت درونی آدمی محسوب کرد. به این معنی که پس از شناخت این که «ظلم چیست» و «ظلم بد است»، این شناخت مانند جزیی از موجودیتِ درونی درک کننده دو قضیه مزبور در می آید.

با وجود این شناخت، ارتکاب ظلم، نوعی مبارزه با خویشتن است که همواره به شکست خویشتن می انجامد. خداوند متعال این مبارزه وقیح را در آیاتی فراوان از قرآن ممنوع اعلام فرموده است، از آن جمله:

۱- وَ لا تَأْکلُوا أَمْوالَکمْ بَینَکمْ بِالْباطِلِ وَ تُدْلُوا بِها إِلَی الْحُکامِ لِتَأْکلُوا فَرِیقاً مِنْ أَمْوالِ النَّاسِ بِالْإِثْمِ وَ أَنْتُمْ تَعْلَمُونَ.[۱]

«و اموال خود را با راه های باطل میان خود نخورید و مبادا اموال را به حکام رشوه بدهید، تا مقداری از اموال مردم را از روی گناه بخورند، در حالی که می دانید.»

۲- إِنَّ الدِّینَ عِنْدَ اللَّهِ الْإِسْلامُ وَ مَا اخْتَلَفَ الَّذِینَ أُوتُوا الْکتابَ إِلَّا مِنْ بَعْدِ ما جاءَهُمُ الْعِلْمُ بَغْیاً بَینَهُمْ وَ مَنْ یکفُرْ بِآیاتِ اللَّهِ فَإِنَّ اللَّهَ سَرِیعُ الْحِسابِ.[۲]

«قطعاً، دین در نزد خدا اسلام است، و اختلاف به راه نینداختند آنان که کتاب به آن ها داده شده بود، مگر پس از آن که علم برای آنان آمده بود. [این اختلاف با وجود علم ] تعدی میان خود آنان بود و کسی که به آیات خداوندی کفر بورزد، خداوند حسابگر سریع است.»

۳- وَ إِنَّ مِنْهُمْ لَفَرِیقاً یلْوُونَ أَلْسِنَتَهُمْ بِالْکتابِ لِتَحْسَبُوهُ مِنَ الْکتابِ وَ ما هُوَ مِنَ الْکتابِ وَ یقُولُونَ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَ ما هُوَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَ یقُولُونَ عَلَی اللَّهِ الْکذِبَ وَ هُمْ یعْلَمُونَ.[۳]

«و بعضی از اهل کتاب، گروهی هستند که زبان هایشان را به عنوان کتاب [الهی ] می پیچانند تا گمان کنند که از کتاب می گویند؛ درصورتی که از کتاب نیست و می گویند گفته هایشان از نزد خداست؛ در حالی که از نزد خدا نیست و آنان بر خدا دروغ می گویند، در حالی که می دانند.»

۴- وَ لا تَکونُوا کالَّذِینَ تَفَرَّقُوا وَ اخْتَلَفُوا مِنْ بَعْدِ ما جاءَهُمُ الْبَیناتُ وَ أُولئِک لَهُمْ عَذابٌ عَظِیمٌ.[۴]

«و نباشید از آنان که پس از آن که برای آنان دلایل الهی آمده بود، پراکنده شدند و اختلاف ورزیدند و برای آنان عذاب بزرگی است.»

نتایج آیات

نتیجه یکم- با این که می دانید مسأله اموال و مواد معیشت، مسأله ای است حیاتی و می دانید رشوه به حکام، نابود کردن حق و احیای باطل است، با این حال چگونه مرتکب این تبهکاری ها می شوید؟! مگر تعهد کرده اید که علم را با جهل یکسان بگیرید؟! معنای این که شما می دانید خودکامگی در به جریان انداختن اموال و مواد و معیشت، به تباهی اجتماعی منتهی می شود، یعنی می دانید که زندگی منطقی شما وابسته به تنظیم مسائل مالی و تبعیت از آن نظام قانونی است که در صورت ورود اختلال به آن نظام، معیشت خود شما هم مختل خواهد شد.

نتیجه دوم- ای آگاهان و هشیاران، شما به خوبی می دانید که دین الهی، همان دین ابراهیم خلیل علیه السلام است که اسلام نامیده می شود و رسالت این دین الهی را خداوند متعال به محمدبن عبداللَّه صلی الله علیه و آله سپرده است. حالا که شما می دانید و یا با مراجعه به اهل علم و اهل ذکر می توانید بدانید که دین مستقیم و محفوظ از تحریف، همین است که من آورده ام، چرا اختلاف به راه می اندازید؟! آری، شما می دانید و یا می توانید بدانید که مسؤولیت شما بر مبنای دانستن است، پس به چه علت این دانستن را نادیده می گیرید؟!

نتیجه سوم پس از به وجود آمدن علم به حق و حقیقت، برای پوشانیدن آن، با کلمات بازی نکنید و جملات کتاب الهی را برای فریفتن خود و دیگران، زیر و رو و منحرف نکنید. این خودفریبی، حق و حقیقت را از بین نمی بَرَد و آن را نمی پوشاند.

قرآن و مسأله تقلید

قرآن مجید، تقلید بی دلیل از گذشتگان و تکیه بر آنان را دور از عقل و کاری ناشایست می داند و مردم را از تقلید و تکیه بر حذر می دارد.

همان طورکه می دانیم، این یک پدیده مستمر و فراگیر در تاریخ بشری است که اساسی ترین نقش را در رکورد تاریخ به عهده داشته است. اگر همین امروز وضع فرهنگ ها و عقاید اقتصادی و حقوقی جوامع را مورد مطالعه و تحقیق قرار بدهیم، خواهیم دید که اغلب این فرهنگ ها و عقاید، تقلید از گذشتگان- مخصوصاً تقلید از شخصیت ها- چشم گیر است؛ به این عنوان که آنان صاحب نظران و بانیانِ این فرهنگ ها و عقاید می باشند. نمونه هایی از آیات قرآنی درباره این جریان راکدکننده، چنین است:

۱- بَلْ قالُوا إِنَّا وَجَدْنا آباءَنا عَلی أُمَّهٍ وَ إِنَّا عَلی آثارِهِمْ مُهْتَدُونَ وَ کذلِک ما أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِک فِی قَرْیهٍ مِنْ نَذِیرٍ إِلَّا قالَ مُتْرَفُوها إِنَّا وَجَدْنا آباءَنا عَلی أُمَّهٍ إِنَّا عَلی آثارِهِمْ مُقْتَدُونَ قالَ أَ وَ لَوْ جِئْتُکمْ بِأَهْدی مِمَّا وَجَدْتُمْ عَلَیهِ آباءَکمْ قالُوا إِنَّا بِما أُرْسِلْتُمْ بِهِ کافِرُونَ.[۵]

«بلکه [آن تبهکاران در پاسخ به پیامبر] گفتند: ما پدرانمان را معتقد به عقاید امّتی دریافتیم و ما بر مبنای آثار آنان هدایت یافتیم. [هم چنین]، ما پیش از تو در هیچ آبادی مبلّغی نفرستادیم، مگر این که خودکامگانِ آن آبادی ها گفتند که ما پدرانمان را معتقد به عقاید امّتی دریافتیم و ما از آثار آن ها پیروی می کنیم. [آن فرستاده خداوندی ] گفت: اگرچه آن چه را که من آورده ام هدایت کننده تر از آن باشد که پدرانتان را معتقد به آن یافته اید، [شما باز] از پدرانتان تبعیت خواهید کرد؟ آنان گفتند: ما به آن چه که به شما فرستاده شده است، کفر می ورزیم.»

۲- قالُوا بَلْ نَتَّبِعُ ما أَلْفَینا عَلَیهِ آباءَنا.[۶]«[کافران ] گفتند: بلکه ما از آن چه که پدرانمان را معتقد به آن یافته ایم، پیروی می کنیم.»

مضمون آیات مبارکه مذکور، در سوره های: مائده آیه ۱۰۴، اعراف آیه ۲۸، یونس آیه ۷۸، انبیا آیه ۵۳ نیز وارد شده است.

در بررسی فلسفه تاریخ و تحلیل و تحقیق درباره اصول و عوامل اساسی آن، توجّه و اهتمام به پدیده تقلید به تبعیت از گذشتگان- خصوصاً از شخصیت های چشم گیر- فوق العاده اهمیت دارد؛ مخصوصاً تقلید از شخصیت هایی که به عنوان بنیان گذاران مکتب های اجتماعی، اقتصادی، سیاسی و فلسفی- به طور عموم- در تاریخ برای خود جای چشم گیری باز کرده اند. اهمیت تجدید نظر و بررسی های دقیق تر درباره شخصیت ها، از آن جا ناشی می شود که آراء و عقایدی که این شخصیت ها از خود در تاریخ به یادگار می گذارند، معمولًا با استناد به آن شخصیت ها از هر گونه اعتراض و انتقاد برکنار می ماند و به عبارت دیگر، مافوق اعتراض و انتقاد قرار می گیرد.

خلفای بنی عباس، امیرالمؤمنین هایی! هستند که نباید جز با احترام و تجلیل از آن ها نام برد! چرا؟ برای این که پدرانمان به هریک از آنان امیرالمؤمنین! گفته اند، پس پیروی از آراء و عقایدشان هم لازم می باشد!

مطابق آیات قرآنی، پدرانمان اگر مجبور نبوده اند، غلط فرموده اند که به آنان امیرالمؤمنین گفته اند. این منطق راکد کننده ای است که با کمال صراحت و به طور فراوان گفته می شود: «تو بهتر می فهمی یا ابن سینا؟»، «تو بهتر می فهمی یا ابن رشد؟»، «تو بهتر می فهمی یا صدرالمتألّهین شیرازی؟»، «تو بهتر می فهمی یا جلال الدین مولوی؟» و در مغرب زمین: «تو بهتر می فهمی یا دکارت؟» «تو بهتر می فهمی یا جان لاک