فایل پاورپوینت کامل التزام به ولایت فقیه و معنای ضد ولایت فقیه

تحولی در ارائه‌ها با فایل پاورپوینت کامل التزام به ولایت فقیه و معنای ضد ولایت فقیه!

اگر به دنبال یک روش ساده اما حرفه‌ای برای ارائه‌ی مطالب خود هستید، فایل پاورپوینت کامل التزام به ولایت فقیه و معنای ضد ولایت فقیه بهترین انتخاب شما خواهد بود. فایل پاورپوینت کامل التزام به ولایت فقیه و معنای ضد ولایت فقیه از پایه بر اساس اصول طراحی مدرن ساخته شده و تضمین می‌کند که اسلایدهای شما جذاب، منظم و آماده‌ی استفاده باشند.

فایل پاورپوینت کامل التزام به ولایت فقیه و معنای ضد ولایت فقیه شامل 68 اسلاید است که با ترکیب بصری زیبا و چیدمانی حرفه‌ای، ارائه‌ی شما را به سطحی بالاتر می‌برد.

چرا باید از فایل پاورپوینت کامل التزام به ولایت فقیه و معنای ضد ولایت فقیه استفاده کنید؟

✔ طراحی حرفه‌ای: هر اسلاید فایل پاورپوینت کامل التزام به ولایت فقیه و معنای ضد ولایت فقیه با دقت بالا تنظیم شده تا بیشترین تأثیر را روی مخاطبان بگذارد.

✔ صرفه‌جویی در زمان: نیازی نیست ساعت‌ها وقت خود را برای طراحی پاورپوینت بگذارید، همه چیز آماده است.

✔ استفاده‌ی آسان: بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، کافی است فایل را باز کنید و ارائه دهید.

✔ فایل پاورپوینت کامل التزام به ولایت فقیه و معنای ضد ولایت فقیه قابل استفاده در هر محیطی: چه در دانشگاه، چه در جلسات کاری، فایل پاورپوینت کامل التزام به ولایت فقیه و معنای ضد ولایت فقیه حرفه‌ای نیاز شما را کاملاً برآورده خواهد کرد.

متمایز باشید!

دیگر نگران بهم‌ریختگی یا طراحی‌های غیرحرفه‌ای نباشید. فایل پاورپوینت کامل التزام به ولایت فقیه و معنای ضد ولایت فقیه به شما این امکان را می‌دهد که بدون دغدغه روی محتوای خود تمرکز کنید و ارائه‌ای تأثیرگذار داشته باشید.

همین حالا دریافت کنید و تجربه‌ای متفاوت از ارائه‌های حرفه‌ای را داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل التزام به ولایت فقیه و معنای ضد ولایت فقیه :

مقدمه

مقام معظم رهبری، درباره «التزام به ولایت فقیه» فرموده اند: «ولایت فقیه به معنای حاکمیت مجتهد جامع الشرایط در عصر غیبت است و شعبه ای است از ولایت ائمه اطهار(ع) که همان ولایت رسول ا… (ص) می باشد و همین که از دستورات حکومتی ولی امر مسلمین اطاعت کنید؛ نشانگر التزام کامل به آن است.» همانگونه که می نگرید؛ پاسخ کوتاه فوق، ناظر به ۲ نکته است:

۱-مفهوم شناسی ولایت فقیه

۲-معنای التزام به ولایت فقیه

مفهوم شناخت ولایت فقیه

برخی تلاش داشته اند که تفسیر رهبری را از «ولایت فقیه» تفسیری متفاوت و بی سابقه معرفی کنند. با آنکه در ادبیات فقهی شیعه، مکرر عناوینی چونان: نائب الامام، نائب عام، نائب الغیبه و. .. برای فقیهان ذکر شده است. عناوینی که به صراحت، ناظر به نقش امتدادی ولایت فقیهان است. هم چنین واژه «حاکم» که در فقه شیعی، مکرر کاربرد داشته و دارد و از کتاب «طهارت تا دیات» در ابواب و مسائل گوناگون ازآن یاد شده است؛ با عنوان «فقیه» پیوند یافته است. محقق کرکی، فقیه بلند آوازه دوران صفوی، تصریح می کند که کاربرد «حاکم» در فقه عصر غیبت، معنایی جز فقیه جامع الشرایط ندارد. (جامع المقاصد، ۱۱/ ۲۶۶) و شهید دوم آن را اجماعی فقیهان می داند و می نویسد: «و المراد بالحاکم حیث یطلق فی ابواب الفقه، الفقیه الجامع الشرائط الفتوا اجماعا» (مسالک ۴/ ۱۶۱). این موارد و تعبیرات، که بس فراوان و گسترده اند، در تاریخ فقه شیعه ممتد و پر سابقه اند. اما بی تردید نظریه ولایت فقیه در فقه شیعی، با حسن سلیقه و تکثیر ادله مرحوم نراقی، فرم بندی نوی یافت. این فقیه برجسته دوره قاجار، در قلمروی اختیارات فقیه، به دو گونه از اختیارات اشارت می کند. در بخش اول، مطالب زیر را یادآور می شود: «تمامی اختیارات و از جمله ولایت که پیامبر و امام دارند -آنان که حکمرانان مردمان و مرزبانان دیانت اند- فقیه نیز برخوردار از آن است مگر در موارد خاص (عوائد الایام، ۵۳۸)»

نظر حضرت امام خمینی ره

جهش دیگر در نظریه ولایت فقیه، با امام راحل قدس سره- رخ نمود. مجموعه متراکم ادبیات ولایت فقیه در فقاهت شیعی، درحیات نظری عملی ایشان بازخوانی و تولید گردید. آن فقید، با تأملات نظری و دقیق، این نظریه تاریخی را توسعه مفهومی و استدلالی بخشید و ابعاد و آثار آن را واشکافی کرد. تبیین دیدگاه حضرت امام قدس سره- نیاز به تفصیل فراوان دارد. اما به این نکته بسنده می شود که ایشان چه در درس های معروف به حکومت اسلامی (۱/۱۱/۴۸ تا ۲۰/۱۱/۴۸ در نجف اشرف) و چه در آراء مکتوب شان در «کتاب البیع» و چه در مصاحبه ها و سخنرانی ها و پیام هایی که از این نظریه یاد کرده اند؛ بارها و بارها از ریشه تاریخی این نظریه سخن گفته اند هر چند بی تردید، به این نظریه تاریخی، ابعاد مفهومی و استدلالی نوین نیز بخشیده اند. شاید بتوان منظومه نظریه ولایت فقیه را در تقریر ایشان، در مجموعه زیر گزارش کرد:

۱-دین از سیاست جدا نیست؛ بخش مهمی از دین، در حوزه غیر عبادیات است. (انتظار از دین)

۲-فقه اسلامی، تئوری مدیریت جامعه است و نظام زندگی انسان را، از گاهواره تا گور در بر می گیرد. (انتظار از فقه)

۳-برای اجرایی سازی احکام اسلامی، نیاز به حکومت است. به تعبیر ایشان، «حکومت در منظر مجتهد واقعی، فلسفه عملی تمامی فقه در تمام زوایای زندگی بشریت است.» (صحیفه نور، ۲۱/ ۹۸)

۴-حکومت جائر، باطل و طاغوت است؛ با دولت های جائر و حکومت های فاسد، بایستی به مبارزه برخاست و موجودیت آن را پذیرا نگشت (در این نکته، حضرت امام با پاره ای از فقیهان که اصل مماشات و تقیه با حکومت های جائر را پذیرا بودند؛ فاصله می یابد.)

۵-اقامه و تداوم حکومت عادل، نه تنها واجب بلکه از اوجب واجبات است. در این مسأله چونان مسأله پیشین، امام خمینی با پاره ای از فقیهان، تفاوت خط مشی می یافت. اقامه حکومت عدل در دیدگاه پاره ای از فقیهان واجب مشروط بود چونان حج، که اگر استطاعت بود حج وجوب می یابد و بدون آن، حج وجوبی ندارد و تحصیل استطاعت هم لزومی ندارد. اما امام راحل (قدس سره) با تصویری که از نقش و جایگاه حکومت داشت و تاثیری که در اقامه دین برای آن می شناخت، اقامه حکومت عدل را «واجب مطلق» و تکلیفی چونان نماز می دانست که تحصیل قدرت نیز شرط است و نه آن که قدرت شرط باشد (دقت کنید).

۶-حکومت اسلامی در عصر غیبت، حکومت فقیه جامع الشرایط است. در این گزاره، امام خمینی منفرد نبودند، همان گونه که در ابتدای این جستار یادآور شدیم ادبیات فقهی شیعی، سرشار از شواهد و ادله اند.

۷-ولایت فقیه در عصر غیبت تنها از پشتوانه های تعبدی و نقلی (روایات) برخوردار نیست. بلکه چونان مقوله «امامت» از پشتوانه های عقلی-کلامی نیز بهره مند است. به نظر می رسد که بخشی از بداعت و تازگی نظریه ولایت فقیه در تقریر امام خمینی، از این زاویه است که بیان آن، تفصیل بیشتری را بر می تابد.

۸-امام خمینی، با تفسیر از نیابت عامه فقیهان و نیز درک دقیق از جایگاه حکومت، نظریه «ولایت مطلقه فقیه» را مطرح کرد. این نظریه، به آن معناست که مصالح اجتماعی، چونان اختیاری را برای فقیه حاکم جامع الشرایط می آفریند که احکام مسلم دینی را به صورت موقت تعطیل و یا متوقف کند. به تعبیر امام راحل:

«حکومت که شعبه ای از ولایت مطلقه رسول ا… است یکی از احکام اولیه اسلام است و مقدم بر تمامی احکام فرعیه اسلام حتی نماز و روزه و حج است. (۱۶/۱۰/۶۶)»

۹-امام خمینی علاوه بر نکته پیشین، با طرح واژگان و مفاهیمی چونان نقش زمان و مکان در اجتهاد، توجه به مصلحت نظام اسلامی و… منظر جدیدی را فراروی مدیریت ولایی فقهی قرار داد. مدیریتی که در عین مواظبت بر احکام شرعی، تلاش می کند که خدای ناکرده اسلام در پیچ و خم اقتصادی، نظامی، اجتماعی و سیاسی متهم به عدم قدرت اداره جهان نگردد. (در خطاب به شورای نگهبان) مجموعه این نکات، به خوبی نشان می دهد که چگونه امام راحل، از ظرفیت فقهی نظریه ولایت فقیه بهره برده و آن را در زوایای گوناگون چونان: ادله، مبانی، ره آوردها و… توسعه نظری بخشیده اند.

تفسیر ناشیانه و غرض ورزی

عده ای کوشیده اند که واژگان متعارف فقهی پاسخ به استفتاء را، به گمانه خویش، نامتعارف نشان دهند و آن را با مسایل سیاسی اخیر پیوند دهند؛ این اقدامات ناصواب و غیراخلاقی است. می توان با پاره ای از نظام ها، نظریه ها، افراد و… مخالف بود اما شایسته نمی نماید که با تخریب و هوچی گری با افراد و دیدگاه های مخالف مواجه شد. مقام معظم رهبری، در این پاسخ، جز با ادبیات متعارف و معمول در نظریه ولایت فقیه سخن نگفته اند و واژگان ایشان، همان تعابیری است که از گذشته ایام تا عبارات امام راحل، معهود و معمول بوده است.

شاید در این مجال، این تعبیر را بتوان داشت که مقام معظم رهبری در ابعاد ولایت فقیه، در مواردی، عبارتی رقیق تر از تعبیرات امام راحل – قدس سره – دارند. نمونه هایی برای این مدعا، می توان شاهد آورد؛ اما به یک نکته بسنده می کنم: همانگونه که یادآور شدیم امام خمینی، ولایت مطلقه را به معنای حق تعطیل و یا توقف موقت احکام شریعت توسط فقیه حاکم می دانند و آن را بخشی از اختیارات ولی فقیه می دانند، اما ظاهرا چونان توسعه ای را مقام معظم رهبری پذیرا نیستند و در پاسخ به استفتایی در مورد مفهوم ولایت مطلقه، آن را در ارتباط با اختیارات آحاد مردم تفسیر می کنند و نه حق تعطیل و یا توقف موقت احکام شریعت. به عبارتی دیگر، ایشان ولایت فقیه را در چهارچوب احکام شریعت (اعم از حکم اولی و ثانوی) می دانند و نه فراتر از آن! ایشان در اجوبه الاستفتائات در پاسخ به سوال ۶۳، در تفسیر ولایت مطلقه فقیه می نویسند: «تصمیمات و اختیارات ولی فقیه در مواردی که مربوط به مصالح عمومی اسلام و مسلمین است، در صورت تعارض با اراده و اختیار آحاد مردم، بر اختیارات و تصمیمات و آحاد مردم مقدم و حاکم است و این توضیح مختصری درباره ولایت مطلقه است.» همان گونه که می نگرید، ایشان «ولایت مطلقه فقیه» را در تفسیری رقیق تر از تفسیر امام راحل ارائه می کنند. یادکرد این نکته با این عنایت است که به نظر می رسد دایره مفهومی- مصداقی که امام راحل (قدس سره) برای ولایت فقیه، قائل بودند، بس وسیع و گسترده تر از دیدگاه های رایج است. ایشان به صراحت درباره قانون اساسی قبل از اصلاح و بازنگری فرموده بودند: «این که در قانون اساسی هست، این بخشی از شئون ولایت فقیه است نه همه شئون ولایت فقیه!» (صحیفه نور، ج ۱۱، ۴۶۴)

با این احوال، چگونه می توان مقام معظم رهبری را در استفتاء یاد شده، مبدع ادبیات توسعه ای در ولایت فقیه دانست!

شگفت آن که پاره ای از کسانی که در زمان حیات امام راحل (قدس سره) اندک تغییر تعبیر را حتی از مدافعان امام و نظریه ولایت فقیه پذیرا نبودند و به بهانه ضدیت با ولایت فقیه و… به طعن و طرد آنان می پرداختند، اینک چرا و چگونه ادبیات فقهی آشنای استفتا را بر نمی تابند و با هو و جنجال با آن مواجه می شوند! مجددا یادآور می شوم و تاکید می کنم که می توان در مورد نظریه ولایت فقیه و یا ابعاد مفهومی – کارکردی آن تامل داشت؛ نقد و مداقه کرد، پذیرفت یا انکار کرد، اما اخلاق علمی و انصاف انسانی، اجازه نمی دهد که با نظریه ای آشنا در تاریخ فقاهت – که در دوره اخیر توسط امام خمینی حیات عملی یافت – مواجهه ای سیاسی داشت و با تحریف سخنان رهبری، به عوام فریبی مدرن پرداخت. در ادامه نوشتار، به نکته دوم استفتای رهبری می پردازیم؛ سخنی که می تواند مقطع نوی را در حوزه اجتماعی – سیاسی ایجاد کند و چشم انداز جدیدی را در روابط حاکمیت شهروندی پدید آورد.

معنای ضدولایت فقیه چیست؟

س از تصویب اصل ولایت فقیه در قانون اساسی (سال ۵۸) و حوادث سال های ۶۰- ۵۹ (فتنه منافقان، بنی صدر، لیبرال ها و. ..) شعار جدیدی در فرهنگ سیاسی کشور وارد شد: مرگ بر ضد ولایت فقیه. این شعار، که پس از ۳ دهه هنوز در شعار های سیاسی کشور قرار دارد؛ از ابعاد حقوقی- سیاسی برخوردار است. چه این که از یک سو پاره ای از مسائل حقوقی بر آن مترتب شد و می شود (مواردی چون احراز صلاحیت در پاره ای از مسئولیت های کشور و…) و از سوی دیگر در مرزبندی های سیاسی نیز دخالت آشکاری دارد. مرزهایی چون تعریف خودی و غیرخودی و مواردی دیگر.اهمیت موضوع، ایجاب کرده و می کند که تبیین شفاف از دایره مفهومی التزام به ولایت فقیه و در نقطه مقابل ضدیت با آن، صورت پذیرد.

زیرا بدون آن، آفات و پیامدهای جدی متوجه کشور می شود؛ از جمله ابهام در فرهنگ سیاسی مشارکت پدید می آید؛ سلب