فایل پاورپوینت کامل نقش انتظار در تحقق امت واحده

تحولی در ارائه‌ها با فایل پاورپوینت کامل نقش انتظار در تحقق امت واحده!

اگر به دنبال یک روش ساده اما حرفه‌ای برای ارائه‌ی مطالب خود هستید، فایل پاورپوینت کامل نقش انتظار در تحقق امت واحده بهترین انتخاب شما خواهد بود. فایل پاورپوینت کامل نقش انتظار در تحقق امت واحده از پایه بر اساس اصول طراحی مدرن ساخته شده و تضمین می‌کند که اسلایدهای شما جذاب، منظم و آماده‌ی استفاده باشند.

فایل پاورپوینت کامل نقش انتظار در تحقق امت واحده شامل 120 اسلاید است که با ترکیب بصری زیبا و چیدمانی حرفه‌ای، ارائه‌ی شما را به سطحی بالاتر می‌برد.

چرا باید از فایل پاورپوینت کامل نقش انتظار در تحقق امت واحده استفاده کنید؟

✔ طراحی حرفه‌ای: هر اسلاید فایل پاورپوینت کامل نقش انتظار در تحقق امت واحده با دقت بالا تنظیم شده تا بیشترین تأثیر را روی مخاطبان بگذارد.

✔ صرفه‌جویی در زمان: نیازی نیست ساعت‌ها وقت خود را برای طراحی پاورپوینت بگذارید، همه چیز آماده است.

✔ استفاده‌ی آسان: بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، کافی است فایل را باز کنید و ارائه دهید.

✔ فایل پاورپوینت کامل نقش انتظار در تحقق امت واحده قابل استفاده در هر محیطی: چه در دانشگاه، چه در جلسات کاری، فایل پاورپوینت کامل نقش انتظار در تحقق امت واحده حرفه‌ای نیاز شما را کاملاً برآورده خواهد کرد.

متمایز باشید!

دیگر نگران بهم‌ریختگی یا طراحی‌های غیرحرفه‌ای نباشید. فایل پاورپوینت کامل نقش انتظار در تحقق امت واحده به شما این امکان را می‌دهد که بدون دغدغه روی محتوای خود تمرکز کنید و ارائه‌ای تأثیرگذار داشته باشید.

همین حالا دریافت کنید و تجربه‌ای متفاوت از ارائه‌های حرفه‌ای را داشته باشید!

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل نقش انتظار در تحقق امت واحده :

مقدمه

زندگی بشری در فراز و نشیب خویش، با آسیبها، مشکلات، ناهنجاریها و ناامنیهایی روبهروست. از این رو، دغدغه بیشتر افرادی است که زندگی را منحصر به همین دنیای مادی نمیدانند. در همین جهت، افرادی که با تعالیم آسمانی و وحی مرتبط میشوند، خود را به ساحل نجات میرسانند و به آرامش دست مییابند. مقوله انتظار یکی از راهکارهایی است که امروزه در حل این مشکل بسیار کارساز است و پاسخ گوی نگرانی مسلمانان درباره تفرقه، نفاق و از همگسیختگی است. بررسی این دو مقوله یعنی وحدت، انسجام، امت واحده و انتظار میتواند در تشکیل امت واحده اسلامی راه گشا باشد و مسلمانان را در رسیدن به مطلوب یاری گر باشد. در این زمینه، بررسی مبانی قرآنی و روایی بسیار مؤثر و کارساز است که در این مقاله به موارد مهمی اشاره میشود.

مفهوم انتظار

انتظار در لغت به معنای «ماندن در جایی یا صبر کردن تا زمانی معین برای آمدن کسی یا روی دادن اتفاقی» آمده است. (انوری، ۱۳۸۱: ۵۸۹ – ۵۶۰)در کتابهای شیعه، انتظار را به حالتی قلبی و نفسانی تعریف کرده اند که «معنای انتظار عبارت است از یک حالت قلبی و روحی که از آماده شدن برای چیزی که در انتظارش هستی، بر می آید. پس هر قدر انتظار شدیدتر باشد، آماده شدن هم بیشتر می شود. آیا نمی بینی وقتی مسافری داشته باشی که منتظر آمدنش هستی، هر چه زمان آمدنش نزدیکتر شود، آمادگی تو هم برای این امر بیشتر می شود». (موسوی اصفهانی، ۱۳۸۱: ج۲، ۱۵۲)

انتظار امری است که شیعیان در زمان غیبت امام دوازدهم خود، مهدی باید به آن پایدار باشند. به این معنا که باید منتظر ظهور امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف باشند و این را از یاد نبرند و هر لحظه به یاد او باشند. تا جایی که یکی از شرط های پذیرفته شدن اعمال شیعیان، انتظار فرج امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف است. (کلینی، ۱۴۰۵: ح؛ النعمانی، ۱۳۸۷: باب ۱۱، ح۱۶)

مفهوم مذهبی انتظار، امید به آینده است؛ آینده ای که در آن، مردم جهان، از زور و فشار و استبداد و تسلط نظام های غلط نجات یابند و رژیم های ضد انسانی از میان بروند و زندگی پر فراز و نشیب انسان ها، سرشار از صلح و امنیت شود و حقپرستان، پیروز و باطلگرایان نابود شوند. آن چه از مجموع آیات و روایات اسلامی و مفهوم کلمه انتظار استفاده می شود، این است که انتظار، در همه جنبههای زندگی فردی و اجتماعی، عامل رشد و اصلاح، مقاومت و پیشرفت، بیداری و حرکت و از عقاید انقلابآفرین و ریشه اصلی قیام جهانی حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف است. معمولاً انتظار به حالت کسی گفته می شود که از وضع موجود ناراحت است و برای ایجاد وضع بهتری تلاش می کند. برای مثال، بیماری که انتظار بهبودی می کشد یا پدری که در انتظار بازگشت فرزندش از سفر است، از بیماری و فراق فرزندش، ناراحت است و برای وضع بهتر می کوشد. همچنین تاجری که از بازار آشفته ناراحت است و در انتظار فرو نشستن بحران اقتصادی است، این دو حالت را دارد: بیگانگی با وضع موجود و تلاش برای وضع بهتر. بنابراین، مسئله انتظار حکومت حق و عدالت مهدی و قیام مصلح جهانی شامل دو عنصر است: عنصر نفی که همان بیگانگی با وضع موجود است و عنصر اثبات که همان خواستن بهترین وضع است. اگر این دو جنبه در روح انسان، به صورت ریشهدار حلول کند، سرچشمه دو رشته اعمال دامنهدار خواهد شد. این دو رشته اعمال عبارتند از: ترک هر گونه همکاری و هماهنگی با عوامل ظلم و فساد و حتی مبازره با آنها از یک سو، و خودسازی و خودیاری و جلب آمادگی های جسمی، روحی، مادی و معنوی برای شکل گرفتن آن حکومت واحد جهانی و مردمی، از سوی دیگر.

مرحوم مظفر در این زمینه مینویسد: از چیزهایی که در این زمینه باید بدانیم، این است که معنای انتظار ظهور آن مصلح نجاتبخش این نیست که مسلمانان در امر دین و احیای حق از یاری او دست بردارند و جهاد در راه دین و عمل به احکام آن را ترک کنند و دست روی دست بگذارند و وظیفه امر به معروف و نهی از منکر و مانند آن را فقط به خود آن حضرت واگذار نمایند، بلکه هیچ وقت تکلیف عمل به احکام شرعی از دوش مسلمانان برداشته نمیشود و پیوسته بر آنان واجب است که بکوشند حقیقت را درک کنند و راههای صحیح وصول به آن را به دست آورند و تا جایی که قدرت دارند، از زیر بار مسئولیت امر به معروف و نهی از منکر شانه خالی نکنند. بر هیچ مسلمانی روا نیست که به بهانه این که منتظر مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف و اصلاً راهنما و بشارتدهنده است، از آن چه بر او واجب است، دست بردارد؛ زیرا این امر نه تکلیفی را ساقط میکند و نه انجام وظیفهای را به تأخیر میاندازد و نه انسان را مانند جانواران چرنده بیمسئولیت و مهمل میسازد. (فضلی، ۱۳۵۷: ۷۸)

مفهوم امت واحده

امت در لغت به «مجموع پیروان یک دین و پیغمبر» گفته میشود. امت اسلام؛ مجموع پیروان یک دین و پیغمبر؛ امت مرحوم: پیروان دینی که با آنان با مهربانی رفتار میشود؛ مسلمانان؛ امت واحده: امت متحد و یک پارچه». (انوری، ۱۳۸۳: ۵۵۸ – ۵۵۹)

بررسی مقوله انتظار در کتاب الهی

انتظار فرج که افضل اعمال و عبادات امت پیامبر گرامی اسلام، حضرت محمد صلی الله علیه و آله و سلم است، جایگاه بسیار والایی دارد که در آیات و روایات فراوانی بررسی شده است. خدواند متعال در قرآن مجید، در موقعیتهای متعددی از این حادثه عظیم صحبت کرده است که در جای خویش اهمیت دارد. در ادامه به چند نمونه از آنها اشاره میشود:

۱- (وَ نُرِیدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَی الَّذِینَ اسْتُضْعِفُوا فِی الْأَرْضِ وَ نَجْعَلَهُمْ أَئِمَّهً وَ نَجْعَلَهُمُ الْوارِثِینَ)؛ (قصص: ۵)

و ما اراده داشتیم که بر آن طایفه ضعیف و ذلیل شده در آن سرزمین منّت گذاریم و آنها را پیشوایان (خلق) قرار دهیم و وارث (ملک و جاه فرعونیان) گردانیم. مسئلهای که قرآن زیر عنوان ظهور بیان میکند، مسئله امامت مستضعفان است که در روایات به ائمه تفسیر شده است.

۲- (وَعَدَ اللَّهُ الَّذِینَ آمَنُوا مِنْکُمْ وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَیَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِی الأَرْضِ کَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِینَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَ لَیُمَکِّنَنَّ لَهُمْ دِینَهُمُ الَّذِی ارْتَضی لَهُمْ وَ لَیُبَدِّلَنَّهُمْ منْ بعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْناً یَعْبُدُونَنِی لا یُشْرِکُونَ بی شیْئاً)؛ (نور: ۵۵ ) خدا به کسانی از شما بندگان که [به خدا و حجت عصر علیه السلام ] ایمان آورند و نیکوکار گردند، وعده فرمود که (در ظهور امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف ) در زمین خلافتشان دهد، چنان که امم صالح پیمبران سلف را جانشین پیشینیان آنها کند و دین پسندیده آنان را (که اسلام واقعی است، بر همه ادیان) تمکین و تسلط عطا کند و به همه آنان پس از خوف و اندیشه از دشمنان ایمنی کامل دهد که مرا به یگانگی، بیهیچ شایبه، شرک و ریا پرستش کنند.

وعده قطعی الهی به همه مؤمنان و اولیا و انبیا در طول تاریخ این است که آنها وارثان خلافت الهی بر روی زمین خواهند بود و به مقام مکنت در دینی میرسند که خدای متعال آن دین را پسندیده است. دین مرضی خدای متعال که فرمود: (الْیوْمَ أَکْمَلْتُ لَکُمْ دِینَکُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَیْکُمْ نِعْمَتِی وَ رَضِیتُ لَکُم الإِسْلاَمَ دِینًا). (مائده: ۳)

اسلامی است که رکن آن، ولایت ائمه است. آنهایی که در عصر ظهورند، از دریافت این دین، متمکن میشوند و خوف و نگرانیها از آنها برداشته میشود. در آن عصر، وادی ایمن برای بندگی، آماده و بساط شرک در عالم جمع میشود.

۳- (یرِیدُونَ لِیطْفِؤُوا نورَ اللَّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَاللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَلَوْ کَرِهَ الْکَافِرُونَ)؛ (صف: ۸) کافران می خواهند تا نور خدا را به گفتار باطل (و طعن و مسخره) خاموش کنند و البته خدا نور خود را هر چند کافران خوش ندارند، کامل و محفوظ خواهد داشت. جبهه باطل و پرچمداران آنها میخواهند نور خدا را خاموش کنند، اما برخلاف همه تهدیدها، نقشهها و امدادی که میشوند، خداوند متعال همه آن سر و صداها را در یک کلمه به شکل خلاصه می فرماید: «یک بازدم بیش نیست. » آن چه اراده الهی بر آن تحقق گرفته، آن است که این نور در عالم جریان یابد و به اتمام برسد. در روایات آمده است: «یرِیدُونَ لِیطْفِؤُوا _ ولایت امیرالمؤمنین _ بِأَفْوَاهِهِمْ». نور یعنی «الامامه» و آن چه در عصر ظهور تجلی پیدا میکند، امام و نور امام است.

۴- (هُوَ الَّذی اَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدی و دِینِ الْحَقِّ لِیُظْهِرهُ عَلی الِّدینِ کُلّه )؛ (توبه: ۳۳) اوست خدایی که رسول خود را به هدایت و دین حق فرستاد تا آن را بر همه ادیان عالم تسلط و برتری دهد. در روایت آمده است: «هو الذی أمر رسوله بالولایه لوصیه والولایه هی دین الحق». خداوند نبی اکرم صلی الله علیه و آله و سلم را مأمور کرد که این ولایت را در عالم دنیا بیاورد و حضرت در غدیر آن را به انجام رساند تا این باب برای همه به سوی ملکوت و غیب عالم گشوده شود. آن چه در عصر ظهور واقع میشود، ولایت و نورانیت امام است.

۵- (وَأَشْرَقَتِ الأرْضُ بِنُورِ رَبهَا). (زمر: ۶۹) در عصر ظهور، زمین با نور پروردگار روشن میشود. در روایات تأکیده شده است که این مورد مربوط به عصر ظهور است. «إذًا اسْتَغْنَی النَّاسُ عَنْ ضَوْءِ الشَّمْسِ وَ نُورِ الْقَمَرِ وَ یَجْتَزِءُونَ بنُورِالإمامِ». (تفسیر قمّی، طبع سنگی، ۵۸۱) آنقدر عالم نورانی میشود که مردم از نور ماه و خورشید بینیاز میشوند، چنان که روشنایی بهشت از تجلیات وجود مقدس امیرالمؤمنین علیه السلام است.

۶- (اعْمَلُوا اَنَّ اللهَ یُحْیِّ الْأرْض بعْدَ موْتِها)؛ (حدید: ۱۷)بدانید خداست که زمین را پس از مرگ (خزان) زنده می گرداند. همان گونه که زمین در پاییز میمیرد و در بهار با بارش باران و رحمت الهی زنده میشود، در دوره ظهور وقتی حقیقت ولایت تنزل پیدا میکند، همه زنده میشوند. البته «موتُ الارضِ موتُ اهلِها و الکافرُ میتٌ»، یعنی مراد از زنده کردن زمین و اهل زمین است. در عصر ظهور، ولایت که سرچشمه حیات است، در زمین جاری میشود: «السلامُ عَلَیکَ یا عَینَ الْحَیاهِ ». هر بهاری، یک تجلی از امام است. «وَ أَحْیِ بهِ الْقلُوبَ الْمیْتَهَ ». قلوب مُرده با نفس امام زنده میشود. البته آن حیات، حیات دیگری است. از این رو، انبیا، اصحاب کهف و کسان دیگر مانند حضرت سلمان، در عصر ظهور برمیگردند تا بهرهمند شوند.

۷- (وَ الَّیْلِ إِذَا یَغْشی. وَ النهَارِ إِذَا تجَلی )؛ (لیل: ۲) قسم به شب تار هنگامی که (جهان را در پرده سیاه ) بپوشاند و قسم به روز هنگامی که روشن و فروزان شود. به دنبال شب ظلمانی، شمس امام در عصر ظهور تجلی مییابد و عالم را نورانی میکند.

۸- (وَالشَّمْسِ وَضُحَاهَا. وَالْقَمَرِ إِذَا تَلَاهَا. وَالنَّهَارِ إِذَا جَلَّاهَا)؛ (شمس: ۱-۳)

قسم به آفتاب و تابش آن (هنگام رفعتش). و قسم به ماه آن گاه که در پی آفتاب تابان در آید و قسم به روز هنگامی که جهان را روشن سازد.

در روایات ذیل این آیه چنین آمده که حقیقت شمس، وجود نبی اکرم صلی الله علیه و آله و سلم است. خورشید مَثلی است که اهل دنیا را به درک ممثَّل رهنمون شود. همه عالم مثال است. ممثَّلش عالم غیب است. نبی اکرم صلی الله علیه و آله و سلم شمس همه کاینات است. دین پرتویی از ولی کامل است. دین پرتویی از وجود نبی اکرم است که بر عالم میتابد و همه را زنده میکند. آن کسی که این شمس را تجلی می دهد، وجود مقدس امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف است.

آن چه در عصر ظهور محقق میشود، مدرنیته اسلامی نیست که همین علوم و تکنولوژی را با اخلاق جمع کنند، چه آن که عدل سوسیالیستی یا مکتب رفاه و امثال آن نیست. حرکت عصر ظهور، تحولی عمیق و فراتمدنی است. (وَ تَمَّتْ کَلِمَهُ رَبِّکَ صِدْقاً وَ عدْلًا لا مبَدِّلَ لِکَلِماتِهِ). (انعام: ۱۱۵) آن کلمه تامه خداوند متعال که عین عدل و صدق است، در عصر ظهور تجلی پیدا میکند. عدلی ورای امام نداریم. عدل، تجلی امامت امام در روابط است که در عصر ظهور تحقق مییابد.

بر اساس نگاه قرآنی که اشاره شده، عصر ظهور عصر تجلی نور امام و غلبه بر جریان ظلمات است، عصر غلبه جنود عقل بر جنود جهل و عصر کامل شدن عقول است. ایمان، وزیر این عقل است، نه فرع بر علم و محاسبه. در این عصر، آیه نور در عالم دنیا تجسد پیدا میکند و متمثل و بساط جریان آیه ظلمات، جمع و حق مطلق فراگیر میشود: (جَاءَ الحَقُّ وَزَهقَ الباطِلُ). (اسرا: ۱۸۹) همچنین خلافت کلی الهی بر روی زمین محقق میشود. همه با هم همراه امام، مشغول عبادت هستند. همه حول امام در سجدهاند و در همه زندگیشان در نمازند: (الَّذِینَ هُمْ عَلَی صَلاتِهِمْ دَائِمُونَ). (معارج: ۲۳)

آن چه در عصر ظهور پدیدار میشود، چیزی ورای خود امام نیست. تجلی آن غیب، در شهود است. کلمه تامه الهی که در حجاب غیب است، ظهور مییابد. تحولات عظیمی که در همه کاینات در عصر ظهور اتفاق میافتد، چیزی جز تنزل حقیقت امام و تحقق آن حقیقت در عالم دنیا نیست. به تعبیر دیگر، آن چه در عصر ظهور تجلی پیدا میکند، از شئون خود امام است. از این رو، این که گفته میشود امام میآید و عدل به پا میکند، قابل فهم نیست. آیا دین یا عدل را امام محقق میکند یا امام، خودِ دین و عدل است؟

عصر ظهور، عصر خلافت الهی در زمین است. خلافت کلیه از آنِ امام است. «إِنّ الْإِمَامَهَ خِلَافَهُ اللّه». امام خلافت میکنند و همه مؤمنان، حول امام به خلافت جزئیه میرسند. محور تحقق ظهور هم شخصِ امام است. هم چنان که «ضَربَهُ عَلِی یومَ الخَندَقِ اَفضَلُ مِن عِبادَهِ الثّقلین »، دعای امام هم همین گونه است و خلافت الهی در زمین با دعای ایشان محقق میشود؛ هر چند دعای دیگران هم اثر دارد: (أَمَّنْ یُجِیبُ الْمُضْطَرَّ إِذا دَعاهُ وَ یَکْشِفُ السوءَ ). (نمل: ۶۲)

دو غفلت عمده باعث شده است که در فهم قرآن دچار مشکل شویم. در روایات آمده است: «إِنَّ اللَّهَ جَعَلَ وَلَایتَنَا أَهْلَ الْبَیتِ قُطْبَ الْقُرْآنِ وَ قُطْبَ جَمِیعِ الْکُتُب ». ما هم «امام» را بد میفهمیم و هم قرآن را. امام را در حد منزلت جسمانی دنیایی میشناسیم، هرچند همین مرتبه هم فوقالعاده و غیرقابل مقایسه با احدی است، اما امام امت، قطب محوری قرآن و قطب همه کتابهای آسمانی است. کلمه تامه خداست. کلمه جامع عدل و کلمه صدق الهی و عین عقل است. همه چیز به امام تعریف میشود؛ «نَحْنُ أَصْلُ کُلِّ خَیْرٍ وَ مِنْ فُرُوعِنَا کُلُّ بِرٍّ». از این رو به ما گفتهاند: «لایَسْتَکْمِلُ أَحَدٌ الْإِیمَانَ حَتَّی یَعْرِفَنِی کُنْهَ مَعْرِفَتِی بِالنُّورَانِیَّهِ». اگر امام را این گونه بشناسیم، بسیاری از آیات معنا میشوند. مثلاً (یَدُاللَّهِ فَوْقَ أَیْدِیهِمْ) (فتح: ۹) معنا میشود. درست است که خدا به معنای رایج دست ندارد، اما امیرالمؤمنین علیه السلام، یدالله است. امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف، وجهالله، عینالله و بابالله است. در این صورت، نه خدای متعال تشبیه، نه آیه، تمثیلی معنا میشود. اگر امام را این گونه بشناسیم، همه کمالات در وجود امام است.

بررسی مقوله انتظار در احادیث

به مقوله انتظار در منابع روایی به طور مبسوط توجه شده است. در این جهت، معصومان( روایات متعددی درباره انتظار بیان کردند. از پیامبر مکرم اسلام حضرت رسول صلی الله علیه و آله و سلم روایت شده است: أَفضَلُ أَعمَالِ أُمَّتِی انْتِظَارُ فَرَجِ اللَّهِ تَعَالَی. (ابن بابویه، ۱۳۷۸: ج۲، ص۳۶) در روایت معتبر، انتظار در کنار شهادت به وحدانیت خداوند متعال و رسالت پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم قرار داده شده است که جایگاه و اهمیت انتظار را از منظر روایات معصومین( میرساند. در روایتی آمده است: عن جابر قال سمعته یقول : دخل علی ابی علیه السلام رجل و کانت معه صحیفه فیها مسائل و اشیاء فیها تشبه الخصومه فقال له ابو جعفر علیه السلام هذه صحیفه رجل مخاصم یسئلنی عن الدین الذی یقبل اللّه فیه العمل فقال له الرجل رحمک اللّه هذا الذی ارید فطواها ثم قال له ابو جعفر علیه السلام شهاده ان لا اله الا اللّه و ان محمدا رسول اللّه صلی الله علیه و آله و سلم و علی اهل بیته و الاقرار بما جاء من عند اللّه و ولایتنا و البرائه من اعدائنا و التسلیم لامرنا و التواضع و الورع و الطمانینه و انتظار قائمنا فان اللّه ان اراد ان ینصرنا نصرنا. (حضرمی، بی تا: ۷۱)

در روایتی دیگر از امام رضا علیه السلام، انتظار فرج در کنار صبر آمده و از کلام الهی نیز کمک گرفته شده است:

عن أحمد بن محمد عن أبی الحسن الرضا علیه السلام قال: سمعته یقول ما أحسن الصبر و انتظار الفرج، أما سمعت قول العبد الصالح فَانْتَظِرُوا إِنِّی مَعَکُمْ مِنَ الْمنْتَظِرِینَ. (بحرانی، ۱۴۱۳: ۲۳؛ عیاشی، بی تا: ۲۰)

در روایتی دیگر در همین زمینه آمده است: عن محمد بن الفضیل عن أبی الحسن الرضا علیه السلام قال سألته عن شی ء فی الفرج، فقال: أو لیس تعلم أن انتظار الفرج من الفرج إن الله یقول: فَانْتَظِرُوا إِنِّی مَعَکُمْ مِنَ الْمُنْتَظِرِینَ . (بحرانی، ۱۴۱۳: ۲۵۲؛ مجلسی، ۱۴۰۳: ج۱۳، ۱۳۷؛ عیاشی، ج۲، ۱۳۸ )

امام صادق علیه السلام فرمود: زمانی که بندگان به خدای متعال نزدیکترند و خدا از ایشان بیشتر راضی است، زمانی است که حجت خدای متعال از میان آنها مفقود شود و آشکار نگردد و جای او را هم ندانند و از طرفی هم بدانند که حجت و میثاق خدا باطل نگشته و از میان نرفته است. [فضیلت این زمان برای بندگان از این جهت است که شخص امام و معجزات او را به چشم نمی بینند و تنها از روی تفکر و تأمل در آثار و براهین به وجود او معتقد می شوند و شبهات و وساوس شیاطین جن و انس هم در آن زمان بسیار است. ] در آن حال، در هر صبح و شام به انتظار فرج باشید [و با این عمل، غم و اندوه را از خود بزدایید و چون وقت ظهور معلوم نیست، همیشه احتمال آن می رود و امید و نشاط شما را زنده نگه می دارد، از رحمت خدا مأیوس نباشید]؛ زیرا سخت ترین موقع خشم خدا بر دشمنانش زمانی است که حجت او از میان بندگانش مفقود باشد و آشکار نشود و خدا می داند که اولیایش (در زمان غیبت امام هم) شک نمی کنند و اگر می دانست شک می کنند، چشم به هم زدنی، حجت خود را از ایشان نهان نمی داشت و ظهور امام جز بر سر بدترین مردم نباشد (یعنی برای از بین بردن آنها و جایگزینی عدل و داد است یا آن که غضب خدا در زمان غیبت مخصوص مردم بد است، ولی نسبت به مؤمنین رحمت و ثواب است). (کلینی، ۱۴۰۵: ج۲، ۱۲۸)

امام صادق علیه السلام میفرماید: هر کس که خواسته باشد از یاران قائم عجل الله تعالی فرجه الشریف شود، باید که منتظر باشد و با پرهیزکاری و خویهای پسندیده عمل کند و اوست منتظر. پس هر گاه بمیرد و قائم پس از مردنش به پا خیزد، پاداش او مثل کسی خواهد بود که دوران حکومت آن حضرت را درک کرده باشد. (موسوی اصفهانی: ۱۳۸۱: ج۲، ۱۲۹)

عبدالرحمان بن کثیر گوید: خدمت امام صادق علیه السلام نشسته بودم که مهزم وارد شد و عرض کرد: قربانت، به من خبر دهید، این امری که در انتظارش هستیم، کی واقع می شود؟ فرمود: ای مهزم! دروغ گفتند وقت گذاران و هلاک شدند شتاب کنندگان و نجات یافتند تسلیم شوندگان.

به همین تناسب، در فرهنگ دینی و در روایات ما، منتظران از جایگاه والا و ممتازی برخوردارند و تعبیرهای مهمی در مقام و منزلت آنها بیان شده است تا جایی که پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم، آنان را برادران خود می نامند و امیر مؤمنان، علی علیه السلام می فرماید: منتظران امر ما مانند کسانی هستند که در راه خدا به خون خود غلتیده اند. (صدوق، ۱۴۰۳: ج۲، ب ۴۰۰، ح ۱۰)

امام سجاد علیه السلام درباره ایشان می فرمایند: مننتظران ظهور، برترین مردمان همه روزگارانند. (طبرسی، ۱۴۱۱: ج۲، ۵۰) که خداوند به ایشان اجر هزار شهید از شهدای بدر و احد عطا می کند. (قندوزی حنفی، ۱۴۱۶: ج۳، ۱۶۴) آنان به مجاهدان پیکارگری می مانند که پیش روی رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم با شمشیر نبرد می کنند». (ابن بابویه، ۱۳۷۷: ج۱، ب ۳۱، ح ۲)

امام کاظم علیه السلام درباره شیعیان و منتظران عصر غیبت می فرمایند: خوشا به حالشان، به خدا سوگند، آنان در روز قیامت، در مرتبه ما و با ما خواهند بود. (همان، ج۱، ب ۳۲، ح ۱۵)

ابوالصلت هروی می گوید: از امام ابوالحسن علی بن موسی الرضا علیه السلام شنیدم که می فرمود: خدا رحمت آورد بر بنده ای که امر ما را احیا کند. گفتم: چگونه امر شما احیا می شود؟ فرمود: علوم ما را فرا گیرد و به مردم بیاموزد؛ زیرا مردم اگر زیبایی های کلام ما را بدانند، از ما پیروی می کنند. (ری شهری، ۱۳۷۷: ج۸، ح۱۳۷۹۷)

معرفت به امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف وظیفه شیعیان و دوستداران آن بزرگوار است. اگر این معرفت نباشد، زندگی انسان زندگی در حیرت است و مرگ او، مرگ جاهلی. (مجلسی، ۱۴۰۳: ج۲، ۳۰) در زمان غیبت، یاد حضرت بقیهاللَّه، انتظار او، ایمان به او و یقین به ظهور حضرتش، بالاترین تکلیف الهی است که خدای تعالی برای شیعه معین ساخته است. (کلینی، ۱۳۷۶: ۲)

مشخصه های جامعه مهدوی

دین مبین اسلام بر اساس جامعیت در ابعاد مختلف فردی، اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی، سیاسی، خانواده و مذهبی، برنامه و دستورالعملهای اجرایی و کاربردی داشته و دارد. نمونه برجسته آن نیز تشکیل حکومت اسلامی به وسیله پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله و سلم به محض فراهم شدن شرایط بود. در طول تاریخ حیات ائمه( و عصر غیبت، تسلط بنیامیه و بنیعباس و به تبع آن، دیگر سلاطین و حکام، عرصه را بر انسانهای الهی و ملکوتی تنگ کرد و امکان تشکیل حکومت اسلامی، به معنای واقعی فراهم نشد. در هر صورت، لازمه اجرای بخشی عظیم از احکام اسلام، تشکیل حکومت اسلامی است که ضرورت آن در دوره حکومت حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف دو چندان