بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل تعطیلی بازار به خاطر چهار شهید :

روز « دی» برای اهالی شهرری نقطه عطف پیروزی انقلاب است. روزی که این شهر شهید انقلابی به عنوان اولین شهدای شهرری را تقدیم کرد؛ تا نام « دی» بر کوچه و خیابان های این شهر بنشیند ویکی از مدارس مرکزی شهر نیز به نام دی مزین شود تا بهانه ای باشد که این روز در اذهان اهالی شهرری و نسل های بعد از انقلاب زنده بماند.

داستان ازاین قرار بود که از اوایل دی ماه سال ۵۷ هرروز در شهرری به صورت پراکنده راهپیمایی شکل می گرفت طوری که تجمع ها از خیابان حرم حضرت عبدالعظیم(ع) شروع و به صحن حرم حضرت عبدالعظیم(ع) ختم می شد. تا این که جمعیت روحانی و مبارز شهرری با عده ای از جوان های انقلابی همگام شدند و قرار شد راهپیمایی باشکوهی را در روز ۱۸ دی برگزار کنند. البته انتخاب این روز به این دلیل بود که امام خمینی(ره) از شهر نوفل لوشاتو برای گرامیداشت شهدای شهرهای مشهد، قزوین و کرمانشاه روز دی را عزای عمومی اعلام کردند و همین بهانه خوبی بود تا اهالی شهرری نیز بتوانند به مبارزات انقلابی خود قوام بیشتری بدهند.

قیام دی شهرری منجر به شهادت نفر از جوان های انقلابی شهرری شد. «قاسم سبزعلی»، «عباس ملکی»، «اصغر طرق وردی»، «علی کوهی نژاد» وهمچنین زخمی شدن عده ای از تظاهرکنندگان. باگذشت این سال ها همچنان اهالی شهرری به صورت خودجوش این روز را محترم می دانند و برخی از بازاریان خیابان حرم به احترام این روز کرکره مغازه هایشان را پایین می کشند و در بیشتر مدارس شهرری، روز دی مراسم صبح گاهی با یاد شهدای این روز برگزار می شود.

سراغ خانواده سبزعلی رفتیم برادرانی که از مهره های اصلی این تظاهرات بودند و برادرشان «قاسم سبزعلی» اولین شهید روز دی بود. «حاج اصغر»، «محسن»، «امیر»، «حسن»، «ابوالفضل» برادران سبزعلی هستند که شنیدن خاطرات شان بخشی از تاریخ شفاهی این روز را رقم می زند.

مبارزه ای که از سال شروع شده بود

مبارزه خانواده سبز علی علیه رژیم طاغوتی حول وحوش سال آغازشده بود. از همان زمانی که «اصغر» برادر بزرگ این خانواده، جوان برومندی بود و به بهانه خریدوفروش میوه هر هفته به قم می رفت، بعد از زیارت مسجد جمکران راهی منزل آیت الله مرواریدی می شد و پای منبر امام خمینی(ره) می نشست. ازآنجا دست خالی نمی آمد؛ هر دفعه تعداد زیادی رساله امام را زیر بار میوه ها پنهان می کرد و با خودش به شهرری می آورد. نوار سخنرانی های امام نیز جزء سوغات قم بود. مادرسبزعلی ها رساله و نوار سخنرانی ها را در پستوی خانه پنهان می کرد.

از همان ابتدا خانه سبزعلی که در گوشه دنجی از خیابان حرم قرار داشت پاتوقی برای تبلیغ اسلام و بعدها مبارزه علیه رژیم شاهنشاهی بود؛ به گفته محسن سبزعلی «چه آن موقع که “نرگس اکبر مقدم “مادرمان هرماه در منزلش بدون واهمه از نیروهای ساواک مجلس روضه برپا می کرد و چه آن موقع که در بحبوحه انقلاب منزلمان به لطف و شجاعت مادر پایگاهی برای برنامه ریزی تظاهرات و جنبش های مردمی شهرری شده بود.»

«حسن سبزعلی» می گوید: «روزهایی که در خانه ما جلسه برگزار می شد مادرم برای ۵۰ نفر غذا درست می کرد و از جوانه های انقلابی پذیرایی می کرد. در این شرایط پسربچه های کوچک تر از سر کوچه دو نفر دو نفر می ایستادند که اگر سروکله مأموران ساواک پیدا شود به ما اطلاع دهند تا انقلابیون از راه پشت بام فرار کنند.»

فرمان تیری که توسط غریبه ها صادر شد

محسن سبزعلی می گوید: «اوج همه این جلسه ها و اتفاقات در راهپیمایی روز دی بود. بعدازاینکه قاسم بلندگو را به دست گرفت و سخنرانی کرد و ضرورت راهپیمایی مردم را بنا به گفته امام مطرح کرد شعارهای انقلابی را سر داد و هرلحظه به جمعیت در حال شعار دادن افزوده می شد. شعارهایی با این مضمون: «سکوت هر مسلمان خیانت است به قرآن»، «تا شاه کفن نشود، وطن وطن نشود»، «خدا، قرآن، خمینی» موج جمعیت از طرف حرم به سوی میدان شهرری به جریان افتاد. هرچند با نیروهای کلانتری هماهنگ کرده بودیم که یک راهپیمایی و تظاهرات آرام و در کنترل داشته باشیم. مأموران کلانتری غریبه نبودند. بیشتر آن ها همسایه های ما وهم محلی بودند و اصلاً فکر نمی کردیم فرمان تیر صادر شود. هرچند بعدها فهمیدیم چندین نیروی ضربتی در روز دی وارد شهرری شدند و مأمور به فرمان تیر بودند.»

قاسم پیشتاز بود

اصغر سبزعلی توضیح می دهد: «قاسم بلندگویی را در دست گرفته بود و شعارمی داد مردم پشت سر او تکرار می کردند در پیشاپیش جمعیت علمای شهر ازجمله «آیت الله لاله زاری» و «آیت الله کنی» حضور داشتند. به محض اینکه فرمان تیر صادر شد قاسم اولین شخصی بود که تیر خورد و مردم به کوچه پس کوچه های حوالی بازار شهرری فرار می کردند. ساواک گزارشی را از اتفاقات دی این چنین روایت کرد: «برابر گزارش منطقه شهرری در ساعت الی تظاهرات شدید در منطقه وجود داشت که در این درگیری نفر دستگیر، نفر زخمی و نفر کشته شدند». پلیس تهران نیز گزارش داد: «ساعت : مرم قصد پایین کشیدن مجسمه شاه در شهرری را داشتند تظاهرات ساعت روز دی سال در شهرری به علت تیراندازی مأمورین فرمانداری نظامی، شش نفر کشته و الی نفر مجروح شدند.»

غروبی که در شهرری گرد مرگ پاشیده بودند

«محمدرضا ملکی» از آن روزها برایمان تعریف می کند: «روز دی در تهران بودم بعدازظهر بود که به شهرری رسیدم انگار در محله مان گرد غم پاشیده بودند. وقتی وارد کوچه فرهنگ (مسلم ابن عقیل) شدم. تا چشم کار می کرد لنگه کفش بود که روی زمین ریخته شده بود آن قدر کوچه و خیابان خلوت بود که تصور می کردم خواب می بینم. به سرعت خودم به خانه پدری رفتم؛ متوجه شدم که تا چند ساعت قبل تظاهرات مرد