فایل پاورپوینت کامل صبر در فقر

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل صبر در فقر :

اسلام به صراحت وظیفه فقیر را قبل از هر چیز صبر می داند. فقیر می بایست عفّت و حیاء خویش را نگه دارد و سفره فقر خود را همیشه نگشاید و راز دل را نزد همه برملا نسازد.

به روایاتی در این باره که زوایائی از اهمیت صبر را بیان نموده اند توجه کنید:

قال رسول اللَّه صلی الله علیه و آله:

«انَّ اللَّهَ جَعَلَ الْفَقْرَ امانَهً عِنْدَ خَلْقِهِ فَمَنْ سَتَرَهُ اعْطاهُ اللَّهُ مِثْلَ اجْرِ الصَّائِمِ القائِمِ»^[۱]

خداوند فقر را به‏عنوان امانت نزد خلایق قرار داده است، کسى که آن را مخفى کند، خداوند اجرى همانند مزد روزه دارى که شبها به نماز ایستاده باشد، به او عطاء مى‏کند.

و نیز فرموده اند:

«انَّ اللَّهَ یحِبُّ الْمُؤْمِنَ اذا کانَ فَقیراً مُتَعَفِّفاً»^[۲]

خداوند فقر را به‏عنوان امانت نزد خلایق قرار داده است، کسى که آن را مخفى کند، خداوند اجرى همانند مزد روزه دارى که شبها به نماز ایستاده باشد، به او عطاء مى‏کند.

«لئالی الاخبار» می نویسد: در زمان خلیفه دوم، مردی به مسجد می آمد ولی سریع نماز واجبش را می خواند و بدون پرداختن به تعقیبات از مسجد خارج می شد. روزی خلیفه به وی عتاب کرد که چرا نمازت را بی آداب می خوانی؟ جوان چشمش پر اشک شد و از خلیفه عذر خواست که جواب ندهد، اما خلیفه اصرار کرد، جوان در مقابل اصرار او تاب مقاومت نیاورد و گفت: من و زنم یک پیراهن بیشتر نداریم، من به منزل می روم تا نماز اول وقت از وی فوت نشود. خلیفه و حاضرین متأثر شدند وی هشتاد درهم به جوان داد که لباس تهیه کند. وقتی به منزل آمد و ماجرا را بیان کرد، همسرش ناراحت شد و به شوهرش گفت: چرا رازت را آشکار ساختی؟ ما محنت دنیا را اختیار کرده ایم تا از عذاب قیامت محفوظ باشیم.

جوان درهم ها را برگرداند. زن نیمه شب برای نماز به پا خاست و همسرش را برای اقامه نماز بیدار کرد. بعد از نماز زن به شوهرش رو کرد و گفت: تا حال کسی از احوال ما خبر نداشت، و اینک که وضع ما آشکار شده میل به زندگی ندارم. آن دو از خداوند مرگ را طلب نمودند و به سوی دوست شتافتند.

قال علی علیه السلام:

«الْعَفافُ زینَهُ الْفَقْرِ»^[۳]

خویشتن دارى زینت فقر است.

آن حضرت همچنین اظهار فقر را مایه ذلّت دانسته است.

«مَنْ اظْهَرَ فَقْرَهُ اذَلَّ قَدْرَهُ»^[۴]

کسى که فقرش را آشکار کند، قدر خویش را پائین آورده است.

و خدای متعال در قرآن کریم این گونه به مدح و ستایش فقیری که با سیلی صورت خود را سرخ نگه می دارد، پرداخته است.

«لِلْفُقَراءِ الَّذِینَ أُحْصِرُوا فِی سَبِیلِ اللَّهِ لا یسْتَطِیعُونَ ضَرْباً فِی الْأَرْضِ یحْسَبُهُمُ الْجاهِلُ أَغْنِیاءَ مِنَ التَّعَفُّفِ تَعْرِفُهُمْ بِسِیماهُمْ لا یسْئَلُونَ النَّاسَ إِلْحافاً وَ ما تُنْفِقُوا مِنْ خَیرٍ فَإِنَّ اللَّهَ بِهِ عَلِیمٌ»^[۵]

انفاق مخصوص شما باید براى کسانى باشد که در راه خدا در تنگنا قرار گرفته‏اند، نمى‏توانند مسافرتى کنند و از شدت خویشتن دارى، افراد ناآگاه آنها را بى‏نیاز مى‏پندارند. اما آنها را از چهره هایشان مى‏شناسى، آنها هرگز با اصرار چیزى از مردم نمى‏خواهند، هر چیز خوبى در راه خدا انفاق کنید، خداوند به آن آگاه است.

امام باقر علیه السلام می فرماید: این آیه در وصف اصحاب «صُفّه» نازل شد، اینها اهل مدینه نبودند و خود را وقف خدمت به اسلام و شرکت در جهاد کرده بودند. پیامبر آنان را در سکوی بلندی در بیرون مسجد که اصطلاحاً صفّه می گویند جا دادند و با نزول این آیه مردم به دستگیری از آنان ترغیب شدند.

مزد صبر بر فقر

مزد دنیوی فقرای صابر و راضی این است که اعمال نیک آنها هیچگاه با اعمال نیک اغنیاء قابل قیاس نیست و نیز ترک معصیت از جانب آنان نسبت به ترک همان معاصی بوسیله ثروتمندان بهره ای مضاعف داشته و بسیار برتر است.

حضرت امیر علیه السلام در مورد ثواب انفاق فقیر و غنی می فرماید:

«دِرْهَمُ الْفَقیرِ ازْکی عِنْدَ اللَّهِ مِنْ دینارِ الغَنِی»^[۶]

یک درهم فقیر از دینار غنى نزد خداوند پاکیزه‏تر است.

روزی رسول خدا صلی الله علیه و آله به اصحابش فرمود: کدامیک از انسانها بهترند؟ گفتند:

ثروتمندی که حق خدا را از خود و مالش عطا کند. (نماز و روزه بجا آورد- زکات پرداخت کند). پیامبر خدا فرمودند: چنین کسی خوب انسانی است اما او منظور من نبود. عرض کردند: شما بفرمائید بهترین انسانها کیست؟ فرمود: فقیری که تمام تلاش خود را انفاق می کند.^[۷]

نیز آمده است که عده ای از فقراء نماینده ای به حضور رسول خدا صلی الله علیه و آله فرستادند.

پیامبر به سفیر فقراء فرمود: مرحبا به تو و به کسانی که از سوی آنها آمده ای. از نزد گروهی آمده ای که آنها را دوست دارم. سفیر عرض کرد: اغنیاء به بهشت می روند، حج می کنند، عمره بجا می آورند، هنگام بیماری انفاق می کنند و ما نداریم و این همه ثواب را محروم می شویم. پیامبر خدا فرمود: فقیری که بر فقر خود صبر کند، سه خصلت دارد که اغنیاء ندارند.