بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل سبک زندگی چند سال دارد؟ (تاریخچه تولد مفهوم سبک زندگی در علوم اجتماعی) :

«سـبک زنـدگی» در ادبیات موجود علوم اجتماعی مفهومی نسبتاً جدید است. چنان که بعضاً پدیدار شدن «سبک زندگی» را در زمـره اختصاصات «جامعه مدرن متأخر» قلمداد کرده اند. طبیعی است چنانچه سبک زندگی را در مفهومی صـرفاً تحت اللفظی و خنثی فـهم کـنیم، تلقی آن به مثابه امری نوظهور اسباب تعجب را فراهم خواهد کرد. زندگی آحاد بشر در اعصار و جوامع مختلف همواره بر اساس مجموعه ای از قواعد و مناسبات معین نظم و نسق یافته است و طبعاً می تواند در وسیع ترین مـعنا واجد سبک قلمداد شود. اما در ادبیات علوم اجتماعی مفهوم سبک زندگی محتوایی فراتر از این دارد و به واسطه این محتوای مشخص است که از اصلی ترین نشانه های تحولات اجتماعی و فرهنگی سه دهه اخیر غرب به حـساب مـی آید.

البته پیگیری و جستجوی مفهوم سبک زندگی، ما را به مواردی از استخدام آن در متون جامعه شناختی پیش از سه دهه اخیر نیز رهنمون خواهد ساخت. بیشتر اوقات در روایت فرآیند تکوین مفهوم سبک زندگی، به ریـشه های آغـازین و اولین مفهوم بندی های ارائه شده از آن در کار کسانی چون ماکس وبر، گئورگ زیمل و تورشتاین وبلن در سال های آغازین قرن بیستم اشاره می شود.

این ریشه یابی به یک معنا عناصری از واقعیت را نیز با خود دارد. امـا روشـن است که مفهوم جدید سبک زندگی به وضوح فراتر از چیزی است که در آن مفهوم بندی های اولیه منعکس گردیده است.

به عنوان مثال، وبر مفهوم سبک زندگی را در ذیل مقوله منزلت یا احـترام بـه عـنوان یکی از اضلاع سه ضلعی مـشهور خـود (ثـروت- قدرت- منزلت) تعریف می کرد. در این تعریف عملاً سبک زندگی, مفهومی کم و بیش مترادف با فرهنگ می یافت. با وجود این که مفهوم جـدید سـبک زنـدگی در زمینه ی مباحثاتی شکل گرفته که از کار وبر بـه طـور عام و دسته بندی سه گانه ثروت- قدرت- منزلت به طور خاص متأثر است، امّا درک فاصله مفهوم جدید سبک زندگی بـا فـهم وبـر, کار دشواری نیست. در ادبیات جدید جامعه شناسی فرهنگ و مطالعات فرهنگی، سـبک زندگی اساساً امری متفاوت از فرهنگ (البته نه غیرمرتبط با آن) تعریف می شود. این تفکیک بیش از هر چیز به سـبب نـسبتی اسـت که میان مفهوم سبک زندگی با گسترش فردیت و اخلاق فردگرایانه در جـامعه جـدید برقرار می شود. فرهنگ مجموعه منسجمی از ایده ها، ارزش ها، هنجارها، نمادها و آداب و رسوم است که فرد به واسطه دریـافت و تـطبیق خـود با آنها امکان مشارکت در زندگی اجتماعی را می یابد. البته مواجهه فرد با فـرهنگ لزومـاً مـنفعلانه نیست. اما در نهایت فرهنگ مقوله ای فرافردی و کلان باقی خواهد ماند. در مقابل سبک زندگی در مـفهوم جـدید آن بـیشتر محصولی از انسان فردیت یافته ای که آن را خلق می کند، قلمداد می شود. البته سبک زندگی نیز امـری اجـتماعی است. به تعبیری می توان آن را تابلوی نقاشی «کولاژ»ی دانست که تکه پاره های به کـار رفـته در آن از مـتن زندگی اجتماعی فراهم می آید. اما نهایتاً نوع تلفیق و ترکیب آنها گویی چیزی است کـه انـسان مابعدتجددیِ فردیت یافته بر حسب ذوق و سلیقه خود آن را می سازد. البته این «ساخت» و سلیقه سازنده آنـ بـه شـدت سیّال، متغیّر و دلبخواهی است. شاید این اصلی ترین تفاوتی است که مفهوم سبک زندگی با فـرهنگ دارد: سـبک زندگی مقوله ای اساساً سیّال، لغزنده و غیرقطعی است. سبک زندگی ریشه در ذائقه و سـلیقه دارد.

از ایـن جـهت شاید بتوان در میان پیشکسوتان جامعه شناسی کسی که بیش از همه به معنای جدید سبک زندگی نـزدیک شـده بـود را زیمل دانست. در واقع این زیمل بود که اول بار مفهوم سبک زندگی را در نـسبت مـستقیم با فردگرایی مدرن و تلاش فرد مدرن برای ظاهر ساختن «یکتایی هستی خود» تعریف کرد. البته او در دهـه های آغـازین قرن بیستم از امکانات جامعه جدید – به ویژه در چارچوبی به نام کلان شهر- بـرای امـکان پذیر ساختن چنین وضعیتی سخن می گفت. امّا بـه طـور حـتم دهه های پایانی این قرن شواهد و نشانه های عـینی بـیشتری را در جهت نشان دادن امر فراهم آورده است.

مفهوم جدید سبک زندگی را می باید در نـسبت مـستقیم با تحول مهم اندیشه و عـلوم اجتماعی غـرب در اوایل دهـه