فایل پاورپوینت کامل اندر باب صیدنه زریاب

فایل پاورپوینت کامل اندر باب صیدنه زریاب؛ انتخابی مطمئن برای ارائه‌ای حرفه‌ای

اسلایدهایی آماده برای استفاده:

فایل فایل پاورپوینت کامل اندر باب صیدنه زریاب شامل 69 اسلاید با طراحی دقیق و ساختاری استاندارد است که برای ارائه‌های رسمی یا چاپ، کاملاً مناسب و آماده استفاده می‌باشد.

ویژگی‌هایی که فایل فایل پاورپوینت کامل اندر باب صیدنه زریاب را متمایز می‌کند:

• طراحی بصری حرفه‌ای:فایل پاورپوینت کامل اندر باب صیدنه زریاب با بهره‌گیری از رنگ‌بندی هوشمندانه و چیدمان اصولی جهت انتقال بهتر مفاهیم ارائه.
• سهولت در اجرا: تمامی اسلایدها از پیش تنظیم شده‌اند و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.
• وضوح بالا و نظم ساختاری: کیفیت بالای عناصر گرافیکی و هماهنگی کامل در نمایش، تجربه‌ای بدون نقص را فراهم می‌سازد.

استاندارد بالا در تولید محتوا:

فایل فایل پاورپوینت کامل اندر باب صیدنه زریاب با رعایت اصول حرفه‌ای طراحی شده و عاری از هرگونه ایراد گرافیکی یا ناهماهنگی در نمایش می‌باشد.

نکته مهم:

در صورت مشاهده نسخه‌هایی با کیفیت پایین‌تر، توجه داشته باشید که ممکن است نسخه‌های غیررسمی باشند. نسخه اصلی فایل فایل پاورپوینت کامل اندر باب صیدنه زریاب تنها از طریق منبع معتبر در دسترس است.

هم‌اکنون فایل فایل پاورپوینت کامل اندر باب صیدنه زریاب را دریافت کرده و ارائه‌ای حرفه‌ای و متمایز تجربه نمایید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل اندر باب صیدنه زریاب :

صیدنه / ابوریحان بیرونی؛ تصحیح دکتر عباس زریاب خویی. تهران: مرکز نشر دانشگاهی، ۱۳۷۰.

ابوریحان بیرونی، ویژگی هایی را در خود جمع دارد که او را به یک چهره ماندگار تاریخ دانش بشری در گستره جهانی بدل کرده است. خردمندی و خردگرایی او؛ پالایش آموزه ها با پژوهش و آزمایش؛ شیفتگی به نَفْسِ دانش بشری به عنوان هدف و نه دستاویز پیشرفتهای اقتصادی و اجتماعی و سیاسی؛ خویشتن داری نَفْس از ارتکاب خطاهای بشری که دامنگیر بسیاری دانشمندان شده و می شود؛ ناآزمندی راستین به گرد کردن مال و وبال؛ کاربردی نویسی و نه فرو رفتن در بافته های ذهنی و غوغاهای جدلی و بحث های بی اثر؛ دسته بندی دقیق و علمی نوشتارهایش به نحوی که خواننده با مطالعه آثار او ذهنش آرام می گیرد؛ دریافت کامل یک مفهوم و باور به آن و به کار بستن آن در عمل، که گفتارش را سخت جذّاب و معتبر ساخته است؛ نظم و آرامش کم مانند ذهن روح او که ردّ پای آن را در آثارش می بینیم و سرانجام صداقت کلامش که به راستی، جمع این ویژگی ها او را فراتر از همه دانش پژوهان ایران نشانیده است.

وصله های کوچک و بزرگ اعتقادی و اخلاقی و سیاسی بر جامه بسیاری بزرگان تاریخ علم چسبانیده شده که بیرونی، هنرمندانه از همه بدنامیها، با نیکنامی سرافرازانه بیرون آمده است. بیرونی، به راستی تنها یک دانشمند به معنای مصطلح نیست؛ او به یک تعبیر، الگوی یک انسان کامل است که باید او را نیک شناخت و ارجش نهاد و به عنوان سرمشق زندگی علمی و پژوهشی به جوانان شناساند. او نمادی پیامبر گونه از جمع دانش و پژوهش حقیقت و یک زندگی خاکی آرمانی است. نوآوری او در نگارش موضوعات تألیفی که هر اثرش را در رشته ویژه اش در زمره کارهای انگشت شمار کرده است از دیگری خصایص اوست: قانون مسعودی و التفهیم در ستاره شناسی، آثار الباقیه در تقویم و اعیاد اقوام و ملل جهان، تحدید الامانات لاماکن در جغرافیا و مَسّاحی، تحقیق ماللهند در زمینه فرهنگ و تاریخ فلسفه هند، الجماهر فی معرفه الجواهر در زمینه گوهرشناسی و الصیدنه در زمینه نامهای گیاهان و کانسارهای دارویی از آن جمله اند.

الصیدنه، مرواریدی است در ژرفای دریای دانش گیاه شناسی و داروشناسی تاریخِ علوم جهان اسلامی، که با پژوهشی دقیق باید از صدفش بیرون کشید. برای آنکس که به پژوهش در تاریخ علم ایران و اسلام می پردازد، او را از کَنکاش صیدنه گریزی نیست، صیدنه چاپ کریموف روسی، صیدنه چاپ ایرج افشار و منوچهر ستوده، صیدنه پاکستان به اشراف و تحقیق حکیم محمدسعید و دکتر رانا احسان الهی و سرانجام الصیدنه با تصحیح شادروان عباس زریاب خویی از جمله برجسته ترین کارهای انجام شده در پردازش کتاب الصیدنه است.

زنده یاد زریاب خویی، فروتنانه حکایت آغاز تا پایان تصحیح و انتشار صیدنه را در مقدمه کتاب آورده است: از پاییز ۱۳۴۱ در دانشگاه برکلی کالیفرنیای آمریکا و در خواست پروفسور هنینگ برای چاپ و نشر آن تا ارائه آن در سال ۱۳۶۲ برای چاپ و سرانجام نشر نهایی آن در سال ۱۳۷۰ و یادآوری پژوهش های پیش از او قدردانی و یادآوری از کار ایرج افشار و منوچهر ستوده و چاپ صیدنه پاکستان و به ویژه ویراست روسی کریموف. تصحیح صیدنه چون پژوهنده را با انبوهی از واژه های گیاه شناسی، جانورشناسی و کانساری از زبانها و گویش های مختلف یک هزار سال پیش رو در رو می کند، کاری است بس دشوار. شناخت واژه های تخصصی این چنینی، حتّی در دوران معاصر هم کار ساده ای نیست، چه برسد به فاصله زمانی میان ما و فرهنگهای مناطق جغرافیایی دور و نزدیک در سده های پیشین. چندی پیش برای یک تحقیق، توفیق یار شد تا الصیدنه را از آغاز تا پایان از نظر بگذرانم. یادداشت حاضر، نگاهی است بس کوتاه و گذرا و البته نه تحقیقی تمام عیار و نقاّدانه. برخی افزوده هاست برای آنان که به مطالعه در پزشکی و داروشناسی کهن می پردازند و برخی نادرستی ها در انطباق واژه های عربی و فارسی با معادل لاتین، یا اشتباه خوانی های مصححّان که در این تصحیح از آن بهره گرفته شده و یا اشتباه نویسی های کاتبان گذشته. امید که دوستداران را به کار آید و چنانچه عمری باقی بود با یاری خدا، دیگر یادداشتهای مربوط به صیدنه را در مقاله ای دیگر خواهم آورد:

ص ۳، آباغلس، معادل Anagallis arvensis آورده شده است، درست آن است که آناغلس ثبت شود و در فرهنگهای گیاهی همچنین این اصطلاح لاتین در برابر آذان الفار نبطی و عین الجَمَل آمده است و نه آباغلس. و در مخزن الادویه خراسانی، آناغلس در برابر آذان الفار آمده که در ص ۲۱ صیدنه از آن نام برده شده است. بار دیگر در صیدنه ص ۳۲، Myosotis Palustris with یا Asperugo Procumbens در برابر آذان الفار آمده است. درست آن است که واژه اولی در برابر آذان الفار برّی و عین الهُدهد بوده و دومی معادل گیاه دیگری است غیر از آذان الفار. نتیجتا اگر آناغلس و یا آباغلس را مترادف آذان الفار بگیریم معادل گذاری انواع آذان الفار با هم خلط شده است. نتیجتا انطباق معادل لاتین با مدخل های عربی وجود ندارد و پژوهشگر دچار سردرگمی می شود. و بالطبع قابل استناد نخواهد بود.

ص ۱۴، بُشاق شماهی و در توضیحات پُشّاق ماهی آورده شده است در متن صیدنه آمده است که:

و فی ایدی النصاری کتاب یسّمونه بُشّاق شماهی ای تفسیر الاسماء و یعرف ایضا جهار نام به معنی ان کل واحد مما فیه مُسّمی بالرومیه و السریانیه و العربیه و الفارسیه. در کتاب شناسی نسخ خطی پزشکی ایران ص ۹۵ و ۹۶ از کتابی یاد شده است که چارنام یا شباقش ماهی نام دارد و یادآوری شده که این اثر، فرهنگ واژه های پزشکی به چهار زبان است و نسخه کتاب به زبان فارسی است و نسخه ای از آن در دانشگاه تهران موجود است پس تلفظ یاد شده در صیدنه ما دُرست نیست.

ص ۱۶، لکسیقون، همان Lexicon لاتین امروزی است به معنای قاموس یا فرهنگ لغت. بیرونی می گوید: و لهم کتب تُسمّی لکسیقونات یشتمل علی غرائب اللغات و تفسیر المشکل منها و ربّما افرودها لکتاب کتاب. فعندی لکسیقون لزیج بطلمیوس مکتوب ما فیه بالخط السُریانی ثم بعینه بالعربی ثم تفسیره و الیه ارجع فی مطالبی. پس تفسیر واژه یاد شده معادل همان فرهنگ دو یا چند زبانی امروزی است که بیرونی به درستی آن را دریافته است.

ص ۳۳، در مدخل اذخر، ترکیب «کرته دشتی» آورده شده که نادرست است. نام دقیق آن گَزَنَه دشتی است و کَزَنه، عربی نگار آن خواهد بود و نه کرته. تِبْن مکه (کاه مکه) و خلال مأمونی، هم نامهای دیگر اذخر است.

ص ۴۵، در منابع کهن «کُراث ابوشوشه» هم در برابر Allium ascalonicumآمده است.

ص ۴۵، اسقولوفندریقون، و اسقولوفندریون آمده است. در کتابهای پزشکی و داروی مفرده و قرابادین ها، اساسا به شکل اسقولوقندریون آمده است، گرچه اسقولوفندریون به تلف لاتین نزدیک تر است و شاید منطقی تر به نظر برسد. حشیشه الذهب، (گیاه زرّین)، کف النسر (پنجه کرکس)، عُقْرُبان و الحشیشه الدودیه مترادف های دیگر عربی آن است.

ص ۵۳، کُراث رومی هم معادل دیگری است که در برابر Allium Porrumآمده است.

ص ۷۲، شاه پسه در برابر اکلیل الملک آمده است. شاه پسند، واژه درست آن است.

ص ۷۳، جزیره اقریطش، به این شکل ثبت شده است. در کتاب های پزشکی کهن جزیره یاد شده، بیشتر اقریطی آورده شده است. اقریط، واژه تغییر یافته نام جزیره «کِرت» است.

ص ۸۹، رُمّان النهار و عرینه، معادلهای عربی Hypericum Androsaemumآمده است، در حالی که در پیوست مخزن الادویه، رمان النهار، نوع کبیر هوفاریقون دانسته شده است.

ص ۸۹، در برابر مدخل ایدوسارون، Secungera coronillaآمده است. مُعادل درست آن Hedysarumاست که با تلفّظ و رسم الخط عربی واژه هماهنگی بیشتری دارد. پس تلفّظ اندروصارون نادرست است. معادل عربی این واژه لاتین آن عَدسُ المُرّ (عدس تلخ) است. عقیلی خراسانی در مخزن الادویه (ص ۹۶۷) آورده است: گفته اند تخم نباتی است که به یونانی سفارعاثیون نامند و مستعمل در تریاقات و از ادویه نافعه در سموم است.

ص ۹۰، مدخل اکسیمیلین، در توالی با مدخل ایارج آمده است که نادرست است. اکسیمیلین معادل سکنجبین یا سرکه انگبین پارسی است و مدخل جداگانه ای به شمار می آید.

ص ۹۰، اصطخیقون، ثبت نادرستی است. در نُسخ پزشکی و دارویی کهن و قرابادین ها به شکل اصطمخیقون آمده است که با استوماخوس لاتین که به معنای معده می باشد از نظر تلفظ نزدیک تر است چون از گروه داروهای گوارشی است.

ص ۹۰، سَجرینیا، به این شکل نادرست است و بیشتر به شکل «سجزینا» یا «سجزینیا» آمده و مصحح کتاب درباره این واژه توضیحی نداده است. این واژه در فرهنگهایی چون مخزن الادویه عقیلی خراسانی، تحفه المومنین حکیم مومن، فرهنگ پزشکی و داروسازی یوهان شلیمر، جوامع ابن بیطار، برهان قاطع و محمد معین نیامده است. در چاپ مفتاح الطب ابن هندو (چاپ مؤسسه مطالعات اسلامی، ۱۳۶۸ خورشیدی) به شکل شجرینا آمده که نادرست است. در الابنیه عن حدائق الادویه به شکل سجزینا آمده است و نوعی ترکیب افیونی معرّفی شده است، ص ۹۵ در نسخه خطی قرابادین شاپور بن سهل (نسخه خطی ملک مورخ ۷۳۴ قمری) هم سجزنیا آمده است.

ص ۱۰۵ و ۱۱۰، در برابر Amaranthus tricolor ، بُستان افروز آمده و در ص ۲۶۶ در برابر Amaranthus gangecticus ، دَحْدَاح آمده است. در حالی که در فرهنگ های انگلیسی و فرهنگ های گیاهی، دو اصطلاح فوق یکی دانسته شده و در برابر ترکیب لاتین Crinum americanumواژه دحداح آمده است. دُجْ الامیر هم مترادف بستان افروز است.

ص ۱۰۶ و ۳۷۹، حَبَق الراعی و شُوَیلاء، هم معادل Artemisia Vulgarisاست.

ص ۱۲۰، بقّله یمانیه عقیلی خراسانی در مخزن الادویه، ص ۲۳۱، بقّله یمانیه را به بلخی «منج» ضبط کرده است. نه مخنخ. شَدَخ نیز واژه ای است عربی که در برابر بقّله یمانیه آورده اند.

ص ۱۲۴، انقرادیا، ثبت شده است. در بیشتر منابع پزشکی به شکل انقردیا آمده و نه انقرادیا مخزن الادویه، ص ۲۳۴).

ص ۱۴۲، تنبول (piper betel) به اشتباه به شکلbetle piper آمده است که نادرست است.

ص ۱۴۷، در فرهنگ های گیاهی، شوک الجمال و عاقول هم در برابر Alhagi Maurorumآمده که در توضیحات صیدنه یاد نشده است.

ص ۱۹۰، خزدمیان. این واژه در تحفه المومنین، ص ۱۰۲، به شکل خزمیان آمده است. و گفته شده فارسی است یعنی مانند خزه، که شاید خَزمان درست تر باشد. و به آن حیوان جُندبیدستر هم گفته شده است. و در کتاب بیان الطب تفلیسی، نسخه خطی سپهسالار، خزومیان آمده است.

ص ۱۹۶، در کتابهای کهن، «اسطراطیقوس» هم آمده است که با معادل لاتین آن هماهنگی بیشتری دارد تا استقلیطاس و اسقلیاطیقوس.

ص ۲۰۲، حجرامیانطوس (Asbestos)؛ پنیه نسوز است. و توضیح بیرونی هم گویای ان است. «یعمل بعض الناس منه کما یعمل من الکتان و ینسج کالسیور یشتعل فی النار و