فایل پاورپوینت کامل مادر و تربیت فرزند

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل مادر و تربیت فرزند :

سهم و تأثیر مادر در تربیت کودک به مراتب بیش از پدر است. این تأثیرگذاری به اندازه ای است که می توان گفت: شالوده سعادت و شقاوت انسان در شکم مادر پی ریزی می شود. در روایتی از پیغمبر اکرم (ص) می خوانیم:

السَّعیدُ مَنْ سَعِدَ فی بَطْنِ امِّهِ وَالشَّقِی مَنْ شَقِی فی بَطْنِ امِّهِ.^[۱]

سعادتمند کسی است که در شکم مادرش خوشبخت است و شقاوتمند کسی است که در شکم مادرش نگونبخت است.

این روایت مسئولیت مادر را در تربیت فرزند دو چندان می کند و ضرورت مراقبتهای ویژه او را در ایام بارداری و حمل آشکارتر می سازد؛ چرا که در این دوران فرزند از خون و روح یعنی فکر و خُلق مادر تغذیه می کند و تمام روحیات و اخلاقیات مادر به فرزند منتقل می شود و حتی اعمال و رفتار مادر و نوع تغذیه او نیز در تربیت فرزند اثر می گذارند.

پس از وضع حمل و تولد نوزاد نیز سهم مادر در تربیت بیش تر از پدر است؛ زیرا در دوره شیرخوارگی نیز از خون مادر و روح او تغذّی می کند و اخلاق و روحیات شیر دهنده در روح شیرخوار مؤثر است. در دوره گرفته شدن از شیر تا مدرسه نیز کودک بیش تر در دامان مادر است و در این مرحله تربیت کودک در دست مادر است و هرگز پدر نمی تواند جای مادر را بگیرد.^[۲]

در تربیت کودک باید به چند مسئله توجه کرد:

۱- نام نیک گذاشتن

انتخاب نام خوب برای فرزند از حقوق اوست. در اسلام توصیه شده است که برای فرزندانتان نام نیکو برگزینید. در روایتی از رسول خدا (ص) می خوانیم:

اولین عطیه و بخشش هر یک از شما به فرزندش، اسم خوبی است که برای او انتخاب می کنید.^[۳]

شخصی از امام صادق (ع) پرسید: جانم به فدای شما! ما فرزندان خود را به نامهای شما و پدرانتان نامگذاری می کنیم، آیا این عمل برای ما فایده دارد؟

حضرت فرمود:

بلی، به خدا سوگند! [این عمل برایتان فایده دارد و نشانه محبت شما به ماست] و آیا دین چیزی جز محبّت است؟^[۴]

نام خوب گذاشتن دو اثر دارد: یکی تعظیم شعایر است و دیگر اینکه اثر تربیتی پسندیده ای برای طفل دارد و نقشی مهم در شخصیت او ایفا می کند. باید برای طفل نامی را برگزید که بعدها برای آن تمسخر نشود و احساس حقارت نکند.

۲- آماده سازی محیط تربیتی

پدر و مادر برای تربیت فرزند صالح باید محیط خانه را از هر جهت آماده کنند و عواملی را که ممکن است به تربیت کودکان آسیب برساند از میان بردارند. محیط خانه باید پاک باشد و پدر و مادر باید در برابر فرزندان، مراقب عملکرد خود باشند تا مبادا بر اثر رفتار نادرست آنان، آسیبی به تربیت دینی آنان برسد.

کودک به پدر و مادر خود به عنوان الگوی تربیتی می نگرد و به او اعتماد دارد و چشمان تیزبین او تمام حرکات و سکنات و رفتارهای آنان را زیر نظر دارد. در گفتار و رفتار آنها نباید هیچ گونه تناقضی مشاهده شود؛ چرا که کودک از طرفی قدرت تفکیک ندارد و از طرفی هم در گفته های تلقینی پدر و مادرش نمی تواند احتمال خلاف بدهد و اگر کار زشتی ببیند، نمی تواند علت آن را بفهمد و توجیه کند. از این رو، گرفتار سرگیجه و تناقض روحی شده و دو شخصیتی می گردد و کشمکشی دردناک در روحش پیدا می شود.^[۵]

۳- پرهیز از افراط و تفریط در محبت

کودک از نظر محبت باید اشباع شود و احساس کمبود نکند. از این رو، هر چه بیش تر به او محبت کنند، بهتر و در تربیت صحیح او مؤثرتر است؛ اما ابراز محبت باید عاقلانه باشد. از این رو، نه باید با ابراز محبت زیاد او را لوس بارآورد و نه باید از وارد کردن او در گود زندگی ترسید.^[۶]

۴- تأثیر روابط والدین در تربیت

پدر و مادر باید در نظر فرزندان دارای شخصیت و ابهّت باشند تا تربیت صحیح برای آنان ممکن گردد. از این رو، نباید یکدیگر را در حضور فرزند تحقیر کنند، تا نقش ارشادی و تربیتی آنان همچنان بر جای بماند.

اگر پدر و مادر به علّت برخورداری از کمالات روحی، وقار، ادب، بزرگواری، قاطعیت و جدّیت، پرهیز از کارهای سبک و زیاده روی نکردن در شوخی و مانند آن، شخصیتی قابل احترام نزد فرزندان داشته باشند، فرزندان به طور طبیعی به اطاعت از آنها مایل می شوند.^[۷]

۵- پرهیز از وعده دروغ

نباید به فرزند وعده دروغ