بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل بایسته های زاهد :

۱- عشق

اولین رکن زهد، عشق است. عشق به ذات لایتناهی، زاهد بعد از ایثار و جانفشانی برای خلایق خداوند، همدردی با آنان، حریت و آزادگی در مقابل صاحبان قدرت و مال و جاه، بایستی به معشوق خود عشق ورزد. عشقی که به وی توان اطاعت و عبادت حق دهد.

مزار بن حمزه از یاران امام علی علیه السلام بر معاویه وارد شد، معاویه از او خواست حالات حضرت را برای او توصیف کند. وی گفت: شهادت می دهم گاهی وی را در محل عبادتش دیده ام، هنگامی که تاریکی شب همه جا را فراگرفته بود، در محراب ایستاده و محاسنش را گرفته بود و مثل مارگزیده به خود می پیچید و در تب و تاب بود، می گریست و می گفت:

آه مِنْ قِلَّهِ الزّادِ و طُولِ الطَّریقِ و بُعْدِ السَّفَرِ و عَظیمِ الْمُوْرِدِ.^[۱]

آه از کمی توشه و طولانی بودن راه و دوری سفر و عظمت مقصد

همین بود که معاویه با آن همه عنادش با علی علیه السلام می گفت:

عَقِمَتِ النِّساءُ انْ تَلِدَ بِمِثْلِهِ.^[۲]

زنان از اینکه مثل علی را بزایند عقیم اند.

۲- ایثار

زهد هیچ گاه از ایثار منفک نمی شود و زاهد کسی است که دیگران را برخود ترجیح دهد و اندوخته خود را به محتاجان و فقرا دهد، همان کاری که مولای زاهدان و سرور متقیان عالم می کرد.

… وَ یؤْثِرُونَ عَلی أَنْفُسِهِمْ وَ لَوْ کانَ بِهِمْ خَصاصَهٌ…^[۳]

آنان را برخودشان مقدّم می دارند، هر چند خود بدان محتاجند.

و البته این سنّت خانواده عصمت و طهارت علیهم السلام است.

وَ یطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلی حُبِّهِ مِسْکیناً وَ یتِیماً وَ أَسِیراً.^[۴]

و غذای خود را با اینکه بدان محتاجند، به مسکین و یتیم و اسیر می دهند.

این آیات چقدر به انسان امید می دهند. خوشا بر احوال ما شیعیان که افتخار تبعیت از چنین اسوه هایی را داریم و بدا به حال ما که با وجود چنین سرورانی، از غیر خدا یاوری می طلبیم و تملّق هر کس را برای لقمه نانی برخود هموار می کنیم.

«معاویه برای ابوذر ۲۰۰ اشرفی به وسیله غلامی فرستاد، ابوذر پرسید: به همه داده اند؟ غلام گفت: خیر، پیش کش معاویه است برای شما، شاید غلام تصور می کرد از اینکه معاویه فقط برای ابوذر هدیه فرستاده است وی خوشحال می شود، در حالی که با چهره در هم کشیده ابوذر روبرو شد و فرمود نمی گیرم، غلام گفت: آقا قبول کنید، آزادی من در گرو قبولی شماست، ابوذر فرمود: بردگی من هم در قبولی آن است. امام صادق علیه السلام فرمود: همان شب که ابوذر آن ۲۰۰ اشرفی را نپذیرفت به نان شب محتاج بود».

۳- همدردی

فاصله فقر و غَنا، از آثار وجود ظلم و عدم رعایت عدالت اجتماعی در جامعه است. اگر حقوق انسان ها مطابق اقتصاد اسلامی رعایت می شد، اگر حق فقرا پایمال نمی گشت، قطعاً فاصله فقیر و غنی به این اندازه وحشت بار نمی گردید. از این رو اسلام بر رسیدگی به امور فقرا اهمّیت زیادی می دهد و با وضع قوانینی چون صدقات واجبه و مستحبه، اوقاف و امور خیریه و…، در صدد از بین بردن و یا به حداقل رساندن این شکاف طبقاتی است، ولی از آنجا که یکی از دو محور و کانون فریب های شیطانی مال پرستی است، رسیدن به این آرزو همّتی همه جانبه را می طلبد.

شخص زاهد چون به اجتماع می نگرد به واسطه ناتوانی وی از زدودن آثار فقر، بایستی حداقل با آنان همدرد شود و زندگی خود را در پایین ترین سطح جامعه تنظیم نماید.

به این زاویه از زندگی حضرت امیر علیه السلام توجّه کنید:

آن حضرت می فرماید:

انَّ اللَّهَ فَرَضَ عَلی ائِمَّهِ الْعَدْلِ انْ یقْدِرُوا انْفُسَهُمْ بِضَعْفَهِ النَّاسِ کیلا یتَبَیغَ بِالفَقیرِ فَقْرُهُ.^[۵]

خداوند بر پیشوایان حق واجب گردانیده که، بر خود سخت گیرند و همچون ضعیفترین مردم باشند، تا فقر فقیر موجب پریشانی و نگرانی او نشود.

اقْنَعُ مِنْ نَفْسی بِانْ یقالَ هذا امیرُالْمُؤمِنینَ وَ لا اشارِکهُمْ فی مَکارِهِ الدَّهْرِ..^[۶]

آیا خود را قانع کنم که من امیرمؤمنانم، امّا با مردم در سختی های روزگار خود را شریک نگردانم.

… وَ لکنْ هَیهاتَ انْ یغْلِبَنی هَوای وَ یقُودَنی جَشَعی الی تَخَیرِ الاطْعِمَهِ وَلَعَلَّ بِالْحِجازِ اوالْیمامَهِ مَنْ لاطَمَعَ لَهُ فی الْقُرْصِ، وَ لاعَهْدَ لَهُ بِالِشِّبَعِ، اوْ ابَیتَ مِبْطاناً وَ حَوْلی بُطُونٌ غَرْثی وَ اکبادٌ حَرّی…^[۷]

امّا هیهات که هوی و هوس بر من غلبه کند و حرص و طمع مرا وادار نماید تا طعام های لذیذ را برگزینم، در حالی که ممکن است در سرزمین حجاز یا یمامه، کسی باشد که امید بدست آوردن قرص نانی نداشته باشد و سیرشدن را یاد ندارد و به خاطر نمی آورد، چه دور است که من با شکم سیر بخوابم و در اطرافم شکم های گرسنه و کبدهای تشنه باشند.

روزی مرحوم وحید