فایل پاورپوینت کامل چرا به پدر و مادر خود احترام بگذاریم؟

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل چرا به پدر و مادر خود احترام بگذاریم؟ :

احسان و نیکی به والدین

تعریف واژه: مشارکت و مدد کاری و نیکو کاری به والدین با مال و آبرو و جان و فرمانبرداری محض از آنان مگر درمعصیت خدا

نقطمقابل: احسان و نیکی نکردن به والدین (عاق والدین)

تعریف واژه: عدم مشارکت و مددکاری در رفع نیاز های والدین به جان و مال و آبرو عدم اطاعت و فرمانبرداری از آنان.

تعداد آیات قرآن: حدود ۱۲ آیه قرآن در این باره بیان شده است.

تعداد روایات: در میزان الحکمه ۶۴ روایت ذکر شده است؛ و در بحار الانوار، ج ۷۴، ۱۰۱ روایت ذکر شده است.

آیات قرآن

وَ وَصَّینَا الْانسَانَ بِوَالِدَیهِ إِحْسَانًا حَمَلَتْهُ أُمُّهُ کرْهًا وَ وَضَعَتْهُ کرْهًا وَ حَمْلُهُ وَ فِصَالُهُ ثَلَاثُونَ شَهرًا حَتی إِذَا بَلَغَ أَشُدَّهُ وَ بَلَغَ أَرْبَعِینَ سَنَهً قَالَ رَب أَوْزِعْنی أَنْ أَشْکرَ نِعْمَتَک الَّتی أَنْعَمْتَ عَلی وَ عَلی وَالِدَی وَ أَنْ أَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضَئهُ وَ أَصْلِحْ لی فی ذُرِّیتی إِنی تُبْتُ إِلَیک وَ إِنی مِنَ الْمُسْلِمِین (۱)؛ ما به انسان توصیه کردیم که به پدر و مادرش نیکی کند، مادرش او را با ناراحتی حمل می کند و با ناراحتی بر زمین می گذارد، و در دوران حمل و از شیر گرفتنش سی ماه است، تا زمانی که به کمال قدرت و رشد برسد و به چهل سالگی با بالغ گردد می گوید: «پروردگارا! مرا توفیق ده تا شکر نعمتی را که به من و پدر و مادرم دادی به جا آورم و کار شایسته ای انجام دهم که از آن خشنود باشی، و فرزندان مرا صالح گردان؛ من به سوی تو باز می گردم و توبه می کنم و من مسلمانم!»

وَ اخْفِضْ لَهُمَا جَنَاحَ الذُّل مِنَ الرَّحْمَهِ وَ قُل رَّب ارْحَمْهُمَا کمَا رَبَّیانی صَغِیرً (۲)؛ و بر آنان بال فروتنی مهر آمیز بگستر و بگو پروردگارا بر آنان رحمت آور همچنانکه (بر من رحمت آوردند) مرا در کودکی پرورش دادند.

وَ اعْبُدُواْ اللَّهَ وَ لَا تُشرْکواْ بِهِ شَیا وَ بِالْوَالِدَینِ إِحْسَنًا ( ۳)؛ و خداوند را بپرستید و چیزیز را برای او شریک نیاورید و به پدر و مادر خود نیکی کنید

وَ قَضی رَبُّک أَلَّا تَعْبُدُواْ إِلَّا إِیاهُ وَ بِالْوَالِدَینِ إِحْسَنًا إِمَّا یبْلُغَنَّ عِندَک الْکِبَرَ أَحَدُهُمَا أَوْ کلَاهُمَا فَلَا تَقُل لهُمَا أُف وَ لَا تَنهَرْهُمَا وَ قُل لَّهُمَا قَوْلًا کرِیمًا (۴)؛ و پروردگارت امر کرده است که جز او را نپرستید و به پدر و مادر خود نیکی کنید، و اگر یکیک از آن ها، یا هر دوی آن ها در نزد تو به سن پیری برسند به آنان حتی اُف هم نگو و آنان را مران و با ایشان به نرمی (و احترام) سخن بگو.

وَ إِن جَاهَدَاک عَلی أَن تُشْرِک بی مَا لَیسَ لَک بِهِ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَا وَ صَاحِبْهُمَا فی الدُّنْیا مَعْرُوفًا وَ اتَّبِعْ سَبِیلَ مَنْ أَنَابَ إِلی ثُمَّ إِلی مَرْجِعُکمْ فَأُنَبِّئُکم به ما کنتُمْ تَعْمَلُون (۵)؛ و هرگاه آن دو، تلاش کنند که تو چیزی را همتای من قرار دهی، که از آن آگاهی نداری (بلکه می دانی باطل است) و از ایشان اطاعت مکن ولی با آن دو، در دنیا به طرز شایسته ای رفتار کن؛ و از راه کسانی پیروی کن که توبه کنان به سوی من آمده اند؛ سپس بازگشت همه شما به سوی من است و من شما را از آنچه عمل کردید آگاه می کنم.

قُلْ تَعَالَوْاْ أَتْلُ مَا حَرَّمَ رَبُّکمْ عَلَیکم أَلَّا تُشرِْکواْ بِهِ شَیا وَ بِالْوَالِدَینِ إِحْسَنًا وَ لَا تَقْتُلُواْ أَوْلَادَکم مِّنْ إِمْلَاق نَحنُ نَرْزُقُکمْ وَ إِیاهُم وَ لَا تَقْرَبُواْ الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَ مَا بَطَن وَ لَا تَقْتُلُواْ النَّفْسَ الَّتی حَرَّمَ اللَّهُ إِلَّا بِالْحَق ذَالِکم وَصَّئکم بِهِ لَعَلَّکم تَعْقِلُون (۶)؛ بگو: بیایید آنچه را پروردگارتان بر شما حرام کرده است برایتان بخوانم: اینکه چیزی را شریک خود قرار ندهید! و به پدر و مادر خود نیکی کنید! و فرزندانتان را از (ترس) فقر، نکشید! ما شما و آ «ها را روزی می دهیم؛ و نزدیک کارهای زشت مروید، چه آشکار باشد و چه پنهان! و انسانی را که خداوند محترم شمرده به قتل نرسانید! مگر حق (و از روی استحقاق) این چیزی است که خداوند شما را به آن سفارش کرده، شاید درک کنید!»

کتِبَ عَلَیکمْ إِذَا حَضَرَ أَحَدَکمُ الْمَوْتُ إِن تَرَک خَیرا الْوَصِیهُ لِلْوَالِدَینِ وَ الْأَقْرَبِینَ بِالْمَعْرُوف حَقًّا عَلی الْمُتَّقِین (۷)؛ بر شما نوشته شده: هنگامی که یکی از شما را مزگ فرا رسید، اگر چیز خوبی (= مالی) از خود به جای گذارده، برای پدر و مادر و نزدیکان، به طور شایسته وصیت مکند! این حقی است بر پرهیزگاران!

آیات دیگری (۸) نیز در مورد احترام و احسان به پدر و مادر بیان شده است که ما به همین چند مورد اکتفا کنیمو به تفسیر یکی از آیه های بیان شده می پردازیم و نکاتی را راجع به آن آیه به پدر و مادر بیان می کنیم: در تفسیر نور (۹) و تفسیرسوره اسراء (۱۰) نکاتی جال بیان شده بود که لازم دیدم آن ها را برای خوانندگان عزیز بیان نمایم.

نکات مورد بیان

۱- در احادیث، در مورد احسان به والدین بسیار سفارش شده و از آزردن آنان نکوهش به عمل آمده است: پاداش نگاه رحمت به والدین، حج مقبول است. رضایت آن دو رضای الهی و خشم خداست. احسان به پدر و مادر عمر را طولانی می کند و سبب می شود که فرزندان نیز به ما احسان کنند در احادیث آمده است: حتی اگر تو را زدند، تو «اُف» نگو خیره نگاه مکن دست بلند مکن، جلو تر از آنان راه مرو، آنان را به نام صدا نزن، کاری مکن که مردم بر آنان دشنام دهند، پیش آنان منشین و پیش از آنکه از تو چیزی بخواهند به آنان کمک کن. (۱۱)

۲- مردی مادرش را به دوش گرفته و طواف می داد، پیامبر را در همان حالت دید، پرسید: آیا حق مادرم را ادا کردم؟ فرمودند: حتی حق یکی از ناله های زمان زایمان را هم ادا نکردی (۱۲)

۳- از پیامبر (ص) سوال شد: آیا پس از مرگ هم احسانی برای والدین هست؟ فرمود: آری، از راه نماز خواندن برای انان و استغفار برایشان و وفا به تعهداتشان و پرداخت بدهی هایشان و احترام دوستانشان. ( ۱۳)

۴- مردی از پدرش نزد پیامبر شکایت کرد حضرت پدر راخواست و پرسش نمود، پدر پیر گفت: روزی من قوی و پولدار بودم و به فرزندم کمک کردم، اما امروز او پولدار شده و به من کمک نمی کند رسول خدا (ص) گریست و فرمود: هیچ سنگ و دشمنی نیست که این قصد را بشنود و گریه نکند! سپس به آن فرزند فرمود: انت و مالک لابیک تو و دارایی ات از آن پدرت هستید. ( ۱۴ )

۵- در حدیث آمده است: حتی اگر والدین فرزند خود را زدند، فرزند بگوید: «خدا شما را ببخشد»که این کلمه همان قول کریم (۱۵) است. (۱۶)

۶- احسان به والدین از صفات انبیاست چنانکه در مورد حضرت عیسی (ع) توصیف «براً به والدتی» در مورد حضرت یحیی (ع) «براً بوالدیه» (۱۷) آمده است.

۷- والدین، تنها پدر و مادر نیستند. در برخی احادیث، پیامبر اکرم (ص) و امیرالمومنین (ع) پدر امت به حساب آمده اند. (۱۸) همچنان که حضرت ابراهیم، پدر عرب به حساب آمده است. ( ۱۹ ) «مله ابیکم ابراهیم» (۲۰)

پیام های آیه

۱- خدمتگزاری و احسان به پدر و مادر، از اوصاف موحد واقعی است «الا تعبد و الا اباه و بالوالدین احسانا»

۲- فرمان نیکی به پدر و مادر مانند فرمان توحید، قطعی و نسخ نشدنی است

۳- احسان، به والدین در کنار توحید و اطاعت از خداوند آمده است تا نشان دهد این کار، هم واجب عقلی و وظیفانسانی است، هم واجب شرعی «قشی ربک الا تعبدوا الا ایه و بالوالدین احساناً»

۴- در احسان به والدین، مسلمان بودن آن ها شرط نیست «بالوالدین احساناً»

۵- در احسان به پدر و مادر، فرقی میان آن دو نیست «بالوالدین احساناً»

۶- نیکی به پدر و مادر را بی واسطه به دست خود انجام دهیم «بالوالدین احساناً»

۷- احسان به پدر و مادرحد و مرز ندارد «بالوالدین احساناً» (نه مثل فقیر، که تا سیر شود، و جهاد که تا رفع فتنه باشد و روزه که تا افطار باشد)

۸- سفارش قرآن به احسان، متوجه فرزندان است، نه والدین. «بالوالدین احساناً» زیرا والدین نیازی به سفارش ندارند و به طور طبیعی به فرزندان خود احسان می کنند.

۹- هر چه نیاز جسمی و روحی والدین بیشتر باشد، احسان بر آنان ضروری تر است «یبلغن عندک اکبر»

۱۰- پدر و مادر سالمند را به آسایشگاه نبریم، بلکه نزد خود نگهداریم «عندک»

۱۱- وقتی قرآن از رنجاندن مسائل بیگانه ای نهی می کند، «اما السائل فلا تنهر» تکلیف پدر و مادر روشن است. «فلا تنهر هما»

۱۲- هم احسان لازم است هم سخن زیبا و خوب «احساناً. . . قل لهما قولاً کریماً» بعد از احسان، گفتار کریمانه.

۱۳- در احسان به والدین و قول کریمانه، شرط مقابله نیامده است یعنی اگر آنان هم با تو کریمانه برخورد نکردند، تو کریمانه بگو «و قل لهما قولاً کریماً»

پس از بیان آیات قرآن کریم در مورد احترام به احسان به پدر و مادر برای اینکه ارزش بحث بیشتر و بهتر درک شود لازم دانستیم که سخنان ائمه اطهار و معصومین (ع) را در این مورد بیان کنیم پس با بیان روایات ائمه معصومین (ع) امیدواریم که این مطلی در قلب ما رسوخ کند و بر اعتقاد متا بیشتر بیفزاید که پدر و مادر آنقدر ارزش دارند که خداوند بعد از اطاعت از خود، اطاعت از پدر و مادر را برای بندگان واجب کرده است.

احادیث

رسول الله (ص) لَمّا سُئلَ عَن حقُ الوالِدَین علی وَلَدِهِما-: هُما جَنَّتُک و نازُکَ (۲۱)؛ پیامبر خدا (ص): در پاسخ به سوال از حق پدر و مادر بر فرزندانشان آن دو بهشت و دوزخ تو هستند.

الامام علی (ع): بِرُّ الْوَالِدَینِ مِنْ أَکرَمِ الطِّبَاع (۲۲)؛ امام علی (ع) نیکی به پدر و مادر، از ارجمندترین خصلت هاست.

الامام الرضا (ع): إنّ اللهُ عَزَّوجل. . . أمَرَ بِالشُکرِ لَهُ للِوالِدَین، فَمَن لَم یَشکُر والِدَیهِ یَشکُرِ اللهَ (۲۳)؛ امام رضا (ع) خداوند عزوجل. . . به سپاسگزاری از خود و پدر و مادر فرمان داده است. پس هر که از پدر و مادرش سپاسگزاری نکند، از خداوند سپاسگزاری نکرده است.

الامام زین العابدین (ع) – کانَ مِن دُعائهِ لأبَوَیهِ -اللَّهُمَّ اجْعَلْنِی أَهَابُهُمَا هَیبَهَ السُّلْطَانِ الْعَسُوفِ، وَ أَبَرُّهُمَا بِرَّ الْأُمِّ الرَّءُوفِ، وَ اجْعَلْ طَاعَتِی لِوَالِدَی وَ بِرِّی بِهِمَا أَقَرَّ لِعَینِی مِنْ رَقْدَهِ الْوَسْنَانِ، وَ أَثْلَجَ لِصَدْرِی مِنْ شَرْبَهِ الظَّمْآنِ حَتَّی أُوثِرَ عَلَی هَوَای هَوَاهُمَا (۲۴)؛ امام سجاد (ع) – در دعا برای والدین خود- بار خدایا، چنان کن که هیبت پدر و مادرم در دل من چنان باشد که هیبت پادشاهی سخت مهیب، و به آن دو نیکی و مهربانی کنم آن سان که مادری مهربان به فرزند خود نیکی و مهربانی کند. خداوندا، فرمانبرداری از پدر و مادر و نیکی و مهربانی مرا در حق ایشان برای من شادی بخش تر گردان از به خواب رفتن بی خوابی کشیدگان و آب سرد نوشیدن جگر سوختگان، تا میل و خواهش ایشان را بر میل و خواهش خویش برتری نهم و خشنودیشان را بر خشنودی خود پیش دارم.

عنه صلی الله علیه واله فی وصیه لرجل: وَ وَالِدَیک فَأَطِعْهُمَا وَ بَرَّهُمَا حَیینِ کانَا أَوْ مَیتَینِ- وَ إِنْ أَمَرَاک أَنْ تَخْرُجَ مِنْ أَهْلِک وَ مَالِک فَافْعَلْ- فَإِنَّ ذَلِک مِنَ الْإِیمَان (۲۵ )؛ مردی نزد پیغمبر (ص) آمد و گفت: ای رسول خدا به من سفارشی فرما و آن حضرت فرمود: چیزی را شریک خدا مگیر و گرچه به آتش سوخته شوی و شکنجه گردی جز که دلت پای بند ایمان باشد و پدر و مادرت را فرمانگزار باش و بآنها نیکی کن زنده باشند یا مرده و اگر بتو فرمایند از خاندان و دارائیت بیرون شود و آن را انجام بده که آن جزئی از ایمان است.

الامام باقر: إِنَ الْعَبْدَ لَیکونُ بَارّاً بِوَالِدَیهِ فِی حَیاتِهِمَا- ثُمَّ یمُوتَانِ فَلَا یقْضِی عَنْهُمَا دَینَهُمَا وَ لَا یسْتَغْفِرُ لَهُمَا- فَیکتُبُهُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ عَاقّاً- وَ إِنَّهُ لَیکونُ عَاقّاً لَهُمَا فِی حَیاتِهِمَا غَیرَ بَارٍّ بِهِمَا- فَإِذَا مَاتَا قَضَی دَینَهُمَا وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمَا- فَیکتُبُهُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ بَارّا (۲۶) امام باقر (ع) فرمود: راستی بنده خدا خوشرفتار است با والدینش در زندگی آن ها سپس بمیرند و وامشان را نپردازد و به راشان آمرزش نخواهد و خدا عز و جل او را عاق نویسد و بسا که در زندگی آنان عاق باشد و نیکی کند با آن ها، و چون مردند وامشان را بدهد و به راشان آمرزشخواهد و خدا عز و جل او را احسان کند و بار نویسد.

جَاءَ رَجُلٌ إِلَی النَّبِی ص- فَقَالَ یا رَسُولَ اللَّهِ- مَا مِنْ عَمَلٍ قَبِیحٍ إِلَّا قَدْ عَمِلْتُهُ فَهَلْ لِی مِنْ تَوْبَهٍ- فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ ص فَهَلْ مِنْ وَالِدَیک أَحَدٌ حَی قَالَ أَبِی- قَالَ فَاذْهَبْ فَبَرَّهُ- قَالَ فَلَمَّا وَلَّی قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص لَوْ کانَتْ أُمُّه (۲۷ )؛ مردی نزد رسول خدا (ص) آمد و گفت: یا رسول الله هیچ کار زشتی نبوده مگر که کرده ام آیا برای من توبه باشد؟ رسول خدا (ص) به او فرمود آیا پدر و مادرت زنده باشند؟ گفت: پدرم زنده است فرمود برو و با او نیکی کن گفت چون آن مرد رو برگرداند، رسول خدا (ص) فرمود کاش مادرش بود (که خوشرفتاری او به توبه نزدیک تر بود) در دعوات رواندی آن حضرت مانندش آمده.

وَ قَالَ (ع) أَدْنَی الْعُقُوقِ أُفٍّ وَ لَوْ عَلِمَ اللَّهُ شَیئاً هُوَ أَهْوَنُ مِنْهُ لَنَهَی عَنْهُ ( ۲۸)؛ و فرمود: کمترین عاقها گفتن کلماف باشد و اگر از آن کلمه پست تر کلمه ای بود خدا از آن نهی می کرد.

رسول الله (ص): اُمِ الکَبائرِ شَتمُ الّرجُلِ والِدَته، بسبُّ اُمَّهُ فیسبُّ اُمُهُ (۲۹ )؛ پیامبر خدا (ص) از گناهان کبیره است که انسان پدر و مادر خود را دشنام دهد، (به این صورت که) انسان پدر کسی را دشنام دهد و او هم متقابلا پدر وی را دشنام دهد، یا مادر کسی را دشنام دهد و در نتیجه آن شخص مادر وی را دشنام گوید.

الامام ارضا (ع): حَرَّمَ اللَّهُ عُقُوقَ الْوَالِدَینِ لِمَا فِیهِ مِنَ الْخُرُوجِ مِنَ التَّوْفِیقِ لِطَاعَهِ اللَّهِ تَعَالَی وَ التَّوْقِیرِ لِلْوَالِدَینِ وَ تَجَنُّبِ کفْرِ النِّعْمَهِ وَ إِبْطَالِ الشُّکرِ وَ مَا یدْعُو مِنْ ذَلِک إِلَی قِلَّهِ النَّسْلِ وَ انْقِطَاعِهِ لِمَا فِی الْعُقُوقِ مِنْ قِلَّهِ تَوْقِیرِ الْوَالِدَینِ وَ الْعِرْفَانِ بِحَقِّهِمَا وَ قَطْعِ الْأَرْحَامِ وَ الزُّهْدِ مِنَ الْوَالِدَینِ فِی الْوَلَدِ وَ تَرْک التَّرْبِیهِ لِعِلَّهِ تَرْک الْوَلَدِ بِرَّهُمَا؛ (۳۰ )؛ امام رضا (ع) خداوند نافرمانی پدر و مادر را از این جهت حرام فرموده است که موجب از دست دادن توفیق طعات خداوند عزوجل و بی احترامی به پدر و مادر و ناسپاسی نعمت و از بین رفتن شکر و سپاسگذاری و کم شدن نسل و قطع شدن آن می شود؛ زیرا نافرمانی والدین سبب می گردد که به پدر و مادر احترام گذاشته نشود، حق و حقوق آن ها شناخته نشود، پیوندهای خویشاوندی قطع گردد، پدر و مادر به داشتن فرزند بی رغبت شوند و به علت نیکی نکردن و فرمان نبردن از پدر و مادر، آنان نیز کار تربیت او را رها سازند.

عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (ع) قَالَ إِنَّ یوسُفَ ع لَمَّا قَدِمَ عَلَیهِ الشَّیخُ یعْقُوبُ ع دَخَلَهُ عِزُّ الْمُلْک فَلَمْ ینْزِلْ إِلَیهِ فَهَبَطَ عَلَیهِ جَبْرَئِیلُ فَقَالَ یا یوسُفُ ابْسُطْ رَاحَتَک فَخَرَجَ مِنْهَا نُورٌ سَاطِعٌ فَصَارَ فِی جَوِّ السَّمَاءِ فَقَالَ یوسُفُ ع مَا هَذَا النُّورُ الَّذِی خَرَجَ مِنْ رَاحَتِی فَقَالَ نُزِعَتِ النُّبُوَّهُ عَنْ عَقِبِک عُقُوبَهً لِمَا لَمْ تَنْزِلْ إِلَی الشَّیخِ یعْقُوبَ فَلَا یکونُ مِنْ عَقِبِک نَبِی (۳۱)؛ امام صادق علیه السّلام فرمودند: هنگامی که یعقوب علیه السّلام بر یوسف علیه السّلام وارد شد، عزت پادشاهی موجب شد تا از تخت پائین نیاید و از پدر احترام کند در این هنگام جبرئیل نازل شد و گفت: ای یوسف دستت را باز کن و او هنگامی که دستش را باز کرد نوری از آن خارج گردید و بطرف آسمان ها رفت، یوسف گفت: این نور چه بود که از دستم بر آمد، جبرئیل گفت: آن نور نبوت بود چون برای یعقوب از تخت پایین نیامدی رفت و از فرزندان تو کسی به نبوت نمی رسد.

وَ قَالَ (ع): الْعُقُوقُ یعْقِبُ الْقِلَّهَ وَ یؤَدِّی إِلَی الذِّلَّه ( ۳۲ )؛ ترک احسان به پدر و مادر موجب تنهائی و منتهی به خواری می شود.عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (ع) قَالَ: إِذَا کانَ یوْمُ الْقِیامَهِ کشِفَ غِطَاءٌ مِنْ أَغْطِیهِ الْجَنَّهِ- فَوَجَدَ رِیحَهَا مَنْ کانَتْ لَهُ رُوحٌ مِنْ مَسِیرَهِ خَمْسِمِائَهِ عَامٍ- إِلَّا صِنْفاً وَاحِداً- قُلْتُ مَنْ هُمْ قَالَ الْعَاقُّ لِوَالِدَیه (۳۳ )؛ روای می گوید: امام صادق (ع) فرمود: چو روز قیامت باشد یک پرده از پرده های بهشت برداشته شود و بویش را دریابد هر که جان دارد از پانصد سال مسافت جز یک دسته که گفتم که باشند؟ فرمود عاق والدین.

عَن أبی جعفر علیه السّلام قال: إنّ أبی نظر إلی رجل و معه إبنه یمشی و الإبن متّکی ء علی ذراع الأب، قال: فما کلّمه أبی علیه السّلام مقتا له حتّی فارق الدّنیا. (۳۴ )؛ حضرت باقر علیه السّلام روایت شده که فرمود: پدرم (حضرت زین العابدین علیه السّلام) مردی را مشاهده فرمود که با پسر خود راه می رفت در حالی که آن پسر ببازوی پدر تکیه نموده بود، حضرت باقر علیه السّلام فرمود: پدرم (حضرت زین العابدین) علیه السّلام با آن پسر تکلم نفرمود تا آن پسر از دنیا رفت.

عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ ع قَالَ ثَلَاثٌ لَمْ یجْعَلِ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لِأَحَدٍ فِیهِنَّ رُخْصَهً- أَدَاءُ الْأَمَانَهِ إِلَی الْبَرِّ وَ الْفَاجِرِ- وَ الْوَفَاءُ بِالْعَهْدِ لِلْبَرِّ وَ الْفَاجِرِ- وَ بِرُّ الْوَالِدَینِ بَرَّینِ کانَا أَوْ فَاجِرَین (۳۵ )؛ امام باقر (ع) فرمود: سه تا باشند که خدا عز و جل برای کسی در آن ها رخصتی نداده: پرداخت امانت بخوشکار و بدکار، پائیدن به عهد برای خوب و بد و احسان به والدین خوب باشند یابد.

شیخ صدوق در من لا یحضره و علامه مجلسی در بحار از امام صادق (ع) نقل کردند: «اعتقل لسان رجل فی المدینه علی عهد الرسول (ع) فی مرضه الذی مات فیه» ( ۳۶)

در زمان پیغمبر خدا (ص) مردی که دچار مریضی و در حال مردن بود، زبانش بند آد، رسول خدا (ص) وارد شدند به آن مرد، فرمودند: بگو: «لا اله الا الله» (۳۷) نتوانست بگوید دو مرتبه فرمود، نتوانست بگویدو بالای سر آن مرد زنی نشسته بود پیغمبر (ص) فرمود: آیا این مرد مادر دارد؟ آن زن عرض کرد بلی یا رسول الله من مادر او هستم، فرمود: آیا از پسرت راضی هستی؟ عرض کرد نه، یا رسول الله، بلکه بر او غضبناک می باشم، به روایت بحار عرض کرد مدت شش سال است که با او تکلم نکرده ام فی الفقیه فقال رسول الله (ص) «انی احب ان ترضی عنه» پیغمبر به آن زن فرمود: من دوست دارم که از فرزند خود راضی شوی «قالت رضی الله عنی برضاک یا رسول الله» عرض کرد به جهت رضایت شما از او راضی شدم پس رسول خدا (ص) فرمود: بگو لا اله الا الله فی الفور زبانش باز شد و گفت: لا اله الا الله، فرمود: بگو: «یا من یقبل الیسیر و به عفو عن الکثیر اقبل منی الیسیر و اعف عنی الکثیر انک انت اعفو الغفور» (۳۸) و در بحار «انک انت الغفور الرحیم» تمام کلمات را گفت حضرت پرسیدند چه می بینی؟ عرض کرد: دو صورت سیاه بر من وارد شدند فرمودند: دوباره بخوان، همین کلمات را خواند باز فرمودند: چه می بینی؟ عرض کرد آن دو صورت سیاه رفتند و دو صورت سفید بر من وارد شدند و می خواهند روح مرا قبض کنند، پس همان ساعت از دنیا رفت.

در کتاب زبده التصانیف (۳۹) آمده است که: در حدیث وارد شده اگر کسی به قدر عمر دنیا روی یک پا و در خودمت مادر بایستد از عهدیک دفعه شیر دادن مادر بر نیامده است و در انوار لغمانیه نقل کرده که در زمان رسول خدا (ص) مردی از دنیا رفت و او را بردند دفن کنند زمین او را ق