فایل پاورپوینت کامل تعلیم و تربیت فرزندان

فایل پاورپوینت کامل تعلیم و تربیت فرزندان؛ انتخابی مطمئن برای ارائه‌ای حرفه‌ای

اسلایدهایی آماده برای استفاده:

فایل فایل پاورپوینت کامل تعلیم و تربیت فرزندان شامل 43 اسلاید با طراحی دقیق و ساختاری استاندارد است که برای ارائه‌های رسمی یا چاپ، کاملاً مناسب و آماده استفاده می‌باشد.

ویژگی‌هایی که فایل فایل پاورپوینت کامل تعلیم و تربیت فرزندان را متمایز می‌کند:

• طراحی بصری حرفه‌ای:فایل پاورپوینت کامل تعلیم و تربیت فرزندان با بهره‌گیری از رنگ‌بندی هوشمندانه و چیدمان اصولی جهت انتقال بهتر مفاهیم ارائه.
• سهولت در اجرا: تمامی اسلایدها از پیش تنظیم شده‌اند و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.
• وضوح بالا و نظم ساختاری: کیفیت بالای عناصر گرافیکی و هماهنگی کامل در نمایش، تجربه‌ای بدون نقص را فراهم می‌سازد.

استاندارد بالا در تولید محتوا:

فایل فایل پاورپوینت کامل تعلیم و تربیت فرزندان با رعایت اصول حرفه‌ای طراحی شده و عاری از هرگونه ایراد گرافیکی یا ناهماهنگی در نمایش می‌باشد.

نکته مهم:

در صورت مشاهده نسخه‌هایی با کیفیت پایین‌تر، توجه داشته باشید که ممکن است نسخه‌های غیررسمی باشند. نسخه اصلی فایل فایل پاورپوینت کامل تعلیم و تربیت فرزندان تنها از طریق منبع معتبر در دسترس است.

هم‌اکنون فایل فایل پاورپوینت کامل تعلیم و تربیت فرزندان را دریافت کرده و ارائه‌ای حرفه‌ای و متمایز تجربه نمایید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل تعلیم و تربیت فرزندان :

کودک باید تربیت شود، این تربیت باید در خانواده و توسط والدین صورت گیرد. چرا که تبسّم های مصلحتی پرستاران نمی تواند جانشین خنده های پدر و مادر شود. در این تربیت مسائلی که با دیدی وسیع مورد عنایت قرار گرفته تربیت جسمانی، قوای ذهنی و عقلانی و جنبه های عاطفی است.

والدین موظفند به مراقبت دائم از رشد طفل بپردازند. به او قرآن بیاموزند، قرائت و کتابت یاد دهند، با فنون سواری، تیراندازی و شنا آشنایش کنند، به پیراستن و پاک کردن اندیشه ها و عادات و بالا بردن مقام او بپردازند. بالاخره والدین بدانند که فرزندشان از پاره پیکرشان و زاده آن هاست و در سرپرستی او مسئولند و باید نیکو ادبش کنند. بعضی کنوانسیون های بین المللی می گویند که کودک در انتخاب راه زندگی اش باید آزاد باشد و والدین حق ندارند در این مورد به او دین یا اعتقاد خاصی را عرضه کنند. آیا اسلام این را می پذیرد؟ دانشمندان علم تربیت آیا قبول دارند

این که این روزها بعضی افراد بر اساس کنوانسیون های بین المللی معتقدند که پدر و مادر نه تنها وظیفه ای در قبال فرزند در تربیت او ندارند، بلکه اصلا اگر بخواهند او را از لحاظ مذهبی و اعتقادی تربیت خاصی کنند، دچار عمل خلاف قانون های بین المللی در این زمینه شده اند. آیا مکتب اسلام این حرف را قبول دارد؟

تربیت از دو سالگی تا سالگی

ما مکتب و مذهبی را نمی شناسیم که به اندازه اسلام درباره کودک و تربیت او سخن گفته باشد. حقوق کودکان در اسلام حقوقی پردامنه، شامل و بسیار غنی است. امر تربیت طفل از همان دوران تکوّن او مطرح و مورد نظر بوده و تا ۲۱ سال از زندگی او را در بر می گیرد. مادران تا ۲ سال فرزندان خود را شیر می دهند ( بقره، آیه ی ۲۳۳) و پس از آن نیز والدین تا ۲۱ سال به ادامه مراقبت وی می پردازند. اصولاً دید اسلام نسبت به کودک دیدی مثبت است؛ امام سجّاد (ع) فرمود: «فرزند خوب چیزی است که اگر بماند دعای پس از مرگ والدین می باشد و اگر پیش تر بمیرد شفاعت گری است برای آنان.» (مجلسی، ج ، ص )

کودک باید تربیت شود، این تربیت باید در خانواده و توسط والدین صورت گیرد. چرا که تبسّم های مصلحتی پرستاران نمی تواند جانشین خنده های پدر و مادر شود. در این تربیت مسائلی که با دیدی وسیع مورد عنایت قرار گرفته تربیت جسمانی، قوای ذهنی و عقلانی و جنبه های عاطفی است.

والدین موظفند به مراقبت دائم از رشد طفل بپردازند. به او قرآن بیاموزند، قرائت و کتابت یاد دهند، با فنون سواری، تیراندازی و شنا آشنایش کنند، به پیراستن و پاک کردن اندیشه ها و عادات و بالا بردن مقام او بپردازند. بالاخره والدین بدانند که فرزندشان از پاره پیکرشان و زاده آن هاست و در سرپرستی او مسئولند و باید نیکو ادبش کنند. (قائمی،۱۳، ص )

حقوق فرزند در سنت اهل بیت علیهم السلام

در تعالیم اسلامی مدیریت و مسئولیت ادار خانواده از اهمیت ویژه ای برخوردار است؛ پدر و مادر دوشادوش هم و با همکاری یکدیگر در محدود توانایی خود باید در انجام این مهم کوشا باشند.

دراین باره روایات بسیاری وجود دارد. حضرت سجاد (ع) در ضمن حقوق فرزند فرموده است: «پدر، در حکومتی که به فرزند دارد مسئول است که طفل را مؤدّب و با اخلاق پسندیده پرورش دهد و او را به خداوند بزرگ راهنمایی کند.» (ابن شعبه حرانی، ص ۲۳) رسول اکرم (ص) در حدیثی حقوق پسران و دختران را به پدران خود شرح داده است: «از حقوقی که پسر به پدر خود دارد این است که مادر وی را احترام کند، برای کودک نام خوب انتخاب نماید، به او قرآن بیاموزد، و طفل را به پاکی و پاک دلی پرورش دهد.» (کلینی، ج ، ص ۹؛ فلسفی، ۱۳۸۱، ص ) مردی از انصار به امام صادق (ع) عرض کرد: «به چه کسی نیکی کنم؟»امام (ع) فرمود: «به پدر و مادرت.» گفت: «آنان از دنیا رفته اند.» حضرت فرمود: «به فرزندت نیکی کن.» (عاملی، ج ، ص ) همچنین انس می گوید که رسول (ص) گفت: «پسری را که هفت روزه شد عقیقه کنید، نام نیکو بنهید و پاکیزه کنید. چون شش ساله شد ادب کنید، چون هفت ساله شد به نماز فرمایید و چون نه ساله شد جام خواب جدا کنید. چون به بلوغ رسید پدر او را زن دهد.

از دیگر حقوق فرزندان آن است که میان ایشان محبت برابر داشته باشند، طفل را نوازش کردن و بوسیدن سنّت است چنانچه حضرت محمد (ص) امام حسن (ع) را بسیار می بوسید. (غزالی،۱۳۸۳ ، ص )

لزوم پرورش ایمانی از نظر دانشمندان غرب

دانشمندان غرب نیز به لزوم تعالیم ایمانی برای حسن تربیت و تأمین سعادت کودکان معترفند.

ریموند بیچ می گوید: «بدون تردید تعلیمات اخلاقی و مذهبی بیش از سایر مسائل بر عهد خانواده است، زیرا تربیت بدون اخلاق جز جنایتکار زیرک چیز دیگری به بار نمی آورد. از طرف دیگر قلب انسان، بدون مذهب نمی تواند به سوی اخلاق بگراید و اگر کسی بخواهد اصول اخلاقی را بدون مذهب بیاموزد، مانند این است که قصد کند پیکری زنده، اما بدون تنفس به وجود آورد. نخستین تصویری که کودک از خدا در ذهن ترسیم می کند از روابطش با پدر و مادر سرچشمه می گیرد. همچنین نخستین آگاهی او دربار اطاعت، بخشندگی و راستی، با طرز عمل خانواده بستگی دارد و هم این مسائل بایستی در نخستین سال های کودکی انجام پذیرد، زیرا در این سال هاست که ذهن طفل، بهتر از مواقع دیگر برای ضبط آنچه درک می کند آمادگی دارد. والدین نه تنها فرصت و موقعیت مناسب برای توجه به پرورش روان و اندیش کودک دارند، بلکه وظیفه مند هستند که خدا را با هم نیکی و نیرو، با هم اراده و بزرگی به فرزندان بشناسانند. بدین منظور آنان می توانند از دو منبع سرشار و غنی، یکی از مذهب و دیگری از طبیعت، استفاده برند.» (فلسفی، ۱۳۸۱، ص )

نحوه معاشرت و کیفیت برخورد با کودک

کودک در سایه معاشرت درمی یابد چگونه باید عمل کند و با حضور بر سر سفره ها و برخورداری از نعمت سرپرستی والدین درس زندگی می آموزد؛ بر این اساس تکیه گاه تربیتی طفل معاشرت است و والدین باید بدین امر توجه کنند.

معاشرت و کیفیت برخورد با کودک

در مورد نحوه معاشرت و کیفیت برخورد با کودک به این مسائل توجه می شود:

پذیرش و احترام

نخستین اصل معاشرت این است که طفل را بپذیرند، زشت یا زیبا، پسر یا دختر، سالم یا ناقص و او را مورد احترام قرار دهند. چون آخرین پیامبر فرموده است که به بچه های خود احترام کنید. این احترام نشأت گرفته از احترامی است که خداوند برای بشر قائل است. (اسراء، آیه ی ۷۰)

رسول خدا (ص) می فرمایند: «فرزند نیکوکار گلی از گل های بهشت است.» (عاملی، ج ، ص )

یا به تعبیری بوی کودک از بوی بهشت نشأت می گیرد. بر این اساس طفل اسباب بازی نیست و نمی تواند شأن و شخصیت وی را نادیده گرفت. با فرزند باید مانند شخصی رفتار کرد که به زودی مقام خود