فایل پاورپوینت کامل سبک زندگی آداب معاشرت

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل سبک زندگی آداب معاشرت :

۱.آداب نشستن

از آداب معاشرتی که در قرآن کریم مورد تأکید واقع شده این است که در مجالس طوری بنشینند که اگر تازه واردی آمد، جای نشستنش باشد. معمولاً مجالس ظرفیت محدودی دارد و اگر همه افراد بخواهند آزاد و راحت بنشینند ممکن است جا برای دیگران تنگ بشود از این رو دستور داده شده که در مجالس وقتی به شما گفته می شود که جا باز کنید، تنگتر بنشینید و جا به دیگران بدهید که خدا هم به شما وسعت بدهد. خداوند در آیه ۱۱ سوره مجادله می فرماید: «یا أَیهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِذَا قِیلَ لَکمْ تَفَسَّحُوا فِی الْمَجَالِسِ فَافْسَحُوا یفْسَحِ اللَّهُ لَکمْ»

بعد می فرماید: «وَ إِذَا قِیلَ انشُزُوا فَانشُزُوا» بعضی از مفسران گفته اند که منظور این است که اگر شخص محترمی وارد شد و به شما گفته شد بلند شوید و جای خود را به او بدهید این کار را انجام بدهید و در ذیل آیه دارد«یرْفَعِ اللَّهُ الَّذِینَ آمَنُوا مِنکمْ وَ الَّذِینَ أُوتُوا الْعِلْمَ دَرَجَاتٍ» این ذیل می تواند مؤیدی برای این تفسیر باشد که در بین شما کسانی هستند که مزایایی دارند و احترامشان برای شما لازم است از جمله مؤمنین خالص و علمای ربانی که نزد خدا محترمند و خدا آنها را بلند مرتبه قرار می دهد. «وَ إِذَا قِیلَ انشُزُوا فَانشُزُوا» یعنی هنگامی که به شما گفتند برخیزید تا شخص محترمی بنشیند، برخیزید و به او جا بدهید و بی احترامی نکنید زیرا اشخاص متقی و عالم، نزد خدای متعال مقامی بلند دارند.

۲.گوش سپردن به سخن

یکی دیگر از آدابی که از سیره پیغمبر ـ صلی الله علیه و آله ـ استفاده می شود و در قرآن کریم هم به آن اشاره شده نکته ای است که در باب مدیریت خیلی مهم است. کسانی که در جامعه، شاخصند و نوعی رهبری و پیشوایی دارند طبعاً دیگران به آنها مراجعه می کنند و انتقادها و پیشنهادهایی دارند و مسائلی را درباره مصالح و مفاسد جامعه مطرح می کنند که بسیاری از آنها صحیح و قابل قبول نیست اما شنونده در مقابل این سخنان باید چه عکس العملی نشان بدهد؟ آیه ای هست که از آن استفاده می شود که سیره پیغمبر اکرم ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ این بود که به همه حرفها درست گوش می دادند و اگر حرفش هم صحیح نبود به رویش نمی آوردند.

منافقان این مطلب را برای پیغمبر، عیب می دانستند و می گفتند: این شخص، فقط گوش و «اذن» است و هر کس هر چه می گوید گوش می کند. در آیه ۶۱ سوره توبه می فرماید: «وَمِنْهُمُ الَّذِینَ یؤْذُونَ النَّبِی وَیقُولُونَ هُوَ أُذُنٌ» منافقان درباره پیغمبر ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ می گفتند «اذن» است یعنی فقط گوش است و همه سخنان را می شنود و نقض و ابرامی نمی کند.

خدای متعال در جواب ایشان می فرماید: «قُلْ أُذُنُ خَیرٍ لَّکمْ یؤْمِنُ بِاللّهِ وَیؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنِینَ وَرَحْمَهٌ لِّلَّذِینَ آمَنُواْ مِنکمْ وَالَّذِینَ یؤْذُونَ رَسُولَ اللّهِ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِیمٌ».

وقتی شخص مؤمنی می آمد به پیغمبر اکرم ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ عرض می کرد که فلان مطلب چنان است، پیغمبر ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ بعد از شنیدن نمی فرمود: تو دروغ می گویی یعنی می خواهی خلاف واقع بگویی، ولی اگر آن مطلب احتیاج به تحقیق داشت آن را تحقیق می کرد که آیا درست است یا نه. و از این آیه می توان استفاده کرد که سایر رهبران و کسانی که مرجع مردم هستند باید در برخوردشان با دیگران این طور باشند وقتی کسی حرفی به ایشان می زند درست گوش بدهند و قیافه شان قیافه کسی باشد که او را تصدیق می کند اما معنایش این نیست که ترتیب اثر هم به حرف طرف بدهند.

۳.صحبت در گوشی (نجوا)

یکی دیگر از مسائلی که در معاشرت ها مطرح می شود و در چند مورد در قرآن کریم به آن اشاره شده نجوا و درگوشی صحبت کردن است. در جمعی که افراد مختلفی حضور دارند اگر دو نفر با هم خصوصی و درگوشی صحبت کنند طبعاً موجب رنجش دیگران می شود و در دلشان می گویند چرا مطلبی را می خواهند از ما پنهان کنند و ما را نامحرم حساب می کنند؟ اما گاهی موارد پیش می آید که این کار ضرورت پیدا می کند؛ مثلاً شخصی یک مساله خصوصی دارد و نمی خواهد دیگران بفهمند ناچار می بایست به طور خصوصی و نجوا مطرح بکند، البته اگر بتوند در جایی که دیگران نباشند بگوید خیلی بهتر است ولی گاهی وقت تنگ است و باید زودتر به طرف گفت. یا این که مطلبی مربوط به مصالح حکومتی است که فقط باید رهبران قوم بدانند یا مربوط به اسرار نظامی است که نباید دیگران مطلع شوند یا برای این که آبروی کس دیگری محفوظ باشد احتیاج پیدا می شود که مطلب خصوصی مطرح بوشد و اگر علنی مطرح کنند نقض غرض می شود.

۴.حسن ظن به دیگران

یکی از عواملی که زمینه مساعد برای ارتباط سازنده با دیگران را فراهم می کند خوش گمانی به دیگران است. بدگمان بودن عاملی مخرب در روابط است و موجب سردی روابط اعضای جامعه می شود. در قرآن کریم خداوند متعال بد گمانی نسبت به دیگران را نهی فرموده است:

یا ایها الذین آمنوا اجتنبوا کثیرا من الظن ان بعض الظن اثم؛[۱]

ای کسانی که ایمان آورده اید، از بسیاری از گمان ها بپرهیزید که پاره ای از گمان ها خطاست.

بدگمانی مانع ادای حقوق دیگران است. گمان بد