فایل پاورپوینت کامل سیره سیاسی امام مهدی(عجل الله فرجه)

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل سیره سیاسی امام مهدی(عجل الله فرجه) :

مقدمه

بررسی و تبیین سیره سیاسی امام مهدی ـ عجل الله فرجه ـ در حکومت ایشان هدف پژوهش حاضر است. هدف میانی دین، ایجاد جامعه متمدنی است که در پرتو آن درخت انسانی به بار نشیند و میوه آن یعنی دانش و خرد و نیز عدالت گسترده در تمام شؤون زندگی، بشر را به سعادت نهایی خویش رهنمون گردد.

به بار نشستن درخت سعادت انسان که با قطع شجره خبیثه جهل و جور ممکن می گردد، همان وعده تخلف ناپذیر و اراده حتمی خداوند است که در حکومت علم پرور و جهل سوز مهدی آل محمد ـ صلوات الله علیه و علیهم ـ تحقق مییابد و دین واحد توحیدی بر تمام شؤون حیات بشر سایه میافکند و انسان، به باغبانی آخرین حجت الهی میوه شیرین دانایی و برابری را از شاخههای برافراشته درخت زندگی خواهد چید. در عصر آرمان شهرهای دروغین با سیاستهای خداستیزانه و انسان محورانه که هیچ حجتی در برهان و عرفان خود ندارند، دریغ ورزیدن از تلاش برای گسترش و تعمیق فرهنگ و سیره سیاسی در مدینه مهدوی ـ عجل الله فرجه ـ، نابخشودنی است. آنچه نگارنده را به نگارش این پژوهش واداشته، تبیین و توصیف سیاستهای ناب وحیانی در حکومت مهدی ـ عجل الله فرجه ـ میباشد. تبیین برخی از القاب حضرت مهدی ـ عجل الله فرجه ـ از جمله، بقی الله، خلیف الله و داعی الله و بررسی ابعاد دولت کریمه مهدوی که گسترش عدالت همه جانبه و برقراری امنیت و همچنین احیای کتاب و سنت و مبارزه با بدعتها که از ویژگیهای آن دولت بی نظیر است، از یافتههای این تحقیق به شمار می آید. هدف از مطالعه پیرامون این مسأله، شناساندن روش حکومتی و سیره سیاسی امام مهدی ـ عجل الله فرجه ـ است به جهت اهمیت آن و توسعه و ترویج سیاست های مهدوی در جوامع کنونی و توطین نفوس برای پذیرش حاکمیت الهی آن امام عزیز است. با مراجعه به آیات و روایات مهدویت و همچنین ادعیه و زیارات وارده پیرامون آن حضرت بر می آید که امام عصر ـ عجل الله فرجه ـ در هنگام ظهور، اقدام به تشکیل حکومت و ایجاد دولت می نمایند. از این رو با بهرهگیری از این آیات و ادعیه و زیارات، خلافت و حاکمیت امام عصر ـ عجل الله فرجه ـ و همچنین روش حکومتی و سیره سیاسی ایشان مورد بررسی قرار گرفته و ثابت میشود. در ذیل به این دو مهم پرداخته می شود. آثار چشمگیر و ارزندهای درباره حکومت امام مهدی ـ عجل الله فرجه ـ و سیره سیاسی ایشان، نگاشته شده است که «موعودنامه» مجتبی تونهای، امام مهدی ـ عجل الله فرجه ـ موجود موعود اثر گران سنگ آیت بزرگ الهی و علامه معاصر عبد الله جوادی آملی و کتاب الغیبه اثر نعمانی و… در صدرآنها می درخشند.

بخش اول: اثبات خلافت و حاکمیت

بررسی کلید واژه «بقی الله»

یکی از القاب معروف حضرت مهدی ـ عجل الله فرجه ـ بقیه الله است. بقی الله یعنی بقیه و بازمانده خلفای خدا در زمین از انبیا و اوصیا یا کسانی که خدا به وسیله آنان بندگانش را باقی میدارد و مورد رحمت قرار میدهد. اما ارتباط و اختصاص این لقب شریف به آن وجود مقدس، از این باب است که بنابر مدلول برخی احادیث استفاده میشود که این لقب بر همه خاندان رسالت ـ علیهم السلام ـ اطلاق میشود و همه آنها بقی الله هستند. همچنانکه در زیارت جامعه به همه آن ذوات مقدس به این عنوان عرض سلام داریم: «السلام علی الأئم الدعاه و القاد الهداه و الساد الولا و الذاد الحما و اهل الذکر و أولی الأمر و بقی الله و خیرته و حزبه و عیبه علمه» (صدوق، ۱۴۰۴: ۲۷۳)گرچه این لقب برای سلمان فارسی نیز با عبارت بقیه الله من البرره الماضین در زیارت نامه وی به کار رفته (ابن طاووس، ۱۳۹۲: ۵۰۵ و مجلسی، ۱۳۷۳: ۹۹/۲۸۷) اما در بسیاری از احادیث این لقب شریف خصوص حضرت صاحب الأمر ـ عجل الله فرجه ـ اطلاق شده و آن وجود مقدس خود را به این عنوان معرفی نموده و سایر ائمه ـ علیهم السلام ـ، حضرت را به این نام نامیدهاند. شاید بتوان گفت قیود این لقب، تعیین کننده اختصاص آن به امام مهدی است. مانند «بقیه الله فی ارضه» یا «فی بلاده» یا مطلق «بقیه الله» در دو زیارت آل یس و منقوله از سید بن طاووس و دعای ندبه (قمی، ۱۳۸۹: ۷۸۸ـ۸۱۷) به حدّی این لقب با وجود مقدس ولی عصر ارتباط وثیقی یافته است که لقب اختصاصی آن حضرت ـ عجل الله فرجه ـ شمرده می شودبگونه ای که جز آن منتظر به نظر نمیآید. شاید سرّ مطلب این باشد که او باقی مانده و ذخیره آخرین در میان تمام بقی اللهه است و پس از او بقی اللهی نیست. این لقب اصطلاحی است که در فرهنگ اهل بیت بر همه حجت های الهی اطلاق شده است. هر کدام از حجج الهیّه که از آغاز عالم آمدند، گرچه بقی الله بودند و خدا آنها را برای هدایت خلق باقی و به جا گذارده بوده، بعد از هر یک دیگری میآمد و اگر بقی اللهی از دنیا میرفت، بقی الله دیگر به جا میماند و این رشته باقی بود. ولی آن وجود مقدّس، بقیهای است که پس از او دیگر بقیهای نیست، آخرین بقی الله است. با آمدن او دیگر بقیهای باقی نمانده است که بیاید. (تونه ای، ۱۳۸۹: ۱۷۲)در حدیث مفصلی از امیرالمؤمنین ـ علیه السلام ـ، که متضمن سؤالات یکی از منکران نسبت به عده ای از آیات قرآن است این جمله یافت میشود که سائل پرسید: می یابم که قرآن میگوید: بقی الله بهتر است برای شما. این بقیه چیست و کیست؟ امیرالؤمنین ـ علیه السلام ـ فرمود: آنان (اولیای خدا) بقی اللهاند. مقصود مهدی ـ علیه السلام ـ است که در هنگام پایان پذیری این مهلت خواهد آمد و زمین را از عدل و داد پر میکند آن گونه که از ظلم و جور مملو گشته است. از آیات و نشانه های او غیبت است و پنهانی، آن گاه که طغیان گسترش گیرد و انتقام فرا رسد. (مجلسی، ۱۳۷۲: ۹۳ /۱۱۹) در روایت دیگری از امام صادق ـ علیه السلام ـ سؤال شد: آیا میشود به قائم آل محمد به عنوان امیرالمؤمنین سلام کرد؟ فرمود: نه، این اسمی است که خدا علی بن ابی طالب ـ علیه السلام ـ را به آن نامیده و قبل و بعد از او جز کافر به این نام نامیده نشود. راوی حدیث عرضه داشت: فدای شما شوم! پس به حضرتش چگونه باید سلام کرد؟ فرمود: با گفتن: «السلام علیک یا بقی الله» آن گاه آیه شریفه را تلاوت فرمود: «بَقیُّ اللهِ خیرٌ لکَمُ اِن کُنتُم مُؤمِنینَ». (کلینی، ۱۳۸۸: ۱/۴۱۱ـ۴۱۲)در دعای ندبه میخوانیم: «أینَ بقی الله الّتی لا تَخلوا من العترِ الهادیه؛ کجاست حضرت بقی الله که عالم خالی از عترت هادی امت نخواهد بود». (قمی ۱۳۸۹: ۸۷۸) از آنچه گفته شد چنین استظهار می شود که بقی الله به طور عام یا مطلق لقب اختصاصی امام زمان ـ عجل الله فرجه ـ میباشد و ایشان بازمانده خلفای خدا در زمین و واسطه لطف و رحمت الهی بر بندگان هستند. این لقب نشان می دهد حضرت باقی نگاه داشته خداست برای زمانی که باقی نگاه داشته ای نمانده و ذخیره ای است برای تشکیل حاکمیت الهی چونان انبیا و اوصیای الهی.

بررسی کلید واژه «خلیفه الله»

در ادبیات روایی و دعایی شیعی «خلیفه الله» از القاب حضرت مهدی شمرده شده و به معنی جانشین خداوند است. در زیارت آل یاسین میخوانیم: «السلام علیک یا خلیف الله و ناصر حقّه». (قمی ۱۳۸۹: ۷۸۸)واژه خلیفه معانی متعددی دارد که در فرهنگ روایات و آیات قرآن مورد بررسی قرار گرفته است. از جمله کسی که در کاری به جای دیگری قرار گیرد و وظیفه او را انجام دهد. امام راستین و پیشوای والایی که برتر از او نیست. بزرگترین فرمانروا و پرشکوهترین زمامدار. (طریحی، ۱۳۷۵: ۱/۶۸۴)پیامبر اسلام ـ صلوات الله علیه وآله ـ در حدیثی فرمود: «یخرج المهدی وعلی رأسه غمامه فیها مناد ینادی هذا المهدی خلیفه الله فاتبعوه» (محدث نوری، ۱۳۸۴: ب۲/۵۰ و الزام الناصب، ۱۴۲۲: ۱/۱۶۳) مهدی خروج میکند و بر سر او ابری است که در آن منادی ندا میکند؛ این مهدی، خلیف الله است. او را پیروی کنید. همچنین حضرت مهدی ـ عجل الله فرجه ـ خود را خلیفه الهی می خواند:مهدی در فرازی از نخستین سخنرانی خود پس از ظهور می فرماید: «أنا بقی الله و خلیفته» (مجلسی، ۱۳۷۲: ۵۲/ ۱۹۲)به راستی حضرت مهدی ـ عجل الله فرجه ـ، همان خلیفه باقی ماندهای است که قرآن شریف نیز به او اشاره دارد. قرآن هنگامی که انسان کامل را معرفی می کند و او را با تعلیم خود برتر از ملائکه شمرده، به سجود در برابر او فرمان می دهد می فرماید: «اِنّی جاعِلُ فی الأرضِ خلیف» (بقره/۳۰)روایاتی که در ذیل این آیه آمده نشان می دهد امام زمان به عنوان انسان کامل و مصداق کلمه الله، خلیفه خدا و مسجود ملائکه است. یعنی تمام ملائکه الهی در خدمت او هستند و همچنان که خدا امر و نهی می کند خلیفه او نیز امر و نهی می کند و همچنان که فرشتگان «لایعصون الله ما امرهم و یفعلون ما یؤمرون» هیچ نافرمانی نمی کنند و هرآنچه خدا بگوید آنان انجام می دهند. (تحریم/۶) از امر ولی الهی و خلیفه او نیز فرمان می برند. امام مهدی ـ عجل الله فرجه ـ به مفهوم حقیقی و جامع کلمه خلیفه خدا است و همه معانی واژه خلیفه را دارا است. خداوند او را جانشین پیامبر ـ صلوات الله علیه وآله ـ قرار داده و او برگزیده خداست، نه منتخب مردم (تونه ای، ۱۳۸۹: ۳۰۵) خلافت حق سبحانه و تعالی معنای دیگری دارد. انسان کامل، صاحب مقام بلندی است که میتواند مظهر تمام اسمای حسنای الهی و آیه و آیینه تمام نمای ذات اقدس او و در همه نشئات وجود، حضور و ظهور داشته باشد. در روایتی امام خود را آیت کبرای الهی معرفی می کند. «ما لِلّه عزّوجلّ آیٌَ هی اکبر منّی» (کلینی، ۱۳۸۸: ۱/۲۰۷)این آیت کبرا همان تجلی وجه الله و آینه تمام نمای چهره خدای سبحان است که حکیم متأله درباره آن چنین می گوید: چنین خلافتی یعنی آنچه را خدای سبحان به صورت ازلی و استقلالی ـ بالاصاله و بالذات ـ دارد، انسان کامل که کون جامع و جامع حضرات خمس است، به شکل تبعی و عَرَضی داراست؛ زیرا مظهر «هُوَ الاَوَّلُ و الآخِرُ و الظّاهِرُ وَ الباطِن» (حدید/۳) و «وَ هُوَ مَعَکُم أینَ ما کُنتُم» (حدید/۴) است و همان است که در شأن او گفتهاند: «لا فرق بینک و بینهما الّا أنَّهم عبادک و خلقک… بَدؤُها و عودها اِلیک» (ابن طاووس، ۱۳۷۳: ۱۴۵) و همان است که شایستگی جانشینی آن کامل بالذات علی الاطلاق و جمیل مطلق را دارد. (جوادی آملی، ۱۳۹۱: ۱۰۷)بر طبق آنچه بیان شد و بنابر ادعیه و زیارات وارده، امام مهدی ـ عجل الله فرجه ـ همان انسان کامل است که خلیفه و جانشین خدا و پیشوای والا و بزرگترین فرمانرواست و آنچه را خدای سبحان به صورت ازلی و بالذات دارد، او به شکل تَبَعی و عَرَضی دارد.

بررسی کلید واژه «داعی الله»

از القاب حضرت مهدی ـ عجل الله فرجه ـ داعی الله است. در زیارت آل یاسین آمده است «السلام علیکَ یا داعی اللهِ وَ ربّانِیَّ آیاتِه». داعی به معنای دعوت کننده است. آن حضرت، بندگان را از جانب خداوند به سوی خداوند دعوت میکند و حضرت، دعوت خود را به آن جا میرساند که دینی در دنیا نخواهد ماند مگر دین جدّ بزرگوارش. (محدث نوری، ۱۳۸۴، ب۲/۵۰) همچنین در دعای افتتاح میخوانیم: «اللهمّ الجعَلهُ الدّاعِیَ اِلی کتابِکَ» (قمی، ۱۳۸۷: ۲۹۰) بر طبق این عبارت از دعای افتتاح، امام ـ علیه السلام ـ دعوت کننده بندگان به سوی احکام و قوانین و شرایع حقّه الهیه ای است که در قرآن کریم آمده است و به این اشاره استنباط میشود که سیره سیاسی امام بر اساس دستورات الهی و کتاب شریف اوست.

بررسی کلید واژه «استخلاف فی الارض»

در قرآن کریم سخن از وعده ای حتمی است. در این قول صدق الهی وعده داده شده است که اهل ایمان را استخلافی خواهد بود چون خلافت دیگرانی که پیشتر بوده اند. «وَعَدَ اللَّهُ الَّذِینَ آمَنُوا مِنْکمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَیسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِی الْأَرْضِ کمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِینَ مِنْ قَبْلِهِمْ» خدای وعده داده است که اهل ایمان و عمل صالح از میان شما را به خلافت زمین بر انگیزد همان گونه که پیشینیان شان را به خلافت رساند. (نور/۵۵)این وعده قطعی الهی که با فعل ماضی نشان دهنده تحقق وقوع آن در آینده است، آن گاه انجام می شود که دولت کریمه مهدوی بر اساس «البیع الله» تأسیس میگردد. حکومتی که زیربنای آن را توحید و روبنای آن را قسط و عدل تشکیل می دهد و در روایات و تعبیرهای معصومان ـ علیهم السلام ـ دولت حق نام گرفته است. آن حضرت که مظهر نام «قائماً بالقِسطَ» (آل عمران/۱۸) است چون حکومتی را تشکیل دهد، جز اجرای عدل و قسط نخواهد بود. خداوند متعال با ظهور و حکومت حضرت مهدی ـ عجل الله فرجه ـ بر آنان که مستضعفان زمین بودند و بزرگان آسمان، منت مینهد، همان گونه که با بعثت و رسالت بر مؤمنان منت گذارده است. «لَقَدْ مَنَّ اللَّهُ عَلَی الْمُؤْمِنِینَ إِذْ بَعَثَ فِیهِمْ رَسُولًا مِنْ أَنْفُسِهِمْ» (آل عمران/۱۶۴) و پرچم امامت را که میراث الهی آنان است به آنها خواهد سپرد.«وَنُرِیدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَی الَّذِینَ اسْتُضْعِفُوا فِی الْأَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ أَئِمَّه وَنَجْعَلَهُمُ الْوَارِثِینَ» (قصص/۵) چهره این جامعه در نقاشی گفتار یک اسلام شناس و مفسر چنین به تصویر کشیده شده است: آنگاه پهنه زمین پس از مرگی طولانی که ثمره رواج ستمگری است، احیا میگردد و از عدل لبریز می شود. احادیث گرانبهایی که هندسه مدینه [عدالت بنیان] مهدوی ـ عجل الله فرجه ـ را ترسیم و ویژگیهای شهروندان آن را تصویر میکنند، هم از عدل جامعه خبر میدهند و هم از غنای قلوب مردمش و به دیگر سخن، اصول قانون اساسی حکومت آن حضرت که از سرچشمه وحی جاری گشته است، هم نوید عدل می دهد و هم مژده تقویت روح استغنا، همچنان که نبی اعظم اسلام ـ صلوات الله علیه وآله ـ سیره و سنّت او را چنین معرفی فرمودهاند: «و یملأ الله قلوب أمّ محمد ـ صلوات الله علیه وآله ـ غنی و یسعهم عدله» (اربلی، ۱۳۸۲: ۲/۴۸۳) یعنی مهدی موعود ـ عجل الله فرجه ـ به امر و اراده الهی دلهای امّت مسلمان را از بینیازی پر میکند و گستره عدل آن حضرت ـ علیه السلام ـ به همگان میرسد. (جوادی آملی، ۱۳۹۱: ۲۵۵ـ۲۵۳) همچنین در رابطه با استخلاف حضرت در زمین، در فرازی از دعای افتتاح چنین آمده است: «اللّهم اجعَلهُ الدّاعِیَ الی کتابکَ وَ القائمَ بِدینِکَ استَخلِفهُ فِی الاَرضِ کَما استَخلَفَ الذین مِن قَبلِهِ» (قمی،۱۳۸۷: ۳۲۶)

استخلاف در زمین یعنی حضور و ظهور دولت کریمه و میزان قسط و عدل.

امام صادق ـ علیه السلام ـ در روایتی میفرمایند: تأویل و مصداق این آیه هنوز نیامده است. هنگامی که قائم ما قیام کند کسی که او را درک میکند، تأویل این آیه را میبیند، هر آیینه دین محمد ـ صلوات الله علیه وآله ـ به هر جایی که شب (ظلمت و ضلالت) برسد، میرسد (یعنی به همه کره زمین)، به صورتی که هیچ مشرکی بر روی زمین نخواهد ماند. همان گونه که خداوند فرمود: «یعبدوننی لایشرکون بی شیئاً» (مجلسی، ۱۳۷۲: ۵۱/۵۵)

لذا خداوند متعال به کسانی که ایمان آورده و عمل صالح انجام دهند، وعده قطعی استخلاف در زمین را میدهد که مصداق نهایی، اجلی و بارز آن، ظهور دولت مهدی ـ عجل الله فرجه ـ میباشد و به خواست خدا جامعه را از عدل و داد پر میکند و دلهای امت مسلمان را از توحید لبریز و مستغنی خواهد نمود.

بررسی کلید واژه «تمکین دین»

یکی دیگر از واژه های دال بر تحقق حاکمیت مهدی آل محمد ـ صلوات الله علیه و علیهم ـ می باشد، مکانت و تمکین دین و پیاده سازی و جایگیر نمودن دین مرضی الهی است. «وَلَیمَکنَنَّ لَهُمْ دِینَهُمُ الَّذِی ارْتَضَی لَهُمْ» (نور/۵۵) تمکین دین یعنی اجرایی شدن و به کار افتادن آن و تمام عملکردهای مورد توقع آن. تمکین هر چیزی برقرار کردن آن در مکان است و این کنایه است از اثبات آن چیز و زوال و اضطراب و تزلزل ناپذیری آن، به طوری که اگر اثری داشته باشد هیچ مانعی جلوی تأثیر آن را نگیرد و در آیه مورد بحث تمکین دین عبارت است از اینکه آن را در جامعه مورد عمل قرار دهد، یعنی هیچ کفری جلوگیرش نشود و امرش را سبک نشمارد، اصول معارضش مورد اعتقاد همه باشد، درباره آن اختلاف و تخاصمی نباشد و این حکم را خدای سبحان در چند جای از کلامش بیان کرده که اختلاف مختلفین در امر دین علت و منشأی جز طغیان ندارد، مانند آیه «وَمَا اخْتَلَفَ فِیهِ إِلَّا الَّذِینَ أُوتُوهُ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَتْهُمُ الْبَینَاتُ بَغْیا بَینَهُمْ» و مراد از دین ایشان به آن دینی که برایشان پسندیده، دین اسلام است. و اگر دین را به ایشان اضافه کرد، از باب احترام بود و نیز از این جهت بود که دین مقتضای فطرت خود آنان بود. (طباطبایی، ۱۳۸۸: ۱۵/۲۱۱) در آیات دیگری نیز همین امر قابل دریافت است. مفاد «هُوَ الَّذِی أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَی وَدِینِ الْحَقِّ لِیظْهِرَهُ عَلَی الدِّینِ کلِّهِ وَلَوْ کرِهَ الْمُشْرِکونَ» (توبه/۳۳) وعده تخلف ناپذیر الهی است، یعنی دین مرضی او بر همه ادیان فائق میشود و ظفرمندانه بر عالم و آدم فروغ توحید میافکند، به گونهای که فرزندان آدم، دینی جز دین واحد نداشته باشند. همان دینی که پسند او باشد و چنین دینی جز اسلام نیست «وَرَضِیتُ لَکمُ الْإِسْلَامَ دِینًا» (مائده/۳) این وعده حتمی و قطعی، هنگامی محقق میگردد که ولی الله الاعظم ـ عجل الله فرجه ـ ظهور و تجلی کند. آن روز یکتا پرستی و توحید، سراسر گیتی را فرا می گیرد و طومار شرک برچیده میگردد، هر معبودی جز او به آتش چیرگی حق بر باطل می سوزد و نابود می گردد. آنچه الاهه پنداشته میشدند و ارباب متفرق بودند، خواه بتهایی چوبی و سنگی یا غیر آنها، فرجامشان جز نابودی نخواهد بود و بدینسان حق بر تمام عالم حاکمیتی مطلق مییابد. (جوادی آملی، ۱۳۹۱: ۲۵۶) همچنانکه در ادامه همان فراز از دعای افتتاح میخوانیم: «مَکّن لَهُ دینَهُ الَّذی ارتَضَیتَهُ لَهُ» (قمی، ۱۳۸۷: ۲۹۰)

بخش دوم: سیره سیاسی و روش حاکمیت

تشکیل دولت کریمه مهدوی

در اواخر دعای افتتاح چنین میخوانیم: «اَلّلهمّ اِنّا نَرغَبُ اِلَیکَ فِی دَولٍَ کریم» (قمی، ۱۳۸۷: ۲۹۱) «دولت کریمه» از بارزترین ویژگی های حکومت حضرت مهدی ـ عجل الله فرجه ـ است. آرمان تشکیل حکومتی عدل پرور و فضیلت گستر و تحقّق جامعهای حق محور، اندیشمندان بسیاری را بر آن داشته که به طراحی مدل آن شهر طلایی و ایده آل بپردازند و جامعه بشری را بدان بشارت دهند یا برای نیل به آن تشویق کنند. افلاطون نقشه «اتوپیا» را تهیه کرد. فارابی تابلوی «مدینه فاضله» را ترسیم کرد. توماس گامپانلا، ماکت «شهر آفتاب» یا «شهر خورشیدی» را طراحی کرد. تاموس مورد «بهشت زمینی» را نوید داد. و کارل مارکس «جامعه بی طبقه» را وعده گاه آخرین منزل تاریخ دانست. (تونه ای، ۱۳۸۹: ۳۳۵) لکن مدینه فاضلهای که امام عصر ـ عجل الله فرجه ـ ایجاد مینماید، تداعی بخش حضور انبیاء و اولیاء در منزلگاه تاریخ است و با ظهور حضرتش بار دیگر بازآفرینی میشود. تفاوت این دوران با دوران گذشته، تشکیل ساختار رسمی حکومت الهی اسلامی به امامت امام معصوم و تحقق کامل اهداف نظام آفرینش است. در این ساختار، در رأس هرم قدرت، عبد الله و ید الله و اراده الله یعنی امام و خلیفه الله قرار می گیرد و هدف این دولت، عزت و کمال مسلمین و عبودیت خداوند متعال است.

سیره تکریم انسان در سایه دولت کریمه

دولت امام عصر ـ عجل الله فرجه ـ همانند سایر دولتها، در طول حیات سیاسی خود، سیاستهایی دارد که در سایه آنها هندسه حکومت عدل الهی را بنا مینهد. از جمله سیاست خاصی که از ویژگیهای دولت مهدی ـ عجل الله فرجه ـ به شمار میآید، تکریم حق مداران است. توصیف دولت با صفت «کریمه» حاکی از توجه ویژه حکومت امام عصر ـ عجل الله فرجه ـ به شخصیت و قابلیت و لیاقت انسان در عصر ظهور است. از این رو میل و رغبت مردم به دولت مهدی ـ عجل الله فرجه ـ به برقراری رابطه قدرت و سیاست کمک مینماید؛ چرا که در این حکومت، تلاش میشود تا مردم مورد حمایت و تکریم قرار گیرند. لذا حکومت حضرتش فراتر از سیاست مردم سالاری و شایسته سالاری، سیاست کرامت پیشه و حق سالار را در پیش خواهد گرفت و بشر با میل و رغبت خویش، جویای کرامت نفس خویش در دولت کریمه مهدوی ـ عجل الله فرجه ـ میشود و به همین لحاظ انسان کریم در پی دولت کریمه خواهد بود و اجازه نخواهد داد غیر کریم بر او حکومت کند. (معنوی، ۱۳۹۱: ۲۴۵ـ۲۴۴) همچنین آثار رحمت الهی با ظهور آن حضرت تجلی دیگری خواهد یافت و وعده قرآنی «وَلَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرَی آمَنُوا وَاتَّقَوْا لَفَتَحْنَا عَلَیهِمْ بَرَکاتٍ مِنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ» (اعراف/۹۶) عملی خواهد شد، به گونهای که مسافری عراق تا شام را می پیماید، در حالی که جز بر گیاه و سبزه قدم نمیگذارد: «لو قد قام قائمنا لأنزلت السماء قطرها و لأخرجت الارض نباتها…حتی تمشی المرأ بین العراق إلی الشام، لاتضع قدمیها اِلّا علی النبات» (صدوق، ۱۳۸۴: ۶۲۶) چون آن حضرت ظهور کند، امانات و ودایع ظاهری و غیر ظاهری امامت و رسالت را آشکار خواهد کرد. پیراهن یوسف، انگشتری سلیمان، عصای موسی، لوای رسول خدا ـ صلوات الله علیه وآله ـ با او خواهد بود و هیبت موسی، صبر ایوب، حکم داودی، زیبایی و بهای عیسوی و لباس علوی و… در وجود شریفش متجلی خواهد شد. (جوادی آملی، ۱۳۹۱: ۲۴۶) که قول خداوند متعال حکایت از آن دارد هنگامی که حضرت یعقوب ـ علیه السلام ـ به پسرانش گفت: «إِنِّی لَأَجِدُ رِیحَ یوسُفَ لَوْلَا أَنْ تُفَنِّدُونِ» (یوسف/۹۴) امام صادق فرمود: «هو ذلک القمیص الذی انزل من الجن. قلتُ: جعلت فداک! فإلی من صار هذا القمیص؟ قال اِلی أهله و هو مع قائمنا اِذا خرج؛ ثمّ قال: کل نبی ورث علماً اَو غیره، فقد انتهی إلی محمد ـ صلوات الله علیه وآله ـ» (صدوق، ۱۳۸۰: ۲/۳۹۱ـ۳۹۲ و مجلسی، ۱۳۷۳: ۵۲/۳۲۷)و انگشتری شوکت سلیمانی و چشمه ساری که با عصای موسی ایجاد شده بود، هیبت موسی و داوری داوود و شکیبایی ایوب نیز با اوست: اِذا ظهر القائم ـ عجل الله فرجه ـ ظهر برای رسول الله ـ صلوات الله علیه وآله ـ و خاتم سلیمان و حجر موسی و عصاه. (نعمانی، ۱۳۷۶: ۲۳۸)منّا مهدیّ هذه الأمّه، له هیب موسی و بهاء عیسی و حکم داود و صبر ایوب. (مجلسی، ۱۳۷۲: ۳۶/۳۰۳) و همچنین زره رسول خدا بر تن اوست. و اِنّ قائمنا مَن لبس درع رسول الله ـ صلوات الله علیه وآله ـ. (صفار، ۱۳۹۱: ۱۹۶)و بر او پیراهن امیر المؤمنین و در رفتارش روش او نمودار است. اَنَّ قائمُنا اهل البیت اِذا قام لبس ثیاب علی ـ علیه السلام ـ و سار بسیر علی ـ علیه السلام ـ. (کلینی، ۱۳۸۸: ۱/۴۱۱)لذا امام مهدی ـ عجل الله فرجه ـ در هنگام ظهور، دولت کریمهای تشکیل خواهد داد که در سایه سیاستهای خود، گردونه حکومت عدل الهی را به گردش در می آورد و در آن دولت، حق مداران تکریم میشوند و قابلیت و لیاقت انسان مورد توجه قرار میگیرد و همچنین سیاست کرامت پیشه و حق سالار را در پیش خواهد گرفت به همین لحاظ انسان کریم در پی دولت کریمه خواهد بود.

سیره دادگری فراگیر

در زیارت صاحب الامر میخوانیم؛ «السلام علی القائم المنتظر و العدل ا