فایل پاورپوینت کامل مقایسه پیش گویی امامیه و مسیحیت صهیونیسم درباره عصر ظهور (تحقق حکومت جهانیِ عدل و صلح)

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل مقایسه پیش گویی امامیه و مسیحیت صهیونیسم درباره عصر ظهور (تحقق حکومت جهانیِ عدل و صلح) :

مقدمه

یکی از نیازهای اساسی بشر در طول تاریخ، برقراری عدالت و صلح فراگیر در جهان بوده است، که در ادیان ابراهیمی و غیر ابراهیمی، پیشگویی درباره این امر مهم در عصر ظهور منجی و مصلح آمده است. ضرورت این مهم در دنیای امروز و با توجه به وضعیتی که جهان در آن به سر می برد، بیش از پیش احساس می شود. قلمرو تحقیق پیش روی، ارائه و بررسی دیدگاه امامیه و مسیحیت صهیونیسم، درباره تحقق حکومت جهانیِ عدل و صلح در عصر ظهور است.

بدنه مسیحیت، نگاه مثبتی به صهیونیسم مسیحی ندارند، تا آن جا که برخی تلقی آنها از دین را به مثابه یک بدعت برشمرده و قائلین بدان را نیز تا حد ارتداد از دین مسیحی سرزنش نموده اند(مونتگمری وات، ۱۳۷۹، ص۶۶)؛ زیرا اولاً حضرت عیسی را به عنوان یک فرد نظامی و نه به عنوان یک منجی معرفی می کنند. ثانیا در پیش از ظهور شدیداً مخالف صلح هستند و حال آن که مسیح پیمبر صلح و دوستی بود. ثالثا از یهودیان در نبرد آخرالزمان استفاده ابزاری می کنند(اسمیت، ۲۰۰۸، ص ۹). با این حال دلایل انتخاب این دو مکتب، دو مسأله است:

نخست به ویژگی موعودباوری این دو مکتب مرتبط است. در میان مذاهب ادیان، سه فرقه شدیداً موعودمحور هستند: امامیه، مسیحیت پروتستانِ پیوریتان، یهودیت سنتی ارتدوکسی. پیوریتان ها(پارسایان) از افراطی ترین و تندروترین شاخه مذهبی پروتستان هستند، که از قرن ۱۶ میلادی به خاک آمریکا پا نهادند، و در شکل گیری تاریخ، فرهنگ و مذهب جامعه آمریکا نقش مؤثری را ایفا کردند. آنان در قرن ۱۷ در انگلستان انقلاب کرده و قدرت را به دست گرفتند و پس از آن با یهودیان رابطه برقرار کردند و در قرن ۱۹ رسماً پیوندشان محکم شد(ژیلبرت و لیبی کلاپرمن، ۱۳۵۴، ج ۳، ص ۱۴۳- ۱۵۱؛ هلال، ۱۳۸۳الف، ص ۴۵؛ سایزر، ۱۳۸۶، ص ۴۲، ۷۲ و ۱۰۱). اصلی ترین دلیل حمایت و رابطه پیوریتان ها با یهودیان و علاقه فوق العاده آنان به مطالعات توراتی و یهودی گری، در واقع مقدمه تحقق پروژه «زمینه سازی بازگشت مجدد مسیح» بود(راث، ۲۰۰۷، ج ۱۱، ص ۵۲۰؛ هلال، ۱۳۸۳الف، ص ۴۵). در قرن ۱۹ به سبب حمایت پیوریتان از صهیونیسم، از سوی ملی گرایان یهودی مانند تئودور هرتصل (۱۸۶۰-۱۹۰۴م) و دیگران، «صهیونیست مسیحی» بر پیوریتان ها اطلاق شد. پایه گذار و موسّس نام «صهیونیسم مسیحی» جان نلسون داربی (۱۸۰۰- ۱۸۸۲) است، که در گسترش این اندیشه در بریتانیا و کشور های دیگر بی نهایت تأثیرگذار بود(سایزر، ۱۳۸۶، ص ۴۲ و ۱۰۱). در نتیجه صهیونیسم مسیحی از فرقه های شدیداً موعودمحور است.

دوم، به نفوذ سیاسی و فرهنگی گسترده تفکر صهیونیسم مسیحی برمی گردد، که سیاست مداران و جوامع تأثیرگذار در آمریکا و انگلیس به این نوع از اندیشه باور دارند. این تفکر به دنبال حکومت و رهبری بر جهان، پس از رجعت دوباره مسیح است، در حالی که در مقابل آنها، تفکر امامیه است، که معتقد است رهبری جهان آخرالزمان از آنِ حضرت مهدی (عج) است، که با گسترش عدالت در عالم، صلح جهانی را به ارمغان می آورد. دلیل اصلی مخالفت غربِ متأثّر از مسیحیت صهیونیسم با امامیه بر سر همین تفکر است.

پرداختن به موضوع حاضر از آن جهت ضرورت دارد، که کشور های غربی، تحت تأثیر تبلیغات منفیِ صهیونیسم(اعم از مسیحی و یهودی)، برای آن که نشان دهند موعود امامیه صلح آفرین برای جهانیان نیست، چنین اتهامی را در عرصه جهانی مطرح می کنند، که اسلام در آغاز تنها با زبان زور و شمشیر گسترش یافته است و در نهایت امر نیز چنین است. از این رو منبع تمام خشونت ها و قتل ها در جهان است. آنان موعودی خشن و جنگ محور از موعود اسلام ارائه می کنند، که هدف او در آخرالزمان صرفاً قیام به شمشیر است و نه ایجاد صلح در جهان. به عنوان نمونه، یک هفته پس از توافق هسته ای ایران و غرب، مقاله ای توسط رابرت اسپنسر، از فعالان ضداسلامی معروف نوشته شده است که در آن شدیداً به دولت آمریکا به جهت توافق با ایران بر مسائل هسته ای تاخته است. ایشان چندین کتاب منتشر کرد که همگی در دفاع از اسرائیل و ضدیت با مسلمانان است. از مهمترین کتاب های وی که عنوان بهترین کتابِ به فروش رسیده در ماه را توسط نیویورک تایمز یدک می کشد، دو کتاب «نشانه های اشتباه سیاسی نسبت به اسلام و جنگهای صلیبی » و «حقایقی درباره محمد» ) است. دلیل اسپنسر برای قبیح بودن توافق با ایران، بسیار جالب توجه است. او ایران را آماده ساخت سلاح هسته ای برای حمله به آمریکا و اسرائیل می داند تا به گفته او ایران بتواند ظهور امام دوازدهم را جلو بیندازد. او می گوید تنها هدف ایران برای هسته ای شدن، جهت آمدن امام دوازدهم است(www.frontpagemag.com/2013/robert-spencer). و حال آن که نسبت دادن چنین ادبیاتی به موعود امامیه نادرست است. حتی تلقی صهیونیسم مسیحی از مسیح نیز همین گونه است، یعنی ملکوت مسیح پس از کشتار گسترده برقرار می شود. و حال آن که چنین فهم و تلقی ای از حضرت مسیح و حضرت مهدی (عج) با اصول محکم دینی سازگاری ندارد. از این رو لازم است برای دفع این شبهه پژوهش هایی صورت گیرد.

نحوه شکل گیری صهیونیست مسیحی را پیش از این بیان کرده ایم، اما پیش از ورود به بحث، لازم است درباره صهیونیسم مسیحی و آموزه های آنان توضیحی داده شود. به صهیونیست های مسیحی، «صهیونیست ها یا مسیحیان بنیادگرا» نیز می گویند(سایزر، ۱۳۸۶، ص۶۵؛ هلال، ۱۳۸۳ب، ص ۱۳۰). در اعتقادات آنان هر چند رکن اساسی در مورد بازگشت دوباره مسیح و آغاز دوران هزاره خوشبختی و صلح در جهان، «مکاشفه یوحنا» است(هلال، ۱۳۸۳ب، ص ۱۰۲)، ولی علاقه و احترام فوق العاده ای برای عهد عتیق قائل بودند، تا آن جا که وقتی در آمریکا، انگلیس و شمال آتلانتیک قدرت گرفتند، مطالعات توراتی و یهودیگری وابسته به آن آغاز گردید. حتی از دولت انگلستان خواستند، تورات را مبنای قانون اساسی قرار دهد و به رسمیت بشناسد(راث، ۲۰۰۷، ج ۱۱، ص ۵۲۰). پیوریتان ها علاوه بر آن که عهد قدیم را در رأس کتاب های مقدس قرار دادند، آداب و رسوم یهودیت را نیز جایگزین اصول مسیحیت کردند(هلال، ۱۳۸۳الف، ص ۴۵). صهیونیسم مسیحی به شدت با عنصر یهودیت و مسیحیت گره خورده است(صادق نیا، ۱۳۸۸، ص ۲۵۴).

آنان در استنباط از کتاب مقدس، رویکردی ظاهرگروانه و نص گرایانه دارند، به گونه ای که تنها «ترجمه و تفسیر تحت اللفظی» نزد ایشان مقبول و معتبر شمرده می شود. در نگرش آنان، متون مقدس دارای اقتدار، قطعیت، خدشه ناپذیر و خطا ناپذیر است. آنچه که این اقتدار متنی را حفظ می کند، قرائتی یکسان و روشن از این متن است و نباید به بهانه تکثّر در قرائت ها (که آن را خرافه ای بیش نمی خوانند)، این اقتدار درهم شکند(بِرِس، ۲۰۰۸، ص ۱۳).

آنان به شش آموزه الهیاتی، که از کتاب مقدس سرچشمه می گیرند، باور دارند: اول، یهودیان قوم برگزیده خدا هستند. دوم، آن ها بایستی به اسرائیل برگردند؛ زیرا حضور آنان در فلسطین، زمینه را برای رجعت مسیح آماده خواهد ساخت(هلال، ۱۳۸۳ب، ص ۶۶). سوم، سرزمین اسرائیل منحصراً به یهودیان تعلق دارد، از این رو باید تسخیر شده و شهرک سازی در آن انجام شود. چهارم، بیت المقدس پایتخت ابدی و انحصاری یهودیان است و نمی توان با ساکنان فلسطین تقسیم کرد. از این رو وقتی در ۱۹۶۷ بیت المقدس به سرزمین های اسرائیل الحاق شد، صهیونیست های مسیحی آن را در زمره تحقق نشانه های الهی دانستند. پنجم، ساخت و بنای معبد قدیمی برای سومین بار، بر روی جایگاه کهن آن است، که در حال حاضر «قبه الصخره» بر آن قرار دارد(هلال، ۱۳۸۳الف، ص ۱۲۰). ششم، وقوع جنگ آخرالزمانِ حارمجدون میان خیر و شر است، که بنا بر آن، نیروهای خیر به رهبری مسیح بر نیروهای شرّ به رهبری دجّال پیروز می شود. از این رو امیدی به صلح پایدار میان یهودیان و اعراب مسلمان نیست(سایزر، ۱۳۸۶، ص ۴۶۲- ۴۶۳). بنابراین نبرد حارمجدون در آخرالزمان و به دنبال آن ظهور مسیح، که هزاره صلح و خوشبختی را به ارمغان خواهد آورد، گام های پایانی در تحقق پیش گویی های کتاب مقدس به شمار می آیند.

پیوریتان ها، از قرن ۱۷ به بعد، وظیفه دینی خود دانستند، تا برای تسریع در تحقق این حوادثِ مقدماتی و در نتیجه بازگشت مسیح تلاش کنند(سایزر، ۱۳۸۶، ص ۷۰؛ صاحب خلق، ۱۳۸۵، ص ۳۸). بدین سبب وظیفه «بازگرداندن یهود به سرزمین فلسطین» را بر عهده انگلستان گذاشتند(ملاکی، ۲۰۰۷، ج ۲۱، ص ۶۲۱؛ هلال، ۱۳۸۳الف، ص ۴۷- ۴۸). بنا به اظهار الی برناوی، تاریخ نگار یهودی، پیوریتان ها تمام تلاش خود را برای بازگشت و استقرار آن ها در سرزمین های مقدس انجام دادند؛ زیرا بر اساس اعتقاد پیوریتان ها، قبل از بازگشت مجدد مسیح، باید یهودیان به سرزمین های مقدس بازمی گشتند(برناوی، ۱۹۹۲، ص ۱۴۰). برخی اوقات پیوریتان ها از سران دولت ها درخواست می کردند تا به منظور به دست آوردن حقوق برای یهودیان، اقدامات سیاسی کنند تا آنان به سرزمین مقدس مهاجرت کنند. آنان فعالیت های خود را بدون هیچ نتایج عملی تا قرن ۱۹ ادامه دادند، تا این که در ماهیت این حرکت و در انگیزه های مسیحیانی که از بازگشت یهودیان به سرزمین اسرائیل حمایت کردند، تغییرات اساسی واقع شد(کتز، ۲۰۰۷، ج ۲۱، ص ۵۴۲).

سرانجام صهیونیسم مسیحی با پشتیبانی همه جانبه از صهیونیسم سیاسی، دولت های بزرگ غربی مانند انگلستان و آمریکا را راضی به استقرار دولت یهودی در فلسطین کردند. طبق توافق حاصل آمده میان صهیونیسم مسیحی و سیاسی قرار شد با کار سیاسی به این آرزو یعنی «دوباره سازی هیکل سلیمان» جامه عمل بپوشند(المسیری، ۱۳۷۴، ص ۵۵ و ۵۹- ۶۰؛ ماضی، ۱۳۸۱، ص ۵۵)؛ زیرا یهود آرزوی ساخت معبد را دارد. لازمه این کار نابودی مسجد الصخره و مسجدالاقصی در بیت المقدس است. تخریب مسجدالصخره و ساخت معبد یهود از باورهای مشترک صهیونیسم مسیحی و سیاسی است. مسلمانان اجازه نابودی مسجد را نمی دهند. از این رو فاجعه دهشتناک رقم می خورد و جنگ آخرالزمانی حارمجدون در صحرای مگیدو در اسرائیل رخ می دهد. صهیونیسم مسیحی به خاطر این که به این جنگ تسریع بخشد، مخالف روند صلح در خاورمیانه است. در این جنگ، لشکریان اعراب و اسلام شکست می خورند و مسیح ظهور مجدد می کند(سایزر، ۱۳۸۶، ص ۳۱۶، ۴۴۵ و ۴۶۲) و در اورشلیم برای هزار سال حکومت و سلطنت خواهد کرد(ملاکی، ۲۰۰۷، ج ۲۱، ص ۶۲۱).

در زمینه پیشینه خاصِ موضوع حاضر، که مشتمل بر تبیین و بررسی پیشگویی امامیه و مسیحیت صهیونیسم درباره تحقق حکومت جهانی عدل و صلح در عصر ظهور است، در منابعی که اسلام و مسیحیت را به صورت تطبیقی بررسی کرده اند، تا حد تفحصّی که صورت گرفت، نوشته ای مشاهده نشده است. از این رو پس از تبیین این پیشگویی در دو مکتب، به بررسی و ارزیابی آن می پردازیم.

پیشگویی امامیه درباره تحقق حکومت جهانیِ عدل و صلح در عصر ظهور

تشکیل حکومت جهانیِ عدل و صلح، از بزرگ ترین آرمان ها و آرزوهای تمام پیامبران، امامان، مصلحان و انسان دوستان بوده است. امامیه بر این باور است که این آرمان والا به دست حضرت مهدی عج تحقق می پذیرد.

از نگاه قرآن، اراده ازلی خداوند بر این تعلق گرفته که مستکبران ریشه کن شوند و مستضعفان و بندگانِ صالح وارثان و حاکمان در زمین باشند(قصص، ۵- ۶؛ انبیاء، ۱۰۵). تحقق کامل این اراده با ظهور حضرت مهدی عج امکان پذیر است. حضرت علی ع در این باره می فرماید: «این دنیا پس از سرکشی، روزی به ما روی خواهد آورد، چونان شتر مادّه بد خو که به فرزندش با مهربانی روی می آورد. (سپس این آیه را خواند)«و اراده کردیم که بر مستضعفین زمین، منّت گذارده آنان را امامان و وارثان حکومت ها گردانیم(نهج البلاغه، حکمت ۲۰۹)».

پیامبر اکرم ص درباره حکومت جهانی حضرت مهدی ع می فرماید: «خداوند بر دستان واپسین امام، مشارق و مغارب زمین را می گشاید(ابن بابویه، ۱۳۹۵، ج ۱، ص ۲۸۲، ح ۳۵)». امام رضا ع از پدرانش از پیامبر اکرم ص نقل کرده است که خداوند در شب معراج در بخشی از بیانی طولانی فرمود: «… و به درستی زمین را به وسیله واپسین آنان(امامان معصوم ع) از دشمنانم پاک خواهم ساخت و تمام گستره زمین را در فرمان روایی او قرار خواهم داد…(ابن بابویه، ۱۳۷۸، ج ۱، ص ۲۶۴، ح ۲۲)». در دوران حکومت امام مهدی عج، با ایجاد مدیریت و حاکمیت یگانه، برای همه اجتماعات، نژادها و منطقه ها، یکی از عوامل اصلی تضاد و جنگ و ستم از بین می رود؛ زیرا سرچشمه بخش عظیمی از تضادها، استکبارها، استبدادها، ستیزها و خونریزی ها، تحریک دولت هاست و این امر به دست حکمفرمایان انجام می گیرد، که برای گسترش قدرت، جلب منافع بیشتر و استوارسازی بیشتر پایه های حکومت خود به آن اقدام می کنند. برطرف شدن این امور در پرتو حکومت و قدرت واحد امکان پذیر است، قدرتی که همه انسان ها را بر دور یک محور گرد آورد و عوامل خودکامگی و خودخواهی را نابود کند. تا کنون چنین قدرتی شکوفا نشده است و این امر به دست امام مهدی عج پدید می آید(حکیمی، ۱۳۷۴، ص ۱۶۰- ۱۶۴).

بدیهی است که آگاهی کامل از رخدادهای پس از ظهور، در دوران پیش از ظهور دشوار است، ولی از مهم ترین شاخصه های تحقق حکومت مهدوی و اساسی ترین ویژگی های عصر ظهور، که در روایات به آن ها اشاره شده است، تحقق کامل عدالت ورزی و صلح فراگیر است، که به گونه ای موجز به آن ها می پردازیم:

یک، حکومت عدالت گستر:

یکی از موضوعاتی که در بسیاری از روایات اسلامی در مورد نزدیک شدن ظهور حضرت مهدی عج مشاهده می شود، عنوان «کمَا مُلِئَتْ ظُلْماً وَ جَوْرًا؛ همانگونه که جهان از ظلم و جور پر شده باشد» است. از مجموع این روایات استفاده می شود که از نخستین نشانه های ظهور منجی، فراگیر شدن بی عدالتی و «ظلم» و «جور» است. «ظلم» یعنی انسان، حق و دسترنج دیگران را غصب کند و به خود اختصاص دهد. «جور» یعنی فردی برای محکم کردن پایه های قدرت خود، حق(مال، جان، ناموس) دیگران را به هواخواهان خویش اختصاص دهد و در واقع با تبعیض های ناروا کسب قدرت کند. به هر حال، هرگاه «تجاوز» به حقوق دیگران از یک سو و «تبعیض ها» از سوی دیگر، جامعه انسانی را پر کند، منجی عادل ظاهر می شود و همه اینها را از میان می برد(مکارم، ۱۳۸۸، ص ۱۶۰- ۱۶۲)؛ زیرا در بسیاری از روایات اسلامی، هدف اصلی از حکومت حضرت مهدی عج با عنوان «یمْلَأُ الْأَرْضَ عَدْلًا وَ قِسْطًا؛ زمین را از عدل و قسط پر می کند» آمده است. این تعبیر زیبا و پرمحتوا، که خبر از حاکمیت عدالت در جهان و نابودی کامل ظلم در حکومت جهانی حضرت مهدی عج می دهد، بارها از جانب معصومان در وصف حضرتش بکار رفته است(ابن بابویه، ۱۳۹۵، ج۱، ص ۲۵۷ و ۲۶۲ (از پیامبر ص)، ج ۱، ص ۲۸۹(از حضرت علی ع)، ج۱، ص ۳۱۸(از امام حسین ع)، ج ۲، ص ۳۴۲(از امام صادق ع)، ج ۲، ص ۳۶۱ و ۳۶۹(از امام کاظم ع)، ج ۲، ص ۳۷۷(امام جواد ع)، ج ۲، ص ۳۸۳(امام هادی ع) و ص ۳۸۴(امام عسکری ع)).

پیامبر اکرم ص در این باره فرمودند: «بشارت باد بر شما به مهدی!…. زمین را از عدل و قسط پر می کند، همان گونه که از ستم و جفاکاری پر شده بود. هم ساکنان آسمان و هم ساکنان زمین از او خشنود خواهند بود(طوسی، ۱۴۱۱، ص ۱۷۸)». خشنودی فرشتگان و ساکنان آسمان ها به این دلیل است که کفر و ستم از ابتدای آفرینش، آن ها را آزار داده و وقتی می بینند که ظهور امام ع با مرگ کفر و شرک وگسترش توحید و ایمان همراه است، خوشحال می شوند. علاوه بر این، از نگاه امامیه، امام واسطه نزول فیض و رحمت الهی بر تمام موجودات عالم هستی است. از این رو بین امام و دیگر موجودات، رابطه ای معنوی برقرار است که وقتی امام اندوهناک می شود، آنها اندوهگین و هرگاه مسرور باشد، آنها خوشحال می شوند. تردیدی نیست که حضرت مهدی نیز از ظهور اراده الهی در تحقق عدالت خوشحال خواهد بود(سعادت پرور، ۱۳۸۰، ص ۲۰۹).

از بین بردن ظلم و ستم و برقراری عدالت، از آرمان های بزرگ انبیای الهی و اوصیای آنان بوده است و اساساً برای همین امر برانگیخته شدند(حدید، ۲۵). با این حال در هیچ زمانی این هدف و آرمان در سطح جهانی تحقق نیافته است و تنها در عصر ظهور حضرت مهدی سراسر جهان از عدالت پُر خواهد شد و ظلم پاک می شود. شعار اصلی حکومت مهدوی، تحقق عدالت در همه ابعاد سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و… است. امام صادق ع سوگند یاد می کند که: «مهدی عج عدالت را هم چنان که سرما و گرما وارد خانه ها می شود، وارد خانه های مردمان می کند(مجلسی، ۱۴۰۳، ج ۵۲، ص ۳۶۲)». به نظر می رسد مراد امام این باشد که در زمان ظهور، تمام نقاط جهان از نسیم روح بخش عدالت او بهره برده و خانه های آنان را گرما و حرارت ویژه ای می بخشد. امام رضا ع درباره عدالت طلبی حضرت در عصر ظهور می فرماید: «میزان عدالت را میان مردم می نهد، پس کسی به کسی ستم نمی کند(مجلسی، همان، ج ۵۲، ص ۳۲۲؛ ابن بابویه، ۱۳۹۵، ج ۲، ص ۳۷۲)».

آن حضرت با پیروان مکاتب دیگر بر اساس مبانی دینی و اعتقادی خودشان استدلال و گفتگو می کند. به فرموده امام باقر ع «حضرت مهدی پس از ظهور، درباره یهودیان و مسیحیان، طبق احکام تورات و انجیل واقعی و. .. با مسلمانان بر اساس قرآن حکم می کند(مجلسی، همان، ج ۵۱، ص ۲۹)». حتی بدکاران از عدالت و مساوات امام بهره مند می گردند. امام باقر ع در همین روایت فرمودند: «حضرت (اموال را) برابر تقسیم می کند و میان مردم چه نیکوکار و چه بدکار به عدالت رفتار می نماید(مجلسی، همان، ج ۵۱، ص ۲۹؛ شیخ حر عاملی، ۱۴۰۹، ج ۹، ص ۲۸۲)». نتیجه آن که حضرت مهدی عج پایه های عدالت به معنای واقعی را که هنوز در جامعه بشری پیاده نشده است، در تمام نقاط جهان محکم می سازد و همه گروه ها و اقوام با هر نژادی و زبانی با رضایت کامل در سایه حکومت او به زندگی خود ادامه می دهند.

دو، صلح همه جانبه و پایدار:

یکی از اولویت هایی که در قرآن کریم و روایات معصومان در تحقق جامعه آرمانی بر آن تأکید شده است، گسترش صلح، امنیت، رفاه، پرهیز از جنگ و خونریزی و. .. است: «ای کسانی که ایمان آورده اید همگی در صلح و آشتی درآیید (بقره، ۲۰۸؛ ر.ک حجرات، ۹- ۱۰)». استراژی قرآن کریم حتی در رفتار با دشمنان نیز همواره به عدل و صلح تأکید جدی داشته است«…دشمنی با جمعیتی، شما را به گناه و ترک عدالت نکشاند! عدالت کنید، که به پرهیزگاری نزدیکتر است! و از (معصیت) خدا بپرهیزید…(مائده، ۸)».

روایات مربوط به دوران ظهور حضرت مهدی عج بیانگر دورانی درخشان از لحاظ امنیت، آسایش و صلح فراگیر است. در دوران ظهور چون ظلم و ستم رخت برمی بندد و روابط انسانی بر اصل عدل و انصاف استوار می گردد، آرامش، امنیت و صلح برقرار می شود. پیامبر اکرم ص فرمودند: «به سبب عدل هست که زمین و آسمان برقرار و پابرجا هستند(فیض کاشانی، ۱۴۱۵، ج ۵، ص۱۰۷؛ ابن أبی جمهور، ۱۴۰۵، ج ۴، ص۱۰۳)» یعنی هر صلح و امنیتی، در سایه عدالت است که جامه عمل می پوشد و در مقابل هر جنگ و ناآرامی، بر اثر ظلم و بی عدالتی است. بنابراین اگر عدالت در جامعه ای به طور کامل محقق شود، به تبع آن امنیت و صلح فراگیر نیز کاملا محقق می شود. این مسأله از ارزشمندترین نعمت هاست که بی تردید، حکومت های پیش از ظهور به اجرای کامل آن قادر نیستند و تنها در عصر ظهور محقق خواهد شد(حکیمی، ۱۳۷۴، ص ۱۱۲؛ اخوان کاظمی، ۱۳۸۷، ص ۶۹).

از پیامبر اکرم ص نقل شده است که: «امت من در زمان ظهور، به نعمت هایی دست می یابند که پیش از آن در هیچ دوره ای دست نیافته بودند. در آن روزگار آسمان باران فراوان دهد و زمین هیچ روییدنی را در دل خود نگاه ندارد(مجلسی، همان، ج ۵۱، ص ۸۳)». امام علی ع نیز درباره دوره امنیت و صلح فراگیر در حکومت حضرت مهدی عج چنین می فرماید: «در دوران حکومت او آسمان-چنانکه باید- باران می بارد و زمین نیز رستنی هایش را بیرون می دهد و کینه از دلهای بندگان زدوده می شود و میان درنده و حیوانات آشتی برقرار می شود. در آن روزگار یک زن میان عراق و شام پیاده خواهد رفت و آسیبی نخواهد دید و جز بر زمین های سرسبز قدم ننهد، و بر روی سرش زینت هایش را گذارده و نه درنده ای او را آزار می دهد و نه می ترساند(مجلسی، همان، ج ۱۰، ص ۱۰۴)».

در همین زمینه ایشان در خطبه ای فرمودند: «آگاه باشید! فردایی که شما را از آن هیچ شناختی نیست، زمامداری حاکمیت پیدا می کند که غیر از خاندان حکومت های امروزی است (حضرت مهدی «عجل اللّه تعالی فرجه الشریف») عمّال و کارگزاران حکومتها را بر اعمال بدشان کیفر خواهد داد، زمین میوه های دل خود (معادن طلا و نقره) را برای او بیرون می ریزد، و کلیدهایش را به او می سپارد، او روش عادلانه در حکومت حق را به شما می نمایاند(نهج البلاغه، خطبه ۱۳۸)».

هم زیستی مسالمت آمیز و امنیت و آسایش خاطر از بزرگ ترین دغدغه های اجتماعی بشر در طول تاریخ بوده است، که در عصر مهدوی به بهترین وجه محقق می شود؛ زیرا در این عصر انسان ها متحول می شوند. جوامع بشری تا قبل از ظهور، پیشرفت را تنها در ابعاد مادی و ظاهری دیده اند؛ ولی در این عصر به ابعاد و نیازهای واقعی و روحی انسان توجه می شود و جامعه دارای فضایل حقیقی می شود. در این دولتِ مبارک، عقول بشری به کامل ترین وجه رشد خواهد کرد. امام باقر ع در این باره فرمودند: «در عصر امام مهدی خداوند دست خود را بر سر بندگان می نهد، پس عقل های آنان جمع و متمرکز گردیده و بردباریشان کامل گردد(کلینی، ۱۴۲۹، ج ۱، ص۵۶)». اینکه خداوند دست خود را بر سر بندگان قرار می دهد، به این معنا است که در سایه حکومت عدل، انسان ها از سطح بالایی از رشد و بلوغ فکری و عقلی برخوردار خواهند گردید و در این صورت مردم از دست و زبان یکدیگر در امان خواهند بود. اساساً برای ساختن چنین جامعه ای هست که خداوند، عقول بشر را به حدّ کمال می رساند.

افزون بر این، جوامع بشری به جهت رشد در توحید، ایمان و تقوی در تمام جهان، از ظلم دیگران و تمام موانع صلح و هم زیستی مصون خواهند بود. در حدیث معراج به نقل از امام رضا ع، پیامبر اکرم ص در بیان دستاوردهای انقلاب مهدوی فرمودند: «(واپسین امام) خلق جهان را بر اعتقاد به توحید من گرد خواهد آورد(ابن بابویه، ۱۳۷۸، ج ۱، ص ۲۶۴، ح ۲۲؛ مجلسی، همان، ج ۵۲، ص ۳۱۲)» امام رضا ع با فرمودند: «خداوند با ظهور او زمین را از هرگونه جور و ظلمی پاک نماید و مقدس گرداند(مجلسی، همان، ج ۵۲، ص ۳۲۱؛ ابن بابویه، ۱۳۹۵، ج ۲، ص۳۷۲)».

نتیجه و اثر این عدالت، صلح و امنیت فراگیر چنان است که طبیعت نیز بر سر مهر خواهد آمد و همه گنج های خود را برای انسان رو خواهد کرد. بر اساس تعالیم قرآن، ایمان، تقوی و. .. موجب نزول رحمت الهی و وفور نزولات آسمانی است: «و اگر اهل شهرها و آبادیها، ایمان می آوردند و تقوا پیشه می کردند، برکات آسمان و زمین را بر آنها می گشودیم. ..(اعراف، ۹۶)». برکات در آیه به معنای هر چیز کثیری از قبیل امنیت، آسایش، سلامتی، مال، اولاد و. .. است که غالباً انسان به نداشتن آن ها مورد آزمایش قرار می گیرد(طباطبایی، ۱۴۱۷، ج ۸، ص ۲۰۱). در عصر ظهور، رفاه و آسایش بر سراسر زمین سایه می افکند. امام باقر ع در ابن باره فرمودند: «… زمین برای او در هم پیچیده می شود. .. و در آن جای ناآبادی باقی نمی ماند…( ابن بابویه، ۱۳۹۵، ج ۱، ص ۳۳۱؛ مجلسی، همان، ج ۵۲، ص ۱۹۱)»

ذکر دو نکته در اینجا لازم است: اول اینکه برقراری عدالت و اصلاح گری در جامعه جهانی که بی عدالتی و ظلم در آن شیوع دارد، بی تردید جامعه را ناموزون می کند و سران کفر و الحاد به دشمنی با او برخواسته و منافع جاه طلبانه آنان اجازه نمی دهد به سخنان منطقی امام گوش دهند. از این رو در مراحل آغازین چاره ای جز برخورد مسلحانه و کوتاه کردن دست آن ها از قدرت و اموال مظلومان نیست. آن چه از احادیث استفاده می شود، آن است که سران شرک و الحاد، زبانی جز شمشیر و جنگ نمی شناسند، از این رو امام به مبارزه با آنها و نه ملّت ها برمی خیزد(پژوهشکده مهدویت، ۱۳۹۰، ص ۴۰۱). حضرت علی ع می فرماید: «(حضرت مهدی «عجل اللّه تعالی فرجه الشریف»)، عمّال و کارگزاران حکومتهای (جور) را بر اعمال بدشان مؤاخذه می کند…(نهج البلاغه، خطبه ۱۳۸)». به فرموده حضرت علی ع: «امام مهدی زمامداران ستمگر را عزل و پهنه زمین را از لوث وجودشان پاک می سازد(مجلسی، همان، ج ۵۱، ص ۱۲۰)».

نکته دوم آن که در روایات مربوط به قیام حضرت مهدی، روایاتی وجود دارد که موضوع کشتن و قتال توسط حضرت مهدی عج و صاحب سیف و شمشیر بودن وی در آن ها مطرح شده است. نتیجه بررسی های انجام شده روی سند و متن این روایات، بیانگر آن است که اولاً موضوع کشتار گسترده و وعده به آن به دست ایشان اصلاً مطرح نشده است. ثانیاً صاحب شمشیر بودن، نمادی از قدرت نظامی یا ابزار دفاعی است که در عصر صدور حدیث کاربرد خاص در این معنا داشته است و دلالتی بر خشونت گرایی و کشتار به معنای خونریزی ندارند؛ زیرا در این صورت هر صاحب شمشیری را باید قاتل و خشونت گرا معرفی کرد. ثالثاً تمام این روایات علاوه بر اینکه از جهت سند مخدوش و ضعیف اند، از جهت متن نیز مخالف محکمات قرآن و سیره پیامبر اکرم می باشند، که در قسمت بررسی و ارزیابی به این بحث پرداخته خواهد شد. این که ارباب حدیث آن ها را در کتاب های خود نقل کردند، اثبات امور اعتقادی با آن ها یا اظهار عقاید خودشان نبوده است، بلکه مقصودشان این بوده که هر آن چه به نام روایت منسوب به امامان معصوم بوده است، حفظ شود تا در اختیار نسل های بعد و محققان قرار گیرد و صحیح از ناصحیح بازشناخته شود؛ زیرا بسیاری از روایات امامان و نوشته های اصحاب آنان از بین رفته بود و یا در معرض نابودی بود(منتظری، ۱۳۸۷، ص ۲۰۹- ۲۳۰؛ محمدی ری شهری، ۱۳۹۳، ص ۹۲- ۱۱۷).

پیشگویی صهیونیسم مسیحی درباره تحقق حکومت جهانیِ صلح و عدل در عصر ظهور

از مهم ترین باورهای مسیحیان، که در عهد جدید و اناجیل از آن بحث شده است(متی ۶: ۳۳؛ مرقس ۱۳: ۲۶- ۲۹؛ لوقا ۱۲: ۳۵-