فایل پاورپوینت کامل روایت سه فرمانده مقاومت از «حاج قاسم»

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل روایت سه فرمانده مقاومت از «حاج قاسم» :

وقتی می خواهم از حاج قاسم بگویم واژگان به زانو درمی آیند و کلام عاجز می شود. مگر می شود روحی چنین عظیم را در کلامی جای داد؟ مگر می شود نور را محبوس کرد؟ مگر می شود دریا را در ظرفی کوچک ریخت و آسمان را در آینه محدود کرد؟! بلکه باید دریاها مرکب و جنگل ها قلم شوند تا پرتوی از یک روح مسیحایی توصیف شود. روحی که به حقیقت ناب محمدی صلی الله علیه و آله وصل شد، عظمتی وصف ناپذیر می یابد.

حاج قاسم همان برادر آخرالزمانی پیامبر از قبیله سلمان است که حبیب خدا دلتنگش بود؛ و چه زیبا حاج قاسم را حبیب نامیدند که حبیب استعاره نبود، وقتی یار حبیب شدی، وقتی تمام زندگی و حیات و مماتت در دفاع از حریم فاطمی و زینبی فدا شد، خودت می شوی حبیب، می شوی حبیبِ حبیب الله… گویند: «آب دریا را اگر نتوان کشید، هم به قدر تشنگی باید چشید.» جسم حاج قاسم دیگر در میان ما نیست، اما باید سراغ کسانی برویم که هر چند لحظاتی کوتاه، از وجود پربرکتش بهره مند شده اند تا بتوانیم قطره ای از دریای وجودش را دریابیم و نور وجودش را چراغ راهمان کنیم؛ و حال، یاران و همرزمان حاج قاسم، از این بزرگمرد تاریخ بشریت می گویند

هنوز عطر حاج قاسم با من است

حاج ابراهیم از سردار شهید حاج قاسم سلیمانی می گوید. حاج قاسم قبل از عملیات شروع به دعا خواندن می کرد. من تازه فهمیدم که آن موقع دعای جوشن صغیر را می خواند که گویا «آقا» به او توصیه کرده بود که اگر جایی گیر کردید جوشن صغیر را بخوانید. مثل جنگ روزه؛ و به همین علت هم حاج قاسم همیشه موقع عملیات ها این دعا را می خواند. من حاجی را در منطقه زیاد دیده بودم. حاجی همیشه نمازش اول وقت بود. دائم الوضو بود. قبل جلسات حتماً وضو می گرفت. این مسئله خیلی در کار و زندگی تأثیر دارد.

در عراق و سوریه دیدم با نیروهای فاطمیون و عراقی خیلی برادرانه و دوستانه و مانند پدری مهربان صحبت می کرد. بعد از طرف دیگر می دیدی با روس ها جلسه می گذارد و خیلی دیپلماتیک و با دیسیپلین صحبت می کند. شما اصلاً فکر نمی کردی که همین حاجی که با رزمنده های پیاده نظام آن طور برادرانه صحبت می کرد، همان است که با روس و فرمانده عربی سوری با آن هیبت و دیسیپلین صحبت می کند.

آخرین باری که حاجی را دیدم، در اتاق کارش بود. کاری از من خواستند و توضیحاتی دادند. مدام تاکید می کرد: «پسرم این رو اشتباه نکنی، این چیزی که می گم، اینه، من این رو می خوام. » گفتم حاجی حواسم هست. گفت: «نه، می گی حواسم هست، بعد می ری یک چیز دیگه میاری، بعد می گی حاجی ببخشید. . . » با لحن شوخی می گفت. یک بار که در نمازخانه محل کارمان در تهران حضور یافت، بعد از نماز همه دورش جمع می شدند. با بچه ها خوش و بش می کرد. من هم رفتم جلو و با حاجی روبوسی کردم و گفتم: حاجی دعا کنید شهید بشوم. حاجی گفت: «من ریشم سفید شده، من باید شهید شوم. اول نوبت منه بعد شما!» گفتم: «حاجی اسلام به شما نیاز داره». گفت: «اسلام نه به من نیاز دارد، نه به شما». با شوخی. بعد حاجی دستش را روی شانه ام گذاشت و من هنوز آن لباس را نگه داشته ام. حاجی خیلی بوی خوبی می داد. هنوز بوی حاجی با من است. . .

حاج قاسم شخصیت خیلی جالبی داشت. یک مکالمه ای با ایشان داشتم که برایم خیلی جالب بود. در یکی از محورها ما در مرکزیت بودیم. بچه ها در یکی از محور ها عملیات کرده بودند، کار خیلی سخت بود و دیگر نمی توانستند تحمل کنند. حاجی به مرکز اعلام کرد که من جواب دادم. صدایش را شناختم. گفتم بفرمایید حاجی در خدمتم. گفت: اسمت چیه؟ گفتم: فلانی، چاکریم. با لحن خیلی جدی گفت: چاکر خدا باش. به فلانی بگو تحمل کنه. به آن ها بگو چند دقیقه تحمل کنن، نیرو های کمکی داره میاد. برایم این جالب بود که در آن شرایط سخت به من تذکر داد و گفت چاکر خدا باش. من اگر شبانه روز از حاجی بگویم باز هم کم گفته ام. واقعاً حاجی یک چیز دیگری بود. نه فقط در جمهوری اسلامی؛ بلکه در دنیا از هر جهت تک و خاص بود. بسیاری از افراد و مقامات هستند که کاریزمای بالایی دارند، اما محبوبیت مردمی ندارند. افرادی را داریم که مؤمن هستند، اما کاریزماتیک نیستند و… اما حاج قاسم همه نقاط قوت را با هم داشت. من او را با رزمنده ها دیدم، با روس ها دیدم، با فرمانده سوری هم دیدم؛ دیدم که با هر کدام چطور برخورد می کرد. با هر کدام یک جوری حرف می زد. با نیروی فاطمیون که افغانستانی هستند، آنقدر قشنگ صحبت می کرد، مثل پدر و فرزند. بعضی ها کم سواد بودند، خیلی محترمانه و زیبا صحبت می کرد، بعد با روس ها با آداب خاصی برخورد می کرد. با اینکه سردار، یک سپاهی بود، اما از خیلی از سیاسیون ما دیپلمات تر بود.

خبر شهادت حاجی برایم خیلی سنگین بود. ساعت دو نیمه شب بود که به من زنگ زدند و گفتند حاجی شهید شده. فکر کردم شوخی می کنند. تلویزیون را روشن کردم دیدم خبری نیست. ساعت هشت صبح بود که با صدای گریه و ناله مادرم از خواب پریدم. پرسیدم چی شده. حرفی نمی زدند می گفتند تلویزیون را نگاه کن. خیلی صحنه بدی بود. ما در جمع دوستانمان حدود نفر بودیم که تعدادی شهید شدند. آن زمان حاضر بودیم همه ما می مردیم، نه اینکه حتی شهید شویم، اما حاجی زنده می ماند. . .

حاج قاسم در مسیر آزادی قدس قدم برداشت

حاج آقا ناجی می گوید: به توفیق الهی بعد از دفاع مقدس به عنوان مدافع حرم، چند مأموریت را در کشور سوریه بودم. یکی از خاطرات من از سردار دل ها حاج قاسم سلیمانی، مربوط به بخش مهم و خاصی از شخصیت ایشان است. محور مقاومت متشکل از بچه های فاطمیون و زینبیون و حیدریون بود. ما در قالب حیدریون بودیم. منتها عملاً، چون به عنوان مستشار آنجا بودیم، با تمام دوستان از جمله بچه های حزب الله، سوریه، فاطمیون و زینبیون ارتباط داشتیم. ما در بخشی از جنوب غرب عراق بودیم که الحمدلله امروز آزاد شده است. خطوط دفاعی ما هم در جاهایی مستقر بود که حدود یا متر بیشتر با مسلحین فاصله نداشت. یک قسمت دیگر هم بود که کارگاه های زیادی در آن قرار داشت و بنا بود آنجا هم آزاد شود.

دوستان راه ها را بررسی کردند و طراحی ها انجام شد و برای عملیات آماده شدیم. خدا را شکر دوستان حیدریون و زینبیون و بچه های حزب الله در چند مرحله کل منطقه را آزاد کردند. نکته خیلی مهم این بود که با وجود شدت درگیری ها حاج قاسم سلیمانی به خط آمد. انگار نه انگار که فرمانده محور مقاومت است؛ می آمد بین بچه ها و با آن ها خوش و بش می کرد و با تک تکشان صحبت می کرد. او توانست کاری را انجام دهد که افراد با زبان های مختلف و از کشورهای مختلف بیایند و اینقدر راحت در کنار هم قرار بگیرند. در حالی که خیلی جاها فرماندهان راحت بین نیروها حاضر نمی شوند؛ منتها ما متوجه یک جریانی شدیم؛ اینکه وقتی حاج قاسم می آمد و وارد خط می شد یک شور و شعف و روحیه ای در بچه ها ایجاد شد که سر از پا نمی شناختند. با وجود همه خستگی که داشتند و پشت سر هم بودن عملیات ها، بچه ها انرژی مضاعفی می گرفتند و کار به خوبی پیش می رفت. حاج قاسم بسیار شجاعانه و صمیمانه می آمد، همان جایی می آمد که صدای تیراندازی هم به گوش می رسید، بدون اینکه کوچک ترین ترسی داشته باشد؛ این شد که فرمانده و سردار دل ها شد.

یک نکته دیگر اینکه وقتی قرار بود کانالی دور تا دور جنوب غرب حلب زده شود، دوستان نظرات مختلفی دادند. منتها حاجی یک لحظه آمد و به نقشه نگاه کرد و بعد یک حالت هفت هشتی با دست اشاره کرد و گفت این و این. بعد که بررسی کردیم دیدیم بهترین طرح ممکن برای ساخت کانال همین است. حاج قاسم از لحاظ تفکر جنگی و دفاعی طرح های خیلی