فایل پاورپوینت کامل تکریم استاد و شاگرد و قوانین آموزشی

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل تکریم استاد و شاگرد و قوانین آموزشی :

۲۷ مهرماه سالگرد سفر پربرکت رهبر معظم انقلاب به شهر مقدّس قم در سال ۱۳۸۹ است. سفری که ده سال پیش انجام شد و ایشان در خلال دیدارهای متعدد با اقشار مختلف حوزوی مباحث بسیار خاص و نابی مطرح کردند. مباحثی که عمدتا به مسائل درون حوزوی، مطالباتی بنیادین از حوزه و تبیین مفاهیمی انحرافی و خطرناک پرداخته شد.

مقام معظم رهبری می فرماید: «مسأله بعدی، مسأله نظام رفتاری و اخلاقی حوزه هاست؛ که همین تحول ـ اگر تحولی انجام می گیرد ـ باید ناظر به این جهت هم باشد. چند تا سرفصل در این خصوص وجود دارد که من اینجا یادداشت کرده ام:

تکریم اساتید. نظام رفتاری و اخلاقی ما در حوزه ها باید در این جهت حرکت کند؛ تکریم استاد، تکریم عناصر فاضل، به خصوص تکریم مراجع تقلید.

مسأله دیگر در نظام رفتاری و اخلاقی حوزه ها، فیض بردن از معنویات است، تهذیب است؛ این خیلی مهم است. جوان امروز حوزه بیش از گذشته به مسأله تهذیب نیازمند است.

احترام به استاد هم یک مسأله است. یکی از سنت های رائج حوزه های علمیه، تواضع شاگرد در مقابل استاد بود؛ احترام به استاد. «آداب المتعلمین» می نوشتند، که متعلم در مقابل معلم چه وظائفی دارد و معلم چه حقوقی بر او دارد؛ همچنان که متقابلاً متعلم بر معلم حقوقی دارد. اینکه استاد بیاید بگوید و برود، نه؛ حرف شاگرد را می شنفتند، گوش می کردند. اینها از قدیم معمول بوده است.»

بیانات در دیدار با طلاب، فضلاء و اساتید حوزه علمیه قم – ۲۹ مهر ۱۳۸۹

درنگی کوتاه؛

مقام استاد در اخلاق اسلامی و به طور خاص در حوزه های علمی شیعی جایگاهی ویژه می باشد. به طوری که اهل بیت عصمت و طهارت(ع) همواره به تکریم استاد سفارش کرده اند و احترام به استاد را از صفات پسندیده و لازم یک مومن برشمرده اند.

امام سجاد(ع) نیز در رساله حقوق به حق استاد بر شاگرد اشاره می کنند و این چنین می فرمایند:« و اما حق آن که به تو علم آموخت بزرگداشت اوست؛ حفظ احترام مجلس او، نیک گوش دادن به گفتارش، رو کردن به او، یاری دادن به وی به سود خودت است تا بتواند دانشی را که نیاز داری به تو بیاموزد؛ بدین گونه که ذهن خود را کاملا مصروف او سازی و فهمت را به او پردازی و پاکدلانه به او دل دهی و چشمت را به روشنی تمام، با ترک لذت ها و کاهش شهوت ها بر او دوزی.

این که بدانی در هر چه به تو آموزد باید فرستاده او باشی که آن را به ناآگاه برسانی و بر توست که این رسالت را از جانب او به بهترین گونه به آنان برسانی و در ادای رسالتش به وی خیانت نکنی و چون رسالت را بر عهده گرفتی به نیابت او بپردازی.»

این تکریم و احترام به جایگاه استاد به اندازه است که در روایتی از نبی اکرم(ص) نقل شده است: «مَنْ تَعَلَّمْتَ مِنْهُ حَرْفاً صِرْتَ لَهُ عَبْدا»؛ از هرکس گفته ای آموختی، بنده اش شده ای. اینان گوشه ای از دریای روایات در زمینه احترام و تکریم استاد است.

این صفت پسندیده در حوزه های علمیه روش و سنتی پایدار و نهادینه شده به شمار می رود؛ طلاب همواره به اساتید خود به دید احترام نگریسته و خدمت به استاد را وظیفه خود دانسته اند به صورتی که در سیره طلاب شواهد گوناگون و زیبایی برای آن یافت می شود.

این اخلاق نیک به گونه ای در میان طلاب رواج داشته و دارد که وجود و لزوم نگاه نقادانه به درس استاد و بیان اشکال در میان درس که از سنت های بسیار مفید و خاص نظام آموزشی حوزه علمیه است، هرگز موجب نشده تا