فایل پاورپوینت کامل نبرد دوشادوش دو خواهر با کرونا

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل نبرد دوشادوش دو خواهر با کرونا :

با تمام تلخی ها و سختی هایی که در این ماه همه گیری به جهانیان تحمیل کرده، اما فرصتی فراهم ساخت تا مردم قهرمانان جدیدشان را بشناسند.

قهرمان هایی که با ایثار و فداکاری همچنان در خط مقدم نبرد با کرونا بوده و هستند. امروز به سراغ دو تَن از محافظان سلامت رفته ایم که از زمان شیوع کرونا تا به حال نه تنها خدمت را رها نکرده بلکه عاشقانه و دلسوزانه همچنان پای کار هستند.

بعد از چند بوق ممتد، تلفن را جواب داده و می گوید که سر شیفت است و اگر کار واجبی ندارید بعد اتمام شیفت تماس بگیرید؛ می گویم، خبرنگارم و می خواستم چند دقیقه ای وقت تان را بگیرم.

برایمان دعا کنید

«واقعیت اش امروز حالِ خوشی ندارم، تب دارم و مشکوک به کرونا هستم، شاید هم از عوارض واکسن آنفولانزاست، از طرف دیگر چند مریض بدحال مبتلا به کرونا هم دارم؛ منتظر جواب سی تی اسکنم هستم و امیدوارم کرونا نباشد تا بار وظایف من بر دوشِ همکارانم نیافتد؛ کرونا طُغیان کرده، اکثر مراجعین بدحال هستند، همکارانم درمانده و خسته شده اند. فقط برایمان دعا کنید». اینها را گفته و خداحافظی می کند.

می توان خستگی این روزها را از صدایش تشخیص داد؛ او فرزانه عابدپور با سال سابقه پرستاری، متولد سال است که در هم اکنون در بخش داخلی کرونای بیمارستان سینا تبریز فعالیت می کند.

با خواهرش، افسانه از دیگر فرشتگان سلامت این روزهای کرونایی بیمارستان سینا هماهنگ می شوم تا او به جای هر دو صحبت کند.

فایل پاورپوینت کامل نبرد دوشادوش دو خواهر با کرونا

فرزانه و افسانه، دو خواهر پرستار هستند و در یک خانواده پنج نفری بزرگ شده اند، پدرشان از یادگاران هشت سال دفاع مقدس است؛ آنها با یکدیگر دو سال اختلاف سنی دارند که فرزانه یک دختر ساله و افسانه یک پسر ساله دارد.

عکس پدر و مادرش را که در پس زمینه گوشی اش گذاشته، نشانم داده و می گوید: «دلتنگی با عکس رفع نمی شود، بلکه برای رفع اش باید مطلوب را به آغوش کشید».

افسانه معتقد است، همان طور که پدرش در دفاع مقدس برای دفاع از وطن لباس رزم پوشیده، حالا او و فرزانه نیز در عرصه سلامت لباس رزم بر تن کرده اند تا راه پدرشان را ادامه دهند.

ایستاده تا پای جان

او درباره مشکلات کارش در هشت ماه گذشته می گوید: « ساعت کار در بخش کرونایی با لباس های مخصوص(گان) سخت است، اما ما به تعرق زیاد و سختی تنفس با این لباس ها عادت کرده ایم چون عاشق کارمان هستیم؛ البته من هر از گاهی به حیاط پشت بخش می روم، ماسکم را بر میدارم و چند دقیقه ای از هوای آزاد لذت می برم».

از او می پرسم، پرستاری که کار سختی است، پس چرا پرستار شدی؟ می گوید: «خواهرم پرستار بود و من عاشق این حرفه شدم، سپس با تشویق های مادرم، من هم سفیدپوش شدم و اگر دوباره به عقب برگردم باز هم این شغل را انتخاب می کنم و خدا را شاکرم که به من فرصتی داده است تا به چشم های ناامید بیماران، امیدی دهم».

او ادامه می دهد: «بالاخره ما پرستارها از سختی ها و شیفت های سنگین شغل مان با خبر هستیم و با شرایط بحرانی زیادی روبرو شده ایم، اما کرونا خیلی فرق داشت و دارد، اصلا شبیه هیچ بحرانی نیست چراکه با خود وحشت، ترس، اضطراب و مرگ آورد».

از افسانه در مورد نظر همسرش به شغل پرستاری و کارش در بخش کرونا سوال می کنم که جواب می دهد: «همسرم یک انسان شریف و بادرکی است؛ در همه جا حامی و پشتیبانم بوده و همیشه قوت قلبم. حتی اوایل شیوع کرونا که همه از نام کرونا وحشت داشتند، همسرم با برخی بداخلاقی ها از سوی همکارانش مواجه شده بود؛ همکارانش از او به خاطر شغل من دوری می کردند، ولی او با اقتدار جلوی همه ایستاد و گفته بود که من به همسرم و شغل اش افتخار می کنم».

او از روزهای اول شیوع کرونا در ایران و آذربایجان شرقی هم تعریف می کند: «اگر یادتان باشد، اولین مبتلایان شناسایی شده کرونا در استان را در همین بیمارستان بستری کردند در حالیکه اصلا باورمان نمی شد که کرونا نه تنها به ایران بیاید بلکه بغل گوشمان و در فاصله چند سانتی متر ما باشد ولی الحمدالله کادر درمان هول نشدند و بلافاصله خودشان را با شرایط وفق دادند».

در چند سانتی متر کرونا

خانم عابدپور ادامه می دهد: «کرونا با خود درس های زیادی آورد که نمونه آن شناخت مردم از شغل پرستاری و ارزش این کار است زیرا قبلا پرستار را با آمپول، سرم، فشارسنج و بوی مواد ضدعفونی می شناختند ولی الان عزیزترین فرد خود را به ما می سپارند».

او از دلداری هایش به اطرافیان مبتلایان به کرونا هم می گوید: «با توجه به اینکه، بستری های کرونا اجازه داشتن همراه را ندارند از این رو ما پرستارها علاوه بر وظی