فایل پاورپوینت کامل شهید قرآنی و خدمت به رزمندگان

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل شهید قرآنی و خدمت به رزمندگان :

تنها سال داشت که راهی جبهه شد، می گفت: اگر بتوانم یک لیوان آب هم بدست رزمنده ای بدهم برای من کافی است، پس از شهادت، رهبر معظم انقلاب به منزلشان رفت و گفت: وصیت نامه شهید پورزرگری را خواندم و منقلب شدم.

شهید حمیدرضا پورزرگری از شهدای قرآنی است که با حضور در جلسات مختلف از جمله جلسه استاد سیدمحسن موسوی بلده در محضر قرآن شاگردی می کرد و هنوز هم در این جلسه قرآن یاد و خاطره شهید پورزرگری را زنده نگه داشته اند. او برادر محمدرضا پورزرگری قاری بین المللی قرآن کریم است که در سال های نوجوانی با هم راه قرآن کریم را در پیش گرفتند.

شهید حمیدرضا پورزرگری متولد اولین روز سال در تهران است. از کودکی با تشویق خانواده و به همراه برادرش در هیأت محبان العباس، مسجد سادات اخوی و بسیج خیابان ایران فعالیت داشت.

حضور در جبهه به محض رسیدن به سالگی

از همان سال های آغاز جنگ دغدغه دفاع از کشور را داشت و از آنجایی که به دلیل سن کم امکان حضورش در جبهه فراهم نبود، اما به عنوان بسیجی در زمینه جمع آوری کمک برای رزمندگان فعالیت می کرد؛ تا اینکه سال به محض اینکه سالش تمام شد، عزم رفتن به میدان کرد. در منطقه به عنوان مسئول تدارکات به رزمندگان خدمت می کرد و همین را بزرگ ترین افتخار می دانست.

اگر بتوانم یک لیوان آب هم به دست رزمنده ای بدهم، برای من کافی است

مادرش درباره حضور حمیدرضا در منطقه می گوید: در سال های جنگ، مدام به فکر رفتن به منطقه بود؛ تا اینکه بالاخره توانست اعزام شود. هنگامی که در اولین مرخصی به منزل آمد به او گفتم: پسرم! کافی است؛ دیگر به جبهه نرو، اما حمیدرضا در پاسخ من گفت: مادر جان! اگر بتوانم یک لیوان آب هم به دست رزمنده ای بدهم، برای من کافی است. پس اجازه بده بروم.

محمدرضا پورزرگری برادر شهید حمیدرضا پورزرگری درباره برادر شهیدش می گوید: حمید رضا نوجوانی پرشور، مذهبی و فعال در مسجد و هیأت بود. ما صبح های جمعه با هم به جلسه دارالتحفیظ استاد «سیدمحسن موسوی بلده» می رفتیم.

خدمت به رزمندگان و فعالیت به عنوان مسئول تدارکات

برادرم از طریق گردان «حبیب بن مظاهر» به جبهه اعزام شد و در آن زمان قصد شرکت در عملیات والفجر را داشت که قرار بود در منطقه شاخ شمیران شرق حلبچه برگزار شود، اما به دلیل سن کم، مسئولان مانع حضور وی در عملیات شدند، ولی حمید به تهران بازنگشت و در تدارکات ماند و به رزمندگان خدمت می کرد.

حمیدرضا دیگر برنمی گردد

او ادامه می دهد: حمیدرضا در اولین مرخصی که به منزل آمده بود، چهره برافروخته ای داشت و نورانیت خاصی در صورت او بود؛ حتی نماز خواندن و شیوه عبادت و راز و نیاز او فرق کرده بود. من دوستان زیادی داشتم که قبل از شهادت همین تغییرات را داشتند، حتی به مادرم گفتم حمید رضا دیگر از جبهه باز نمی گردد. اگر می خواهید جلوی او را بگیرید این آخرین فرصت است.

سال خانواده به مشهد می روند تا سال را در جوار امام رئوف تحویل کنند. یکی از دوستان در تماسی خبر شهادت حمیدرضا را به آنها می دهد. گویا یک هواپیمای جنگنده عراقی به کاروانی که ادوات نظامی و وسایل مورد نیاز رزمندگان را به خط می برده، حمله کرده و تعداد زیادی از این عزیزان از جمله حمیدرضا را به شهادت می رساند.

برادرش درباره شهادت حمیدرضا می گوید: با شنیدن خبر شهادت حمید فورا از مشهد به تهران برگشتم و متوجه شدم پیکر این شهید عزیز به شدت آسیب دیده و حتی بخشی از پیکر هنوز بازنگشته است. همه تلاشم را کردم تا به پدر و مادرم با پیکر متلاشی حمیدرضا روبرو نشوند.

پدری که حسرت دیدار فرزند بر دلش ماند

هنگام خاکسپاری حمیدرضا مرحوم پدرم مدام درخواست می کرد که به او اجازه دهیم بار دیگر چهره فرزندش را ببیند، اما خاکسپاری را سریع انجام دادیم. همیشه پدرم طی حدود سال پس از شهادت حمیدرضا افسوس می خورد که نتوانست یک بار دیگر چهره فرزندش را ببیند.

شهیدی که پیکرش بار دفن شد

او دنباله حرفش را این طور می گیرد: چند وقت پس از خاکسپاری حمیدرضا با ما تماس گرفتند که بخش دیگری از پیکر او پیدا شده است. با دفتر ا