فایل پاورپوینت کامل نقشه منافقین بعد از رحلت امام (ره)

ارائه‌ی فایل پاورپوینت کامل نقشه منافقین بعد از رحلت امام (ره) – تجربه‌ای خاص و متمایز!

پاورپوینتی حرفه‌ای و متفاوت:

فایل فایل پاورپوینت کامل نقشه منافقین بعد از رحلت امام (ره) شامل 43 اسلاید جذاب و کاملاً استاندارد است که برای چاپ یا ارائه در PowerPoint آماده شده‌اند.

ویژگی‌های برجسته فایل فایل پاورپوینت کامل نقشه منافقین بعد از رحلت امام (ره):

• طراحی خلاقانه و حرفه‌ای: فایل فایل پاورپوینت کامل نقشه منافقین بعد از رحلت امام (ره) به شما این امکان را می‌دهد که مخاطبان خود را با یک طراحی خیره‌کننده جذب کرده و پیام خود را به بهترین شکل انتقال دهید.
• سادگی در استفاده: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل نقشه منافقین بعد از رحلت امام (ره) به گونه‌ای طراحی شده‌اند که استفاده از آن‌ها بسیار آسان باشد و نیاز به تنظیمات اضافی نداشته باشید.
• آماده برای ارائه: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل نقشه منافقین بعد از رحلت امام (ره) با کیفیت بالا و بدون نیاز به ویرایش، آماده استفاده هستند.

کیفیت تضمین‌شده با دقت بالا:

فایل فایل پاورپوینت کامل نقشه منافقین بعد از رحلت امام (ره) با رعایت بالاترین استانداردهای طراحی تولید شده است. بدون نقص یا بهم‌ریختگی، تمامی اسلایدها آماده برای یک ارائه بی‌نقص و حرفه‌ای هستند.

نکته مهم:

هرگونه تفاوت احتمالی در توضیحات ممکن است به دلیل نسخه‌های غیررسمی باشد. نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل نقشه منافقین بعد از رحلت امام (ره) با دقت و حرفه‌ای تنظیم شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل نقشه منافقین بعد از رحلت امام (ره) را دانلود کنید و ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل نقشه منافقین بعد از رحلت امام (ره) :

جمعی از نیرو های وابسته به مجاهدین خلق، در مصاحبه با یک رسانه آلمانی از قصد خود برای سفر به بغداد سخن می گویند: «یکی از مسافران به نام باقر مقبلی گفت که بسیاری از ایرانیان طرفدار رجوی، اینک عازم بغداد هستند تا در جنگ مسلحانه علیه رژیم جمهوری اسلامی شرکت کنند».

تکاپوی منافقین برای ضربه زدن به نظام بعد از رحلت امام چگونه شکست خورد؟به گزارش خبرنگار اخبار داخلی دفاع پرس، یکی از مسائل مهم بعد از رحلت امام خمینی که حیات نظام اسلامی را با چالش مواجه می کرد، امکان بروز تهدیدهای خارجی بود. در شرایطی که خبرگان رهبری در ۱۴ خرداد مشغول رایزنی و انتخاب رهبری بعد از امام خمینی بودند، از این تهدیدها و خطرات احتمالی نیز مطلع شدند.

درباره این جلسه سرنوشت ساز چنین آمده است:

در وقتِ تنفسِ جلسه، حسن روحانی گزارش هایی از احتمال بروز تهدیدات امنیتی به هاشمی، جانشین فرمانده کل قوا، ارائه می کند. به روایت روحانی، وی این مطالب را همراه با آقای هاشمی، به گوش جمعی از اعضای مجلس خبرگان نیز می رساند: «من آمدم داخل مجلس خبرگان، که یک خبر جنگی را به ایشان [هاشمی] بدهم. تحرکاتی که در جبهه بود. وقتی من نوشته را برای ایشان خواندم، ایشان به من گفت که بیا پشت بلندگو، برای همه ی خبرگان بخوان. و من آن گزارش را در پشت بلندگو برای همه ی خبرگان خواندم».

در این گعده، وضعیت بحرانی کشور و احتمال بروز خطراتی از سوی دشمنان، برای خبرگان واکاوی و تبیین می شود. به دلیل غیررسمی بودن مذاکرات این وقت تنفس، متن دقیقی از سخنان هاشمی در اختیار نیست اما پس از پایان وقت و شروع مجدد نطق ها، هاشمی به اصرار بعضی نمایندگان که در آن گعده حضور نداشتند و اجمالاً شنیده بودند که شواهد جدیدی مبنی بر بعضی تهدیدهای امنیتی بیان شده، دوباره به توضیح مختصری در این باره پرداخت. این بخش از سخنان او که بلافاصله با آغاز مجدد جلسه بیان می شود، در مشروح مذاکرات اجلاسیه چهاردهم، چنین منعکس شده است:

هاشمی رفسنجانی: «آنچه من گفتم این بود. قبل از جلسه، البته منافقین، دو روز است که آماده باش داده اند. ما هیچ احتمالی نمی دهیم که منافقین، به تنهایی شرارتی بکنند؛ چون آنها اگر به تنهایی وارد مملکت بشوند، به کلی نابود می شوند. چون ما در جبهه ها آماده ایم و لذا محاسبه های ما این بود که «این، جدی نیست»، «این یک شیطنتی است.» الآن، آقای دکتر روحانی آمد از قول آن واسطه ی ما که با «یونی»- نیروهای سازمان ملل-کار می کند، آنها به ما اطلاع دادند که عراقی ها در «عین خوش» هم تانک آورده اند و هم آماده باش داده اند. «عین خوش» یعنی نقطه ی مقابل دزفول. ما همیشه حدس می زدیم که اگر بخواهد عراق، اقدام جدی بکند، از آنجا خواهد کرد. این، با آن مقدماتی که در مورد منافقین قبلاً شنیده بودیم، برای ما حالا به صورت یک احتمال جدّی درآمده که البته من گفتم حالا نیروها بروند، هواپیماها بروند، هلی کوپترها بروند آن منطقه، آماده باشند. اما به هر حال، این مسئله هست؛ یعنی احتمالش برای ما بسیار منجّز است که ما اگر در مسئله ی رهبری مشکلی داشته باشیم… عنی، یک ذره اگر آنها مثلاً خبر منتقل بشود که جلسه ی اول نتیجه نداد و آقایان متفرق شدند، این کافی است دیگر برای دشمنان ما که محاسباتشان را به شکل دیگری انجام بدهند».

سخنان هیچ اشاره ای مبنی بر قطعیت حمله یا وقوع تهدید امنیتی ندارد، بلکه صرفاً انتقال این احتمال است که در صورت ناکامی خبرگان در تعیین تکلیف فوری و مناسب امر رهبری، دشمنان به توهّم بروز اختلافات درونی و سستی عناصر حاکمیت، جدی تر از گذشته به عملی کردن تهدیدهایشان خواهند اندیشید. در هر صورت، ظاهراً سخنان، تأثیری نسبی بر افزایش عزم و تصمیم خبرگان برای رسیدن به نتیجه و تعیین تکلیف مسئله رهبری در همین اجلاسیه داشت.

ایشان بعدها هم در مقام بیان خاطرات خود از این اجلاسیه، به این مسئله و سخنانی که درباره ی فضای سیاسی و خطرات امنیتی کشور گفته است، اشاره کرده است. در این خاطرات هم نکات حائز اهمیتی وجود دارد. از جمله اینکه در گفت وگویی، هاشمی تصریح می کند که همان موقع هم از قطعیت این روایت ها اطمینان نداشته و به ناقلان اخبار اعتماد کرده است. او می گوید: «همان روزها که جلسه داشتیم، خبرهایی هم به ما می دادند که نمی دانم چقدر درست بود. من که در جایگاه بودم و جلسه را اداره می کردم، دو سه بار خبر می آوردند یا ما را احضار می کردند و بیرون می رفتیم و می گفتند: عراق دارد تدارک حمله می بیند. از بی سیم ها اطلاعات گرفته بودند که آنها قصد تجدید حمله دارند. حتّی می گفتند در بعضی جاها مثل غرب حرکت کردند و جلو می آیند. هیچ وقت به فکر نیفتادم که تحقیق کنم آن مطالب درست بود یا نه».

اما حقیقت ماجرا چه بود؟ آیا احتمال خطر و تهدیدی جدی وجود داشت؟ اصل برنامه ریزی یا امیدواری دشمن بعثی و دیگر دشمنان جمهوری اسلامی به مقطع پس از رحلت امام خمینی، بلاتردید است. از آغاز پیروزی انقلاب و نیز تشدید بیماری های جسمانی امام، دشمنان همواره امید بسته بودند که با فقدان او، هم مشکلات داخلی، گریبانِ نظام اسلامی را بگیرد و هم فضا برای دخالت های خارجی فراهم شود. چنین تحلیلی بارها از سوی محافل ضدانقلاب و نیز رسانه های بیگانه مطرح می شد. به ویژه هم زمان با واپسین بستری امام در بیمارستان قلب جماران در بهار ۶۸، این گمانه زنی ها تقویت شد و اکثر تحلیل ها به فروپاشی نظام اسلامی، پس از رحلت امام اختصاص داشت.

در عرصه ی میدانی هم، با وجود پذیرش قطعنامه ی ۵۹۸ از سوی جمهوری اسلامی در تیرماه ۱۳۶۷، وضعیت مرزهای کشور با دولت بعثی عراق، هرگز آرام و عادی نبود. وقایع مربوط به عملیات مرصاد و سرکوب نیروهای مجاهدین خلق، اتفاقاً یک ماه پس از پذیرش قطعنامه رخ داد که نشان می داد دشمن، با وجود حاکمیت قطعنامه ی ۵۹۸، ابایی از درنوردیدن مرزهای کشور و نقض مفاد قطعنامه ندارد. با این حال، گزارش های خبری در روزهای منتهی به رحلت امام و روزهای پس از آن، کاملاً خبر از بروز تحرکاتی جدید از سوی منافقین و حزب بعث در مرزهای کشور دارد.

از جمله روزنامه ی الشرق الاوسط، یک روز پس از رحلت امام، ضمن گزارشی از احتمال حمله ی بزرگ منافقین به کشور، پس از اعلام خبر رحلت، خبر داد. در این گزارش آمده بود که «چریک های گروه مسعود رجوی که از حمایت عراق برخوردار هستند، طرح هایی را برای انجام یک تهاجم عمده در طول مرزها به فاصله چند ساعت پس از اعلام رحلت آیت الله روح الله خمینی تدارک دیده اند. پنج هزار تن از چریک های ارتش آزادیبخش ملی، در حال حاضر در منطقه ی مرزی مقابل طویله در خاک عراق تج