فایل پاورپوینت کامل سه فرمانده دلاور و رشید دفاع مقدس

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل سه فرمانده دلاور و رشید دفاع مقدس :

حسین خرازی در اوج عملیات خیبر، به محلی رسید که دشمن آتش زیادی روی آن نقطه می ریخت. او به یاری رزمندگان شتافت که ناگهان خمپاره ای در کنارش نشست و او را از جا بلند کرد و با ایجاد جراحتی عمیق بر پیکر خسته اش، دست راست او قطع شد. نیرو های لشکر محمد رسول الله (ص) خسته از نبردی سخت و جانکاه بودند، لذا حاج همت برای یاری گرفتن، راهی مقر لشکر ثارالله به فرماندهی قاسم سلیمانی شد. نیرو های آذربایجانی لشکر عاشورا به فرماندهی مهدی باکری توانسته بودند از هور و دجله عبور کنند و خود را به غرب دجله برسانند؛ اما جناح های لشکر تأمین نشده بود و فشار پاتک دشمن نیز بسیار شدید بود. نیرو ها و فرمانده لشکر عاشورا در شرایط سختی گیر کرده بودند. به طوری که مهدی باکری به سختی بخشی از نیرو ها را به تدریج به عقب فرستاد.

شهیدان همت، باکری و خرازی از رزمندگانی بودند که در دوران دفاع مقدس اقدامات گسترده و البته تأثیرگذاری در تغییر شرایط جنگ به نفع جمهوری اسلامی ایران انجام دادند. در این گزارش سه روایت از آخرین دقایق حیات این سه شهید والامقام را از نظر می گذرانیم.

شهید حاج ابراهیم همت (سردار خیبر)

روزی از آغاز عملیات خیبر گذشته بود. نیرو های لشکر محمد رسول الله (ص) خسته از نبردی سخت و جانکاه بودند، لذا حاج همت برای یاری گرفتن، راهی مقر لشکر ثارالله به فرماندهی قاسم سلیمانی شد.

حاج قاسم به سیدحمید میرافضلی که معروف به «سید پابرهنه» بود، دستور داد تا یک گروهان از نیروهایش را به سمت چپ جزیره مجنون جنوبی یعنی آنجایی که حاج همت و نیرو های لشکر محمد رسول الله (ص) مستقر بودند، ببرد. حاج همت و سید پابرهنه از سنگر خارج شدند و حاج همت موتورش را روشن کرد و میرافضلی نیز ترک موتور نشست. حاج همت و سید برای اینکه به محل استقرار نیرو های لشکر ثارالله بروند، باید از پایین پدی رد می شدند تا به جاده برسند. از طرفی عراقی ها روی آن نقطه دید کامل داشتند و درست به موازات نقطه مرکزی پد، تانکی را مستقر کرده بودند و هر وقت ماشین یا موتوری پایین و بالا می شد و نور آفتاب به ماشینشان می خورد، تانک شلیک می کرد.

با همه این تفاسیر، حاج همت موتورش را با گل مالی استتار کرده بود، اما در یک آن گلوله ای شلیک شد. صدای گلوله و انفجارش موجی را به وجود آورد، به طوری که مهدی شفازند که با موتورش کمی عقب تر از حاج همت در حرکت بود، براثر انفجار به زمین خورد و برای مدتی حافظه اش را از دست داد. شفازند از بین دود و گرد و خاک عبور کرد. در یک لحظه موتوری را دید که سمت چپ جاده افتاده بود و دو جنازه هم کنار آن بودند.

شفازند با خود گفت: این دو نفر کِی شهید شدند که من از صبح تا حالا آن ها را ندیدم؟ او همه چیز را فراموش کرده بود. اولین نفر را که برگرداند، دید تمام بدنش سالم است، اما صورت ندارد. موج انفجار صورت او را برده بود و قابل شناسایی نبود.

بعد از مدتی شفازند حافظه اش برگشت و همه چیز یادش آمد. عرق سردی روی پیشانی اش نشست. بعد از مدتی شروع به دویدن کرد و به سمت جنازه دوم رفت. نمی توانست باور کند که او میرافضلی یا همان سید پابرهنه است. شفازند، سید را از لباس ساده اش شناخت.

حاج همت و میرافضلی هر دو یک ویژگی مشترک داشتند و آن هم چشم های زیبایشان بود. خداوند فرموده است که هر کس را دوست داشته باشد، بهترین چیز او را می گیرد و چه چیزی بهتر از چشم های آنها؟

پیکر شهید همت بعد از شناسایی به زادگاهش یعنی شهرضا برده و در آنجا به خاک سپرده شد. همچنین در بهشت زهرای تهران نیز قبری به یاد او بنا کردند. شهادت حاج همت در تاریخ جنگ، برای لشکر محمد رسول الله (ص) و برای پادگان دوکوهه، روز دیگری بود. بهار سال ، بچه های تبلیغات لشکر تصویر بزرگی از حاج همت را بر دیوار ساختمان دو طبقه ستاد که محل فرماندهی او بود، کشیدند. این تصویر هنوز هم بعد از سالیان سال، زینت بخش پادگان دوکوهه است و یاد او زینت دلها. شهید مرتضی آوینی درباره شهید حاج ابراهیم همت می گوید: «من هرگز اجازه نمی دهم که صدای حاج همت در درونم گم شود. این سردار خیبر، قلعه قلبب مرا نیز فتح کرده است».

شهید مهدی باکری

عملیات بدر، عملیات تلخ و سختی برای رزمندگان و فرماندهان بود. هدف از اجرای عملیات، تسلط بر شرق دجله و دسترسی به جاده العماره ـ بصره بود.

نیرو های آذربایجانی لشکر عاشورا به فرماندهی مهدی باکری توانسته بودند از هور و دجله عبور کنند و خود را به غرب دجله برسانند؛ اما جناح های لشکر تأمین نشده بود و فشار پاتک دشمن نیز بسیار شدید بود. نیرو ها و فرمانده لشکر عاشورا در شرایط سختی گیر کرده بودند. به طوری که مهدی باکری به سختی بخشی از نیرو ها را به تدریج به عقب فرستاد.

از طرفی احمد کاظمی به ساحل شرقی دجله رفت تا مهدی باکری را مجاب کندتا زودتر به عقب برگردد. اما مشاهده کرد که همه چیز متلاشی شده و قابق ها را آتش زده اند و راهی برای رفتن به غرب دجله وجود ندارد؛ لذا احمد با مهدی باکری تماس گرفت و آتش دشمن به قدری زیاد شده بود که چاره ای جز اصرار به مهری باکری برایش باقی نمانده بود. احمد کاظمی به باکری گفت که تو را به خدا، تو را به جان هر کسی که دوست دا