فایل پاورپوینت کامل حمایت از محرومان

با فایل فایل پاورپوینت کامل حمایت از محرومان یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل حمایت از محرومان شامل 38 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل حمایت از محرومان را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل حمایت از محرومان با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل حمایت از محرومان بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل حمایت از محرومان با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل حمایت از محرومان وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل حمایت از محرومان با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل حمایت از محرومان مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل حمایت از محرومان :

محروم واژه ای است عربی که در فارسی به معنای بی نصیب و بی هره، ناامید، ناکام، کم روزی، بدبخت و غارت شده آمده است.

نـاگـفـتـه پـیـداسـت کـه قـشـر وسـیـعـی از جـوامـع را مـحـرومـان و مـسـتـضـعـفـان تـشـکـیـل می دهند. اینان بطور معمول، از رفاه و مواهب زندگی، محروم و بی بهره اند و هر چه بـیشتر می جویند، کمتر می یابند. سفره فرسوده و بی رونقشان در انتظار لقمه ای نان، زار می زند، و دریچه دل غمگین و با احساسشان بسوی یک لبخند محبت، همواره باز است.

اسـلام، کـه دیـنـی جاوید و جهانی است، از یکسو، به پیکره جامعه، یعنی طبقه محروم، توجه زیـادی داشـته و رسیدگی به امور آنان را در متن برنامه های فردی، اجتماعی و حکومتی خویش قرار داده است و از سوی دیگر بابد گویی و نکوهش از محرومیت و استضعاف، پیروان خویش را از گـرفـتـار شدن به آن بر حذر داشته و آنان را به سر و سامان دادن زندگی مادی و معنوی خویش، تشویق کرده است. رسول خدا(ص) فرمود:

چهار چیز کمر شکنند.. . و فقری که بی درمان است.

امیر مؤ منان (ع) فقر و تنگدستی را بدتر از مردن دانسته و می فرماید:

اَلْفَقْرُ اَلْمَوْتُ اْلاَکبَرُ

تنگدستی، مرگ بزرگی است.

آن حضرت به فرزندش، محمد حنفیه، چنین سفارش می کند:

پـسـرم! من از تنگدستی برتو بیم دارم، پس، تو از آن به خدا پناه ببر، چرا که فقر، سبب کاستی دین، سرگردانی فرد و فراخوان کینه است.

از سـوی دیـگـر، حـکـومـت اسلامی و رهبران شایسته، اقشار مرفّه و برخوردار جامعه را به کمک رسانی مادی و معنوی به محرومان و مستضعفان، فرا خوانده اند. که بخشی از آن را در این درس خواهیم خواند.

محرومان جامعه

خـداونـد، پـیـامـبـران خـود را از میان توده های مردم انتخاب کرده است و شاید یکی از دلایلش این باشد که آنان، با زندگی در متن طبقات محروم جامعه، از نزدیک با فرهنگ و روحیات آنان آشنا شـده و دردهـای آنان را لمس نمایند تا بهتر بتوانند به مداوای آن بپردازند. بدون تردید، این بـدان مـعـنانیست که فرستادگان خدا از رهبری و هدایت اقشار مرفّه جامعه، دست بردارند، بلکه مـسـؤ ولیـت خـطیر ایشان، ارشاد و راهنمایی تمام اقشار و طبقات جامعه بوده و رفع محرومیتهای روحی و جسمی و سامان دادن به امور مستمندان، از اولویت بیشتری برخوردار است و این نکته در سخن و سیره رهبران الهی آشکار است. امیر مؤ منان (ع) فرموده است:

حـضـرت سـلیـمـان (ع) صـبـح که می شد با مرفّهین و اشراف ملاقات می کرد (تابه کارشان رسـیـدگـی نـمـایـد) بـه مستمندان که می رسید، کنارشان می نشست و می گفت: مستمندی (هستم ) همراه مستمندان.

رسول خدا(ص) فرموده است:

اءَمَرَنی رَبّی بِحُبِّ الْمَساکینِ الْمُسْلِمینَ

پروردگارم فرمان دوستی مستمندان مسلمان را داده است.

همچنین در سخنی به علی علیه السلام می گوید:

إِنَّ اللّهَ وَهَبَ لَک حُبَّ الْمَساکینِ وَ الْمُسْتَضْعَفینَ فِی الاَْرْضِ فَرَضیتَ بِهِمْ اِخْواناً وَ رَضُوابِک اِماماً

خداوند، دوستی مستمندان و مستضعفان زمین رابه تو داده است، پس تو، به برادری آنان خشنودی و ایشان به امامت تو راضی اند.

محرومیت زدایی ائمّه (ع)

پـیـدایـش و پـایـداری معنوی جامعه اسلامی، بستگی به وجود معصوم (ع) دارد و تنها پیامبر و جـانـشـیـنـان واقـعـی او، سـبـب آرامـش خـاطـر هـمـه اقـشـار جـامعه می شوند. محرومان جامعه به هر گـرفـتـاری و مـحـرومیتی که گرفتارشوند، چشم امید به آن بزرگواران می دوزند تا مرهمی بـر زخم دلشان نهند و از بدبختی، محرومیت مادی، رنج و اضطراب روحی رهایی یابند. ائمّه مـعـصومین (ع) نیز خود را موظّف به انجام چنین مهمی می دانند و هرگز به عنوان (رهبر) جامعه اسـلامـی، تـنـها به امر و نهی کردن و راهنمایی و ارشاد، بسنده نمی کنند. امیر مؤ منان (ع) در این راستا در نامه ای به عثمان بن حنیف می نویسد:

اءَ اءَقْنَعُ مِنْ نَفْسی بِاءَنْ یقالَ هذا اءَمیر الْمُؤْمِنینَ وَ لا اءُشارِکهُمْ فی مَکارِهِ الدَّهْرِ اءَوْ اَکونَ اءُسْوَهً لَهُمْ فی جُشُوبَهِ الْعَیشِ

لیـکـن دریـغ مـی ورزم کـه بـیـخـردان و تـبـهکاران این امت، حکمرانی امت را به چنگ آورند؛ آنگاه ثروتهای الهی را میان خود دست به دست به گردانند و بندگان او را برده خویش سازند، با شایستگان بستیز و با بدکاران بسازند.

آن حـضرت، پیروان خویش را از کم لطفی نسبت به محرومان، سخت بر حذر داشته و چنین هشدار می دهد:

لا تُحَقِّرُوا ضُعَفاءَ إِخْوانِکمْ فَإِنَّهُ مَنِ احْتَقَرَ مُؤْمِناً لَمْ یجْمَعِ اللّهُ عَزَّوَجَلَّ بَینَهُما فی الْجَنَّهِ إِلاّ اءَنْ یتُوبَ

بـرادران نـاتـوانـتـان را تـحـقیر نکنید، زیرا هر کس مؤ منی را کوچک شمارد خداوند، آن دو را در بهشت جمع نمی کند. مگر اینکه توبه کند.

پس روشن است که ائمّه معصومین (ع) در زندگی خویش از هیچ گونه کمکی نسبت به محرومان، دریغ نمی ورزیدند و بر حمایت همه جانبه آنان همّت می گمارند. محرومان و مستمندان نیز از این امـر، آگـاه بـوده، بـرای گشودن گره های زندگی، چه در جنبه روحی و چه در جنبه های مادی به ائمّه معصومین (ع) پناه می بردند.

عربی بیابانی به حضور امیر مؤ منان علی علیه السلام رسید واظهار داشت:

ای امـیـر مـؤ مـنان! من به سه بیماری گرفتارم که یکی بیماری جانی، دیگری فقر (مادی ) و سوّمی جهل و نادانی (فکری ) است.

حضرت پاسخ داد:

ای بـرادر عـرب! بـیـمـاری جـانـی بـه طـبیب، و بیماری نادانی به دانشمند، بیماری فقر به سخاوتمند، عرضه می شود.

آن شخص گفت:

ای امیر مؤ منان! تو هم طبیبی، هم دانشمندی و هم کریمی.

آنـگـاه امـام (ع) دسـتـور داد کـه سـه هـزار درهـم از بـیـت المال به او پرداخت شود و به او فرمود:

هـزار درهـم هـزیـنـه بـیـمـاری تـن کـن و هـزار درهـم صـرف بـیـمـاری جهل، و هزار درهم دیگر