فایل پاورپوینت کامل وفای به عهد و پیمان

دانلود و استفاده از فایل پاورپوینت کامل وفای به عهد و پیمان – تجربه‌ای بی‌نظیر در ارائه!

پاورپوینتی شیک و استاندارد:

فایل فایل پاورپوینت کامل وفای به عهد و پیمان شامل 61 اسلاید طراحی‌شده با دقت بالا است که کاملاً آماده برای ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد.

چرا فایل فایل پاورپوینت کامل وفای به عهد و پیمان گزینه‌ای عالی است؟

• گرافیک حرفه‌ای و جذاب: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل وفای به عهد و پیمان با طراحی مدرن و چشم‌نواز، پیام شما را به بهترین شکل منتقل می‌کنند.
• کاربری آسان: ساختار این پاورپوینت به‌گونه‌ای است که استفاده از آن بدون نیاز به تغییرات پیچیده ممکن باشد.
• آماده استفاده: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل وفای به عهد و پیمان از قبل تنظیم‌شده و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.

تضمین کیفیت و دقت بالا:

این مجموعه بر اساس بالاترین استانداردهای طراحی ساخته شده است و کاملاً منسجم و بدون اشکال، مناسب برای ارائه‌های حرفه‌ای می‌باشد.

نکته قابل توجه:

برخی نسخه‌های غیررسمی ممکن است تغییراتی داشته باشند. این نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل وفای به عهد و پیمان با دقت و کیفیت بالا طراحی شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل وفای به عهد و پیمان را دریافت کنید و یک ارائه بی‌نظیر داشته باشید!

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل وفای به عهد و پیمان :

(عـهـد) و (عـقـد) هر دو به معنای پیمان بستن آمده و (وفا) نیز به معنای به جا آوردن وعده، نگهداری عهد و پیمان است.

خـوبـی (وفـای به عهد) و زشتی (عهد شکنی ) از فطریات بشراست و علت و ریشه آن این است که بشر ـ چه فرد و چه جامعه ـ در زندگی هرگز بی نیاز از پیمان بستن و به جا آوردن آن نـیـسـت و بـا انـدک دقـتـی در مـی یـابـیم که تمام حقوق و مزایای زندگی اجتماعی ـ که مورد اسـتـفـاده مـا قـرار گـرفـتـه و بـا تاءمین آن آرامش می یابیم ـ بر اساس عهد و پیمان اجتماعی و عمومی، یا فردی و جزئی است. تشکیل جوامع بشری بدین معناست که افراد آن در حقیقت، گرد هـم آمـده و پیمانهایی میان خود، برقرار کرده و طبق آن زندگی خویش را پیش می برند، گرچه آن پـیـمـانـهـا را بـر زبـان هـم نـیاورده یا برجایی ننوشته باشند، زیرا اگر چنین قرارهایی نباشد، اجتماعی هم تشکیل نمی شود و پس از تشکیل نیز اگر افراد اجتماع ـ به هر عذر و بهانه ای ـ به خود اجازه دهند که پیمانها را بشکنند اولین چیزی که شکسته خواهد شد، عدالت اجتماعی اسـت، هـمان که رکن جامعه و پناهگاه انسان در برابر خطر اسارت استخدام و استثمار به شمار می رود.

جایگاه عهد و پیمان در اسلام

آیات متعددی در قرآن کریم بر رعایت عهد و پیمان تاءکید دارد از جمله می فرماید:

وَ اَوْفُوا بِالْعَهْدِ اِنَّ الْعَهْدَ کانَ مَسْئُولاً

به عهد (خویش ) وفا کنید که پیمان، بازخواست شدنی است.

در آیـات دیـگـری از وفـاداران بـه عـهـد و پـیـمـان، تـمـجـید و ستایش نموده و این خصلت را از ویژگیهای مؤ منان واقعی دانسته و فرموده است:

وَ الَّذینَ هُمْ لاَِماناتِهِمْ وَ عَهْدِهِمْ راعُونَ

(مؤ منان ) کسانی هستند که امانتها و پیمانهای خود را مراعات می کنند.

بـه هـمـیـن نسبت نیز عهد شکنان را سرزنش و کردار شان رانکوهش کرده است. اسلام، حرمت عهد و وجـوب وفـای بـه آن را بـطـور مـطلق، سفارش کرده، چه به نفع پیمانگزار باشد و چه به زیـانـش. از نـظـر اسـلام، هـر کـس بـا دیـگـری پـیـمـان مـی بـنـدد، بـایـد بـه پـیـمـان خـود عـمـل کـند، یا از ابتدا آن را امضا نکند، چون رعایت جانب اجتماعی، لازمتر و واجبتر از سود و زیان فردی است.

پس از فتح مکه که مشرکان قریش خوار و زبون گشتند و اقتدار و شوکت مسلمانان، آشکار شد، خـداوند بر مسلمانان واجب کرد که سرزمین وحی را از لوث مشرکان پاک نمایند و به همین منظور خون آنان را بدون هیچ قید و شرطی مباح کرد، مگر آنکه ایمان بیاورند اما به خاطر احترامی که اسـلام بـرای عـهـد و پـیـمـان قائل است، مشرکانی را که با مسلمانان، پیمان بسته بودند نیز استثنا کرد.

امیرمؤ منان علی علیه السلام وفای به عهد را ریشه دین دانسته، فرموده است:

اَصْلُ الدّینِ اَداءُ اْلاَمانَهِ وَ الْوَفاءُ بِالْعُهُودِ

ریشه دین، ردّ امانت و وفای به پیمانهاست.

ابومالک می گوید:

بـه امـام زیـن العابدین عرض کردم تمام شرایع دین را به من بگو. فرمود حق گویی، داوری عادلانه، و وفای به عهد.

پای بندی معصومین (ع) به پیمان ها

نـاگـفـتـه پـیـداسـت کـه با توجه به جایگاه ویژه ای که عهد و پیمان در اسلام دارد، بایستی رهـبـران واقعی آن اهمیت لازم رابرایش قائل شده، بیش از دیگران به آن پای بند باشند و چنین نیز بودند، چنان که قرآن مجید در باره یکی از آنان می فرماید:

وَ اذْکرْ فِی اْلکتابِ إِسْمعیلَ إِنَّهُ کانَ صادِقَ الْوَعْدِ…

در این کتاب، اسماعیل را یاد کن که او راست پیمان بود.

حضرت رضا علیه السلام می فرماید:

إِنّا اءَهْلُ بَیتٍ نَری ما وَعَدْنا عَلَینا دَیناً کما صَنَعَ رَسُولُ اللّهِ (ص

مـا خـانـواده ای هـسـتـیم که وعده خویش را دینی برخود می دانیم (که باید حتماً ادا شود) چنان که پیامبر (ص) چنین بود.

در اینجا گوشه ای از پای بندی ائمه معصومین (ع) را به عهد و پیمانهای الهی، شخصی، و عمومی پی می گیریم:

الف ـ عهد الهی

خـداوند از انسان بطور عموم و از رهبران الهی بطور خصوص، پیمانهایی گرفته و همه ملزم به رعایت آنند، قرآن مجید به انسانها می گوید:

اءَلَمْ اءَعْهَدْ إِلَیکمْ یا بَنی آدَمَ اءَلاّ تَعْبُدُوا الشَّیطانَ

ای فرزندان آدم! آیا از شما پیمان نگرفتم که شیطان را نپرستید؟

و در باره پیامبران می فرماید:

وَ اِذْ اَخـَذْنـا مـِنَ النَّبیینَ مِیثاقَهُمْ وَ مِنْک وَ مِنْ نُوحٍ وَ اِبْراهیمَ وَ مُوسی وَ عیسی ابْنِ مَرْیمَ وَ اَخَذْنا مِنْهُمْ میثاقاً غَلیظاً

آن هـنـگام که از پیامبران و از تو و نوح و ابراهیم و موسی و عیسی ابن مریم پیمان گرفتیم و از ایشان پیمان سختی گرفتیم.

علاّمه طباطبایی (ره ) می نویسد:

اضـافـه مـیـثـاق بـه ضـمـیـری کـه بـه انـبـیـا بـرمـی گـردد، خـود دلیل است بر اینکه مراد از میثاق انبیا، میثاق خاص به ایشان است. .. میثاق پیامبران، میثاقی است کـه بـه صـفـت نـبـوت آنـان ارتـبـاط دارد و غیر از آن میثاقی است که از عموم بشر گرفته است

در تفسیر نمونه درباره عهد و پیمان پیامبران نیز آمده است:

مـفـسـران سـخـنـان گـونـاگـونـی دارنـد کـه مـی تـوان گـفـت: هـمـه آنـهـا شـاخـه یـک اصل کلی است و آن ادا کردن مسؤ ولیت تبلیغ و رسالت و رهبری و هدایت مردم در تمام زمینه ها و ابعاد است.

رسـول اسـلام (ص) ـ کـه از پـیـامـبـران اولوالعـزم و افـضـل هـمـه رسـولان الهی بود ـ پیمان الهی را به نحو احسن به انجام رساند و در دوران ۲۳ ساله رسالت خویش با تمام توان به آن پای بند بود، هرگز در انجام فرمان الهی کوتاهی نـکـرد، بلکه بر عهد خویش استوار ماند بگونه ای که خدا و خلق به پایمردی و وفاداری اش گـواهـی دادنـد. (امـامـت ) نـیـزبه تصریح قرآن عهدی الهی است که معدودی از پـیـامـبـران و دوازده جـانـشـیـن پـیـامـبـر اسـلام بـه چـنـیـن مـقـامـی نائل شدند.

امـامـان مـعـصـوم علیهم السلام با دارابودن مقام رفیع عصمت یکی پس از دیگری عهد امامت را به انجام رساندند و لحظه ای از پای ننشستند. آنان به همه عهد و پیمانهایی که خدا با انسانها و مـردان الهـی بـسـته بود، وفا کردند وحتی بر سر آن جان باختند و این جانبازی را نیز با خدا پیمان بسته بودند چنانکه امیرمؤ منان علی (ع) می فرماید:

مـن، عـمـویـم حمزه، برادرم جعفر و پسرعمویم، عبیده بر امری با خدا و پیامبر پیمان بستیم و به آن وفا کردیم، دوستانم از من پیشی گرفتند ( و به شهادت رسیدند) و من پس از آنهاـ به اراده الهی ـ مانده ام وخداوند این آیه را درباره ما فرستاد: مِنَ الْمُؤْمِنینَ رِجالٌ صَدَ قُوا ما عاهَدوُا اللّهَ عَلَیهِ فَمِنْهُمْ مَنْ قَضی نَحْبَهُ وَ مِنْهُمْ مَنْ ینْتَظِرُ وَ ما بَدَّلوُا تَبْدیلاً

از مـؤ مـنـان مـردانـی هستند که به پیمانی که با خدا بسته بودند وفا کردند، برخی بر سر پـیـمان خویش جان باختند و برخی نیز چشم به راهند و هیچ دگرگونی (در پیمان خویش ) به جای نیاورده اند.

آن گاه فرمود: مصداق فَمِنْهُمْ مَنْ قَضی حـمـزه و جـعـفـر و عـبـیـده هـسـتـنـد و مـن نـیـز مـنـتـظـرم و دگـرگـونـی در اراده ام پدید نیامده است.

چنین روحیه ای بطور قطع در دیگر امامان نیز وجود داشته است.

ازسـوی دیـگـر، خـداونـد از مـؤ مـنـان واقـعی نیز پیمان گرفته که ولایت ائمه معصومین (ع) را گـردن نـهـنـد و تـنـهـا از آنان پیروی کنند، چنان که حضرت صادق علیه السلام آیه مذکور را شامل شیعیان نیز دانسته است. محمد بن سلیمان می گوید:

خدمت امام صادق (ع) شرفیاب بودم که ابوبصیرنیز وارد شد، امام به او فرمود:

ای ابابصیر! خداوند از شما در کتابش یادکرده و فرموده است:

مِنَ اْلمُؤْمِنینَ رِجالٌ صَدَقُوا ما عاهَدُواْ اللّهَ عَلَیهِ…

براستی که شما به پیمانتان پیرامون ولایت ما وفا کردید و جز ما را به رهبری اختیار نکردید و گرنه خداوند شما رابه جای ستایش سرزنش می کرد.

بـنـابـرایـن، شـیـعـیـان و پـیـروان راستین اسلام ناب محمدی صلی الله علیه و آله باید در هر عـصـری، دسـت رهـبـران شایسته خویش ـ اعم از امام معصوم یا ولی فقیه ـ را فشرده و به یاری یکدیگر به پیمان خدا ـ که همانا برپایی آیین اوست ـ وفا نمایند.

ب ـ پیمانهای شخصی

حضرات معصومین علیهم السلام به پیمانهای شخصی نیز ارج می نهادند بگونه ای که هرگز خلاف و عده انجام نمی دادند. عبدالله بن ابی الحمساء می گوید:

مـن پـیـش از بـعـثت معامله ای با پیامبر (ص) انجام دادم و مبلغی به او بدهکار شدم و وعده دادم که هـمـان جا بماند تا من طلبش را بیاورم، ولی وقتی رفتم فراموش کردم که برگردم تا اینکه روز سوم یادم آمد، رفتم دیدم آن حضرت همانجا ایستاده است، مراکه دید فرمود:

مرا به سختی انداختی، اینک سه روز است که اینجا منتظرت هستم.

عمّار یاسر گفته است:

من و محمّد صلی اللّه علیه و آله قبل از اسلام گوسفند می چراندیم روزی در محلی مرتع خوبی یـافـتم و قرار شد گوسفندان را آنجا بچرانیم فردا که من گوسفندانم را به آنجا بردم دیدم آن حضرت پیش از من به آنجا رسیده، ولی گوسفندان را از چرا بازداشته است. پرسیدم: چرا چنین کرده ای؟ پاسخ داد:

مـا با هم قرار گذاشتیم که گوسفندان را به اتفاق بچرانیم و من دوست ندارم خلاف وعده انجام دهم.

ابن عباس می گوید:

روزی امـیـرمـؤ مـنـان عـلی عـلیـه السـلام بـه من فرمود: پس از نماز عشا در محله (جبّان ) تو را مـلاقـات مـی کـنـم، مـن سـرق