فایل ورد کامل پاورپوینت اگر دیوارها فرو ریزند

دانلود فایل ورد کامل پاورپوینت اگر دیوارها فرو ریزند همراه با هدیه ویژه پاورپوینت!

یک پیشنهاد بی‌نظیر برای شما!

با دریافت فایل فایل ورد کامل پاورپوینت اگر دیوارها فرو ریزند، یک پاورپوینت حرفه‌ای و جذاب را کاملاً رایگان از ما هدیه بگیرید.

چرا فایل ورد کامل پاورپوینت اگر دیوارها فرو ریزند بهترین انتخاب شماست؟

• 120 اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

  شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

  لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

  توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی فایل ورد کامل پاورپوینت اگر دیوارها فرو ریزند،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

  ---

  بخشی از متن فایل ورد کامل پاورپوینت اگر دیوارها فرو ریزند :

  Normal
  ۰

  false
  false
  false

  EN-US
  X-NONE
  AR-SA

  MicrosoftInternetExplorer4

  /* Style Definitions */
  table.MsoNormalTable
  {mso-style-name:”Table Normal”;
  mso-tstyle-rowband-size:0;
  mso-tstyle-colband-size:0;
  mso-style-noshow:yes;
  mso-style-priority:99;
  mso-style-qformat:yes;
  mso-style-parent:””;
  mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt;
  mso-para-margin:0in;
  mso-para-margin-bottom:.0001pt;
  mso-pagination:widow-orphan;
  font-size:11.0pt;
  font-family:”Calibri”,”sans-serif”;
  mso-ascii-font-family:Calibri;
  mso-ascii-theme-font:minor-latin;
  mso-fareast-font-family:”Times New Roman”;
  mso-fareast-theme-font:minor-fareast;
  mso-hansi-font-family:Calibri;
  mso-hansi-theme-font:minor-latin;
  mso-bidi-font-family:Arial;
  mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}

  بحثی در نسبت تساهل
  و تربیت

  »

  اشاره

  دو واژه تساهل و تربیت در کنار هم، دست کم سه مساله اساسی را در ذهن
  ایجاد می کند که از طرفی با مفهوم رایج تربیت و از طرف دیگر با معنای مصطلح یا
  لغوی تساهل مرتبط است. مساله اول در مورد کاربرد شیوه تساهل در فرایند تربیت است و
  سؤالی است درباره چرایی و چگونگی تساهل در رفتار مربی نسبت به متربی و این که آیا
  مربی باید در جریان ربیت شیوه تساهل پیش گیرد یا خیر؟ اگر آری یا اگر نه، چرا؟ و
  چگونه و تا چه حد این تساهل و تسامح برای مربی مجاز است؟ مساله دوم با مفهوم سیاسی
  و اجتماعی تساهل سروکار دارد و درباره ارزشمندی این نوع تساهل به عنوان یکی از اهداف
  تربیت است; یعنی آیا تربیت افرادی که اهل تسامح و تساهل باشند مطلوب است یا خیر؟
  چرا؟ راه دست یافتن به آن و یا دوری گزیدن از آن چگونه است؟ و سومین مساله اساسی
  آن است که در جامعه متساهل، تعلیم و تربیت به طور عام و تربیت دینی به طور خاص
  دچار چه نوع مسایل، مشکلات و چالش هایی خواهد شد و چه تدابیری برای آن ها می توان
  اندیشید؟

  نوشته حاضر عمدتا به بررسی مساله سوم آن هم در خصوص ارتباط تساهل با
  تربیت دینی خواهد پرداخت، اگرچه ممکن است تلویحا حاوی نکاتی در مورد دو مساله نخست
  نیز باشد

  .

  گرچه تربیت، در حقیقت نوعی زمینه سازی برای رشد آگاهانه و اختیاری
  انسان است، اما در برخی فضاهای خاص این زمینه سازی به نحو مطلوب تری صورت می گیرد
  و در برخی دیگر از زمینه ها،این امر با موانعی مواجه شده به هدف های مطلوب
  نخواهدرسید.برای تحقق اهداف تربیت، محیط آن باید از ویژگی هایی برخوردار باشد که
  رشد را تسهیل کند و از موانع بازدارنده به دور باشد.از این روی بحث از تساهل و
  آثار اجتماعی آن به عنوان عوامل دخیل در نتایج نهایی تربیت و نیز تاثیراتی که در
  زمینه تربیت دینی و نتایج آن ممکن است داشته باشد، ضرورت پیدامی کند.البته در
  مقابل این اعتقاد که تساهل عامل منفی و بازدارنده در برابر تربیت دینی به حساب
  می آید، برخی ادعا کرده اند که تساهل زمینه را برای رشد دینداری در جامعه فراهم
  می کند. ما این هر دو مدعا را به اختصار مورد نقد و بررسی قرار داده بیان خواهیم
  کرد که آیا تساهل، محیط را برای تربیت دینی آماده تر می کند یا چون زمینی شوره زار
  بی حاصل می گرداند

  .

  تربیت دینی

  (religious Education)

  فراهم کردن زمینه
  برای پای بندی متربی نسبت به دین با توجه به تناسب ویژگی های سنی و شخصیتی او و
  نیز استفاده از آموزش ها و اقدامات خاص است. تربیت دینی اگرچه فرد را به سوی تفکرات
  و گرایش های دینی سوق داده و هدایت می کند ولی منافاتی با اختیار و انتخاب انسان
  ندارد و در واقع، گرایش و التزام نسبت به دین را در مقایسه با گرایش ها و التزامات
  دیگر تسهیل می کند. با توجه به این نکات، تربیت دینی عبارت است از اجرای برنامه ها
  و انجام اقدامات طراحی شده برای به وجود آمدن شناخت ها، آگاهی ها و گرایش هایی
  نسبت به عقاید و دستورات یک دین خاص در فرد متربی. مجموعه این اقدامات و برنامه ها
  را می توان تحت عنوان آموزش بیان کرد

  .

  از تعریف آموزش دینی در دایره المعارف
  بین المللی تعلیم و تربیت نیز همین نکته برداشت می شود که منظور از آموزش دینی
  مفهومی است شامل همه اقدامات و برنامه های فوق الذکر. آر. ام. توماس در تعریف
  آموزش دینی چنین گفته است

  : «

  آموزش تعالیم یک دین خاص با هدف متقاعد
  کردن فراگیر نسبت به این که دین مذکور تنها دین حق است و باید اصول و آداب آن را
  به عنوان اصول و اداب صحیح پذیرفت » و سپس می افزاید: «این نوع آموزش دینی که
  می خواهد یادگیرنده را چه از نظر ذهنی و چه از نظر احساسات نسبت به مجموعه ای از
  عقاید متقاعد سازد هنوز هم تا حد زیادی در همه مناطق دنیا شیوه حاکم بر تربیت دینی
  است

  » ^(۱) .

  وضعیت های موجود در جامعه هر یک به نوعی بر محیط تربیت دینی تاثیر
  می گذارند و در تسهیل یا دشوار کردن تربیت دینی مؤثر هستند. تساهل و تسامح

  (tolerance)

  نیز به عنوان وضعیتی اجتماعی از این قاعده مستثنی نیست

  .

  تساهل
  «از ارزش های مشخصه لیبرالیسم و در اصل بسط تعهد اساسی لیبرالیسم نسبت به آزادی یا
  تکمیل آن است

  .

  تساهل یکی از وظایف دولت، جامعه یا فرد است که به موجب آن نباید در
  فعالیت ها یا عقاید دیگران مداخله شود، هر چند مورد پسند یا حتی تایید نباشد،
  البته تا جایی که این قبیل فعالیت ها و عقاید به حق برابر دیگران در چگونگی اعمال
  و عقاید خویش تجاوز نکند

  .»
  ^(۲)

  تحقق این ارزش لیبرالی در جامعه منوط به تحقق پایه های اصلی لیبرالیسم
  یعنی فردگرایی و پلورالیسم است. جامعه متساهل جامعه ای لیبرال است و بدون وجود
  بستر مناسب، تساهل ورزیدن به معنای فوق، با موانع بازدارنده روبه رو خواهد شد و
  این که هواداران وطنی تساهل، بر گسترش افکار پلورالیستی و سکولاریستی تاکید
  می ورزند،

  (۳)

  می تواند به عنوان تمهید مقدمات
  لازم برای برپایی جامعه لیبرال تلقی شود. نسبت خویشاوندی بین تساهل و لیبرالیسم به
  حدی است که تعریف هر یک را با اندک تغییری به جای هم می توان به کار برد. به گفته
  آنتونی آربلاستر «هنگامی که از آزادی صحبت می کنیم بلافاصله دست کم با سه پرسش
  مواجه می شویم: آزادی از چه چیز؟ برای چه؟ و برای که؟ در لیبرالیسم این واژه
  معمولا به صورت «آزادی از» چیزی تعریف می شود و نه «آزادی برای » منظوری.
  لیبرالیسم غالبا آزادی را به گونه ای منفی و به مثابه شرایطی که در آن شخص مجبور
  نیست، مقید نیست، در امورش مداخله نمی شود و تحت فشار قرار نمی گیرد، تعریف می کند

  » ^(۴)

  او سپس از قول آیزایا برلین یکی از هواداران پر و پا قرص لیبرالیسم
  چنین نقل می کند که: «من معمولا به میزانی که شخص یا اشخاص دیگر در فعالیتم مداخله
  نکنند آزاد نامیده می شوم… هر چه حوزه عدم مداخله گسترده تر باشد، آزادی من
  بیش تر است

  »
  ^(۵) .

  در پاسخ به سؤال آزادی از چه، منظور، آزادی
  از محدودیت های دولت است

  (۶)

  و البته روشن است
  که در این صورت آزادی از محدودیت های غیر دولت به طریق اولی مدنظر آن هاست. «و پاسخ
  کوتاه این پرسش که آزادی برای چه کسی، آزادی برای فرد است که دغدغه اصلی لیبرال ها
  را تشکیل می دهد

  .

  منظور از آزادی فرد معمولا آزادی شخصی است

  » ^(۷) .

  بنابراین تساهل، از مهم ترین ارزش های لیبرالی است و لیبرالیسم نیز به
  سبب اهمیت والایی که برای آزادی قایل است و تاکید بنیادی که بر این اصل می نهد،
  تساهل را به عنوان یکی از مهم ترین ارزش ها پذیرفته و آن را ارج می گذارد. بدین
  لحاظ دلایل و توجیهاتی که برای اصل آزادی در لیبرالیسم ارائه می شود، می توان هر
  یک را دلیل و توجیهی برای این ارزش لیبرالی یعنی تساهل و تسامح نیز به حساب آورد.
  و چون برخی توجیهات مطرح شده، به بیان آثار مثبتی که به اعتقاد هواداران لیبرالیسم
  ناشی از آزادی است، می پردازد و برخی نشان دهنده مبانی نظری و در عین حال زمینه های
  تحقق تساهل در جامعه است، به طرح و بررسی تعدادی از عمده ترین آن ها می پردازیم که
  شاید برای اولین بار توسط جان استوارت میل از اولین منادیان آزادی لیبرالی در کتاب

  «

  رساله درباره آزادی » به شکلی سامان یافته مطرح شده است. ضمن بررسی این
  دلایل می توانیم به نقد و تحلیل نتایج تربیتی تساهل در جامعه بپردازیم

  .

  اما پیش از آن، ذکر دو نکته لازم به نظر می رسد: نخست این که مبانی،
  آثار و نیز زمینه های تحقق تساهل در دو حوزه قابل بحث است; یکی در حوزه بیان عقیده
  و دیگری در حوزه عمل. و چون خود عقیده نیز به هر حال در یکی از دو حوزه بیان یا
  عمل ظهور پیدا می کند، بحث مستقل درباره آن ضروری نیست. در تعریفی که از تساهل
  گفته شد بر عدم مداخله در فعالیت ها یا عقاید دیگران تاکید شده است که یا باید
  منظور آربلاستر را از فعالیت ها شامل بیان عقیده نیز بدانیم یا در کلمه عقاید
  اشاره ای به بیان عقاید لحاظ کنیم، در غیر این صورت تعریف، ناقص است. نکته دوم
  این که چنان که برخی از اهل فن نیز تصریح کرده اند «در هیچ نظامی و هیچ دستگاه
  فکری از فضای مطلقا بسته یا مطلقا باز نمی توان سخن گفت، هر چه هست نسبتا باز یا
  نسبتا بسته است… مهم این است که هر یک [از دستگاه های فکری] چرا و چقدر قصد
  تسامح دارد. [و الا] غلیظترین متون لیبرالی هم وقتی از دموکراسی و پلورالیزم
  می گویند، حد و حدود بسیاری از قبیل هنجارهای اجتماعی، قانون و امنیت ملی، مطرح
  می کنند و آزادی را بارها و بارها با چنین اموری تخصیص می زنند

  » ^(۸) .

  اختلاف، در حدود و معیارهای تسامح است. از نظر لیبرالیسم حد تسامح جایی
  است که فعالیت ها و بیان عقاید توسط عضوی از اعضای جامعه، به حق برابر دیگران در
  چگونگی اعمال و بیان عقایدشان تجاوز کند

  (۹)

  .

  و البته، ناگفته پیداست که تشخیص این که انسان ها نسبت به یکدیگر و
  نسبت به خویش و طبیعت و فوق طبیعت چه حقوقی دارند و به علاوه از کجا می توان فهمید
  که این حقوق مورد تجاوز قرار گرفته است، بیش از حد توان فیلسوفان لیبرال است و
  افتادن در این ورطه برای لیبرالیسم سهمگین تر از آن است که بتواند جان سالم به در
  برد; چرا که انسان ها به خودی خود از اشراف و تسلط لازم بر سرچشمه های حقوق
  برخوردار نیستند و تشخیص این که حقوق انسان از کجا سرچشمه می گیرد شرط لازم تشخیص
  حقوق است. همچنین ممکن است انسان ها به علت عدم آگاهی از همه روابط پنهان و آشکار
  جهان هستی، وقوع تجاوز به حقوق را نیز در نیابند. البته تفصیل این نکته خارج از
  محدوده این بحث است

  .

  حال پس از ذکر این دو مقدمه، نوبت پرداختن به دلایل یا توجیهاتی است که
  توسط لیبرال ها برای آزادی و در نتیجه برای تساهل بیان شده است

  .

  ۱-

  شکوفایی خلاقیت و ابتکار فردی

  (۱۰)

  :

  میل و دیگران بر وجود پیوند استوار بین آزادی و
  خلاقیت تاکید کرده اند و حتی رشد خلاقیت و ابتکار فردی را منوط به آزادی های فردی
  دانسته اند. اما آیزایا برلین که از متعصب ترین هوادارن میل است، مخالف این نظر
  است. آربلاستر به نقل از او می گوید «… شواهد تاریخی نشان می دهد… که راستی،
  عشق به حقیقت و فردگرایی آتشین در اجتماعات دارای نظم شدید یا نظامی نیز مانند
  حکومت های بی تعصب و برخوردار از مدارا رشد می کنند». و سپس برلین نمونه هایی از
  این شواهد تاریخی ذکر می کند

  (۱۱)

  .

  و آربلاستر نیز خود پس از ذکر شواهد دیگری از تاریخ چنین می گوید:
  «بدیهی است که درجه بالایی از آزادی فردی را در مفهوم سیاسی متداول آن نمی توان
  پیش شرط جدایی ناپذیر خلاقیت های بزرگ هنری، علمی یا فکری به شمار آورد، هر چند
  انجام چن صفحه استاندارد:

  فایل فایل ورد کامل پاورپوینت اگر دیوارها فرو ریزند شامل ۱۲۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

  شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

  لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

  توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی فایل ورد کامل پاورپوینت اگر دیوارها فرو ریزند،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

  ---

  بخشی از متن فایل ورد کامل پاورپوینت اگر دیوارها فرو ریزند :

  Normal
  ۰

  false
  false
  false

  EN-US
  X-NONE
  AR-SA

  MicrosoftInternetExplorer4

  /* Style Definitions */
  table.MsoNormalTable
  {mso-style-name:”Table Normal”;
  mso-tstyle-rowband-size:0;
  mso-tstyle-colband-size:0;
  mso-style-noshow:yes;
  mso-style-priority:99;
  mso-style-qformat:yes;
  mso-style-parent:””;
  mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt;
  mso-para-margin:0in;
  mso-para-margin-bottom:.0001pt;
  mso-pagination:widow-orphan;
  font-size:11.0pt;
  font-family:”Calibri”,”sans-serif”;
  mso-ascii-font-family:Calibri;
  mso-ascii-theme-font:minor-latin;
  mso-fareast-font-family:”Times New Roman”;
  mso-fareast-theme-font:minor-fareast;
  mso-hansi-font-family:Calibri;
  mso-hansi-theme-font:minor-latin;
  mso-bidi-font-family:Arial;
  mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}

  بحثی در نسبت تساهل
  و تربیت

  »

  اشاره

  دو واژه تساهل و تربیت در کنار هم، دست کم سه مساله اساسی را در ذهن
  ایجاد می کند که از طرفی با مفهوم رایج تربیت و از طرف دیگر با معنای مصطلح یا
  لغوی تساهل مرتبط است. مساله اول در مورد کاربرد شیوه تساهل در فرایند تربیت است و
  سؤالی است درباره چرایی و چگونگی تساهل در رفتار مربی نسبت به متربی و این که آیا
  مربی باید در جریان ربیت شیوه تساهل پیش گیرد یا خیر؟ اگر آری یا اگر نه، چرا؟ و
  چگونه و تا چه حد این تساهل و تسامح برای مربی مجاز است؟ مساله دوم با مفهوم سیاسی
  و اجتماعی تساهل سروکار دارد و درباره ارزشمندی این نوع تساهل به عنوان یکی از اهداف
  تربیت است; یعنی آیا تربیت افرادی که اهل تسامح و تساهل باشند مطلوب است یا خیر؟
  چرا؟ راه دست یافتن به آن و یا دوری گزیدن از آن چگونه است؟ و سومین مساله اساسی
  آن است که در جامعه متساهل، تعلیم و تربیت به طور عام و تربیت دینی به طور خاص
  دچار چه نوع مسایل، مشکلات و چالش هایی خواهد شد و چه تدابیری برای آن ها می توان
  اندیشید؟

  نوشته حاضر عمدتا به بررسی مساله سوم آن هم در خصوص ارتباط تساهل با
  تربیت دینی خواهد پرداخت، اگرچه ممکن است تلویحا حاوی نکاتی در مورد دو مساله نخست
  نیز باشد

  .

  گرچه تربیت، در حقیقت نوعی زمینه سازی برای رشد آگاهانه و اختیاری
  انسان است، اما در برخی فضاهای خاص این زمینه سازی به نحو مطلوب تری صورت می گیرد
  و در برخی دیگر از زمینه ها،این امر با موانعی مواجه شده به هدف های مطلوب
  نخواهدرسید.برای تحقق اهداف تربیت، محیط آن باید از ویژگی هایی برخوردار باشد که
  رشد را تسهیل کند و از موانع بازدارنده به دور باشد.از این روی بحث از تساهل و
  آثار اجتماعی آن به عنوان عوامل دخیل در نتایج نهایی تربیت و نیز تاثیراتی که در
  زمینه تربیت دینی و نتایج آن ممکن است داشته باشد، ضرورت پیدامی کند.البته در
  مقابل این اعتقاد که تساهل عامل منفی و بازدارنده در برابر تربیت دینی به حساب
  می آید، برخی ادعا کرده اند که تساهل زمینه را برای رشد دینداری در جامعه فراهم
  می کند. ما این هر دو مدعا را به اختصار مورد نقد و بررسی قرار داده بیان خواهیم
  کرد که آیا تساهل، محیط را برای تربیت دینی آماده تر می کند یا چون زمینی شوره زار
  بی حاصل می گرداند

  .

  تربیت دینی

  (religious Education)

  فراهم کردن زمینه
  برای پای بندی متربی نسبت به دین با توجه به تناسب ویژگی های سنی و شخصیتی او و
  نیز استفاده از آموزش ها و اقدامات خاص است. تربیت دینی اگرچه فرد را به سوی تفکرات
  و گرایش های دینی سوق داده و هدایت می کند ولی منافاتی با اختیار و انتخاب انسان
  ندارد و در واقع، گرایش و التزام نسبت به دین را در مقایسه با گرایش ها و التزامات
  دیگر تسهیل می کند. با توجه به این نکات، تربیت دینی عبارت است از اجرای برنامه ها
  و انجام اقدامات طراحی شده برای به وجود آمدن شناخت ها، آگاهی ها و گرایش هایی
  نسبت به عقاید و دستورات یک دین خاص در فرد متربی. مجموعه این اقدامات و برنامه ها
  را می توان تحت عنوان آموزش بیان کرد

  .

  از تعریف آموزش دینی در دایره المعارف
  بین المللی تعلیم و تربیت نیز همین نکته برداشت می شود که منظور از آموزش دینی
  مفهومی است شامل همه اقدامات و برنامه های فوق الذکر. آر. ام. توماس در تعریف
  آموزش دینی چنین گفته است

  : «

  آموزش تعالیم یک دین خاص با هدف متقاعد
  کردن فراگیر نسبت به این که دین مذکور تنها دین حق است و باید اصول و آداب آن را
  به عنوان اصول و اداب صحیح پذیرفت » و سپس می افزاید: «این نوع آموزش دینی که
  می خواهد یادگیرنده را چه از نظر ذهنی و چه از نظر احساسات نسبت به مجموعه ای از
  عقاید متقاعد سازد هنوز هم تا حد زیادی در همه مناطق دنیا شیوه حاکم بر تربیت دینی
  است

  » ^(۱) .

  وضعیت های موجود در جامعه هر یک به نوعی بر محیط تربیت دینی تاثیر
  می گذارند و در تسهیل یا دشوار کردن تربیت دینی مؤثر هستند. تساهل و تسامح

  (tolerance)

  نیز به عنوان وضعیتی اجتماعی از این قاعده مستثنی نیست

  .

  تساهل
  «از ارزش های مشخصه لیبرالیسم و در اصل بسط تعهد اساسی لیبرالیسم نسبت به آزادی یا
  تکمیل آن است

  .

  تساهل یکی از وظایف دولت، جامعه یا فرد است که به موجب آن نباید در
  فعالیت ها یا عقاید دیگران مداخله شود، هر چند مورد پسند یا حتی تایید نباشد،
  البته تا جایی که این قبیل فعالیت ها و عقاید به حق برابر دیگران در چگونگی اعمال
  و عقاید خویش تجاوز نکند

  .»
  ^(۲)

  تحقق این ارزش لیبرالی در جامعه منوط به تحقق پایه های اصلی لیبرالیسم
  یعنی فردگرایی و پلورالیسم است. جامعه متساهل جامعه ای لیبرال است و بدون وجود
  بستر مناسب، تساهل ورزیدن به معنای فوق، با موانع بازدارنده روبه رو خواهد شد و
  این که هواداران وطنی تساهل، بر گسترش افکار پلورالیستی و سکولاریستی تاکید
  می ورزند،

  (۳)

  می تواند به عنوان تمهید مقدمات
  لازم برای برپایی جامعه لیبرال تلقی شود. نسبت خویشاوندی بین تساهل و لیبرالیسم به
  حدی است که تعریف هر یک را با اندک تغییری به جای هم می توان به کار برد. به گفته
  آنتونی آربلاستر «هنگامی که از آزادی صحبت می کنیم بلافاصله دست کم با سه پرسش
  مواجه می شویم: آزادی از چه چیز؟ برای چه؟ و برای که؟ در لیبرالیسم این واژه
  معمولا به صورت «آزادی از» چیزی تعریف می شود و نه «آزادی برای » منظوری.
  لیبرالیسم غالبا آزادی را به گونه ای منفی و به مثابه شرایطی که در آن شخص مجبور
  نیست، مقید نیست، در امورش مداخله نمی شود و تحت فشار قرار نمی گیرد، تعریف می کند

  » ^(۴)

  او سپس از قول آیزایا برلین یکی از هواداران پر و پا قرص لیبرالیسم
  چنین نقل می کند که: «من معمولا به میزانی که شخص یا اشخاص دیگر در فعالیتم مداخله
  نکنند آزاد نامیده می شوم… هر چه حوزه عدم مداخله گسترده تر باشد، آزادی من
  بیش تر است

  »
  ^(۵) .

  در پاسخ به سؤال آزادی از چه، منظور، آزادی
  از محدودیت های دولت است

  (۶)

  و البته روشن است
  که در این صورت آزادی از محدودیت های غیر دولت به طریق اولی مدنظر آن هاست. «و پاسخ
  کوتاه این پرسش که آزادی برای چه کسی، آزادی برای فرد است که دغدغه اصلی لیبرال ها
  را تشکیل می دهد

  .

  منظور از آزادی فرد معمولا آزادی شخصی است

  » ^(۷) .

  بنابراین تساهل، از مهم ترین ارزش های لیبرالی است و لیبرالیسم نیز به
  سبب اهمیت والایی که برای آزادی قایل است و تاکید بنیادی که بر این اصل می نهد،
  تساهل را به عنوان یکی از مهم ترین ارزش ها پذیرفته و آن را ارج می گذارد. بدین
  لحاظ دلایل و توجیهاتی که برای اصل آزادی در لیبرالیسم ارائه می شود، می توان هر
  یک را دلیل و توجیهی برای این ارزش لیبرالی یعنی تساهل و تسامح نیز به حساب آورد.
  و چون برخی توجیهات مطرح شده، به بیان آثار مثبتی که به اعتقاد هواداران لیبرالیسم
  ناشی از آزادی است، می پردازد و برخی نشان دهنده مبانی نظری و در عین حال زمینه های
  تحقق تساهل در جامعه است، به طرح و بررسی تعدادی از عمده ترین آن ها می پردازیم که
  شاید برای اولین بار توسط جان استوارت میل از اولین منادیان آزادی لیبرالی در کتاب

  «

  رساله درباره آزادی » به شکلی سامان یافته مطرح شده است. ضمن بررسی این
  دلایل می توانیم به نقد و تحلیل نتایج تربیتی تساهل در جامعه بپردازیم

  .

  اما پیش از آن، ذکر دو نکته لازم به نظر می رسد: نخست این که مبانی،
  آثار و نیز زمینه های تحقق تساهل در دو حوزه قابل بحث است; یکی در حوزه بیان عقیده
  و دیگری در حوزه عمل. و چون خود عقیده نیز به هر حال در یکی از دو حوزه بیان یا
  عمل ظهور پیدا می کند، بحث مستقل درباره آن ضروری نیست. در تعریفی که از تساهل
  گفته شد بر عدم مداخله در فعالیت ها یا عقاید دیگران تاکید شده است که یا باید
  منظور آربلاستر را از فعالیت ها شامل بیان عقیده نیز بدانیم یا در کلمه عقاید
  اشاره ای به بیان عقاید لحاظ کنیم، در غیر این صورت تعریف، ناقص است. نکته دوم
  این که چنان که برخی از اهل فن نیز تصریح کرده اند «در هیچ نظامی و هیچ دستگاه
  فکری از فضای مطلقا بسته یا مطلقا باز نمی توان سخن گفت، هر چه هست نسبتا باز یا
  نسبتا بسته است… مهم این است که هر یک [از دستگاه های فکری] چرا و چقدر قصد
  تسامح دارد. [و الا] غلیظترین متون لیبرالی هم وقتی از دموکراسی و پلورالیزم
  می گویند، حد و حدود بسیاری از قبیل هنجارهای اجتماعی، قانون و امنیت ملی، مطرح
  می کنند و آزادی را بارها و بارها با چنین اموری تخصیص می زنند

  » ^(۸) .

  اختلاف، در حدود و معیارهای تسامح است. از نظر لیبرالیسم حد تسامح جایی
  است که فعالیت ها و بیان عقاید توسط عضوی از اعضای جامعه، به حق برابر دیگران در
  چگونگی اعمال و بیان عقایدشان تجاوز کند

  (۹)

  .

  و البته، ناگفته پیداست که تشخیص این که انسان ها نسبت به یکدیگر و
  نسبت به خویش و طبیعت و فوق طبیعت چه حقوقی دارند و به علاوه از کجا می توان فهمید
  که این حقوق مورد تجاوز قرار گرفته است، بیش از حد توان فیلسوفان لیبرال است و
  افتادن در این ورطه برای لیبرالیسم سهمگین تر از آن است که بتواند جان سالم به در
  برد; چرا که انسان ها به خودی خود از اشراف و تسلط لازم بر سرچشمه های حقوق
  برخوردار نیستند و تشخیص این که حقوق انسان از کجا سرچشمه می گیرد شرط لازم تشخیص
  حقوق است. همچنین ممکن است انسان ها به علت عدم آگاهی از همه روابط پنهان و آشکار
  جهان هستی، وقوع تجاوز به حقوق را نیز در نیابند. البته تفصیل این نکته خارج از
  محدوده این بحث است

  .

  حال پس از ذکر این دو مقدمه، نوبت پرداختن به دلایل یا توجیهاتی است که
  توسط لیبرال ها برای آزادی و در نتیجه برای تساهل بیان شده است

  .

  ۱-

  شکوفایی خلاقیت و ابتکار فردی

  (۱۰)

  :

  میل و دیگران بر وجود پیوند استوار بین آزادی و
  خلاقیت تاکید کرده اند و حتی رشد خلاقیت و ابتکار فردی را منوط به آزادی های فردی
  دانسته اند. اما آیزایا برلین که از متعصب ترین هوادارن میل است، مخالف این نظر
  است. آربلاستر به نقل از او می گوید «… شواهد تاریخی نشان می دهد… که راستی،
  عشق به حقیقت و فردگرایی آتشین در اجتماعات دارای نظم شدید یا نظامی نیز مانند
  حکومت های بی تعصب و برخوردار از مدارا رشد می کنند». و سپس برلین نمونه هایی از
  این شواهد تاریخی ذکر می کند

  (۱۱)

  .

  و آربلاستر نیز خود پس از ذکر شواهد دیگری از تاریخ چنین می گوید:
  «بدیهی است که درجه بالایی از آزادی فردی را در مفهوم سیاسی متداول آن نمی توان
  پیش شرط جدایی ناپذیر خلاقیت های بزرگ هنری، علمی یا فکری به شمار آورد، هر چند
  انجام چن صفحه منظم و آماده استفاده است.

• مورد تأیید علمی: فایل فایل ورد کامل پاورپوینت اگر دیوارها فرو ریزند بر اساس استانداردهای دانشگاهی تدوین شده و برای پروژه‌های علمی مناسب است.
• طراحی بی‌نقص: فایل فایل ورد کامل پاورپوینت اگر دیوارها فرو ریزند با ساختاری مرتب و منظم طراحی شده که کار با آن را آسان می‌کند.
• هدیه رایگان: همراه با فایل ورد کامل پاورپوینت اگر دیوارها فرو ریزند، یک پاورپوینت شکیل و حرفه‌ای نیز به شما تقدیم می‌شود.
• آماده ارائه: فایل ورد کامل پاورپوینت اگر دیوارها فرو ریزند و پاورپوینت هدیه به‌گونه‌ای طراحی شده‌اند که بدون نیاز به ویرایش، برای جلسات و ارائه‌ها آماده باشند.
• مطالب به‌روز و مفید: محتوای علمی فایل ورد کامل پاورپوینت اگر دیوارها فرو ریزند به‌گونه‌ای تدوین شده که فهم مطالب را برای شما آسان‌تر کند.
• قابلیت ویرایش آسان: فایل فایل ورد کامل پاورپوینت اگر دیوارها فرو ریزند به‌راحتی قابل تغییر و سفارشی‌سازی است.
• تضمین کیفیت: کیفیت فایل ورد کامل پاورپوینت اگر دیوارها فرو ریزند و پاورپوینت هدیه تضمین‌شده است و پشتیبانی کامل ارائه می‌شود.

---

بخشی از متن فایل ورد کامل پاورپوینت اگر دیوارها فرو ریزند :

Normal
۰

false
false
false

EN-US
X-NONE
AR-SA

MicrosoftInternetExplorer4

/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:”Table Normal”;
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-priority:99;
mso-style-qformat:yes;
mso-style-parent:””;
mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt;
mso-para-margin:0in;
mso-para-margin-bottom:.0001pt;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:11.0pt;
font-family:”Calibri”,”sans-serif”;
mso-ascii-font-family:Calibri;
mso-ascii-theme-font:minor-latin;
mso-fareast-font-family:”Times New Roman”;
mso-fareast-theme-font:minor-fareast;
mso-hansi-font-family:Calibri;
mso-hansi-theme-font:minor-latin;
mso-bidi-font-family:Arial;
mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}

بحثی در نسبت تساهل
و تربیت

»

اشاره

دو واژه تساهل و تربیت در کنار هم، دست کم سه مساله اساسی را در ذهن
ایجاد می کند که از طرفی با مفهوم رایج تربیت و از طرف دیگر با معنای مصطلح یا
لغوی تساهل مرتبط است. مساله اول در مورد کاربرد شیوه تساهل در فرایند تربیت است و
سؤالی است درباره چرایی و چگونگی تساهل در رفتار مربی نسبت به متربی و این که آیا
مربی باید در جریان ربیت شیوه تساهل پیش گیرد یا خیر؟ اگر آری یا اگر نه، چرا؟ و
چگونه و تا چه حد این تساهل و تسامح برای مربی مجاز است؟ مساله دوم با مفهوم سیاسی
و اجتماعی تساهل سروکار دارد و درباره ارزشمندی این نوع تساهل به عنوان یکی از اهداف
تربیت است; یعنی آیا تربیت افرادی که اهل تسامح و تساهل باشند مطلوب است یا خیر؟
چرا؟ راه دست یافتن به آن و یا دوری گزیدن از آن چگونه است؟ و سومین مساله اساسی
آن است که در جامعه متساهل، تعلیم و تربیت به طور عام و تربیت دینی به طور خاص
دچار چه نوع مسایل، مشکلات و چالش هایی خواهد شد و چه تدابیری برای آن ها می توان
اندیشید؟

نوشته حاضر عمدتا به بررسی مساله سوم آن هم در خصوص ارتباط تساهل با
تربیت دینی خواهد پرداخت، اگرچه ممکن است تلویحا حاوی نکاتی در مورد دو مساله نخست
نیز باشد

.

گرچه تربیت، در حقیقت نوعی زمینه سازی برای رشد آگاهانه و اختیاری
انسان است، اما در برخی فضاهای خاص این زمینه سازی به نحو مطلوب تری صورت می گیرد
و در برخی دیگر از زمینه ها،این امر با موانعی مواجه شده به هدف های مطلوب
نخواهدرسید.برای تحقق اهداف تربیت، محیط آن باید از ویژگی هایی برخوردار باشد که
رشد را تسهیل کند و از موانع بازدارنده به دور باشد.از این روی بحث از تساهل و
آثار اجتماعی آن به عنوان عوامل دخیل در نتایج نهایی تربیت و نیز تاثیراتی که در
زمینه تربیت دینی و نتایج آن ممکن است داشته باشد، ضرورت پیدامی کند.البته در
مقابل این اعتقاد که تساهل عامل منفی و بازدارنده در برابر تربیت دینی به حساب
می آید، برخی ادعا کرده اند که تساهل زمینه را برای رشد دینداری در جامعه فراهم
می کند. ما این هر دو مدعا را به اختصار مورد نقد و بررسی قرار داده بیان خواهیم
کرد که آیا تساهل، محیط را برای تربیت دینی آماده تر می کند یا چون زمینی شوره زار
بی حاصل می گرداند

.

تربیت دینی

(religious Education)

فراهم کردن زمینه
برای پای بندی متربی نسبت به دین با توجه به تناسب ویژگی های سنی و شخصیتی او و
نیز استفاده از آموزش ها و اقدامات خاص است. تربیت دینی اگرچه فرد را به سوی تفکرات
و گرایش های دینی سوق داده و هدایت می کند ولی منافاتی با اختیار و انتخاب انسان
ندارد و در واقع، گرایش و التزام نسبت به دین را در مقایسه با گرایش ها و التزامات
دیگر تسهیل می کند. با توجه به این نکات، تربیت دینی عبارت است از اجرای برنامه ها
و انجام اقدامات طراحی شده برای به وجود آمدن شناخت ها، آگاهی ها و گرایش هایی
نسبت به عقاید و دستورات یک دین خاص در فرد متربی. مجموعه این اقدامات و برنامه ها
را می توان تحت عنوان آموزش بیان کرد

.

از تعریف آموزش دینی در دایره المعارف
بین المللی تعلیم و تربیت نیز همین نکته برداشت می شود که منظور از آموزش دینی
مفهومی است شامل همه اقدامات و برنامه های فوق الذکر. آر. ام. توماس در تعریف
آموزش دینی چنین گفته است

: «

آموزش تعالیم یک دین خاص با هدف متقاعد
کردن فراگیر نسبت به این که دین مذکور تنها دین حق است و باید اصول و آداب آن را
به عنوان اصول و اداب صحیح پذیرفت » و سپس می افزاید: «این نوع آموزش دینی که
می خواهد یادگیرنده را چه از نظر ذهنی و چه از نظر احساسات نسبت به مجموعه ای از
عقاید متقاعد سازد هنوز هم تا حد زیادی در همه مناطق دنیا شیوه حاکم بر تربیت دینی
است

» ^(۱) .

وضعیت های موجود در جامعه هر یک به نوعی بر محیط تربیت دینی تاثیر
می گذارند و در تسهیل یا دشوار کردن تربیت دینی مؤثر هستند. تساهل و تسامح

(tolerance)

نیز به عنوان وضعیتی اجتماعی از این قاعده مستثنی نیست

.

تساهل
«از ارزش های مشخصه لیبرالیسم و در اصل بسط تعهد اساسی لیبرالیسم نسبت به آزادی یا
تکمیل آن است

.

تساهل یکی از وظایف دولت، جامعه یا فرد است که به موجب آن نباید در
فعالیت ها یا عقاید دیگران مداخله شود، هر چند مورد پسند یا حتی تایید نباشد،
البته تا جایی که این قبیل فعالیت ها و عقاید به حق برابر دیگران در چگونگی اعمال
و عقاید خویش تجاوز نکند

.»
^(۲)

تحقق این ارزش لیبرالی در جامعه منوط به تحقق پایه های اصلی لیبرالیسم
یعنی فردگرایی و پلورالیسم است. جامعه متساهل جامعه ای لیبرال است و بدون وجود
بستر مناسب، تساهل ورزیدن به معنای فوق، با موانع بازدارنده روبه رو خواهد شد و
این که هواداران وطنی تساهل، بر گسترش افکار پلورالیستی و سکولاریستی تاکید
می ورزند،

(۳)

می تواند به عنوان تمهید مقدمات
لازم برای برپایی جامعه لیبرال تلقی شود. نسبت خویشاوندی بین تساهل و لیبرالیسم به
حدی است که تعریف هر یک را با اندک تغییری به جای هم می توان به کار برد. به گفته
آنتونی آربلاستر «هنگامی که از آزادی صحبت می کنیم بلافاصله دست کم با سه پرسش
مواجه می شویم: آزادی از چه چیز؟ برای چه؟ و برای که؟ در لیبرالیسم این واژه
معمولا به صورت «آزادی از» چیزی تعریف می شود و نه «آزادی برای » منظوری.
لیبرالیسم غالبا آزادی را به گونه ای منفی و به مثابه شرایطی که در آن شخص مجبور
نیست، مقید نیست، در امورش مداخله نمی شود و تحت فشار قرار نمی گیرد، تعریف می کند

» ^(۴)

او سپس از قول آیزایا برلین یکی از هواداران پر و پا قرص لیبرالیسم
چنین نقل می کند که: «من معمولا به میزانی که شخص یا اشخاص دیگر در فعالیتم مداخله
نکنند آزاد نامیده می شوم… هر چه حوزه عدم مداخله گسترده تر باشد، آزادی من
بیش تر است

»
^(۵) .

در پاسخ به سؤال آزادی از چه، منظور، آزادی
از محدودیت های دولت است

(۶)

و البته روشن است
که در این صورت آزادی از محدودیت های غیر دولت به طریق اولی مدنظر آن هاست. «و پاسخ
کوتاه این پرسش که آزادی برای چه کسی، آزادی برای فرد است که دغدغه اصلی لیبرال ها
را تشکیل می دهد

.

منظور از آزادی فرد معمولا آزادی شخصی است

» ^(۷) .

بنابراین تساهل، از مهم ترین ارزش های لیبرالی است و لیبرالیسم نیز به
سبب اهمیت والایی که برای آزادی قایل است و تاکید بنیادی که بر این اصل می نهد،
تساهل را به عنوان یکی از مهم ترین ارزش ها پذیرفته و آن را ارج می گذارد. بدین
لحاظ دلایل و توجیهاتی که برای اصل آزادی در لیبرالیسم ارائه می شود، می توان هر
یک را دلیل و توجیهی برای این ارزش لیبرالی یعنی تساهل و تسامح نیز به حساب آورد.
و چون برخی توجیهات مطرح شده، به بیان آثار مثبتی که به اعتقاد هواداران لیبرالیسم
ناشی از آزادی است، می پردازد و برخی نشان دهنده مبانی نظری و در عین حال زمینه های
تحقق تساهل در جامعه است، به طرح و بررسی تعدادی از عمده ترین آن ها می پردازیم که
شاید برای اولین بار توسط جان استوارت میل از اولین منادیان آزادی لیبرالی در کتاب

«

رساله درباره آزادی » به شکلی سامان یافته مطرح شده است. ضمن بررسی این
دلایل می توانیم به نقد و تحلیل نتایج تربیتی تساهل در جامعه بپردازیم

.

اما پیش از آن، ذکر دو نکته لازم به نظر می رسد: نخست این که مبانی،
آثار و نیز زمینه های تحقق تساهل در دو حوزه قابل بحث است; یکی در حوزه بیان عقیده
و دیگری در حوزه عمل. و چون خود عقیده نیز به هر حال در یکی از دو حوزه بیان یا
عمل ظهور پیدا می کند، بحث مستقل درباره آن ضروری نیست. در تعریفی که از تساهل
گفته شد بر عدم مداخله در فعالیت ها یا عقاید دیگران تاکید شده است که یا باید
منظور آربلاستر را از فعالیت ها شامل بیان عقیده نیز بدانیم یا در کلمه عقاید
اشاره ای به بیان عقاید لحاظ کنیم، در غیر این صورت تعریف، ناقص است. نکته دوم
این که چنان که برخی از اهل فن نیز تصریح کرده اند «در هیچ نظامی و هیچ دستگاه
فکری از فضای مطلقا بسته یا مطلقا باز نمی توان سخن گفت، هر چه هست نسبتا باز یا
نسبتا بسته است… مهم این است که هر یک [از دستگاه های فکری] چرا و چقدر قصد
تسامح دارد. [و الا] غلیظترین متون لیبرالی هم وقتی از دموکراسی و پلورالیزم
می گویند، حد و حدود بسیاری از قبیل هنجارهای اجتماعی، قانون و امنیت ملی، مطرح
می کنند و آزادی را بارها و بارها با چنین اموری تخصیص می زنند

» ^(۸) .

اختلاف، در حدود و معیارهای تسامح است. از نظر لیبرالیسم حد تسامح جایی
است که فعالیت ها و بیان عقاید توسط عضوی از اعضای جامعه، به حق برابر دیگران در
چگونگی اعمال و بیان عقایدشان تجاوز کند

(۹)

.

و البته، ناگفته پیداست که تشخیص این که انسان ها نسبت به یکدیگر و
نسبت به خویش و طبیعت و فوق طبیعت چه حقوقی دارند و به علاوه از کجا می توان فهمید
که این حقوق مورد تجاوز قرار گرفته است، بیش از حد توان فیلسوفان لیبرال است و
افتادن در این ورطه برای لیبرالیسم سهمگین تر از آن است که بتواند جان سالم به در
برد; چرا که انسان ها به خودی خود از اشراف و تسلط لازم بر سرچشمه های حقوق
برخوردار نیستند و تشخیص این که حقوق انسان از کجا سرچشمه می گیرد شرط لازم تشخیص
حقوق است. همچنین ممکن است انسان ها به علت عدم آگاهی از همه روابط پنهان و آشکار
جهان هستی، وقوع تجاوز به حقوق را نیز در نیابند. البته تفصیل این نکته خارج از
محدوده این بحث است

.

حال پس از ذکر این دو مقدمه، نوبت پرداختن به دلایل یا توجیهاتی است که
توسط لیبرال ها برای آزادی و در نتیجه برای تساهل بیان شده است

.

۱-

شکوفایی خلاقیت و ابتکار فردی

(۱۰)

:

میل و دیگران بر وجود پیوند استوار بین آزادی و
خلاقیت تاکید کرده اند و حتی رشد خلاقیت و ابتکار فردی را منوط به آزادی های فردی
دانسته اند. اما آیزایا برلین که از متعصب ترین هوادارن میل است، مخالف این نظر
است. آربلاستر به نقل از او می گوید «… شواهد تاریخی نشان می دهد… که راستی،
عشق به حقیقت و فردگرایی آتشین در اجتماعات دارای نظم شدید یا نظامی نیز مانند
حکومت های بی تعصب و برخوردار از مدارا رشد می کنند». و سپس برلین نمونه هایی از
این شواهد تاریخی ذکر می کند

(۱۱)

.

و آربلاستر نیز خود پس از ذکر شواهد دیگری از تاریخ چنین می گوید:
«بدیهی است که درجه بالایی از آزادی فردی را در مفهوم سیاسی متداول آن نمی توان
پیش شرط جدایی ناپذیر خلاقیت های بزرگ هنری، علمی یا فکری به شمار آورد، هر چند
انجام چنین فعالیت هایی در شرایط آزادی سیاسی با سهولت بیش تری امکان پذیر است