فایل پاورپوینت کامل آرزوی برادر ناتنی صدام در مواجهه با خلبان ایرانی

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل آرزوی برادر ناتنی صدام در مواجهه با خلبان ایرانی :

امیر سرتیپ خلبان آزاده محمد صدیق قادری سال از زندگی خود را در اسارت رژیم بعث عراق گذرانده است. در ادامه خاطراتی از دوران دفاع مقدس وی را می خوانید.

امیر سرتیپ خلبان آزاده محمدصدیق قادری که مدت سال از زندگی خود را در اسارت رژیم بعث عراق گذرانده است در خاطراتی از دفاع مقدس می گوید: سلول های اسارت پر از نور خدا و معنویت بود. در سخت ترین شرایط به سر می بردیم و هرچه می خواستیم در راه سربلندی وطن و رضایت خدا بود. اکنون حسرت می خورم وقتی به لحظات معنوی گذشته فکر می کنم. کار ارتش و سایر رزمندگان فقط جنگیدن نیست بلکه برخی از رزمندگان شهید می شوند یا جانباز و عده ای هم صبر اسارت را به جان می خرند. این وظیفه ما است که هر آنچه را دیده و شنیده ایم در راستای انتقال تجربه به نسل جوان مان بگوییم.

روز شهریور باید برای تسویه حساب اقدام می کردم چون دیگر اجازه ادامه خدمت در ارتش را نداشتم و به نوعی اخراج شده بودم. جنگ آغاز شد و من برای حضور در عملیات های هوایی مجدد به پرواز درآمدم تا اینکه در یکی از ماموریت ها، هواپیمایم مورد اصابت قرار گرفت و سقوط کرد. از هواپیما بیرون پریدم و در پی آن استخوان بدنم هنگام خروج از هواپیما و آمدن روی زمین شکست. در ابتدا عراقی ها می خواستند من را با طناب چترم به دار بیاویزند. شدت جراحت بدنم به قدری زیاد بود که حدود هفت سال، نیمه فلج بودم.

امیر سرتیپ خلبان آزاده محمدصدیق قادری

ستون پنجم آمار و اطلاعات من را به دشمن داده بود و آنها از پیشینه کاری من اطلاع داشتند. برای همین تمرکز و توجه خاصی به من می کردند. در بازجویی اول خودم را به بیهوشی زدم چرا که می خواستند به مقدسات و نظام فحش و ناسزا بگویم تا اینکه یک روز در حالی که اغلب قسمت های بدنم در گچ بود با برانکارد از سلول استخبارات به بیرون بردند و به سالنی بسیار بزرگ منتقل کردند. در آنجا دو اسیر ایرانی که در گوشه اتاق سرشان پایین بود حضور داشتند و در انتهای سالن در روبروی من یک مرد موفرفری قرار داشت که بعدا متوجه شدم برزان تکریتی برادر ناتنی صدام است.

صدام و برزان تکریتی

یک نگهبان درشت اندام که چشم هایش بسیار قرمز بود در کنارم ایستاد. دستگاه های ضبط رادیویی و تلویزیونی هم در آن سالن به چشم می خورد. وقتی چشمم به غولی که کنارم ایستاده بود افتاد ناخواسته خنده ام گرفت چراکه کف دست او به طور غیرطبیعی بزرگ بود. آن زمان هر دو دست من را عمل ک