فایل پاورپوینت کامل آزمون های تاریخی حزب توده

فایل پاورپوینت فایل پاورپوینت کامل آزمون های تاریخی حزب توده؛ راهکاری شایسته برای ارائه‌های موفق

اگر به‌دنبال یک فایل ارائه‌ی آماده با کیفیت بالا و طراحی حرفه‌ای هستید، فایل فایل پاورپوینت کامل آزمون های تاریخی حزب توده انتخابی مناسب برای شماست. این مجموعه شامل 51 اسلاید استاندارد و دقیق است که با هدف ارتقاء کیفیت ارائه‌های شما تهیه شده‌اند.

دلایل انتخاب فایل فایل پاورپوینت کامل آزمون های تاریخی حزب توده:

• طراحی ساختارمند و چشم‌نواز: هر اسلاید با دقت بالا و توجه به اصول طراحی گرافیکی تهیه شده است تا محتوای شما به‌خوبی دیده و درک شود.
• آمادگی کامل برای ارائه: نیازی به ویرایش مجدد نیست؛ فایل فایل پاورپوینت کامل آزمون های تاریخی حزب توده آماده‌ی استفاده در کلاس، جلسه یا کنفرانس است.
• سازگاری کامل با پاورپوینت: نمایش صحیح اسلایدها در تمامی نسخه‌های PowerPoint بدون بهم‌ریختگی یا مشکل ظاهری تضمین شده است.

تولید شده با رویکرد حرفه‌ای:

تمامی بخش‌های فایل پاورپوینت کامل آزمون های تاریخی حزب توده با هدف ایجاد یک تجربه کاربری روان و بی‌نقص طراحی شده‌اند. جزئیات با دقت بالا تنظیم شده‌اند تا ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید.

توجه:

تنها نسخه رسمی فایل فایل پاورپوینت کامل آزمون های تاریخی حزب توده از کیفیت کامل برخوردار است. نسخه‌های غیرمجاز ممکن است شامل اشکالات طراحی باشند و توصیه نمی‌شود از آن‌ها استفاده شود.

با تهیه فایل فایل پاورپوینت کامل آزمون های تاریخی حزب توده، سطح ارائه‌های خود را ارتقاء دهید و مخاطبان خود را تحت تأثیر قرار دهید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل آزمون های تاریخی حزب توده :

مقدمه

چه نقطه ی عطف هایی در تاریخ ایران وجود دارد که بتوان بر اساس آن ماهیت و درونیات اصلی حزب توده را مورد کنکاش قرار داد؟ این مقاله در راستای پاسخ به این پرسش تلاش می کند تا نقطه عطف های تاریخ حزب توده را به بحث بگذارد.

در این بخش از مقاله قصد داریم تا آزمون های دشواری که ماهیت حزب توده را نشان داد، مورد ارزیابی قرار دهیم.

در این بخش از مقاله با تمرکز بر حزب توده قصد داریم دوره های تاریخی این حزب به خصوص از سال ۱۳۲۰ تا ۱۳۶۰ را مورد واکاوی قرار دهیم. در این بررسی، سؤال مورد توجه این است که چرا این حزب همانند سایر جریان های چپ گرا در عرصه ی سیاسی ایران قدرت نگرفت و فراتر از آن حتی منافع ملی ایران را زیر سؤال برد؟ برای پاسخ به این سؤال می بایست دوره های مهم این حزب را مورد نقد قرار داد.

۱.شکل گیری حزب توده

روایت های جایگزین همیشه در حاشیه ی دال مرکزی قدرت جا می گیرند. رضاشاه بر ملی گرایی و تجدد آمرانه تأکید داشت. او می خواست عشایر را یک جانشین کند، روستاها را از حالت سنتی خارج کند و ایران را وارد مناسبات جدید سرمایه داری نماید. در این میان آنچه از نظر ملی گرایان افتاده بود، توجه حزب توده را به خود جلب کرد.

در دوران مشروطه، انجمن همت، حزب سوسیال دموکرات و کمیته ی عدالت به دنبال تحقق بخشیدن به افکار سوسیالیستی بودند. بعدها «تقی ارانی» گروهی را شکل داد که در نشریه ی «دنیا» می نوشتند. آن ها دستگیر شدند چرا که دیکتاتوری رضاشاه فقط قرائت خود از توسعه را قبول داشت. روایت های سوسیالیست بعد از رفتن رضاشاه گسترش یافت. مجله ی دنیا و شخص ارانی و همراهان او بیشتر وجوه علمی مارکسیست را تبلیغ می کردند و البته از گروه ها، احزاب و طبقاتی که به حاشیه رفته بودند دفاع می کردند. سوسیالیست ها در ابتدا گرایش های زیادی را شامل می شدند. کسانی که اعتقاد داشتند ایران باید بر اساس سیستم فدرالیته اداره شود و تمرکزگرایی را نقد می کردند، آن هایی که ائتلاف ایران با غرب را قبول نداشتند، گروهی که به انقلاب و شکل دهی رادیکال تحولات باور داشتند و در آخر کسانی که طرفدار حقوق کارگران، دهقانان، زنان و محیط زیست بودند. حزب توده چتری شد که همه ی این گرایش ها را یک جا جمع کرد.

در ابتدا اسکندری، پیشه وری، آوانسیان، علوی و روستا طرفداران سوسیالیسم در ایران را به دور هم جمع کردند. اعتقادات آن ها مخالفت با استبداد و دیکتاتوری و نقد الگوهای فاشیستی در توسعه بود. روزنامه های سیاست، رهبر، مردم، طنز و دماوند، آرا و عقاید حزب توده را منعکس می ساخت. گروه ۵۳ نفر و بازماندگان احزاب سوسیال دموکرات در ۱۰ مرداد ۱۳۲۳ در میدان فردوسی تهران توانستند اولین کنگره ی حزب توده را شکل دهند. به تدریج شاخه های جوانان، زنان، کارگران، دهقانان و انجمن های شهر، روستا و عشایر حزب توده شکل گرفت. این حزب اغلب روشنفکران و سیاستمداران منتقد را در خود جای داد و تا سال ۱۳۲۴ توانست قدرتمندترین و تشکیلاتی ترین حزب ایران را به وجود آورد.

۲. آزمون اول حزب توده در دوره ی قوام

حال حزب توده آن قدر قدرتمند شده بود که بتواند اهداف اصلی خود را آشکار کند. در ابتدای شکل گیری حزب توده کاری به ملیت و مذهب مردم نداشت. از اسلام و روحانیت انتقاد نمی کرد و منافع ملی ایران به خصوص در بحث سیاست خارجی مستقل را به رسمیت می شناخت. به تدریج مقالات انتقادی آغاز شد. حزب توده آشکارا از منافع شوروی حمایت نمود. آن قدر حزب قدرتمند شده بود که نماینده ی رسمی کارگران در ایران به شمار می رفت و در برابر هر امتیازی که دولت قصد داشت توسط نخست وزیران محافظه کار به انگلیس یا سایر کشورهای غربی بدهد می ایستاد. حزب توده تظاهرات ها و اعتصاب های بزرگی را در سال ۱۳۲۴ به نفع طبقات محروم راه انداخت. برخی از مطالبات آنان چنین بود: «کارگران باید بیمه شوند، ساعت کار به ۸ ساعت تقلیل یابد، روزهای تعطیل برای کارگران به رسمیت شناخته شود، حقوق برابر برای زنان و مردان کارگر در نظر گرفته شود و حق آموزش و تحصیل اجباری رایگان برای کودکان برقرار گردد.»

حزب توده شعارهای بسیار آرمانی، انسانی و عدالت محورانه ای سر می داد و توسعه ی ناموزون آن روزگار را به نقد می کشید. آزادی و برابری خواهی حزب توده در شعارهایش باعث جذب تقریباً همه ی متفکران آن روزگار شد. به تدریج حمایت حزب توده از شوروی علنی شد. در ابتدا حزب تظاهراتی را در تهران تدارک دید و اعلام کرد که نفت شمال باید به شوروی واگذار شود. به تدریج که مسائل مربوط به چالش های ایران و شوروی شکل گرفت، حزب توده جانب شوروی را گرفت. شوروی حاضر به خارج کردن نیروهای خود از ایران نبود و علی رغم تعهدات بین المللی و فشارهای سازمان ملل در تلاش بود که بخش هایی از ایران را به قلمروی سرزمینی خود اضافه کند. این گونه بود که پیشه وری از حزب توده جدا شد و به سمت آذربایجان رفت. کردستان و آذربایجان ایران در اثر حمایت شوروی و ارتش آن کشور به دست نیروهای تجزیه طلب افتاد. حزب دموکرات در آذربایجان شاخه ای از توده بود. در این زمان حزب توده نیز از جدایی کردستان و آذربایجان از ایران حمایت می کرد. این خطای استراتژیک و عمل سیاسی ناشیانه حزب توده باعث شد که چهره اش در افکار عمومی کاملاً مخدوش شود.

بدین ترتیب حزب توده علی رغم مخالفت بدنه ی آن در راستای هماهنگی با منافع شوروی حرکت کرد و منافع ملی ایران را به خطر انداخت. در این شرایط قوام مجبور شد برای حل بحران در کابینه اش سه توده ای را وارد سازد. اسکندری وزیر بازرگانی، کشور، وزیر فرهنگ و یزدی، وزیر بهداری از حزب توده بودند. قوام سرانجام با فشار بین المللی توانست حزب وابسته و خائن دموکرات در آذربایجان و کردستان را ناکام بگذارد. در نتیجه، سال ۱۳۲۴ را به گونه ای می بایست خودکشی حزب توده به حساب آورد. کم کم نخست وزیران محافظه کاری که طرفدار انگلیس بودند حزب توده را به حاشیه کشاندند، رسانه هایشان را بستند. اوج سرکوب حزب توده به سال ۱۳۲۷ برمی گردد. سالی که شاه مورد سوءقصد قرار گرفت و این اقدام به توده ای ها نسبت داده شد. حال دیگر نیروهای ملی و مذهبی از توده خارج شده بودند و متفکرانی چون هدایت، آل احمد و ملکی این حزب را قبول نداشتند. بسیاری از اعضا و سران حزب توده دستگیر، اعدام و تبعید شدند.

حزب توده، مصدق را دیکتاتوری بورژوا نامید و در روزنامه های خود شمایل او را به صورت تصاویر وحشتناک و دراکولایی نشان داد که بیانگر این نکته بود که او عامل غرب و استعمار است. تا حدی توده از نفوذ و محبوبیت مصدق احساس ترس می کرد چرا که به جز توده ی چپ گرا یک روایت ملی و معتدل توانسته بود افکار عمومی شهروندان را به دست آورد.

۳.آزمون دوم حزب توده در دوران مصدق

در سال ۱۳۲۳ حزب توده ۸ عضو در مجلس داشت و فراکسیون این حزب که ضدسیدضیاء و آمریکا بود، از استخدام و کار زنان و اصلاح سیستم قضایی و قوانین به نفع کارگران دفاع می کرد. این حزب تا سال ۱۳۲۷ فعالیت قانونی داشت، اما همین که به جان شاه سوءقصد شد غیرقانونی اعلام شد و دفاتر آن بسته شد. تا آن زمان روزنامه های «مردم» و «رزم» عقاید حزب را منتشر می کردند. در سال ۱۳۲۷ مطبوعات و فعالیت های سیاسی حزب توده غیرقانونی بود و آن ها به صورت مخفیانه و زیرزمینی با مخاطبان محدود فعالیت می کردند. به ناگاه با روی کار آمدن مجلس چهاردهم و قدرتمند شدن فراکسیون ملی و آغاز نخست وزیری «محمد مصدق» حزب توده قدرت گرفت. مصدق سیاست گذاری ملی و میانه بود که به تساهل و مدارا اعتقاد داشت. اهداف جبهه ی ملی پای بندی به مشروطه و دفاع از قانون اساسی و آزادی شهروندان و استقلال ایران در محیط خارجی بود. بر همین اساس با همراهی بدنه ی مذهبی جامعه و فداکاری های زیاد، نفت ایران ملی شد و انگلیس از ایران بیرون رفت. در سال های ۲۹ تا ۳۲ به علت باز شدن فضای عمومی جامعه و تساهل بسیار ب