فایل پاورپوینت کامل آیات مرتبط با رخدادها؛ اسراء و معراج پیامبر صلی الله علیه و اله

با فایل فایل پاورپوینت کامل آیات مرتبط با رخدادها؛ اسراء و معراج پیامبر صلی الله علیه و اله یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل آیات مرتبط با رخدادها؛ اسراء و معراج پیامبر صلی الله علیه و اله شامل 87 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل آیات مرتبط با رخدادها؛ اسراء و معراج پیامبر صلی الله علیه و اله را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل آیات مرتبط با رخدادها؛ اسراء و معراج پیامبر صلی الله علیه و اله با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل آیات مرتبط با رخدادها؛ اسراء و معراج پیامبر صلی الله علیه و اله بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل آیات مرتبط با رخدادها؛ اسراء و معراج پیامبر صلی الله علیه و اله با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل آیات مرتبط با رخدادها؛ اسراء و معراج پیامبر صلی الله علیه و اله وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل آیات مرتبط با رخدادها؛ اسراء و معراج پیامبر صلی الله علیه و اله با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل آیات مرتبط با رخدادها؛ اسراء و معراج پیامبر صلی الله علیه و اله مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل آیات مرتبط با رخدادها؛ اسراء و معراج پیامبر صلی الله علیه و اله :

اشاره

در ماه مبارک رمضان، حوادث بسیاری از جمله معراج پیامبر اسلام(ص) رخ داده که در شب هفدهم[۱]، بیست و یکم[۲] و یا بیست و هفتم[۳] این ماه واقع شده است.

البته درباره زمان وقوع آن، اقوال شبهای دوم[۴] یا هفدهم[۵] ربیع الاول، بیست و هفتم رجب[۶] و نهم ذی الحجه[۷] نیز وجود دارد.

در سال وقوع آن نیز سال اول، دوم، سوم، پنجم، نهم، دهم، یازدهم و دوازدهم بعد از بعثت و شش ماه قبل از هجرت به مدینه و حتی قول به بعد از هجرت نیز وجود دارد.

مرحوم سید جعفر مرتضی عاملی پس از نقل اقوال مذکور، قول سوم (وقوع معراج در سال سوم بعثت ) را ترجیح داده و نُه دلیل در تأیید آن ذکر کرده است.[۸]

به هر حال معراج پیامبر اسرام(ص) از مشهورترین معجزات حضرت است[۹] و در دو سوره إسراء و نجم (۶ / ۱۸) به آن اشاره گشته، و روایات بسیاری – در حدّ تواتر – درباره آن وارد شده است، لذا علامه مجلسی(ره) پس از اشاره به آیات مربوطه می گوید: «اگر بخواهم همه روایات مربوط به معراج را جمع آوری کنم، یک مجلّد بزرگی خواهد بود، از این رو، فقط برخی از آنها را نقل می کنم.»[۱۰]

بنابراین، با توجه به عدم گنجایش مطالب مربوط به معراج در یک مقاله، تنها به برخی از آنها اشاره می کنیم.

معراج رسول خدا(ص) در قرآن

خداوند در آیه اول سوره إسراء، می فرماید: «سُبْحانَ الَّذی أَسْری بعَبْدِهِ لَیلاً منَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ إِلَی الْمَسْجِدِ الْأَقْصَی الَّذی بارَکنا حَوْلَهُ لِنُرِیهُ مِنْ آیاتِنا إِنَّهُ هُوَ السَّمیعُ الْبَصیرُ»؛ «پاک و منزّه است خدایی که بنده اش را در یک شب، از مسجد الحرام به مسجد الاقصی که گرداگردش را پر برکت ساخته ایم برد، تا برخی از آیات خود را به او نشان دهیم؛ چراکه او شنوا و بیناست.»

در این آیه به مرحله اول معراج (از مسجد الحرام تا مسجد الاقصی (بیت المقدس) اشاره شده است؛ ولی در سوره نجم، آیات ۶ – ۱۸ به مرحله دوم معراج اشاره شده است: «ذُو مِرَّهٍ فَاسْتَوی * وَ هُوَ بِالْأُفُقِ الْأَعْلی * ثُمَّ دَنا فَتَدَلَّی * فَکانَ قابَ قوْسَینِ أَوْ أَدْنی * فأَوْحی إِلی عَبْدِهِ ما أَوْحی * ما کذَبَ الْفُؤادُ ما رَأی * أَفَتُمارُونَهُ عَلی ما یری * وَ لَقَدْ رَآهُ نَزْلَهً أُخری * عنْدَ سِدْرَهِ الْمُنْتَهی * عِنْدَها جَنَّهُ الْمَأْوی * إِذْ یغْشَی السِّدْرَهَ ما یغْشی * ما زاغَ الْبَصَرُ وَ ما طغی * لَقدْ رَأی مِنْ آیاتِ رَبِّهِ الْکبْری»؛ «همان کس که توانایی [فوق العاده] دارد؛ او سلطه یافت، در حالی که در افق اعلی قرار داشت، سپس نزدیک تر و نزدیک تر شد، تا آنکه فاصله او (با پیامبر(ص) ) به اندازه فاصله دو کمان یا کم تر بود؛ در اینجا خدا آنچه را وحی کردنی بود، به بنده اش وحی فرمود. قلب (پاک او) در آنچه دید، هرگز دروغ نگفت. آیا با او درباره آنچه (با چشم خود ) دیده، مجادله می کنید؟! و بار دیگر نیز او را مشاهده کرد، نزد “سدره المنتهی” که “جنت المأوی” در آنجاست. در آن هنگام که چیزی [نور خیره کننده ای] سدره المنتهی را پوشانده بود، چشم او هرگز منحرف نشد و طغیان نکرد (آنچه دید واقعیت بود ). او پاره ای از آیات و نشانه های بزرگ پروردگارش را دید.»

مفسّران در تفسیر آیات فوق، مطالب لازم را مفصّل بیان کرده اند که ما به جهت اختصار از نقل آنها خودداری می کنیم.[۱۱]

تکرار معراج پیامبر(ص)

اصل جریان معراج و صعود رسول خدا(ص) به آسمانها برای مشاهده آثار عظمت خدا، از مسلّمات و ضروریات دین اسلام است[۱۲] و هیچ راهی برای انکار آن وجود ندارد؛ زیرا قرآن کریم به صراحت از آن خبر داده و روایات رسیده درباره آن نیز متواتر است.[۱۳]

امّا اینکه این جریان چند بار و در چه سالی و در کدام ماه و چه شبی اتفاق افتاده، مورد اختلاف است. از آیات قرآن کریم استفاده می شود که این برنامه حدّاقل دو بار اتفاق افتاده است، همچنان که علامه طباطبایی(ره) پس از نقل چند قول در مورد سال وقوع معراج، می گوید: «بحث درباره اینها مهمّ نیست و دلیل معتبری هم درباره اینها وجود ندارد؛ ولی چیزی که باید خاطرنشان ساخت، این است که برخی از روایات رسیده از اهل بیت(ع) تصریح بر دو بار بودن معراج می کند و از آیات سوره نجم هم همین مطلب استفاده می شود؛ آنجا که می فرماید: «وَ لَقَدْ رَآهُ نَزْلَهً أُخْری»؛[۱۴] بنابراین، ممکن است برخی از مطالبی که از آن حضرت درباره مشاهداتش در معراج نقل شده، مربوط به معراج اول و برخی مربوط به معراج دوم باشد و برخی دیگر مربوط به هر دو معراج.»

ایشان پس از اشاره به اختلاف اقوال در مورد مکان آغاز معراج که از مسجد الحرام بوده (همانطور که آیه اول سوره اسراء تصریح می کند) یا از خانه «امّ هانی»، می گوید: «با توجه به دو بار بودن معراج، ممکن است یکی از مسجد الحرام و دیگری از خانه ام هانی بوده باشد.»[۱۵]

قسطلانی (از علمای اهل سنّت) از «نووی» نقل کرده است که معراج دو بار واقع شده و از بعضی نقل کرده که چهار بار بوده و از بعضی عارفان نقل کرده که رسول خدا(ص) سی و چهار بار برای معراج به آسمانها رفته است.[۱۶]

در برخی از روایات شیعه، بیش از اینها و تا صد و بیست بار نیز نقل شده است، چنان که در حدیثی آمده: محمد بن حسن صفار (از اصحاب امام حسن عسکری(ع) و متوفای ۲۹۰ق) در کتاب «بصائر الدرجات» با شش واسطه از امام صادق(ع) روایت کرده است: «عُرِجَ بِالنَّبِی(ص) إِلَی السَّمَاءِ مِائَهً وَ عِشْرِینَ مَرَّهً مَا مِنْ مَرَّهٍ إِلَّا وَ قَدْ أَوْصَی اللَّهُ النَّبِی(ص) بِوَلَایهِ عَلِی وَ الْأَئِمَّهِ مِنْ بَعْدِهِ أَکثَرَ مِمَّا أَوْصَاهُ بالْفَرَائِضِ؛[۱۷] پیامبر(ص) یکصد و بیست بار برای معراج به آسمان برده شد، در هر بار خدای سبحان درباره ولایت علی(ع) و سایر امامان ) بیش از سایر واجبات به آن حضرت توصیه و تأکید نمود!»

اگر این حدیث مورد قبول باشد، تمام اقوال مربوط به زمان معراج صحیح خواهد بود؛ زیرا هر یک از راویان، زمان معراجی را نقل کرده که از آن آگاه شده است و قهراً معراجهایی که کسی از آنها آگاه نشده، زمانش نیز نقل نشده است.

معراج جسمانی و روحانی

مشهور میان علمای فریقین آن است که رسول خدا(ص) این سیر زمینی و آسمانی را در حال بیداری و با همین جسم و روح انجام داده اند و توجیه آن به چیزی شبیه یک خواب یا مکاشفه روحی و یا جسمی مثالی و. . . با ظاهر آیات و روایات مخالف است.

طبرسی(ره) ذیل آیات سوره «نجم» در ردّ سخن «حسن بصری» که گفته است: «خدا در معراج روح محمّد را به آسمان برد و جسدش در زمین بود.» می گوید: «نظر اکثر مفسّران قرآن و ظاهر مذهب و روایات شیعه این است که خدای تعالی پیامبر(ص) را با همین جسم سالم و زنده و بیدار، به آسمان برد تا حضرت ملکوت آسمانها را با چشمش مشاهده کرد.»[۱۸]

علامه مجلسی(ره) می گوید: «بدان که معراج و سیر او (پیامبر اکرم)(ص) از مسجد الحرام به بیت المقدس و از آنجا به آسمان، از مطالبی است که آیات و روایات متواتر شیعه و سنّی بر آن دلالت دارد، و انکار امثال این مطالب یا تأویل و توجیه آن به معراج روحانی یا خواب و مکاشفه و امثال آن، یا ناشی از کمی تتبّع و بررسی در اخبار و آثار ائمه هدی ) است و یا از ضعف ایمان و یقین.»[۱۹]

فخر رازی (مفسر بزرگ اهل سنّت) می گوید: «بیش تر مسلمانان اتفاق دارند بر اینکه رسول خدا(ص) با جسم [و روح] به معراج رفته است؛ ولی اقلیّتی از آنان گفته اند: تنها با روح به معراج رفته است.»[۲۰]

وی پس از بیان دلایل امکان معراج جسمانی، می گوید: «اهل تحقیق گفته اند: آیه قرآن و روایات دلالت دارند بر اینکه خدای تعالی روح و جسم محمّد(ص) را از مکه تا مسجد الاقصی برد.»[۲۱]

و پس از بیان کیفیت دلالت آیه اول سوره إسراء بر معراج جسمانی و روحانی، می گوید: «و اما روایات مربوط به این مسئله (معراج جسمانی و روحانی) در کتب صحاح اهل سنّت نقل شده و از روایات مشهوره است و مضمون آنها، سیر پیامبر(ص) از مکه به بیت المقدس و از آنجا به آسمانها می باشد.»[۲۲]

قسطلانی نیز می گوید: «یکبار معراج با روح و جسد پیامبر(ص) در بیداری واقع شده است.»[۲۳]

محقق تاریخ اسلام، سید جعفر مرتضی عاملی(ره) می گوید: «اکثر علما قایل شده اند بر اینکه معراج پیامبر(ص) با روح و جسد بوده، و قول صحیح همین است.»[۲۴]

سپس چهار دلیل برای اثبات آن ذکر کرده است که به خلاصه آن دلایل اشاره می کنیم:

۱- قایلین به معراج روحانی و رؤیا، به سخن عایشه و معاویه استناد می کنند، در حالی که عایشه در آن زمان همسر پیامبر(ص) نبود و اصلاً در آن زمان از نظر سِنّ در حدی نبود که از اینگونه مسایل آگاه شود، و معاویه نیز هنوز مسلمان نشده بود.

۲- کلمه «عَبد» در «سبْحانَ الَّذی أَسری بِعَبْدِه» و «فَأَوْحی إِلی عَبْدِهِ ما أَوْحی» به با هم بودن روح و جسد دلالت می کند؛ زیرا اگر معراج در خواب یا تنها با روح پیامبر(ص) بود، لازم بود گفته شود: «اَسرَی بِرُوحِ عَبدِهِ» و «فَأَوْحی إِلی رُوحِ عَبْدِه». همچنین کلمه «بَصَر» در آیه «ما زاغَ الْبصَرُ وَ ما طَغی»[۲۵] ظهور در چشم حقیقی و جسمانی دارد. علاوه بر این، رؤیا و امثال آن چیزی نیست که اختصاص به پیامبر(ص) داشته باشد و افراد دیگری نیز می توانند از آن بهره مند گردند.

۳- اگر معراج پیامبر(ص) تنها با روح یا رؤیای صالحه بود، اعجاز به حساب نمی آید، تا اینکه مشرکان و معاندان با آن مخالفت نمایند و آن را بهانه ای برای کوبیدن دیگران بدانند.

۴- اگر معراج پیامبر(ص) خواب یا مکاشفه روحانی بود و جسمش در زمین باقی مانده بود، دیگر لازم نبود که جناب ابوطالب(ع) و دیگران برای پیدا کردن حضرت جستجو نمایند، در حالی که در برخی از روایات آمده است که بنی هاشم جستجو می کردند و عمویش عباس (که صدای قوی داشت ) او را صدا می زد.[۲۶]

معراج در دعای ندبه

با توجه به مطالب فوق، روشن شد که معراج رسول خدا(ص) با روح و جسم بوده، لذا لازم است وقتی که در دعای «ندبه» به فراز مربوط به معراج می رسیم، که می گوییم: «وَ أَوْطأْتَهُ مشَارِقَک وَ مغَارِبَک، وَ سخَّرْتَ لَهُ الْبُرَاقَ، وَ عرَجْتَ بهِ إِلَی سَمَائِک»[۲۷] توجه داشته باشیم که به جای «بِهِ»، «بِرُوحِهِ» نخوانیم؛ چراکه صحیح نمی باشد.[۲۸]

از مرحوم علامه سید محمدحسن میرجهانی اصفهانی نقل شده است: «صبح جمعه ای بعد از نماز صبح در سامراء به «سرداب مقدس» رفتم. هنوز آفتاب طلوع نکرده بود؛ ولی آنجا بدون چراغ، روشن بود! دیدم یک آقایی تنها نشسته است. رفتم جلوتر از او نشستم. مشغول خواندن دعای ندبه شدم و رسیدم به جمله «وَ عرَجْتَ بِرُوحِهِ إِلَی سَمَائِک» آن آقا فرمود: این جمله از ما نرسیده، بگویید: «وَ عَرَجْتَ بِهِ إِلَی سَمَائِک» هیچ وقت بر امامت تقدّم نکن! و پس از اتمام دعا به سجده رفتم، در حال سجده در دلم خطور کرد: این آقا کیست که می فرماید: این جمله از ما نرسیده و هیچ وقت بر امامت تقدم نکن؟ شاید خود امام باشد!

همین که از سجده برخاستم، دیدم «سرداب» تاریک و آن آقا رفته است.[۲۹]

هدف معراج

هدف از معراج پیامبر(ص) تنها دیدار خدا در آسمانها نبوده، آنچنان که ساده لوحان پنداشته اند و متأسفانه! بعضی از دانشمندان غربی به خاطر ناآگاهی یا تعمّد در دگرگون ساختن چهره اسلام، به آن قایل شده اند؛ بلکه هدف این بوده که روح بزرگ پیامبر اسلام(ص) اسرار عظمت خدا را در سراسر جهان هستی و نهان جهان مشاهده کند، و برای هدایت و رهبری انسانها درک و دید تازه ای بیابد.[۳۰]

سید جعفر مرتضی عاملی(ره) پس از اظهار عجز از درک و بیان تمام اهداف معراج رسول خدا(ص)، پنج مورد از این اهداف را بیان کرده است که در اینجا فقط به خلاصه آنها اشاره می شود:

۱- معراج یکی از معجزات مهمّ و بزرگ است که تا قیامت بشر از انجام و درک اسرار آن عاجز است.

۲- آماده شدن پیامبر(ص) برای تحمّل مشکلات و سختیهای انجام رسالت بزرگ از طریق مشاهده برخی از آثار عظمت پروردگار عالم، همانگونه که در قرآن کریم بیان شده است: «لِنُرِیهُ مِنْ آیاتِنا» إسراء/ ۱ و «لَقَدْ رَأی مِنْ آیات رَبهِ الْکبری» نجم/ ۱۸.

۳- در این دنیا انسان در عالمی محدود زندگی می کند. پیامبر(ص) به عنوان خلیفه خدا در زمین، لازم بود که اطلاعاتی از عوالم دیگر کسب کند، چشمش باز شود و اطلاعاتش بیش تر گردد، تا در مقام تبلیغ دین، با آگاهی کامل سخن بگوید.

۴- پیامبر(ص) باید عظمت آثار خدا را از نزدیک درک کند تا اطمینانش بیش تر و به رکن وثیق و محکم اعتماد نماید.[۳۱]

۵- بدین طریق پیامبر(ص) خبرهایی از آینده بدهد و با عملی شدن آنها، صحّت ادعای او آشکار شود، و اطمینان مؤمنان نیز بیش تر گردد.[۳۲]

معراج پیامبر(ص) در روایات

درباره معراج علاوه بر آیات، روایات فراوانی در حد تواتر وجود دارد که هر کدام به گوشه ای از آن دلالت دارد. البته ممکن است در میان آنها، برخی روایات ضعیف نیز وجود داشته باشد، لذا مرحوم طبرسی(ره) می گوید: «روایات مربوط به داستان معراج به چهار دسته تقسیم می شود:

۱- روایاتی که به دلیل متواتر بودن، قطعی و یقینی است (مانند اصل مسئله معراج)؛

۲- روایاتی که (در منابع معتبر نقل شده ) و مشتمل بر مطالبی است که عقل و قواعد اصلی دین، آنها را مردود نمی شمارد؛ ما آنها را قبول کرده و یقین پیدا می کنیم که در حال بیداری پیامبر(ص) بوده، نه در خواب (مانند مشاهده بسیاری از آیات عظمت خدا در آسمانها ).

۳- روایاتی که ظاهر آنها با اصول و قواعد (مستفاد از قرآن و روایات مسل