فایل پاورپوینت کامل افترا زدن و تهمت بستن و نسبت ناروا دادن به زنان با ایمان و پاکدامن

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل افترا زدن و تهمت بستن و نسبت ناروا دادن به زنان با ایمان و پاکدامن :

مردی که به زن با ایمان و پاکدامن افترا می زندو تهمت می بندد و نسبت ناروا به او می دهد^[۱]

۲۲۷- إِنَّ الَّذِینَ یرْمُونَ الْمُحْصَنَاتِ ^[۲] الْغَافِلَاتِ ^[۳] الْمُؤْمِنَاتِ ^[۴] لُعِنُوا فِی الدُّنْیا وَالْآخِرَهِ^[۵] وَلَهُمْ ^[۶] عَذَابٌ عَظیمٌ ^[۷] «۲۳» (النور).

قرآن کریم در این آیه کسانی را که به زنان پاکدامن و با ایمان تهمت زده- و نسبت انجام عمل ناشایست به آنها می دهند- مورد نکوهش شدید قرار می دهد و محروم بودن آنان از رحمت الهی را اعلام می نماید.

و اینگونه افراد را به کیفر دنیوی و عقوبت اخروی وعده می دهد.

۲۲۸- پیامبر صلی الله علیه و آله فرمود: نسبت دادن ارتکاب عمل ناشایست زنا- به شخصی که این

کار را نکرده- نشانه ای از کفر است. و جایگاه کفر در آتش خواهد بود^[۸].

آثار سوء و عواقب شوم در دنیا

۲۲۹- امام صادق علیه السلام فرمود: نسبت دادن زنان پاکدامن به ارتکاب عمل ناشایست زنا از گناهان کبیره محسوب می گردد. زیرا خداوند در باره این گروه- در قرآن- فرموده است: در دنیا و آخرت مورد لعن قرار گرفته. و عذابی بزرگ برای آنها خواهد بود^[۹].

۲۳۰- در حدیث آمده است: شخصی که افراد پاکدامن را مورد تهمت قرار می دهد.

خداوند متعال اعمال خیر او را نابود خواهد نمود^[۱۰].

۲۳۱- امام صادق علیه السلام فرمود: نسبت دادن زنان پاکدامن به ارتکاب عمل ناشایست زنا موجب از بین رفتن و نابودی اعمال نیک یک سال شخص می گردد^[۱۱].

۲۳۲- امام صادق علیه السلام فرمود: نسبت دادن زنان پاکدامن به ارتکاب عمل ناشایست زنا موجب از بین رفتن و نابودی ثواب صد سال عبادت می گردد^[۱۲].

۲۳۳- در حدیث آمده است: از هفت چیزی که موجب هلاکت و نابودی است اجتناب کنید.

تهمت زدن به زنان با ایمان و پاکدامن از جمله آن هفت چیز می باشد^[۱۳].

۲۳۴- جعفی می گوید: مردی با امام صادق علیه السلام بسیار دوست و رفیق بود. به گونه ای که همیشه همراه آن حضرت علیه السلام راه می رفت.

روزی آن مرد- به همراه غلام خود- امام صادق علیه السلام را در بازار کفّاشها همراهی می کرد.

و آن غلام پشت سر آن مرد راه می رفت.

پس از آنکه مدتی راه رفتند. آن مرد متوجّه شد که غلام او پشت سرش راه نمی رود.

و به جائی رفته است.

و هنگامی که آن غلام به نزد آن مرد بازگشت. او با تندی به غلام گفت:

– ای فرزند مادر بدکاره- کجا رفته بودی؟

هنگامی که آن مرد این جمله را بر زبان جاری کرده و با غلام خود این گونه سخن گفت. امام صادق علیه السلام بسیار ناراحت شدند.

و از فرط ناراحتی با دست مبارک بر پیشانی خود زدند.

سپس آن حضرت علیه السلام با لحن سرزنش آمیزی به آن مرد فرمود: به مادر این غلام تهمت می زنی و به او نسبت ناروا می دهی؟

من تا امروز فکر می کردم که تو انسان باتقوا و پرهیزگاری هستی.

امّا امروز- با این کار- فهمیدم که تو اهل تقوا و پرهیزگاری نیستی.

آن مرد برای توجیه این عمل ناپسند خود به امام صادق علیه السلام گفت:

مادر این غلام مسلمان نیست.

در این هنگام امام صادق علیه السلام به تندی به آن مرد فرمود: از من دور شو.

مگر نمی دانی که برای هر قوم و جماعتی ازدواج و پیمان زناشوئی وجود دارد- که با انجام دادن آن- خود را از زنا و عمل نامشروع منزّه و پاک می گردانند؟!

راوی می گوید: پس از این ماجرا امام صادق علیه السلام- تا آخر عمر- همراه با آن مرد راه نرفتند^[۱۴].

۲۳۵- در زمان کودکی حضرت دانیال علیه السلام پادشاهی از پادشاهان بنی اسرائیل حکمرانی می کرد.

آن پادشاه دو قاضی داشت که مرد نیکوکاری با آن دو قاضی دوست و رفیق بود.

و این مرد نیکوکار دارای همسری زیبا و با ایمان بود.

روزی آن پادشاه به آن دو قاضی گفت: شخصی را برای انجام مأموریتی به من معرفی کنید.

آن دو قاضی. آن مرد نیکوکار را که دوست آنها بود به پادشاه معرفی کردند.

سپس آن مرد نیکوکار برای انجا