بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل برخی از انحرافات و بدعت های فرقه ی گنابادیه :

تصوف در ادامه حیات خود به فرقه های مختلف و انشعابات گوناگون تقسیم شد، فرقه هایی مثل: نعمت الّلهیه، صفی علیشاهی، ذهبیه، اویسیه، گنابادیه، خاکساریه، قادریه، اهل حق، نقشبندیه و دهها فرقه و انشعاب دیگر و هر کدام از این فرقه ها اغرافات و بدعت هایی را وارد دین کردند.

البته اکثر فرقه های صوفی در ایران از انشعابات فرقه ی نعمت الّلهیه است. مؤسس این فرقه شاه نعمت الله ولی بود. وی در سال ۷۳۱ در در شهر حلب متولد شد. وی در سال ۷۶۲ ق که مصادف با سال دوم سلطنت تیمور بود، به ایران آمد و تصوف را در ایران احیا کرد. وی بیش از صد سال عمر کرد و در سال ۸۳۴ ق فوت نمود . او در دیوان اشعارش می گوید: بر جای رسول الله نعمت الله ولی است. [۱]

واعظی در رساله خود می گوید: از جمله آداب نعمت الله این بود که مریدانش پیش از ذکر، شیخ (شاه نعمت الله) را سجده می کردند. [۲]

شاه نعمت الله ولی در دیوان اشعارش خود را مظهر خدا و جامع ادیان معرفی می کند:

مذهب جامع از خدا دارم این هدایت بود مرا ازلی

در اشعار شاه نعمت الله عقیده ی وحدت وجود و موجود (اینکه همه چیز خداست!!!) فراوان به چشم می خورد، برای نمونه: شاه نعمت الله مانند سایر متصوفه تمام اشیاء را ظهور ذات خدا میداند.این خداست که در مرتبه ای به صورت عبد و در مرتبه ای به صورت عابد، در مرتبه ای به صورت آدم، در مرتبه ای به صورت خاتم، در مرتبه ای به صورت موسی و در مرتبه ای به صورت فرعون و سایر اشیاء ظاهر شده است:

در مرتبه ای ساجد در مرتبه ای مسجود در مرتبه ای عابد در مرتبه ای معبود

در مرتبه ای عبد است در مرتبه ای رب است در مرتبه ای حامد در مرتبه ای محمود

در مرتبه ای فانی در مرتبه ای باقی در مرتبه ای معدوم در مرتبه ای موجود

در مرتبه ای طالب در مرتبه ای مطلوب در مرتبه ای قاصد در مرتبه ای مقصود

در مرتبه ای آدم در مرتبه ای خاتم در مرتبه ای عیسی در مرتبه ای داوود

در مرتبه ای بی حد در مرتبه ای بی عد در مرتبه ای محدود در مرتبه ای معدود

در مرتبه ای ظاهر در مرتبه ای باطن در مرتبه ای موجود در مرتبه ای مفقود

در مرتبه ای موسی در مرتبه ای فرعون در مرتبه ای مقبول در مرتبه ای مردود

در مرتبه ای سیّد در مرتبه ای بنده در مرتبه ای واحد درمرتبه ای موجود [۳]

در این مجموعه ی مختصر،مجال بحث درباره ی فرقه ها و انشعابات آن ها نیست. در اینجا اشاره ای کوتاه به برخی از فرقه های فعال در کشورمان ایران می شود:

فرقه ی گنابادیه:

اسامی دیگر این فرقه عبارت است از: طاووسیه، نعمت اللّّهی، سلطان علیشاهی و نعمت اللّهی گنابادی. مؤسس این فرقه ملا سلطان محمد گنابادی است. وی در سال ۱۲۵۱ در بیدخت گناباد متولد شد و در سال ۱۲۹۳ ق ادّعای قطبیت کرد. دو کار عمده ای که ملا سلطان محمد گنابادی کرد و موفق شد در بیدخت مردم را به گرد خود جمع کند عبارت بود از: ۱. استفاده از جهل مردم و ارائه برنامه های دینی برای مردم، ۲. انجام طبابت و مداوای رایگان مردم.

کتب ملا سلطان عبارتند از: ۱. سعادت نامه ۲. ولایت نامه ۳. تفسیر بیان السعاده (البته عضی از بزرگان،مانند آقابزرگ تهرانی در کتاب الذریعه بر این عقیده اند که این تفسیر را شخص دیگری نوشته و انتشارات حقیقت که مربوط به فرقه ضاله دراویش گنابادی است آن را به نام ملاسلطان گنابادی چاپ کرده است) ۴.معجم السعادات ۵.- بشاره المؤمنین ۶. تهذیب التذهیب ۷.تنبیه النّائمین. ۸. شرح کلمات قصار بابا طاهر.

بعد از بالا گرفتن کار ملا سلطان و بروز انحرافات ایشان، عده ای از مردم بیدخت خدمت عالم و مرجع بزرگوار آن زمان آخوند خراسانی رسیدند و عقاید ملا سلطان را به ایشان بازگو نمودند. مرحوم آخوند خراسانی(رحمه الله علیه) فرمان ارتداد ایشان را صادر کرد. در سال ۱۳۲۱ ق عده ای از مردم بیدخت ملا سلطان را خفه کردند. پس از ملا سلطان، نور علیشاه ثانی، پسر ملا سلطان قطب شد. بعد از ده سال او را نیز در ری کشتند. بعد از نور علیشاه، صالح علیشاه و بعد از وی به ترتیب: سلطان حسین تابنده (رضا علی شاه)،علی تابنده(محبوب علی شاه ) نور علی تابنده ( مجذوب علی شاه ) قطب شدند. گنابادیه در دوره قاجاریه توسط حمایتهای بی دریغ تیمور تاش و در زمان پهلوی توسط نصیری، رئیس ساواک رشد کرد. کتاب های ملا سلطان را سرتیپ پرورش چاپ می کرد و سلطان حسین هم به شدت به شاه وابسته بود و در راهپیمایی ها در حمایت از شاه شرکت می کرد.

فایل پاورپوینت کامل برخی از انحرافات و بدعت های فرقه ی گنابادیه:

۱.مؤمن ندانستن غیر صوفی گنابادی:

ملا سلطان محمد در کتاب ولایت نامه، فقط کسی را مؤمن می داند که با قطب بیعت کرده باشد و می گوید به واسطه این بیعت، ایمان در قلب وی جای می گیرد. [۴]

و در جای دیگر می نویسد:

کسی مؤمن نشود بلکه مایه ایمان می خواهد که مؤمن صادق آید، و آن مایه ایمان بیعت خاصه و لویّه ( یعنی بیعت با قطب گنابادیه ) است. [۵]

۲.سر سپردگی محض

ملا سلطان یکی از شرایط مهم مریدی را سر سپردگی محض نام می برد. مرید باید تابع بی چون وچرای شیخ خود باشد و در برابر اراده ی شیخ اراده ی خویش را از بین ببرد، مانند مرده در تحت تصرف غسّال؛ همچنین اگر کار خلاف شرعی را از شیخ خود ببینند )مثل فحشاء و خوردن مسکرات ( باید مرید به خود بگوید: لابد چشم من دچار خطا و اشتباه شده است! ملا سلطان محمد در ولایت نامه می نویسد:

(از شرایط مهم مریدی) تسلیم است، باید به ظاهر و باطن تسلیم ولایت شیخ خود باشد و تصرفات خود را از خود محو کند چون مرده در تحت تصرف غسّال. و در هر کار التجا به ولایت شیخ کند چه در حضور باشد چه در غیبت. البته به ظاهر و باطن بر افعال و احوال شیخ اعتراض نکند و هر چه از احوالات شیخ در نظر او کج آید حواله به کجی چشم خود کند اگر چه به خلاف شرع اعتقاد کند. [۶]

۳.تجسم صورت مرشد و قطب در عبارت

ملا سلطان محمد برای تئوریزه کردن این انحراف در سعادت نامه می نویسد: اگر صورت مرشد ظاهری (قطب ) را خیال در نظر نداشته باشد، صورت هواهای نفسانی که بت تراشی نفس اند هیچ وقت از نظر او نرود. [۷]ملا علی گنابادیه می گوید: مقلد ناچار است که در وقت عمل ( یعنی عبادت) مطاع (یعنی قطب ) را در نظر آورد. [۸]

میرزا زین العابدین شیروانی که از سر سلسله های نعمت اللّهیه است می گوید: در این حال باید که سالک در مجامع و احوال و اقوال از مراتب صورت مرشد غافل نشود. در هنگام ذکر و ورد و طاعت و خدمت، از وجه شیخ خود زایل نگردد [۹]. پر واضح است که هنگام عبادت انسان اگر اختیاراً این کار را انجام دهد شرک است.

۴.عُشریه

یکی از بدعت های این فرقه، پرداخت عشریه به قطب به جای خمس و زکات است. به این ترتیب که هر صوفی باید یک دهم درآمد خود را به قطب یا نماینده ی قطب بپردازد. ملا سلطان می گوید: یک عشر ( یک درهم ) از ارباح مکاسب و زراعت داده شود، مغنی از زکات زکوی و از خمس خواهد بود. البته برخی توجیه کردند که این عشریه علاوه بر خمس و زکات است که این توجیه واقعیت ندارد.

۵.مقام قطب

ملا سلطان محمد گنابادی در مورد مقام قطب می نویسد:چون طالب و مرید اراده حضور نماید، چنین داند که به خدمت پادشاه مقتدری می رود و به بخشش او امیدوار باشد که به یک آن دو عالم را بی سبب به او بخشد. وی در ادامه می گوید: چون وارد حضور گردد، در کمال عجز و فروتنی که شیوه ی نیازمندان است صورت بر خاک مذلّت گذارد و به شکرانه ی این نعمت سجده شکر به جای آورد. او همچنین می انگارد: منظور از خلقت تو این اطاعت و اقتداست، بلکه می گوئیم ارسال رسل و انزال کتب و زحمت انبیاء و مشقت اولیاء از برای ارادت و اقتدا[ به قطب] است. [۱۰]

۶.غسل ها

یک صوفی برای رسمی شدن باید مشرف شود. برای تشرف آداب و احکامی ساخته اند که پنج غسل از جمله آنهاست که صوفی قبل از تشرف به صوفیه(فقر)باید آنها را انجام دهد : ۱. غسل اسلام ۲.زیارت ۳. حاجت ۴. توبه.۵. غسل جمعه:حتی اگه دوشنبه مشرف شوی باید غسل جمعه بکنی. [۱۱]

۷.تشرّف

برای صوفی شدن، طالب باید مقداری پارچه سفید که بهتر است یک قواره پارچه کفنی باشد

و نیز حدود سه کیلوگرم نبات و یک جوز هندی، سکه و انگشتر تهیه کند. او با این پنج چیز که وصله نام دارد و هر کدام گویای رازی می باشد، باید در وقت تشرف به همراه داشته باشد. این وسایل را به دست پیر دلیل(راهنما )می دهد و آنگاه عازم مکانی می شوند که رئیس فرقه ) قطب ( یا نماینده او انتظار طالب را می کشد.

۸.هو۱۲۱

شعار این فرقه، هو ۱۲۱ است که به حروف ابجد نام مبارک امام علی )ع( می شود. و معنای آن هو یا علی است که معمولاً به جای «بسم الله الرحمن الرحیم» در اول مکاتباتشان می نویسد: به همن دلیل است که برخ از مردم آنها را علی اللّهی می نامند. این فرقه تقریباً فعال ترین فرقه ی صوفی درکشور است، و باید توجه داشت که تمام مراجع عظام شرکت کردن در مجالس آنان را حرام اعلام کرده اند.

فرقه ی اهل حق (علی اللّهیان)

اهل حق نامی است که نصیریان یعنی علی اللّهیان به خود نسبت می دهند و فرقه ای از غلات هستند که بعد ها در اسلام پیدا شدند و آثاری از مذهب یهود و مجوس و مانوی در مذهب ایشان وجود دارد و قائل به تناسخ و حلول هستند و امام علی(ع) را مظهر خدا می شمارند. این فرقه را از جهت آنکه برای حضرت علی( ع) الوهیت قائلند، علی اللّهیان نامیده اند. این گروه که در ایران، ترکیه و سوریه زندگی می کنند د ر هر منطقه ای به یک نام خوانده می شوند.مثلا در ترکیه، علوی و در سوریه، نصیری و در شهرهای مختلف ایران به نام های گوناگون نامیده شده اند. فی المثل در اطراف مشهد، علی اللّهی در تبریز، گوران و در ارومیه، ابدال خانان در لرستان، غلات نامیده می شوند. گاهی خود را در ایران اهل حق نامیده اند. عقاید اهل حق هیچ سنخیتی با تعالیم اسلام و سایر ادیان آسمانی دیگر ندارد و آمیخته به خرافات است.

یکی از محققین درباره ی این فرقه می نویسد:

ظاهرا اهل حق برخی از تعالیم اسماعیلیه را حفظ کردند. عالم و آدمی نتیجه ی پن