فایل پاورپوینت کامل جایگاه حضرت عیسی (ع) در زمان ظهور در گفتگوی بین اسلام و ادیان ابراهیمی

ارائه‌ی فایل پاورپوینت کامل جایگاه حضرت عیسی (ع) در زمان ظهور در گفتگوی بین اسلام و ادیان ابراهیمی – تجربه‌ای خاص و متمایز!

پاورپوینتی حرفه‌ای و متفاوت:

فایل فایل پاورپوینت کامل جایگاه حضرت عیسی (ع) در زمان ظهور در گفتگوی بین اسلام و ادیان ابراهیمی شامل 115 اسلاید جذاب و کاملاً استاندارد است که برای چاپ یا ارائه در PowerPoint آماده شده‌اند.

ویژگی‌های برجسته فایل فایل پاورپوینت کامل جایگاه حضرت عیسی (ع) در زمان ظهور در گفتگوی بین اسلام و ادیان ابراهیمی:

• طراحی خلاقانه و حرفه‌ای: فایل فایل پاورپوینت کامل جایگاه حضرت عیسی (ع) در زمان ظهور در گفتگوی بین اسلام و ادیان ابراهیمی به شما این امکان را می‌دهد که مخاطبان خود را با یک طراحی خیره‌کننده جذب کرده و پیام خود را به بهترین شکل انتقال دهید.
• سادگی در استفاده: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل جایگاه حضرت عیسی (ع) در زمان ظهور در گفتگوی بین اسلام و ادیان ابراهیمی به گونه‌ای طراحی شده‌اند که استفاده از آن‌ها بسیار آسان باشد و نیاز به تنظیمات اضافی نداشته باشید.
• آماده برای ارائه: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل جایگاه حضرت عیسی (ع) در زمان ظهور در گفتگوی بین اسلام و ادیان ابراهیمی با کیفیت بالا و بدون نیاز به ویرایش، آماده استفاده هستند.

کیفیت تضمین‌شده با دقت بالا:

فایل فایل پاورپوینت کامل جایگاه حضرت عیسی (ع) در زمان ظهور در گفتگوی بین اسلام و ادیان ابراهیمی با رعایت بالاترین استانداردهای طراحی تولید شده است. بدون نقص یا بهم‌ریختگی، تمامی اسلایدها آماده برای یک ارائه بی‌نقص و حرفه‌ای هستند.

نکته مهم:

هرگونه تفاوت احتمالی در توضیحات ممکن است به دلیل نسخه‌های غیررسمی باشد. نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل جایگاه حضرت عیسی (ع) در زمان ظهور در گفتگوی بین اسلام و ادیان ابراهیمی با دقت و حرفه‌ای تنظیم شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل جایگاه حضرت عیسی (ع) در زمان ظهور در گفتگوی بین اسلام و ادیان ابراهیمی را دانلود کنید و ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل جایگاه حضرت عیسی (ع) در زمان ظهور در گفتگوی بین اسلام و ادیان ابراهیمی :

مقدمه

همواره یافتن مشترکات بین ادیان از مسیر گفتمان، از جمله مهم ترین دغدغه های صاحبنظران و اندیشمندان ادیان مختلف جهت نیل به تقریب و همگرایی بیش از پیش بوده است. موضوع بررسی نقش انبیاء در گذشته بشریت و هدایت انسانها به سوی سعادت و پرداختن به مشترکات روش و سیره انبیاء و آموزه های ایشان خود از جمله مهم ترین بسترهای پرداختن به این مهم می باشد. در این میان حضرت عیسی(ع) به عنوان یکی از پیامبران اوالعزم با توجه به توصیف هایی که خداوند در قرآن از ایشان بیان فرموده و عباراتی که در تورات و انجیل و روایات اهل بیت(ع) بیان شده نقش پررنگی را در گفتمان بین ادیان در حال حاضر و آینده و زمان ظهور خواهد داشت. بر اساس کلام حضرت عیسی(ع)که می فرمایند:« سلام بر من زمانی که به دنیا آمدم، زمانی که به موت می رسم و زمانی که مبعوث می شوم» بررسی مراحل مختلف حیات این پیامبر بزرگوار با توجه به آیات قرآنی و روایات مختلف، خود از جمله مهمترین راهکارهای پرداختن به مقوله گفتمان بین ادیان می باشد.

چه بسا اسلام شناسان مسیحی هستند که در ادیان دیگر به نقاط مشترک ظهور منجی رسیده اند و توانسته اند به یک نوع از همگرائی دست پیدا کنند اما در نوشته ها و تفاسیر موجود در دین اسلام هنوز آنگونه که باید و شاید تبیین درستی از نقش حضرت عیسی(ع)براساس آیات و روایات انجام نشده وبه صورت یک دکترین جهانی عرضه نشده است. با بررسی تفاسیر مختلف ولادت ایشان یک ولادت معمولی عنوان شده، به موت با واژه مرگ اشاره شده و بعثت ایشان نیز تنها به روز قیامت واگذار شده حال آنکه احادیث بسیاری داریم که حضرت عیسی(ع) در زمان ظهور در پشت سر امام زمان(عج) به نماز می ایستند. تحلیل مستنداتی از این دست خود فصلی جدید در گفتمان بین ادیان اسلام و مسیحیت می گشاید.

کلیات

بررسی لغوی و اصطلاحی واژگان

واژه ظهور از ریشه ظهر: الظَّهْر من کل شیء: خِلافُ البَطْن. وبه معنای آشکار آشکار بر خلاف پنهان، ظفر و پیروزی و آشکار شدن شئ پنهان است. فرهنگ فارسی معین آشکار شدن، نمایان شدن را برای این واژه ذکر کرده در فرهنگ فارسی عمید پیدایش، تجلی جلوه طلوع وقوع آورده شده و لغتنامه دهخدا آشکار شدن پدید آمدن ظاهر شدن را برای ذکر کرده است. با توجه مشخصه هایی که برای ظهور حضرت مهدی(عج) متبادر است و گفته شده تنها باقیمانده خداوند بر روی کره زمین بعداز یک غیبت طولانی ظهور خواهد کرد، همان آشکار شدن شئ پنهان به معنای ظهور با این محتوا نزدیک است. در معنای گفتمان در فرهنگ لغت عمید؟ در فرهنگ لغت معین به معنای گفتگو و مباحثه در واژه نامه آزاد گفتگوی جدی درباره موضوعی واحد مدنظر است که معنای اخیر به معنایی که در این نوشتار قصد پرداختن به آن وجود دارد به ذهن نزدیک است. واژه منجی نیز در فرهنگ لغت دهخدا که یادداشت ایشان از منتهی الارب میباشد به معنای نجات دهنده، رها کننده، رستگاری دهنده، نجات بخش عنوان شده در فرهنگ فارسی عمید به معنای نجات دهنده و رهائی بخش آورده شده است. از آنجایی که این لغت با عنوان منجی آخرالزمان که یک واژه مشترک بین تمامی ادیان می باشد، جایگاه بحث در راستای همگرائی دارد. اعتقاد به دوران آخر الزمان و ظهور منجی موعود یعنی اعتقاد به دوره آخر الزمان و انتظار ظهور منجی غیبی و مصلح جهانی و بزرگ فوتوریسم (Futurism)، از جمله مسائلی است که در اصول عقاید ما، جای مهمی را اشغال کرده است. فوتوریسم عقیده ای است که در کیش های آسمانی: زوراستریانیسم (مذهب زردشت) و جودائیسم (مذهب یهود) و سه مذهب عمده مسیحیت:کاتولیک، پروتستان، ارتودکس و به طور کلی در میان مدعیان نبوت، به مثابه یک اصل مسلم قبول شده و همگی به اتفاق بشارت ظهور همچو مصلحی را داده اند…»

ضرورت بحث

پرداختن به مقوله ظهور و رخدادهای مرتبط با آن با توجه به نقش اثر گذار این معارف در پیشبرد آینده بشر و درک راه های رسیدن به اهداف الهی در متون دینی، همچون نقشه راه، یکی از موضوعاتی است که تأکید بسیاری برای شناختن ابعاد مختلف آن وجود دارد.

نکته مهمتر اینکه پرداختن به این مبحث با توجه به نقاط مشترکی که بین اسلام و دیگر ادیان به عنوان معتقدان به ظهور منجی وجود دارد، ظرفیت های گفتمانی بسیاری را ایجاد می کند. در آیات متعددی در قرآن کریم نیز ظهور منجی عالم بشریت و برقراری عدل و عدالت درسایه حکومت جهانی و وراثت زمین توسط مستضعفان عالم وعده داده شده است. آیه ۵ قصص و آیه ۱۰۷ انبیاء و آیه ۵۵ نورکه به طور خاص به وارث شدن زمین توسط صالحان اشاره شده است. فطرت انسان همیشه به سمت جاودانگی میل دارد و هر آنچه که او را امیدوار به این مقوله نماید شوق دانستن و حرکت به سمت این جاودانگی بیشتر می شود. در طول دوران های متمادی بشر دچار سختی ها و بلا های گوناگون بوده است و هر زمان که امید به آینده روشن او را فراگرفته این سختی ها را راحت تر تحمل کرده و با تلاش و ایستادگی به سوی هدف غائی و چشم اندازی روشن حرکت نموده است.

در همیشه تاریخ، اعتقاد به منجی از مقوله هایی بوده که بشر را برای زندگی در سایه سختی ها و بلاهای گوناگون مقاوم نگه داشته است. امیدواری به اینکه در نهایت کسی خواهد آمد و عدالت جهانی را برقرار خواهد کرد و شر شیاطین از سر بشر برچیده خواهد شد از عوامل حیات بخش زندگی بشر بوده است. و این نقطه مشترکی را ایجاد کرده که پیروان تمامی ادیان بیش ازآنکه به نقاط افتراق بیاندیشند و علیه هم کار کنند، از طریق نقاط اشتراک بستر گفتمانی مناسبی را بازیابی نمایند. و از آن درراستای همگرائی بهره گیرند.

نقش پرداختن به رجعت حضرت عیسی (ع) در گفتمان بین ادیان براساس آیات قرآن

تأمل در برخی از آیات قرآن که در موضوع حضرت عیسی(ع) نازل شده است، و تطبیق آن با رخدادهای آخرالزمان و ظهور می تواند دریچه های خاصی را در گفتمان بین ادیان در پیش روی ما بگشاید..

پرداختن به ویژگی های منحصر به فردی که در به دنیا آمدن حضرت عیسی(ع) وجود داشته می تواند جایگاه ایشان را در آینده نیز استثنائی نماید؛ در تفسیر آیه ۲۰سوره مریم به صورت مفصل به نحوه خلقت و به دنیا آمدن حضرت عیسی(ع) از بطن حضرت مریم(س) اشاره شده است. یکی از رخدادهای آخر الزمان،مفسّران با استفاده از آیات به اثبات این مقوله پرداخته اند، فرود آمدن عیسی علیه السّلام است.. وَ إِنَّهُ لَعِلْمٌ لِلسَّاعَهِ فَلا تَمْتَرُنَّ بِها؛ «و همانا آن، نشانه ای برای [فهم ] رستاخیز است؛ پس زنهار در آن تردید مکن!

صاحب تفسیر حلیه الابرار می نویسد: إنّه لیس فی هذا تناقض و لا إختلاف لأنّ المسیح علیه السلام نبی متقدّم، رفعه اللّه تعالی، ثمّ ینزله فی آخر الزمان علما للسّاعه قال اللّه تعالی: وَ إِنَّهُ لَعِلْمٌ لِلسَّاعَهِ فَلا تَمْتَرُنَّ بِها

در تفسیر این آیه تأکید شده است که اختلاف و تناقضی در اینکه حضرت عیسی(ع) از اولین پیامبرانی است که خداوند او را رفعت داده سپس در آخرالزمان نزول می یابد که نشانه ای برای فهم رستاخیز است و در آن نباید تردید کرد. و قرأ بعض القرّاء: وَ إِنَّهُ لَعِلْمٌ لِلسَّاعَهِ و إذا نزل المسیح علیه السلام لم ینسخ شیئا ممّا اتی به محمّد رسول اللّه (ص)، و لم یتقدّم الإمام من امّته بل یقدّمه، و یصلّی خلفه. و براساس کلام برخی از مفسرین در آیه مزبور زمانی که حضرت عیسی(ع) رجعت می فرمایند و چیزی از آنچه که از سوی حضرت رسول(ص) ارائه شده را نسخ نمی کند و در جلوی امام قرار نمی گیرد بلکه در پشت سر ایشان به نماز می ایستد. و همچنین درتفسیر آیه وَ إِنْ مِنْ أَهْلِ الْکتابِ إِلَّا لَیؤْمِنَنَّ بِهِ قَبْلَ مَوْتِهِ وَ یوْمَ الْقِیامَهِ یکونُ عَلَیهِمْ شَهِیداً در تفسیر قمی آورده است: إِنَّ عِیسَی ینْزِلُ قَبْلَ یوْمِ الْقِیامَهِ إِلَی الدُّنْیا- فَلَا یبْقَی أَهْلُ مِلَّهِ یهُودِی وَ لَا نَصْرَانِی إِلَّا آمَنَ بِهِ قَبْلَ مَوْتِهِ وَ یصَلِّی خَلْفَ الْمَهْدِی بر اساس تفسیر بیان می شود که حضرت عیسی(ع) قبل از قیامت به دنیا رجعت می نماید و باقی نمی ماند از ملت یهود و نصاری مگر اینکه قبل از مرگش به او ایمان می آورد و پشت حضرت مهدی(عج) به نماز می ایستد. که این روایت از امام باقر (ع) از قول پدرانشان ذکر گردیده است. صاحب تفسیر صافی در تفسیر این آیه می نویسد: یعنی ما من الیهود و النصاری أحد إلا لیؤمنن بأن عیسی علیه السلام عبد اللَّه و رسوله قبل أن یموت و لو حین تزهق روحه و لا ینفعه إیمانه و به روایه عنهم علیهم السلام وَ یوْمَ الْقِیامَهِ یکونُ عَلَیهِمْ شَهِیداً قال الباقر(ع)انّ عیسی ینزل قبل یوم القیامه الی الدنیا و لا یبقی أهل مله یهودی و لا غیره إلا آمنوا به قبل موتهم و یصلی عیسی خلف (المهدی) بر اساس این تفاسیر، فرود آمدن حضرت عیسی علیه السّلام، یکی از نشانه های نزدیکی قیامت شمرده شده و از ایمان آوردن همه اهل کتاب به حضرت عیسی علیه السّلام در آخر الزمان، خبر داده شده است. که این آیه می تواند در سایه گفتمان مدخل مناسبی برای برنامه ریزی علمای دین و رسیدن به نقاط مشترک بین ادیان باشد. از سوی دیگر با بررسی آیه ۳۳ سوره مریم که در آن حضرت عیسی(ع) بعد از به سخن آمدن در گهواره به خود در زمان به دنیا آمدن، از دنیا رفتن و دوباره برانگیخته شدن سلام می دهد. که با بررسی تفاسیر این آیه برانگیختن دوباره حضرت عیسی(ع) را به رجعت و بازگشت در قیامت ارجاع داده اند. که نمونه هایی ازاین تفاسیر در ذیل ذکر می گردد. «یوْمَ وُلِدْتُ» یعنی روزی که به دنیا آمدم، یوْمَ أَمُوتُ یعنی روزی که می میرم و یوْمَ أُبْعَثُ حَیا زمانیکه در زنده برانگیخته خواهم شد در روز قیامت بعد از مرگم به صورت زنده در روز قیامت برانگیخته خواهم شد. مکی بن حموش در کتاب الهدایه الی بلوغ النهایه در تفسیر این ایه می نویسد: أن عیسی علیه السّلام سلّم علی نفسه فی هذه الأوقات و هی أشد ما یمر علی الإنسان فی حیاته و بعد موته. أی: الأمن علی من الشیطان أن یصیبنی فی حین ولادتی بسوء، و یوم أموت من هول المطلع، و یوم أبعث یوم القیامه من الفزع. فأخبرهم أنه سیموت، و أنه یبعث حیا. در تفسیر لاهیجی به این معنا که سلام خدای تعالی بر من است، یعنی ایمنی از خوف و دهشت این سه روز: روزی که متولد شدم، و روزی که بمیرم، و روزی که برانگیخته شوم در قیامت زنده. در تفسیر جامع به ابعاد مختلف این آیه به شرح زیر پرداخته شده است: و سلام حقّ بر (جان پاک) من به روزی که به دنیا آمدم و روزی که از جهان بروم و روزی که برای زندگانی ابدی آخرت برانگیخته شوم. قوله تعالی: وَ السَّلامُ عَلَی یوْمَ وُلِدْتُ وَ یوْمَ أَمُوتُ وَ یوْمَ أُبْعَثُ حَیا درود خدا بر من باد روز که بدنیا آمدم و روز که از دنیا میروم و آن روزی که مجددا در قیامت زنده شوم درود هنگام ولادت عبارت از حفظ و ایمنی او است از شر شیطان و اعوانش و در روز مرگ عبارت از ایمنی از بلای دنیا و خلاصی از عذاب قبر است و درد در محشر محفوظ بودن از ترس و هول قیامت و آتش دوزخ میباشد.

در تفسیر المیزان محوریت بحث نحوه سلام کردن عیسی(ع) و حضرت یحیی(ع) می باشد و اشاره ای به بحث مکانی این سلام ها توسط حضرت عیسی(ع) نشده است. ” وَ السَّلامُ عَلَی یوْمَ وُلِدْتُ وَ یوْمَ أَمُوتُ وَ یوْمَ أُبْعَثُ حَیا”.در این آیه در سه موطن تکون و هستیش به خودش سلام کرده، که توضیحش در آخر داستان یحیی گذشت. بله، میان این سلام کردن و آن سلام کردن فرقی هست، و آن این است که سلام در داستان یحیی، نکره (یعنی بدون الف و لام) آمده، و این خود دلالت بر نوعی خاص دارد، و در این قصه با الف و لام آمده که جنس و عمومیت را می رساند، و فرق دیگر اینکه در داستان یحیی سلام کننده بر او خدای سبحان بود، و در این داستان خود عیسی بوده است. با ملاحظه تفاسیر مرتبط با این آیه شریفه مشخص می شود که در تفسیر این آیه اشاره ای به بعثت و برانگیخته شدن حضرت عیسی(ع) و رجعت ایشان در زمان ظهور اشاره ای نشده است و برانگیخته شدن حضرت عیسی(ع) به آخرت و قیامت واگذار گردیده است. از سوی دیگر با مقایسه این تفسیر این آیه با تفاسیر آیات قبلی که به رجعت و حضورایشان در زمان ظهور اشاره دارد، نوعی ابهام را در ذهن ایجاد می کند که چرا در این آیه در هیچ یک از تفاسیر اشاره ای به مقوله حضور آخرالزمانی حضرت عیسی(ع) نشده است. لذا با مقایسه تفاسیر این بخش براساس آیات مذکور همچنین می توان این نتیجه گرفت که منظور از بعثت که خود حضرت عیسی(ع) به آن دوران سلام می دهد، اشاره به رجعت ایشان در زمان ظهور باشد و منافاتی با برانگیخته شدن در قیامت ندارد. حال که این ابهام در تفسیر این آیه وجود دارد، پس می توان این آیه را به رجعت حضرت عیسی(ع) در زمان ظهور حضرت مهدی(عج) تفسیر کرد. اینکه اهل بیت(ع) مفسران حقیقی قرآن هستند و در آیات اول این بحث براساس تفاسیر ذکر شده از اهل بیت(ع) دریافتیم که رجعت حضرت عیسی(ع) در زمان ظهور قطعی است، این مقوله در راستای گفتمان بین ادیان و بهره برداری از نقاط مشترک قابلیت طرح و بحث در محافل مختلف دینی و بین الادیانی دارد. و می تواند در بین اندیشمندان اسلامی این مبحث را باز کند که چگونه و در چه راستایی از این مقوله برای افتتاح گفتمان مؤثر در بین اسلام و دیگر ادیان ابراهیمی راهکارهایی را ارائه نموده و در مسیر اجرا کردن آنها پیش روند.

راهکارهای رسیدن به گفتمان بین ادیان از مسیر روایات اهل بیت(ع)

اهمیت پرداختن به این مقوله براساس حدیثی از رسول اکرم(ص) که در ذیل به آن اشاره خواهد شد بیش از پیش مشخص می شود. براساس حدیثی نقل شده از عبدالله بن عباس، پیامبر(ص) می فرمایند: پس از من خلفا و اوصیاء و حجّتهای الهی بر خلق دوازده نفرند که اوّل آنان برادرم و آخرین ایشان فرزند من است. گفتند: ای رسول خدا برادر شما کیست؟ فرمود: علی بن- أبی طالب، گفتند: فرزند شما کیست؟ فرمود: مهدی، کسی که زمین را پر از عدل و داد می کند همان گونه که پر از ظلم و جور شده باشد، و سوگند به خدایی که مرا به حقّ به پیامبری برانگیخت اگر از عمر دنیا جز یک روز باقی نمانده باشد خداوند آن روز را طولانی کند تا به غایتی که فرزندم مهدی در آن روز ظهور کند و روح اللَّه عیسی بن مریم فرود آید و پشت سر او نماز خواند و زمین به نورش روشن گردد و حکومتش به شرق و غرب عالم خواهد رسید. نکته جالب توجه در این حدیث این است که حضرت رسول اکرم(ص) بعد از بیان طولانی شدن زمان دنیا برای ظهور اولین مقوله ای که به آن اشاره می فرمایند موضوع حضرت عیسی(ع) در زمان ظهور است. پس با توجه به مباحثی که در فصل قبلی مطرح شد و جایگاه حضرت عیسی(ع) براساس آیات قرآن در زمان ظهور بیان این روایت نیز از حضرت رسول اکرم(ص) اهمیت و جایگاه آن حضرت را و میزان اثر گذاری ایشان به عنوان یکی از فرماندهان ظهور مشخص می نماید. چرا که اولین مقوله ای که بعد از ضرورت ظهور حضرت مهدی(عج) بیان می شود، رجعت حضرت عیسی(ع) و به نماز ایستادن در پشت سر امام است. نکته دیگر اینکه در روایات اهل سنت از احمد ابن حمبل نیز خروج عیسی بن مریم(ع) و نماز ایستادن حضرت عیسی در زمان ظهور حضرت مهدی(عج)، یکی از نشانه های قطعی ظهور نیز اشاره شده است و می نویسد: دون اللّه فیه خیر، و قد علمت قریش انّ النصاری تعبد عیسی بن مریم، و ما تقول فی محمد؟ فقالوا: یا محمد ألست تزعم أن عیسی کان نبیا و عبدا من عباد اللّه صالحا؟، فان کنت صادقا فانّ آلهتهم لکما تقولون، قال: فأنزل اللّه (عزّ و جل): (وَ لَمَّا ضُرِبَ ابْنُ مَرْیمَ مَثَلًا إِذا قَوْمُک مِنْهُ یصِدُّونَ)، قال: قلت: و ما یصدّون؟، قال: یضجّون، «و إنّه لعلم للسّاعه» قال: انّه خروج عیسی بن مریم قبل یوم القیامه.. در روایات شیعی نیز به این موضوع رجعت حضرت عیسی(ع) و تأثیرات ایشان در پیشبرد اهداف ظهور به عنوان یکی از فرماندهانی که پیروانش به تبعیت از ایشان به حضرت مهدی(عج) می گروند و در به ثمر رساندن جنگ ها به نفع امام اثر گذار هستند، به صراحت پرداخته شده است که نمونه هایی از روایات درذیل ارائه می گردد: قَالَ عَلِی بْنُ أَبِی طَالِبٍ قِیلَ: فَمَنْ وَلَدُک؟ قَالَ: الْمَهْدِی الَّذِی یمْلَأُهَا قِسْطاً وَ عَدْلًا کمَا مُلِئَتْ جَوْراً وَ ظُلْماً؛ وَ الَّذِی بَعَثَنِی بِالْحَقِّ بَشِیراً لَوْ لَمْ یبْقَ مِنَ الدُّنْیا إِلَّا یوْمٌ وَاحِدٌ لَطَوَّلَ اللَّهُ ذَلِک الْیوْمَ حَتَّی یخْرُجَ فِیهِ وَلَدِی الْمَهْدِی فَینْزِلُ رُوحُ اللَّهِ عِیسَی بْنُ مَرْیمَ فَیصَلِّی خَلْفَهُ، وَ تُشْرِقُ الْأَرْضُ بِنُورِهِ وَ یبْلُغُ سُلْطَانُهُ الْمَشْرِقَ وَ الْمَغْرِبَ.

روایت مشابه روایت حضرت رسول(ص) توسط حضرت علی(ع) و اشاره به اینکه وقتی فرزندم مهدی قیام می کند حتی اگر یک روز از عمر دنیا باقی مانده باشد روح الله عیسی بن مریم نیز درپشت سرش به نماز می ایستد. امام صادق(ع) نیز روایتی را به همین مضمون بیان فرموده اند: … ثُمَّ یظْهِرُهُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ فَیفْتَحُ اللَّهُ عَلَی یدِهِ مَشَارِقَ الْأَرْضِ وَ مَغَارِبَهَا وَ ینْزِلُ رُوحُ اللَّهِ عِیسَی ابْنُ مَرْیمَ ع فَیصَلِّی خَلْفَهُ….سپس حضرت مهدی(عج) را ظاهر می گرداند و مشارق ومغارب زمین را به وسیله او فتح می کند و حضرت عیسی(ع) نازل شده و در پشت سر حضرت به نماز می ایستد و… از حدیثی از امام باقر(ع) نقل شده که در بیان شباهت های پیامبران با حضرت مهدی(عج) در مورد شباهت حضرت عیسی(ع) فرمود: . .. أَمَّا شَبَهُهُ مِنْ عِیسَی ع فَاخْتِلَافُ مَنِ اخْتَلَفَ فِیهِ حَتَّی قَالَتْ طَائِفَهٌ مِنْهُمْ مَا وُلِدَ وَ قَالَتْ طَائِفَهٌ مَاتَ وَ قَالَتْ طَائِفَهٌ قُتِلَ وَ صُلِبَ که در باره حضرت عیسی(ع) می گفتند که چگونه به دنیا آمده و برخی می گفتند او مرده است و برخی می گفتند به قتل رسیده و یا به صلیب کشیده شده که درمورد حضرت میهدی نیز این امر وجودخواهد داشت.