بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل حضرت مسیح علیه السلام :

حضرت عیسی(ع) از پیامبران بزرگواری است که نام ایشان در قرآن کریم، با فضیلت و عظمت همراه گشته و به عنوان «عبدالله، کلمه خدا، روح خدا و تأیید شده به روح القدس» مفتخر گشته است و در جای قرآن نام «عیسی» آمده و در چند جا با لقب مسیح از آن حضرت یاد شده است.

مادرش مریم، دختر عمران یکی از زنان برگزیده و پاکدامن عالم است که به مقام قرب حق تعالی رسید. این بانوی بزرگوار که فرشتگان الهی و در پیشاپیش آن ها جبرئیل، بر وی نازل گشته و او را به ولادت فرزندش مسیح مژده دادند، یکی از چهاربانوی مقدس و برگزیده عالم است که فضیلت های بی شماری دارد.

قرآن درباره مکان ولادت حضرت عیسی(ع) چه می گوید؟

خداوند متعال درباره مکان تولد حضرت مسیح(ع) در آیات و سوره مریم می فرماید: «فَحَمَلَتْهُ فَانْتَبَذَتْ بِهِ مَکانًا قَصِیا، فَأَجَاءَهَا الْمَخَاضُ إِلَی جِذْعِ النَّخْلَهِ قَالَتْ یا لَیتَنِی مِتُّ قَبْلَ هَذَا وَکنْتُ نَسْیا مَنْسِیا»(پس [مریم] به او [=عیسی] آبستن شد و با او به مکان دورافتاده ای پناه جست، تا درد زایمان او را به سوی تنه درخت خرمایی کشانید گفت ای کاش پیش از این مرده بودم و یکسر فراموش شده بودم).

درباره مکان دقیق حضرت مسیح(ع) نمی توان حکم قطعی داد، زیرا روایات وارده در این خصوص مختلف است و نیز آیاتی از قرآن کریم که در مورد داستان حضرت عیسی(ع) سخن می گویند، مکان دقیق آن را تعیین نکرده اند و در این آیات تنها به این نکته اشاره شده که حضرت مریم(س)، آن حضرت را در مکان دوری به دنیا آورد و هنگام درد زایمان به تنه نخل خرمایی پناه برد. بدون تعیین مکان آن نخل و نیز مکان دقیق وضع حمل.

خداوند عزوجل در آیات تا سوره مریم نیز می فرماید: «وَ اذْکرْ فِی الْکتَابِ مَرْیمَ إِذِ انْتَبَذَتْ مِنْ أَهْلِهَا مَکانًا شَرْقِیا و در این کتاب از مریم یاد کن آنگاه که از کسان خود در مکانی شرقی به کناری شتافت() فَاتَّخَذَتْ مِنْ دُونِهِمْ حِجَابًا فَأَرْسَلْنَا إِلَیهَا رُوحَنَا فَتَمَثَّلَ لَهَا بَشَرًا سَوِیا و در برابر آنان پرده ای بر خود گرفت پس روح خود را به سوی او فرستادیم تا به [شکل] بشری خوش اندام بر او نمایان شد() قَالَتْ إِنِّی أَعُوذُ بِالرَّحْمَنِ مِنْک إِنْ کنْتَ تَقِیا [مریم] گفت اگر پرهیزگاری من از تو به خدای رحمان پناه می برم () قَالَ إِنَّمَا أَنَا رَسُولُ رَبِّک لِأَهَبَ لَک غُلَامًا زَکیا گفت من فقط فرستاده پروردگار توام برای اینکه به تو پسری پاکیزه ببخشم() قَالَتْ أَنَّی یکونُ لِی غُلَامٌ وَلَمْ یمْسَسْنِی بَشَرٌ وَلَمْ أَک بَغِیا گفت چگونه مرا پسری باشد با آنکه دست بشری به من نرسیده و بدکار نبوده ام() قَالَ کذَلِک قَالَ رَبُّک هُوَ عَلَی هَینٌ وَلِنَجْعَلَهُ آیهً لِلنَّاسِ وَرَحْمَهً مِنَّا وَکانَ أَمْرًا مَقْضِیا گفت [فرمان] چنین است پروردگار تو گفته که آن بر من آسان است و تا او را نشانه ای برای مردم و رحمتی از جانب خویش قرار دهیم و [این] دستوری قطعی بود() فَحَمَلَتْهُ فَانْتَبَذَتْ بِهِ مَکانًا قَصِیا پس [مریم] به او [=عیسی] آبستن شد و با او به مکان دورافتاده ای پناه جست() فَأَجَاءَهَا الْمَخَاضُ إِلَی جِذْعِ النَّخْلَهِ قَالَتْ یا لَیتَنِی مِتُّ قَبْلَ هَذَا وَکنْتُ نَسْیا مَنْسِیا تا درد زایمان او را به سوی تنه درخت خرمایی کشانید گفت ای کاش پیش از این مرده بودم و یکسر فراموش شده بودم() فَنَادَاهَا مِنْ تَحْتِهَا أَلَّا تَحْزَنِی قَدْ جَعَلَ رَبُّک تَحْتَک سَرِیا پس از زیر [پای] او [فرشته] وی را ندا داد که غم مدار پروردگارت زیر [پای] تو چشمه آبی پدید آورده است () وَهُزِّی إِلَیک بِجِذْعِ النَّخْلَهِ تُسَاقِطْ عَلَیک رُطَبًا جَنِیا و تنه درخت خرما را به طرف خود [بگیر و] بتکان بر تو خرمای تازه می ریزد()».

مکان ولادت حضرت عیسی(ع) در روایات شیعی

روایت نخست: حضرت عیسی(ع) در بیت لحم متولد شد: از «هشام بن سالم» به نقل از ابی عبدالله یعنی(امام جعفر بن محمد صادق(ع)) روایت شده که رسول اکرم(ص) در خلال سخنان خود در وصف معراج بیان داشتند: جبرئیل به من گفت فرود آی و نماز به پا دار. من نیز همان کار را انجام دادم». سپس جبرئیل گفت: «أَ تَدْرِی أَینَ صَلَّیتَ»(آیا می دانی در کجا نماز خواندی؟) پاسخ دادم: نه. جبرئیل گفت: «صَلَّیتَ فِی بَیتِ لَحْمٍ، وَ بَیتُ لَحْمٍ بِنَاحِیهِ بَیتِ الْمَقْدِسِ حَیثُ وُلِدَ عِیسَی ابْنُ مَرْیمَ(علیه السلام)»(در بیت لحم نماز خواندی و بیت لحم در ناحیه بیت المقدس واقع است جایی که عیسی مسیح(ع) متولد شد)(بحارالأنوار: / ).

روایت دوم: مریم(س)، حضرت عیسی را در کربلا و در محل مقبره امام حسین(ع) به دنیا آورد، از ابی حمزه ثمالی روایت شده که امام سجاد(ع) در تفسیر آیه سوره مریم «فَحَمَلَتْهُ فَانْتَبَذَتْ بِهِ مَکانًا قَصِیا» بیان داشت: حضرت مریم(س) از دمشق خارج شد تا به کربلا رسید و آن حضرت را در مکانی که بعدها امام حسین(ع) در آنجا مدفون شده است، به دنیا آورد و در همان شب بازگشت.(تهذیب الأحکام: / و وسائل الشیعه: / ).

روایت سوم: مکان ولادت حضرت عیسی(ع) روی سنگی سفید در منطقه «براثا» بوده که هم اکنون محل مسجد جامع براثا است، شیخ مفید معروف به ابن المعلّم، فقیه و متکلم و از علمای برجسته شیعه سده هجری قمری، با استناد به گفته امام سجاد(ع) حدیث مفصلی را روایت می کند که براساس آن «هنگامی که امام علی(ع) از جنگ خوارج بازمی گشت و از سرزمین «الزوراء» بغداد گذشت و به ناحیه شرق سرزمین السواد در عراق رسید در آنجا با راهبی در کلیسایی برخورد کرد و آن دو با هم به سخن پرداختند. راهب مسیحی گفت: من در انجیل وصف تو را شنیده بودم و تو در منطقه براثا آنجا که خانه حضرت مریم(س) و سرزمین عیسی مسیح(ع) است، فرود می آیی. پس امیرالمومنین(ع) در آن منطقه فرود آمد و پای خود را بر زمین آن کوبید پس چشمه آب جوشانی از آن جوشید. امام(ع) گفت این چشمه حضرت مریم(س) است که برای او جوشید. سپس گفت: اینجا را به مقدار بازو حفر کنید. پس یاران آن حضرت آنجا را کندند و سنگی سفید در آنجا نمایان شد. امام علی(ع) گفت: بر این سنگ بود که مریم مقدس(سلام الله علیها)، حضرت عیسی(ع) را به دنیا آورد. و در این مکان نماز گزارد. سپس گفت: سرزمین براثا خانه حضرت مریم(س) است و تنها خداوند است که بر حقیقت امر آگاه است.(بحارالأنوار ج: / )

محل ولادت حضرت عیسی(ع) به روایت مسیحیان

اگرچه هنوز در مورد محل ولادت حضرت مسیح(ع) اختلاف نظر وجود دارد، اما برخی بر این باورند که محل تولد حضرت عیسی(ع) در شهر «بیت لحم» در کرانه باختری رود اردن و در منطقه «ناصره» است که این محل بعدها به محل عبادت مسیحیان تبدیل شد و کلیسای «ولادت مسیح» بر آن بنا شد.

گفته می شود این محل هنگام تولد حضرت عیسی(ع) نیز عبادتگاه بوده است که البته با نص صریح قرآن مبنی بر عدم ولادت حضرت عیسی(ع) در عبادتگاه در تعارض است.

این کلیسا هم اکنون به «کلیسای مهد» یا «کلیسای محل ولادت» معروف است که معماری درونی آن به مسجدالاقصی شباهت داشته و مقدس ترین کلیسای مسیحیان است.

معنی بیت لحم به زبان عبری «خانه نان» است، این شهر در کیلومتری اورشلیم(بیت المقدس) کنونی و در ارتفاع متر از سطح دریا واقع است. این شهر در عهد عتیق بسیار شناخته شده بود و آن نیز به علت این که حضرت داوود(ع)، مشهورترین و مهم ترین پادشاه بنی اسرائیل در آن متولد و مکان تولد حضرت مسیح تبدیل به کلیسای تاریخی بسیار مهمی بنام کلیسای مهد شد.

این کلیسا را که امپراطور رومی کنستانتین(قسطنطنیه) در سال میلادی بنا کرد، از قدیمی ترین کلیساهای فلسطین و جهان به شمار می رود و مهم تر از این امر، مراسم و آیین های دینی است که از قرن میلادی یعنی زمانی که امپراطور رومی «یونستانتین» این کلیسا را به همین شکل کنونی برپا کرد، برگزار می شود.

امپراطور کنستانتین سه کلیسا تأسیس کرد که کلیسای مهد نخستین آن ها بود و آن نیز در اوایل قرن چهارم میلادی بود یعنی زمانی که مسیحیت به عنوان دین رسمی امپراطوری روم اعلام شد. این اقدام امپراطوری در پاسخ به درخواست اسقف ماکاریوس که در نخستین شورای عمومی کلیسای شهر نیقه(در شمال غربی ترکیه امروزی) در سال میلادی مطرح شد، ساخته شد.

این کلیسا دربردارنده غار مشهور ولادت حضرت مسیح(ع) است که ستاره نقره ای در یک حفاظ مزین به سنگ مرمر نیز بر آن آویزان شده است و بر این ستاره جمله ای به لاتین با عنوان «Hic de Virgine Maria Jesus Christus natus est» حک شده که