فایل پاورپوینت کامل حقوق طبیعی زن

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل حقوق طبیعی زن :

در ابتدا گفتنی است برخی اهداف زندگی تنها با پیوند زناشویی به نتیجه صحیح می رسد و انگیزه ازدواج بیشتر براساس آن شکل می گیرد مانند پیوند عاطفی زن و مرد، ارضای نیاز جنسی، تداوم نسل بشری، لذت فرزندداری، لذا آن چه دست یابی به این اهداف اساسی را مختل می کند با ماهیت ازدواج ناسازگار است به همین جهت اگر اشتغال زن نیز بیش از حد نیاز یا ضرورت باشد و موجب عدم حضور زن در خانه شود از نظر اسلام مطلوب نیست. اما برخی کارها و نیازها وابستگی به ازدواج ندارند و برای افراد ازدواج کرده و ازدواج نکرده قابل دسترسی است مانند تحصیل و یا کارهای آشپزی و…

که جزء اهداف اساسی ازدواج نیست و توسط دیگران نیز قابل انجام است اگرچه همکاری و تدبیر در این گونه موارد به گرمی بیشتر کانون خانواده کمک می کند اما هدف اصلی ازدواج نیست. در اسلام نیز به همکاری در این گونه امور توصیه شده است اما به عنوان واجب برای زن به شمار نیاورده است.

جهت توضیح بیشتر به بیان دیدگاه شهید آیهاللَّه مطهری درباره حضور زنان در فعالیت های اجتماعی، سیاسی و فرهنگی و حق اشتغال آنان به طور مختصر اشاره می کنیم:

الف. حق اشتغال

اسلام به زن حق اشتغال و حق مالکیت و تحصیل ثروت داده است و به مرد حق نداده در ثروت متعلّق به زن تصرف کند.^[۱] زن مانند مرد دارای ذوق، فکر، فهم، هوش و استعداد کار است، این استعدادها را خدا به او داده است و حکیمانه است که باید به ثمر برسد.

از آنجا که هر استعداد طبیعی، دلیل یک حق طبیعی است، پس اشتغال زن حقی است که خدای متعال به آنان ارزانی داشته است و محروم ساختن او از این حق خلاف عدالت است. بازداشتن زن از کوشش هایی که آفرینش به او امکان داده است، نه تنها ستم به زن است، بلکه خیانت به اجتماع نیز می باشد، زیرا هر چیزی که سبب شود قوای طبیعی و خدادادی انسان معطل و بی اثر بماند به زیان اجتماع است.

اسلام هرگز نمی خواهد زن، بی کار و بی عار بنشیند و وجودی بی ثمر بارآید.

کار زن از نظر اسلام متعلق به خود اوست. زن اگر مایل باشد، کاری که در خانه به وی واگذار شود مجاناً و تبرعاً انجام می دهد و اگر نخواهد، مرد حق ندارد او را مجبور کند. حتی در شیر دادن به طفل با اینکه زن اولویت دارد، اولویت او موجب سقوط حق اجرت او نیست، فقط در صورتی که زن مبلغ بیشتری مطالبه کند مرد حق دارد طفل را به دایه ای که اجرت کمتری می گیرد بسپارد.

کار زنان اختصاصی به حوزه درون خانه ندارد، بلکه زن می تواند هر نوع کاری که فاسدکننده خانواده و مزاحم حقوق ناشی از ازدواج نباشد برای خود انتخاب کند و درآمدش هم منحصراً به خود او تعلّق دارد.

ناگفته نماند که موضوع بحث ما این نیست که آیا زن در درجه اول باید به وظایف خانوادگی بپردازد یا نه؟ بدون تردید ما طرفدار این هستیم که وظیفه اول زن، مادری و خانه داری است؛ بلکه مقصود ما این است که لزومی ندارد زن الزاماً به درون خانه رانده شود و پرده نشین باشد.

پس در اینجا با سه مسأله مواجه هستیم:

۱- اصل حضور زنان در فعالیت های اجتماعی و اشتغال آنان.

۲- حوزه حضور زنان در فعالیت های اجتماعی و اشتغال آنان که باید متناسب با ویژگی های جسمی و روحی زنان باشد.

۳- نحوه حضور زنان در فعالیت های اجتماعی و اشتغال که باید سالم و بدون آفت باشد.

اسلام، ساز و کارهایی را برای مسأله اندیشیده است و از جمله آنها می توان به پوشش اسلامی بانوان و کسب اجازه از همسران اشاره کرد.

یکی از ایرادهایی که به حجاب اسلامی می گیرند این است که حجاب مانع اشتغال زنان و باعث رکود و تعطیل فعالیت های زنان می گردد. پاسخ آن است که مبنای حجاب در اسلام این است که التذاذات جنسی باید به محیط خانوادگی و به همسر مشروع اختصاص یابد و محیط اجتماع، خالص برای کار و فعالیت باشد و به همین دلیل به زن اجازه نمی دهد که هنگام خروج از منزل، موجبات تحریک مردان را فراهم کند و به مرد هم اجازه چشم چرانی نمی دهد. چنین حجابی نه تنها نیروی کار زن را فلج نمی کند بلکه موجب تقویت نیروی کار اجتماع نیز می گردد.

این ایراد بر حجاب نوع هندی یا یهودی یا ایران باستان وارد است؛ در حالی که حجاب اسلامی هیچ گاه حکم به حبس زن در خانه نمی دهد تا جامعه را از وجود و استعدادهای او محروم سازد، بلکه حدودی را تعیین می کند که زن با عمل به آن حدود، از چشم چرانی و فساد اخلاق مردان در امان باشد و خود نیز با وقار در عرصه اجتماع ظاهر شود.

نکته عجیب آن است که مخالفان حجاب به بهانه اینکه حجاب نیمی از افراد جامعه را فلج می کند با ترویج بی حجابی و فساد و بی بند و باری نیروی تمام افراد جامعه را فلج می کنند.

نتیجه این می شود که در جوامع مسلمان متجدّدمآب، فقط در روستاها و خانواده های بسیار متدین، زنان با لباس ساده در اجتماع ظاهر می شوند و به فعالیت اقتصادی مفید می پردازند، وگرنه سایر زنان برای خودآرایی و آرایش، جز استهلاک ثروت و وقت و فاسد کردن اخلاق اجتماعی و خانواده، کار دیگری نمی کنند و عده ای جاهل، نام این را فعالیت اجتماعی و آزادی زن می گذارند.

ب. کسب اجازه زن برای خروج از منزل و حق اشتغال

یکی از ایرادهایی که بر نظام حقوقی زن در اسلام می گیرند وجود محدودیت هایی برای زن در اصل حضور در جامعه و یا نحوه حضور است.

اینکه زن برای خروج از منزل نیاز به اجازه شوهر داشته باشد، با آزادی طبیعی و حیثیت انسانی و حقوق خدادادی زن منافات دارد. می گویند چگونه ممکن است برای زن حق اشتغال و استقلال اقتصادی قایل شد، با وجود آن این محدودیت ها را قابل توجیه دانست؟

پاسخ آن است که صِرف بیرون رفتن زن از خانه یا خرید و فروش توسط زن در فروشگاه اگرچه فروشنده یا خریدار مرد باشد و یا شرکت کردن زن در مجالس و اجتماعات، حرام و ممنوع نیست، چنانکه در مساجد و مجالس مذهبی و پای منبرها شرکت می کنند. چه کسی گفته که تحصیل زن، فن و هنرآموزی زن و شکوفایی استعدادهایی که خداوند در وجود او نهاده، حرام است؟! آنچه که مهم است دو مسئله است:

۱- رعایت پوشش اسلامی به گونه ای که بیرون رفتن به صورت خودنمایی و تحریک آمیز نباشد؛

۲- رعایت مصلحت خانوادگی که ایجاب می کند خارج شدن از خانه توأم با جلب رضایت شوهر و مصلحت اندیشی او باشد. این بدان جهت است که از نظر اسلام مرد رئیس خانواده است. بنابراین در حدودی که مرد مصالح خانوادگی را در نظر می گیرد حق دارد زن را از کار معینی منع کند. البتّه مرد هم باید در حدود مصالح خانوادگی نظر بدهد نه بیشتر. گاهی ممکن است رفت و آمد زن به خانه اقوام و فامیل حتی خانه مادرش برخلاف مصلحت خانوادگی باشد، برای مثال خواهر یا برادر او فرد مفسد و فتنه انگیزی است که زن را ضد مصالح خانوادگی تحریک می کند و زن پس از برگشت به منزل بهانه گیری می کند و با ایجاد ناراحتی در خانه، زندگی را تلخ و غیرقابل تحمل می سازد. در چنین مواردی شوهر حق دارد که از این معاشرت های زیانبخش که زیانش