بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل حکومت جهانی امام زمان علیه السلام و شکست قدرت های بشری :

مقدمه

وقتی که درباره تشکیل حکومت جهانی امام زمان (علیه السلام) که حکومتی عدالت محور و ظلم ستیز است بحث می شود؛ ازجمله سؤالاتی که در ذهن هر شخص ممکن است بروز پیدا کند این است که، این حکومت نو پای چگونه بر قدرت ها و امکانات پیشرفته و ارتش مجهّزی که در جبهه ی مخالف وجود دارد غلبه خواهد کرد؟ و مخالفان چگونه در برابر حکومت تازه تأسیس ایشان سر تسلیم فرود می آورند؟

مطابق آیات و روایات، حکومت امام زمان (علیه السلام) حکومتی جهانی و دائمی و عادلانه است، که پس از دفع فتنه ها و غلبه بر مخالفان، استقرار خواهد یافت. سؤال دیگری که ذهن هر انسانی را به خود مشغول می کند، این است که بعد از ظهور و با تشکیل حکومت جهانی، چگونه مردم جهان بااین همه تفاوت ها و اختلافات و نظریات و عقاید مختلفی که دارند، در کنار یکدیگر با صلح و صفا، زندگی می کنند؟

سعی نگارنده، در این مقاله بر این است که با استناد به آیات قرآن و احادیث معصومین (ع) به این پرسش ها پاسخ بدهد.

برای پاسخ به سؤالات در مورد حکومت جهانی امام زمان علیه السلام و منجی و یاریگر مظلومان و ستم دیدگان پس از گذری بر روایات نقل شده، به روایتی از امام باقر علیه السلام می رسیم

حدیثی از امام باقر (علیه السلام) «یَکون هذا الامر فی اصغرنا سناً واجعلنا ذکراً و یُورثهُ الله عِلماً و لا یَکلِهُ الی نفسه» این امر (اصلاح جهان) توسط کسی است که در میان ما ائمه ازنظر سن، از همه ما کوچک تر است و یادش از همه ما نیکوتر است و خداوند علم را به ارث به او می دهد و او را به خود وا نمی گذارد. (۱)

بحث بر این است که برای پیروزی بر قدرت ها و علم و تکنولوژی و سلاح پیشرفته و ارتش مجهّز، باید یک توازن قوا وجود داشته باشد حال یک سؤال می ماند با دو پاسخ که به آن ها می پردازیم.

سؤال: اگر حضرت ویاران و انصار او بخواهند طاغوتیان و دولت های ظالم غالب شده آن ها را، به تسلیم و فرمان بری وادار کنند، چگونه و با چه امکاناتی، ارتش و نیروهای جبهه باطل را مغلوب می کنند؟ یا به تسلیم وا می دارند؟

پاسخ اول: به نقلی قدرت نظامی و امکانات مستکبرین تقلیل یافته و بی مصرف و غیرقابل استفاده می ماند.

پاسخ دوم: سپاه ویاران حضرت مهدی (عج) آن قدر قوی و برخوردار از علوم و فنون و امکانات می شوند که بر هر نیرویی که در مقابل آن ها قرار گیرد، چیره می شوند و در تمام زمینه ها به امور احاطه خواهند داشت.

ما به دلیل ضعف صحت پاسخ اول و فرا عرفی بودن آن، فقط به پاسخ دوم می پردازیم ولی منکر پاسخ اول نیستیم.

ابتدا تا حدّ امکان ملاک های قدرت را برای یک دولت، حکومت و کشور برشمرده و سپس ازنظر قرآن و احادیث به نحوه برخورد حضرت (ع) با هر فاکتور قدرت می پردازیم و بحث توان نظامی را تشریح می کنیم.

عوامل قدرت و ضعف یک نظام حکومتی:

۱-جمعیت ۲-نارضایتی از حاکمان ظالم و مستبد

۳-سلاح های پیشرفته ۴-وجود ترس و پریشانی در طرف مقابل

۵-وجود علما و دانشمندان یاری کننده ۶-یاری فرشتگان از اولیاالله

۷-معجزات و استفاده از عوامل طبیعی ۸-حکومت بر قلب ها و محبوبیت

۱-جمعیت

پدیده ی انتظار فقط خاص شیعیان و مسلمانان نیست بلکه آیین های دیگر نیز شبیه شیعیان، اعتقاد به ظهور و حضور منجی و یاری گر جهانی دارند. ولی نام های ایشان متفاوت می باشد.

به طور مثال: نام: «سوشیانت» در میان زرتشتیان و نام «ما شیع» در میان یهودیان و نام «آواتارا» در آئین هندوها و «بودای پنجم» در آیین بودائیان و دیگر ادیان و مذاهب که در این تحقیق مجال پرداختن به آن ها نمی باشد.

۲- نارضایتی ملت های مظلوم و ستم دیده از حاکمان ظالم و مستبد

خدا در قران می فرماید:«ظهر الفسادُ فی البَرّ و البحر بما کَسَبَت اَیدِی النّاس لیذیقهم بعضَ الذَّی عَمِلوا لَعَلّهم یَرجعون»(روم:۴۱)با توجه به روایات معصومین (ع) و آیات قرآن ظهور، زمانی اتفاق می افتد که زمین پر از ظلم و جور شده باشد و این بدان معنا نیست که فساد بین عامه ی مردم زیاد خواهد شد، بلکه مردم خود را برای ظهور آماده می سازند و برخی حاکمان ملت ها و دولت ها ظالم هستند که با ظلم و جور و استبداد خود، ملت ها را به تنگ آورده و مهیا و آماده پذیرش هرچه بهتر امر ظهور می کنند. (در دوران کنونی هم شاهد اعتراضات و نارضایتی های مردم در جای جای دنیا علیه حاکمان ظالم هستیم.)

نارضایتی عموم مردم از حکومت ها، خطر جدی و بسیار بزرگی است که حاکمان و دولتمردان را حتی قوی تر از مجهزترین سلاح ها تهدید می کند. زیرا از آن سلاح ها نمی توانند علیه مردم استفاده کنند و در صورت استفاده، یعنی: خودکشی و نابودسازی خود و ملت باهم.

۳-سلاح های پیشرفته:

قرآن کریم، در آیاتی مسلمانان را به دفاع و پایداری در مقابل دشمن و آماده سازی نظامی و تسلیحاتی پیشرفته فرمان می دهد. «و اَعدوا لَهُم ما ستطعتم من قوه…»(انفال:۶) در تفسیر کاشف آمده: «پیامبر این آیه را تلاوت فرموده و سه مرتبه فرمودند: «قوه یعنی تیراندازی» و در جنگ بدر مسلمانان نیز از منجنیق استفاده کردند و محمد جواد مغنیه قوه را به موشک و هواپیما و پیشرفته ترین سلاح های روز در این زمان تفسیر کرده است.»

۴-وجود ترس و پریشانی در نیروهای مقابل:

آیات متعدّدی در قرآن کریم و روایاتی از ائمّه (ع) وجود دارد که، از طرف خداوند متعال، ترس و دلهره و تشویش در قلب و دل وجان کافران و متجاوزان و مشرکان افکنده می شود، تا قدرت تصمیم گیری و مخالفت و فکر کردن را از دست بدهند و یا حتی به دلیل تشویش و دلهره، اشتباهاتی علیه خود مرتکب شوند. تجربه نشان داده که در مواقع جنگ، ترس نه تنها قدرت تفکّر، بلکه در برخی موارد، قدرت فرار را نیز از کسی که ترسیده می گیرد. اکنون برخی از این آیات و احادیث را به عنوان نمونه ذکر می کنیم.

۱- «سالقی فی قلوب الذین کفروا الرعب»(انفال:۱۲) ترجمه: من در دلها ی کافران هراس خواهم افکند.

۲- «قذف فی قلوبهم الرعب فریقا تقتلون و تاسرون فریقا». (احزاب:۲۶)ترجمه: در دل هایشان بیم افکندید، گروهی را کشتید و گروهی را به اسارت گرفتید.

۳-«فاتَاهم الله من حیث لم یحتسبوا و قذف فی قلوبهم الرُّعب»(حشر:۲) ترجمه: خداوند از سویی که آنان گمانش را نمی کردند بدانان تاخت آورد و در دلشان ترس و وحشت افکند و نیز پیامبر (صلوات الله علیه) فرمود نُصِرتُ بالرعب مسیره شَهر» ترجمه: با ایجاد رعب در دل دشمن به اندازه یک ماه پیش رفتم.

و امام صادق علیه السلام می فرمایند «ان القائم منا منصور بالرعب، مؤیّد بالنصر تُطوی له الارض و تظهر له الکنوز کل ها و یظهر الله به دنیه علی الدین کله و لو کره المشرکون»

ترجمه: قائم ما به وسیله ی ترس و هراسی که خدا در دل دشمنان می افکند یاری می گردد و به وسیله یاری خدا پیروز می شود. زمین برای او درهم پیچیده می شود و گنج های زمین برای او آشکار می گردد و خداوند به دست او دین خود را بر دیگر ادیان اقتدار و غلبه می بخشد، گرچه مشرکان را خوش نیاید.

البته در این روایت علاوه بر اشاره به ترس و وحشت دشمنان از حضرت (ع) به قدرت اقتصادی ایشان نیز اشاره شده است که فاکتوری است برای تجهیز و تشکیل سپاه و تجهیزات و غیره…

۵-وجود علما و دانشمندان و افراد بلندآوازه از یاران ایشان:

یکی از ملاک های قدرت، وجود افراد کارکشته، عالم و سرشناس در یک امت است امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) در مورد یاران امام عصر (علیه السلام) می فرمایند: «اسماؤهم فی السماء معروفه و فی الارض مجهوله»ترجمه: نام یاران حضرت مهدی (علیه السلام) در آسمان شناخته شده است و در زمین (تا آمدن ایشان) ناشناخته است و این بدان معنی نیست که نام آن ها ناشناخته است پس خود آن ها نیز شناخته شده نیستند بلکه یا نام آن ها مستعار بوده یا بعد از ظهور بانامی دیگر خوانده می شوند.

و این خود قدرتی است غافلگیرکننده، فرض کنیم فلان عالم و دانشمند و سرلشکر از کشوری خاص بانام دیگری جزء یاران حضرت (ع) باشند برای دشمن سخت و سنگین و غافلگیرکننده و ضربه ای غیرقابل جبران خواهد بود.

امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) در بیان نورانی دیگری، این گونه اصحاب امام عصر (ع) را توصیف می نمایند:

«لم یسبِقهم الاولون ولا یدرکهم الاخرون«یعنی آنان در ش