بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل خوستایی :

مدح و ستایش خود، عواقب مدح دیگران چون عجب و تکبر را بدنبال دارد و علاوه اینکه اصولًا خودستائی زائیده تکبر و غرور است.

البته ناگفته نماند که در بعضی حالات، مدح خود و ستایش نفس جایز شمرده شده است، برخی از این موارد جواز در اینجا ذکر می شود و قبل از آن تذکر این نکته لازم است که پا فراتر گذاشتن از موارد قطعی جواز و در حدّ لزوم، ناشی از توجیهات شیطانی بوده و می بایست از آنها دور ماند.

۱- رفع اتّهام از خود

بر آدمی لازم است که خود را در مظان اتّهام قرار ندهد، و اگر بتواند با ستایش خویش، راه خروج از اتّهام را هموار سازد، خودستائی برای او جایز است.

انسان پاکدامن می تواند خود را از اتّهام وارده، مبرّا سازد و حدیث نفس و خودستائی به فراخور آن جایز و یا حتی در برخی موارد واجب می باشد. این عمل در واقع دفاع از خود و منع دیگران از ورود در معصیت سوءظن است.

۲- مراتب امر و نهی

اگر تحقق فرمان الهی و ترک محرمات، متوقف به این باشد که آمر و ناهی باز شناخته شود و هویتش آشکار گردد، بر او لازم است خود را بشناساند و در حد نیاز، خود را با ذکر ممدوحات مرتبط تعریف نماید.

۳- بیان نعمت خداوند

بیان نعمت های خدا ضروری و کتمان آن نوعی ناشکری است.

«وَ أَمَّا بِنِعْمَهِ رَبِّک فَحَدِّثْ»^[