فایل پاورپوینت کامل رابطه حجاب با ارتقای شخصیت زن

دانلود و استفاده از فایل پاورپوینت کامل رابطه حجاب با ارتقای شخصیت زن – تجربه‌ای بی‌نظیر در ارائه!

پاورپوینتی شیک و استاندارد:

فایل فایل پاورپوینت کامل رابطه حجاب با ارتقای شخصیت زن شامل 110 اسلاید طراحی‌شده با دقت بالا است که کاملاً آماده برای ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد.

چرا فایل فایل پاورپوینت کامل رابطه حجاب با ارتقای شخصیت زن گزینه‌ای عالی است؟

• گرافیک حرفه‌ای و جذاب: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل رابطه حجاب با ارتقای شخصیت زن با طراحی مدرن و چشم‌نواز، پیام شما را به بهترین شکل منتقل می‌کنند.
• کاربری آسان: ساختار این پاورپوینت به‌گونه‌ای است که استفاده از آن بدون نیاز به تغییرات پیچیده ممکن باشد.
• آماده استفاده: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل رابطه حجاب با ارتقای شخصیت زن از قبل تنظیم‌شده و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.

تضمین کیفیت و دقت بالا:

این مجموعه بر اساس بالاترین استانداردهای طراحی ساخته شده است و کاملاً منسجم و بدون اشکال، مناسب برای ارائه‌های حرفه‌ای می‌باشد.

نکته قابل توجه:

برخی نسخه‌های غیررسمی ممکن است تغییراتی داشته باشند. این نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل رابطه حجاب با ارتقای شخصیت زن با دقت و کیفیت بالا طراحی شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل رابطه حجاب با ارتقای شخصیت زن را دریافت کنید و یک ارائه بی‌نظیر داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل رابطه حجاب با ارتقای شخصیت زن :

اساساً حجاب چیست و چرا یکی از موضوعات حکومت حکومت دینی است؟ حجاب یک قانون الهی و یکی از تشریعات اسلامی و الهی است که قانون آن براساس وحی بر پیامبر اکرم(ص) ایجاد شده، یعنی قرارداد و تصمیم حکومتی نیست. منظورم خود قانون حجاب است. تشریع قانون حجاب در زمان پیامبر اکرم(ص) به مردم اعلام شده و جزو واجبات اسلامی است. مردم در اسلام از حجاب خاطره یک واجب شرعی را دارند و نه یک تصمیم حکومتی که تصور شود که این تصمیم حکومتی در زمان پیامبر(ص) گرفته شده یا نشده است. برخی گاهی این گونه برخورد می کنند که حکومت می تواند این تصمیم را بگیرد یا نگیرد. لذا ابتدا باید خود قانون حجاب را بفهمیم که این یک تصمیم حکومتی نبوده و پیغمبر اکرم(ص) در حوزه رسالت خودشان، نه به عنوان حاکم، قانون حجاب را از طرف خدا بر مردم اعلام کردند و این یک واجب شرعی است.

فلسفه حکومت اسلامی چیست و ما با چه دلیل و برهانی به حکومت اسلامی می رسیم. یکی از دلایل و براهین این است که حکومت اسلامی، ضرورت خود را از ضرورت ا جرای احکام اسلامی می گیرد. یعنی اگر ما به دنبال اجرای احکام هستیم، به سراغ حکومت می رویم. آیا حجاب یکی از احکام اسلامی هست یا نیست؟ مثلاً ممنوعیت شرب مشروبات حرام یکی از احکام شرعی است، یا حرمت زنا، یا حرمت غنا، یا اکل میته، خرید و فروش مردار در اسلام حرام است. ما حکومت اسلامی را چرا تشکیل می دهیم؟ برای اینکه از این حرام ها و واجب ها صیانت کند. ما سئوال می کنیم که آیا حجاب یکی از واجبات اسلامی هست یا نیست؟ یعنی اینکه زن نمی تواند عریان در جامعه حاضر بشود، آیا این یکی از واجبات اسلامی هست یا نه؟ آیا بی حجابی یکی از منکرات هست یا نیست؟ و حجاب یکی از معروفات هست یا نیست؟

اگر حکومت نسبت به حجاب بی خیال بشود، سئوال ما این است که نسبت به قمار چه می فرمائید؟ قمار را هم بی خیال بشود، چون قمار هم یکی از حرام های الهی و یکی از تشریعات الهی است. اگر حکومت می تواند در مورد حجاب بی خیال بشود، چرا نمی تواند در قمار و زنا و لواط و ربا بی خیال بشود؟ هم خودش می تواند به این امور حرام اشتغال پیدا کند و هم اگر دیگران هم این کارها را کردند، کاری به کارشان نداشته باشد. پس حکومت اسلامی چرا تشکیل شده است؟ به این ترتیب ما حکومت اسلامی را خنثی و عقیم و اخته می کنیم، چرا؟ چون امروز با مسئله ای به نام حجاب مشکل داریم. اگر ما امروز با این مسئله مشکل پیدا کرده ایم، فردا با چیز دیگری مشکل پیدا می کنیم.

قصاص یک حق شخصی است. حکومت قصاص را اجرا نمی کند، بلکه مقدمات و زمینه ها را فراهم می کند تا خانواده مقتول و اولیای دم بیایند و قصاص را اجرا کنند. یعنی خود حکومت اجراکننده نیست. حکومت فقط تسهیل کننده است و زمینه را فراهم می کند. شما ببینید در کشور چه بساطی راه انداخته اند. اخیراً یک قصاص انجام شده و می گویند اعدام و… اگر قرار باشد حکومت امروز در مورد حجاب کوتاه بیاید، فردا باید در مورد قصاص هم کوتاه بیاید و بگوید به من چه مربوط که بیایم حمایت کنم؟ نه تنها حمایت نمی کنم، بلکه جلوی اجرای این حکم را هم می گیرم و قانون قصاص را به رسمیت نمی شناسم. همین طور لواط. یعنی اگر امروز حکومت بتواند بگوید حجاب به من چه، در مورد لواط نباید بگوید به من چه؟ ما هم بشویم مثل انگلستان. اگر آنها به کلیسا رفته و بین دو مرد یا دو زن صیغه عقد جاری کردند، ما هم برویم در مسجد و دو زن یا دو مرد را برای هم عقد کنیم یا بین یک مرد و یک حیوان که در غرب رواج دارد. اگر امروز قرار باشد ما در مورد حجاب که یکی از احکام و واجبات اسلامی است کوتاه بیائیم، بی حجابی ابتدا از بیرون افتادن مقداری از مو و گردن شروع می شود تا عریان شدن مطلق یک آقا یا یک خانم می رسد. حجاب اختصاص به زن ها هم ندارد. فردا یک مرد در خیابان عریان شد.

بعضی ها امروز می گویند مگر در غرب که بی حجابی وجود دارد، همه مردم می توانند هر جا که خواستند عریان بشوند؟ هر جا نه، مثلاً رستورانی را مشخص کنند که افراد بتوانند در آنجا لخت بشوند. ما حکومت اسلامی تشکیل داده ایم برای اجرای احکام اسلامی و رضایت باریتعالی. بعد در جامعه می دانیم که یک رستورانی هست که همه در آنجا لخت می شوند. می دانیم که هتلی یا باری یا دیسکو یا کازینوئی هست که همه در آنجا لخت می شوند. اگر شما گفتید که من در قبال حجاب مسئولیتی ندارم، جلوی اینها را هم نمی شود گرفت. اگر دولت از زیربار این مسئولیت شانه خالی کند، چه پیش خواهد آمد؟ بی حجابی ای که آنها دنبالش هستند، فقط عریان شدن سر یک خانم نیست. راحت شدن از روسری یا چادر نیست. آن بی حجابی ای که آنها دنبالش هستند، نهایتاً به عریانی ختم می شود. بنابراین به همان دلیلی که حکومت باید با ربا مقابله کند. به همان دلیلی که باید با فساد اقتصادی مقابله کند. به همان دلیلی که باید با بقیه فسادهای اخلاقی مقابله کند، به همان دلیل باید با فساد فرهنگی که از بی حجابی شروع می شود و بعد به زنا می رسد، مقابله کند. اگر در اینجا در منطقه ای مردی عریان ظاهر شد، حالا ممکن است بعضی ها بگویند مگر مردم در غرب وسط خیابان لخت می شوند؟ خیر، این فسادها جاهای خاص خود را دارد. جایگاه درست می کنند، مکانیسم دارد.

مدل هائی را مشخص و محل هائی را درنظر می گیرند. شما اگر امروز با حجاب مقابله کردید و گفتید به من چه مربوط است، برای بقیه مسائل هم باید همین کار را بکنید و لذا به همان دلیلی که باید با فشارهای دیگر مثل رشوه یا رانت یا دروغ مسئولین، ما امروز قبول داریم که نظام باید با همه اینها مقابله کند و اگر امروز راهکار قانونی برای این کار نداریم، باید به این سمت برویم و راه های قانونی درست کنیم. مجلس ما و سیاست های نظام باید به سمت مقابله با هر منکری معطوف بشود، حتی مقابله با دروغ یک منکر شخصی است که وقتی به عرضه حاکمیت می آید، باید با آن مقابله بشود. یعنی واقعاً درست است که یک رئیس جمهور در نظام اسلامی خیلی راحت دروغ بگوید؟ بعضی از منکرات از جنس ترک فعل هستند، یعنی فرد هیچ کاری نکرده. رئیس جمهوری می توانسته جلوی انجام یک خلاف را بگیرد، اما نگرفته و بی خیال شده است.

چه کسی به او این حق را داده؟ رئیس جمهوری که براساس قانون اساسی سوگند یاد می کند که حافظ شریعت و دین مردم و مذهب تشیع باشد، بیاید و مثل سربازی که در هنگام رزم سنگر خود را ترک کند یا بیاید و ببیند که قاچاقچی دارد از مرز رد می شود، بی خیال بشود. بعضی از مسئولین ما در قبال بعضی از منکرات و اعمال خلاف قانون، ترک فعل می کنند، یعنی وظایفشان را انجام نمی دهند. مثلاً شهرداری ها از تهران و شهرهای بزرگ و هر جائی ببینند که در پارک ها اعمال خلاف عفت انجام می شود و بگوید به من چه؟ کماا ینکه الان عملاً دارد می گوید به من چه. در یک پیام رادیوئی شنیدم که کسی گفت همیشه شهرداری ها پرچم عزاداری محرم را بالا می بردند. شما چرا این کار را نکردید. جواب داد به من چه؟ مگر من مسئولم؟ فلان نهاد باید این کار را می کرده؟ یعنی ترک فعل، کاری که باید بکند و اصلاً برایش بودجه دارد. کاری به این نداریم که این حرف راست یا نادرست است، اما همین که ما قبول می کنیم که حتی ترک فعل هم منکر است که باید از آن جلوگیری کرد و نسبت به آن حساس بود. اگر مثلاً کسی ترک حجاب کند یا نسبت به آن بی تفاوت باشد، این یک جور منکرات است و اگر حکومت نسبت به حجاب بی اعتنائی کند، این حکم درباره سایر منکرات هم اعمال خواهد شد.

مرز حقوق فردی در حوزه فعلیت حاکمیت اسلامی

از آثار آن می شود فهمید. شما اگر در خانه خودتان نماز نخوانید، آثار اجتماعی ندارد. من یقه ام را حسابی بسته ام و تسبیح هم به دست گرفته ام و ذکر هم می گویم، ولی نماز نمی خوانم. چه کسی این را می فهمد؟ شاید فقط زنم بفهمد. اگر خانمی برود پیش قاضی و شکایت کند که من می خواهم بچه تربیت کنم، ولی شوهرم نماز نمی خواند و حسن معاشرت ندارد، من حق طلاق دارم یا ندارم؟ قاضی باید به او حق طلاق بدهد.

وقتی خانواده مطرح می شود، یعنی اجتماع. یعنی پای دو نفر در میان است، پدر با بچه، شوهر با همسر و… اگر برود شکایت کند که این آقا نماز نمی خواند، آقا نمی تواند در دادگاه بگوید که نماز یک بحث شخصی و به خودم مربوط است. این طور نیست.

حسن معاشرت، حسن اخلاق جزو اخلاقیات حساب می شود و به خانواده ضرر می زند و خانم می تواند بگوید خلاف شأن و زندگی من است که با یک مرد تارک الصلوه و مرد شارب خمر زندگی کنم. او می تواند بگوید که او در خیابان شرب خمر نمی کند و کسی هم نمی داند که او شرب خمر می کند، ولی من می دانم. کسانی که معتاد می شوند، در خیابان وافور دستشان می گیرند و تریاک می کشند؟ نه، می روند در کنج آشپزخانه شان این کار را می کنند. آیا زن می تواند از معتاد بودن شوهرش شکایت کند یا نه؟ بله می تواند. اتفاقاً نماز و اعتیاد یک امر شخصی است و ممکن است طرف بگوید آقا! مگر شما خرج اعتیاد مرا می دهی؟ مگر شما از نماز من متضرر می شوی؟ به شما چه ربطی دارد که من نماز می خوانم یا نمی خوانم. اگر این حرف را بزند، آیا دادگاه از او قبول می کند؟

لذا همین مواردی که شما به آنها اشاره کردید، مثل نماز و اعتیاد که طرف می گوید به خودم مربوط است و شما خرج اعتیاد مرا نمی دهی، خودم دارم زحمت می کشم و پول درمی آورم و می خواهم تریاک و حشیش بکشم، به شما چه ربطی دارد؟ این حرف از این آدم مسموع نیست.

دادگاه باید به این قضیه رسیدگی کند و بگوید شما در شأن این خانم نیستی. این خانواده ای است که می خواهد بچه اش را متدین تربیت کند و لذا این زن حق دارد به دادگاه بگوید که من با آدم تارک الصلوه یا با آدم شارب خمر نمی توانم زندگی کنم. برای من عسر و حرج است؛ چون سعادت آن آدم به نماز این آدم بند است.

حالا می آئیم به صحنه اجتماع. شما می خواهید بچه تان را بفرستید بیرون که مثلاً برود دانشگاه. بعد بچه ای که در راه دانشگاه است، تازه امروز که حجاب واجب است و این قدر ناراضی هستیم، حالا تصورش را بکنید که دولت در این زمینه وظیفه ای نداشته باشد و از کنار موضوع با بی اعتنائی عبور کند، چه اتفاقی می افتد؟ من عذر می خواهم که ناچارم این قدر صریح حرف بزنم. در غرب که این مسائل مطرح نیستند، طرف در پاک یا کنار خیابان عمل جنسی یا در اتوبوس انجام می دهد.

به طرف گفتند بگو الف، نمی گفت. هر چه اصرار کردند بگو الف، زیربار نرفت. گفتند چرا نمی گوئی؟ گفت اگر بگویم الف باید تا آخرش بروم. حالا حکایت ماست. علت اینکه نظام اسلامی باید روی مسئله حجاب پافشاری کند این است که اگر اینجا را کوتاه آمد، بعد از آن قرار است تا کجا به او فشار بیاورند که عقب نشینی کند؟ آیا حجاب یک واجب شرعی هست یا نیست؟ اگر شما از این واجب شرعی کوتاه آمدید، فردا نسبت به قمار، مشروبات الکلی، زنا و…باید کوتاه بیائید.

این سئوالی که فرمودید حجاب یک امر شخصی است. عفاف یک امر شخصی است، اما حجاب یک امر اجتماعی است. عفاف شما به خودتان مربوط است و من هم نمی توانم بفهمم که آیا شما عفاف دارید یا ندارید. همچنان که شما هم نمی توانید بفهمید که آیا من عفاف دارم یا ندارم. ممکن است کسی زیر چادر هم عفاف نداشته باشد. عفاف یک امر درونی و شخصی است، اما حجاب، نوع حضور شما در جامعه، نوع رفت و آمد شما در جامعه و پارک و… امر شخصی نیست و نوع رفتار شما تعیین کننده نوع رفتار دیگران است.

واقعیت های هستی را که نمی شود زیرسبیلی رد کرد. وقتی که بی حجابی در جامعه رواج پیدا کند، سیری ندارد. بعضی ها می گویند اجازه بدهید جامعه ندید بدید نباشد. حالا بگذارید ببیند بالای زانو چه جوری است. آیا در غرب که گفتند بگذار ببیند و همه چیز را دیدند، آیا غرب سیر شد؟ یعنی شهروندان غربی از نظر جنسی سیر و اشباع شده اند؟ چنین چیزی نیست. لذا در غرب هر چه جلوی قضیه را باز کردند، تشنه تر شدند و از روابط با زن کشیدند به روابط با مرد. دیدند فایده ندارد، رابطه با زن به چه درد می خورد. مردها هم گفتند ول کنید مردها را. اینها ما را استعمار می کنند. فمینیست ها گفتند رابطه زن با زن را ترویج کنیم که زن ها از مردها مستغنی بشوند. بعد رفتند به سراغ رابطه انسان بالغ با نابالغ و به بچه ها تجاوز کردند، بعد رفتند به سراغ حیوانات. انسان یک موجود سیری ناپذیر است و خداوند متعال خطوطی را ترسیم فرموده و گفته از اینجا جلوتر نرو، چون این عطش تمام نمی شود، بلکه متنوع تر می شود. در این فرصت عمری که به انسان داده می شود، قرار نیست که به طور کامل به خواسته های نفسانی خودش برسد. در روایات هم داریم که اگر کسی در این وادی بیفتد، آخر عمرش به حسرت می افتد. کسی که همه عمرش را گذاشته روی این که این یا آن زن را تجربه کند و چشم چرانی کرده، آخر عمرش با حسرت از دنیا می رود و می گوید ما که چیزی نچشیدیم. ان شاءالله جوانان لذت ببرند. ما که عمرمان گذشته، ان شاءالله جوان ها حالش را ببرند. آخرش هم با حسرت می میرد.

و راهی که خداوند متعال جلوی پای بشر گذاشته این است که به اندازه ضرورت و بقای نسل و نه فقط برای بقای نسل که برای زندگی با نشاط، در حد شرعی و با حلالی این رابطه را داشته باش تا زندگی ات را بکنی، نه اینکه بخواهی در این قضیه به سیری برسی، چون سیری وجود ندارد.

عدم برخورد با مظاهر بی حجابی

…چیزی هم که مشخص است این است که این موضوع چندان محل دغدغه مردم نیست. آن قدر مسائل اقتصادی و فشارهای مختلف وجود دارند که این قضیه خیلی ذهن مردم را مشغول نمی کند. ولی چیزی که به نظر می رسد موضوع حجاب ابزاری است در دست دشمن که بعضی وقت ها روی آن دست بگذارد، درباره اش صحبت و جامعه را چند دسته کند. نظر شما درباره این قضیه که بیش از آنچه که یک دغدغه واقعی کف جامعه باشد، بیشتر آلتی است در دست دشمن خارجی برای فشار آوردن به جمهوری اسلامی.

این مسئله بیشتر در نزدیکی های انتخابات بروز پیدا می کند. اینها یک سری مطالبات غیرواقعی را ایجاد می کنند تا مطالبات واقعی در بین آنها گم شود. بحث قصاص، حجاب، اعدام. چند وقت دیگر بحث دوچرخه سواری زنان مطرح خواهد شد. همیشه نزدیک انتخابات این جور بحث ها مطرح می شوند. اینها بیشتر ابزار سیاسی هستند تا نیاز مردم. این امر کاملاً مشخص است که واقعاً نیاز مردم ما این نیست. مثلاً در قضیه انتخابات ۹۲، یکمرتبه دوقطبی دیوارکشی در خیابان را مطرح کردند. و این که می خواهند پیاده روها را زنانه مردانه کنند. از این حرف خنده دارتر سراغ دارید؟ مثلاً کسی مثل آقای رئیسی که خانمش یک آدم تحصیلکرده، مدرس دانشگاه، اهل قلم و حضور اجتماعی و سخنرانی است، حالا این آقا می خواهد بیاید و جامعه را قرنطینه کند و پیاده روها را بگوید آن طرف زنانه بشود، این طرف مردانه. دروغ به این بزرگی را با هدف دوقطبی سازی می گویند، من نمی دانم من و شما به عنوان یک کار رسانه ای لازم ا ست به این آتشی که آنها روشن کرده اند دامن بزنیم. اتفاقاً یکی از اعتراضات من به صدا و سیما همین است که یک وقت هائی در زمین دیگران بازی می کند.

ورود حاکمیت موجب تضعیف حجاب شده!

به برخی باید گفت که شما دارید در اینجا معلولی به نام گسترش بی حجابی را مطرح می کنید. جفائی که دارید انجام می دهید این است که دارید این معلول را به علتی خیالی به نام قانون اجباری بودن حجاب نسبت می دهید، در حالی که معلول این قانون نیست و اگر هم باشد، در کنارش معلول صد تا عامل دیگر هم هست. ما قبول داریم که امروز بی حجابی و بدحجابی گسترش پیدا کرده، اما نقش رسانه ها، اینترنت، اینستاگرام، تلگرام، واتساپ، رفتارهای دولت، اجراکنندگان طرح های بیگانگان در داخل کشور، ماهواره، خود بازار بسیار مهم هستند. امروز یک خانم اگر بخواهد مانتوی مناسبی پیدا کند، نمی تواند. خیلی عجیب است.

یعنی افراد متدین جامعه ما نمی توانند برای زن و دختر خود مانتوی مناسب شئون زن مسلمان پیدا کنند، ولی اگر یک مانتوی تنگ و بدن نما بخواهید، می توانید بروید سر خیابان و تهیه کنید. این یعنی عواملی در کشور ما و حتی در بازار و تجارت دارند خط دهی می کنند. چهل سال از انقلاب گذشته است و ما هنوز در زمینه تولید چادر، یک کشور قوی و تعیین کننده نیستیم. این واقعاً دردآور نیست؟

بعد بیائیم همه کاسه کوزه ها را سر قانون الزام به حجاب بشکنیم. واقعاً قانون الزام به حجاب باعث این همه به هم ریختگی در امر حجاب شده است یا فقدان همه عناصر و عواملی که باید وجود داشته باشند تا قانون حجاب درست کار کند؟ مثل این است که ماشین ما درست راه نرود و شما همه تقصیرها را بیندازید گردن کاربراتور، در حالی که چرخ شما درست نیست، گیربکس ماشین خراب است و همه جای ماشین درست کار نمی کند و شما همه تقصیرها را می اندازید به گردن پمپ بنزین. گیریم که پمپ هم درست عمل کند، چرخ اتومبیل درست راه نمی رود و اهرم های ماشین با هم match نیستند. این یک نامردی است که بعضی ها در حال حاضر… یکی از دلایلی که حجاب ب