بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل شرایط فهم قرآن :

بهره گیری عمیق علمی از قرآن کریم و فهمیدن معارف بلند آن، مشروط است به ارتباط و پیوند با معلّم حقیقی قرآن که همانا خداوند بخشنده است «الرَّحْمنُ* عَلَّمَ الْقُرْآنَ»[۱] علم قرآن همراه با رحمت خدای سبحان است و رحمت خاصّه ی خداوند شامل حال پرهیزکاران می گردد. «وَاتَّقُوا اللَّهَ وَیعَلِّمُکمُ اللَّهُ»[۲] قرآن کریم می فرماید شما تقوا را لباس پاکی روح خود کنید که بهترین لباس است: «وَ لِباسُ التَّقْوی ذلِک خَیرٌ»[۳] و خداوند نیز به شما علم عطا می کند. در جای دیگر به صورت شرط و جزا می فرماید «إِنْ تَتَّقُوا اللَّهَ یجْعَلْ لَکمْ فُرْقاناً»[۴]اگر تقوی را پیشه ی خود کنید و در برابر دستورهای الهی با تقوی باشید، خداوند برای شما نوری از علم را قرار می دهد که جدا کننده ی بین حق و باطل است.

قرآن کریم کتابی ساده و معمولی نیست تا انسان بتواند بر اثر آشنایی با قواعد عربی و مانند آن به همه ی معارفش دست یابد، کتابی است که ریشه در اوج آسمان و مقام «لدن» دارد و از علم خداوند سرچشمه گرفته و درک معارف بی انتهای آن بدون نردبان تقوا و ارتباط با خدا، امکان پذیر نیست، اگر چه چشم و گوش و حواس انسان در بهره مندی از علم، دخالت دارند ولی جای علم و مخزن اصلی آن همان قلب است و خدای سبحان علم الهی را به قلب کسی القا و الهام می کند که با نیروی تقوا، از سلامت و پاکی لازم برخوردار باشد.

تقوا در قرآن کریم، در برابر مقامات ایمانی دیگر نیست، بر خلاف توبه، بازگشت، صدق، احسان و… که همه از مقامات ایمانند. تقوا دارای مراتب است و با هر درجه از ایمان سازگار است؛ هدایت نیز دارای همین درجات است و هر کس هر مرتبه أی از تقوا داشته باشد، هدایت معادل همان مرتبه از تقوا نصیب او می گردد. آیه ی «إِنَّ أَکرَمَکمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقاکمْ»[۵]نشان می دهد که تقوا دارای مراتبی است که هر کس در مرتبه ی بالاتری قرار بگیرد نسبت به دیگران، کرامت بیشتری دارد.

تقوای عام، تقوای خاص، تقوای اخصّ

قرآن کریم یک درجه از تقوا را به عنوان اصل ایمان معرّفی می کند که همان انجام واجبات و ترک محرّمات است. این تقوا، تقوای عمومی است و تحصیل آن بر همه ی مردم لازم است چنانکه فرمود: «فَأَنْزَلَ اللَّهُ سَکینَتَهُ عَلَی رَسُولِهِ وَعَلَی الْمُؤْمِنِینَ وَأَلْزَمَهُمْ کلِمَهَ التَّقْوَی»[۶] این نازلترین درجه ی تقوا است که «تقوای عام» شمرده می شود.

مرحله ی بالاتر از آن که «تقوای خاص» نامیده می شود، آن است که مستحبّات را انجام د