پاورپوینت فایل | مرجع دانلود فایل
توضیحات
ارائهی فایل پاورپوینت کامل شعرخوانی برای مرد با صلابت – تجربهای خاص و متمایز!
پاورپوینتی حرفهای و متفاوت:
فایل فایل پاورپوینت کامل شعرخوانی برای مرد با صلابت شامل 97 اسلاید جذاب و کاملاً استاندارد است که برای چاپ یا ارائه در PowerPoint آماده شدهاند.
ویژگیهای برجسته فایل فایل پاورپوینت کامل شعرخوانی برای مرد با صلابت:
- طراحی خلاقانه و حرفهای: فایل فایل پاورپوینت کامل شعرخوانی برای مرد با صلابت به شما این امکان را میدهد که مخاطبان خود را با یک طراحی خیرهکننده جذب کرده و پیام خود را به بهترین شکل انتقال دهید.
- سادگی در استفاده: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل شعرخوانی برای مرد با صلابت به گونهای طراحی شدهاند که استفاده از آنها بسیار آسان باشد و نیاز به تنظیمات اضافی نداشته باشید.
- آماده برای ارائه: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل شعرخوانی برای مرد با صلابت با کیفیت بالا و بدون نیاز به ویرایش، آماده استفاده هستند.
کیفیت تضمینشده با دقت بالا:
فایل فایل پاورپوینت کامل شعرخوانی برای مرد با صلابت با رعایت بالاترین استانداردهای طراحی تولید شده است. بدون نقص یا بهمریختگی، تمامی اسلایدها آماده برای یک ارائه بینقص و حرفهای هستند.
نکته مهم:
هرگونه تفاوت احتمالی در توضیحات ممکن است به دلیل نسخههای غیررسمی باشد. نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل شعرخوانی برای مرد با صلابت با دقت و حرفهای تنظیم شده است.
همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل شعرخوانی برای مرد با صلابت را دانلود کنید و ارائهای حرفهای و تأثیرگذار داشته باشید!
بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل شعرخوانی برای مرد با صلابت :
«شب غوغای جوان ها»، «شبی برای دیدار با ماه»، همه اینها را که جستجو کنید می رسید به مراسمی در نیمه رمضان که هرساله برگزار می شود، برنامه ای که تشریفات خاصی ندارد و یک افطاری ساده است، اما هزاران چشم به همین مراسم است و خیلی ها منتظرند که قرعه به نام شان باشد تا در این مراسم داشته باشند و حتی اگر شعر نخوانند باز هم باشند؛ مراسم دیدار نیمه رمضان با شعرا، سالهاست که برگزار می شود. در این گزارش با شاعرانی صحبت کردیم که در این دیدار حضور و شعرخوانی داشته اند و برایمان از این شب و این دیدار گفته اند. به سراغ شاعران افغانستانی رفتیم که رهبر معظم انقلاب، همیشه نگاه ویژه ای به این شاعران داشته است. همچنین سابقه برگزاری این چنین جلسه شعرخوانی از زبان افرادی که از سال های قبل از انقلاب با رهبری آشنا بودند هم در بخش دیگری از این گزارش آمده است.
علاقه رهبری به پهنه شعر فارسی، محمدکاظم کاظمی شاعر افغانستانی
سابقه برگزاری این جلسه شعرخوانی که با عنوان دیدارهای نیمه رمضان یا دیدار شاعران با مقام معظم رهبری شناخته می شود؛ به سالهای قبل از رهبری ایشان باز می گردد و این نشان از علاقه ویژه رهبری به شعر و شاعران است. اولین دیداری که من در جلساتی از این جنس شرکت کردم در نوروز سال ۱۳۶۷ بود که ایشان به مشهد تشریف آورده بودند و با وساطت بعضی از دوستانی که با دفتر ایشان ارتباط داشتند، جلسهای برای شاعران خراسان در حرم رضوی(ع) برگزار شد.
از آن زمان به بعد هم این دیدارها چه در زمان ریاست جمهوری ایشان و چه در زمان رهبری شان وجود داشته که نشان دهنده اهمیت موضوع شعر برای ایشان است و برای همین است که از «شعر» بهعنوان ثروت ملی و کالای ملی یاد می کنند؛ این در حالی است که بسیاری از مسئولان نسبت به نقش مهم شعر در جامعه ایرانی تردید دارند یا احیانا کم توجه هستند. دیدارهای شاعران با ایشان می تواند اهمیت و جایگاه شعر را به عنوان رشته مادر گوشزد کند.
موضوع دیگری که برایم جالب است و در همه دیدارها در خاطرم مانده، میزان وقوف و اطلاع ایشان از عناصر شعر و جوانب فنون شعر است. یعنی ایشان علاوه بر اینکه برای خود شعر اهمیت قائل هستند، خودشان شعرشناس خوبی هستند و در جلسات هم نقدها و نکته های خوبی در مورد اشعار خوانده شده، ارائه می کنند که بعضی مواقع بنده دیدم نسبت به بعضی از دوستان که متخصص در امر شعر هستند، هم نقد ایشان دقیق تر بوده است.
بنده خاطره ای هم دارم از یکی از دوستان شاعر ما که در وزن شعر مسلط است. در سال های پیش مثلا ۱۵ سال پیش در یکی از دیدارها ایشان یک وزنی ابداع کرده بود و می گفت این وزن از متفرعات بحر عروضی است و من که در آن جلسه بودم دیدم که نظر ایشان دقیق تر از همان دوستی بود که به وزن شعر مسلط بود؛ البته که تشخیص آن وزن هم دشوار بود. موضوع سوم حضور ذهن و وقوف دائمی ایشان با جریان های شعر است. یک وقتی است که کسی با فنون شعر به صورت قدیمی آشناست ولی با جریان شعری امروز فارسی آشنا نیست. یعنی بسیاری از مسئولان و علما و روحانیون نسبت به شعر مشروطه به این طرف، آگاهی زیادی ندارند. به خاطر اینکه تحصیلات شان و آشناییشان با شعر مبتنی با متون قدیمی است ولی در خصوص ایشان نکته جالب این است که از شاعران دوره مشروطه و بعد شاعران قبل از انقلاب اسلامی و بعد از انقلاب اسلامی و حتی شاعران جوانی که در سالهای اخیر بیشتر رشد کرده اند، غالبا با اسم می شناسند و حتی اشعاری هم حفظ هستند و اشاره می کنند. این هم باز نکته قابل توجهی است که در مورد ارتباط ایشان با شعر دیده می شود. موضوع دیگری که برای بنده جالب است، علاقه ایشان به تمام پهنه شعر فارسی است و توجه خاصی که به شعر افغانستان دارند. بنده از اولین دیدارهایی که خدمت ایشان رسیدم و شعر خواندم و گفتم از افغانستان هستم؛ ایشان گفتند من به شعر افغانستان علاقه دارم و سراغ بعضی از شاعران افغانستان را گرفتند، شاعرانی که نیم قرن پیش بودند و بنده هم خیلی اطلاعی از وضعیت آنها نداشتم، ایشان سراغ می گرفتند که آقای محمود فارانی مثلا الان در کدام کشور است؟ یا مثلا در حوزه ادبیات داستانی غالبا در دیدارها وقتی صحبت می شده ایشان از افغانستان و از کتاب هایی صحبت می کردند که برخی از این کتاب ها در ایران هنوز به بازار نیامده ولی به دست ایشان رسیده است، مثل کتاب «شوکران درگین سرخ» از حسین فخری که اصلا در ایران منتشر نشده بود ولی ایشان آن کتاب را خوانده بودند.
گویا کسی از مقاومت افغانستان برایشان اهدا کرده بود یا به نوعی با اسم کتاب و اسم نویسنده آشنا بودند. نکته دیگری از این دیدارها به یاد دارم این بود که یک بار که برای صحبت های حاشیه ای خدمت شان رسیدم؛ دیدم که نگرش و نگاه مثبت خوبی نسبت به جامعه افغانستان داشتند؛ بنده یکی دو باری که از ایشان بابت عنایتی که به تحصیل دانشآموزان مهاجر داشتند، تشکر کردم؛ ایشان گفتند با مردم افغانستان از قدیم حشر و نشر داشتند و حتی در زمانی که در مشهد بودند؛ بسیاری از طلبه های حوزه علمیه، از افغانستان بودند. وقتی که در این دیدارها شعری از افغانستان خوانده می شود و شاعران افغانستانی مطرح می شوند برای دیگر مسئولان افغانستان هم می تواند هدایتگر این باشد که توجه بیشتری به گستره وسیع قلمرو زبان فارسی داشته باشند.
یکی دو بار اتفاق افتاد که حضور بنده در این جلسات چند سال فاصله افتاد یا حضور دیگر شاعران ما. مثلا در جلسات دهه گاهی اتفاق میافتاد شعر افغانستان در میان نبود که ایشان گفتند چند سال است که ما شعر شاعران افغانستان را نشنیده ایم به نوعی خاطره ذهنی برای ایشان بوده که از شعر افغانستان همیشه انتظار داشتند که در جلسات باشد و در بعضی مواقع هم که برخی از شاعران ما در برخی جلسات حضور داشتند و در بعضی دیگر حضور نداشتند، می پرسیدند که فلان شاعر کجاست و این نشان میدهد که این موضوع برایشان اهمیت خاصی دارد.
نگاه منتقد ادبیات ما عین سیاست ماست؟
محمد شیخی شاعر
مثل آن جایی که ارتباط شاعران و نویسندگان با دوستان سیاسی خود در طول تاریخ به خاطر تفاوت نگاه در مسائل سیاسی به تعلیق یا بن بست رسیده است. در خاطره ادبیات ما این اتفاقها به وفور نمایان است. در تورق تاریخ می شود از دوستی و ارتباط عاطفی شخص رهبری با شاعران بزرگ هم عصر خود مثل مهدی اخوان ثالث و… یاد کرد، رابطه ای که شاید در پیچ های سیاسی تاریخ دچار کش و قوسهای فراوان شده باشد اما در لابهلای همه این صفحات می توان این را مشاهده کرد که با تمام اختلاف نظرها و تفاوت سلایق، هیچگاه در توصیف و تحسین کیفیت و جایگاه شعر و شاعری اخوان ذره ای خدشه وارد نشده است، اما چه می شود که سال ها بعد و در امروز و در شرایطی که آرامش بیشتری در فضای جامعه ادبی و سیاسی حکمفرماست، بر خلاف مشی رهبری افرادی دچار ضعف در حافظه تاریخی خود میشوند و با خودکار قرمز بر نام و اسم و رسم شاعرانی که از زاویه چشم این افراد به مسائل نگاه نمی کنند خط بطلان می کشند؟
در تاریخ انقلاب، وقتی به عقب نگاه می کنیم به این می رسیم که یکی از عوامل موثر در تسریع فرآیند انقلاب، عدم وجود فضا برای فعالیت شاعران و نویسندگانی بود که با قشر آسیب پذیر جامعه همدرد بوده اما زبان شعرشان به مذاق خیلی ها خوش نمی آمد و امروز جامعه ما متاسفانه به همان بیماری در زمینه ادبیات دچار شده است.
بهانه این صحبت ها چیزی نیست جز مراسم هر ساله دیدار رهبری با شاعران در ماه مبارک رمضان، مراسمی که در جای خود جای تحسین و شوق دارد چرا که می توانست و شاید می تواند محفلی باشد برای استحکام بخشیدن به بدنه ادبی جامعه. می تواند فضایی باشد برای نشان دادن اینکه قرار نیست چون روزگار گذشته یک حرف خاص از یک سری دهان های انتخاب شده بیرون بیاید. میتواند سکویی باشد برای پرواز اندیشه های مختلف و شاید ناهمگون. یک جمع اضداد مسالمت آمیز می تواند گوشی باشد برای شنیدن نگاه های متفاوت افراد با زوایای جدید از جامعه و می تواند باغچهای باشد برای شکوفایی گل هایی که هر کدام رنگ و عطر و بوی خاص خود را دارد و هر کدام جایگاه و منزلت خود را. اما و چقدر این اما مزه گسی دارد.
اما همه اینها قربانی بازی سلیقه هاست. برخی مسئولان این جلسه هر ساله در نگاهی خاص که به خاطر عدم شناخت تفکر شخص رهبری است، در انتخاب های خود آن چنان تصمیم های عجیبی گرفته اند که بارها با نقدهای جدی رهبری هم مواجه شده اند؛ اما گوش شان نهت نها بدهکار نیست، بلکه هر سال شگفتانه ای برایمان دارند؛ از کیفیت شعرهای خوانده شده می گذریم چون بحث اصلی این نوشته نیست و به موضوع انتخاب کردن شاعران برای حضور در این جلسه می رسیم. البته این هم موضوعی است که در این چند سال آنقدر تکرار شده است که نیازی به تکرار آن نیست و فقط باید به این اشاره کرد که اسم این جلسه را دیدار شاعران و رهبری نباید گذاشت؛ چراکه به تعبیری این دیدار، تنها دیدار دوستان مسئولان این جلسه با رهبری است.
این مسئولان جریان شعرهای خوانده شده را فقط پیرامون حوزه های کاری و مورد علاقه خود سوق می دهند، حتی به قیمت نزول کیفیت در مورد موضوعات اشعار هم باید این نکته را گفت که اشعار آیینی و مرثیه و… خود یک جلسه خاص و جداگانه با حضور شاعران و مداحان دارد و طبیعتا نباید تمام این جلسه دیگر را با موضوعات ارزشی و آیینی پر کرد؛ بلکه طبیعتا موضوعات آزاد و اجتماعی و چه بسا عاشقانه نیز نیاز مبرم جامعه امروز است و رهبری خود بارها نشان دادهاند که این موضوع ها جدی است و باید به آنها بها داد.
در انتهای کلام اشاره می کنم که اگر هدف از برقراری این جلسه، تنها عرض اندام و ترویج سلایق شخصی عده ای در حضور رهبری است، باید گفت که این مهم را در بهترین حالت ممکن در حال انجام هستند و به مسئولان باید خسته نباشید گفت. اما اگر قصد ارائه نتایج سالانه ادبیات کشور برای رهبری و همچنین رونمایی از ادبیات و شاعران کاربلد و اشعار فاخر است، همین جا صراحتا عرض می کنم که مسئولان جلسه بیراهه ای را پیش گرفته اند. البته که تورق کتاب شاملو در نمایشگاه کتاب امسال نشانه ای است برای این مسئولان، اگر بیندیشند. هر چند بعید نیست که این دوستان به خاطر این عمل به رهبری نیز خرده بگیرند، در نهایت کلام را با فرمایش امیرالمومنین به پایان می رسانم که بارها به اصحاب خود فرموده اند: «:اُنْظُرْ الی مَا قَالَ، و لا تَنْظُر إِلَی مَنْ قَالَ؛ به گفته بنگر، نه به گوینده» باشد که رستگار شویم.
هواخواه واقعی شعر
شعر معاصر را از چند چیز در یاد دارم، یکیشان، کتابهای شعر خواهرم در قفسه اش بود، دیگری هم همان کلیپ هایی که در آن سالها با اینفرارد و بلوتوث، در تلفن های همراه دستبهدست می شد. مثلا – فیض- را از همان بیت: مرگا به من که با پر طاووس عالمی / یک موی گربه وطنم را عوض کنم، می شناختم. یا – مرحوم زرویی نصرآباد- را به: ای جماعت چطوره حالاتتون؟ شناخته بودم. بعدها بیابانکی و امیری اسفندقه و ساعد باقری و برقعی و خیلیهای دیگر را هم به عنوان شاعر شناختم. دقیقا وقتی که آنها را در بیت رهبری دیدم. من آن روزها وارد جماعت شاعر نشده بودم و تصورم از دنیای شاعران همین بود. این در کنار معانی دیگرش این معنا را برای منظور من دارد که این جلسه در این سطح، یکی از مهم ترین رویدادهای فرهنگی کشور و به یقین مهم ترین رویداد عرصه شعر است. در همین سال هایی که جشنواره شعر فجر در سخیف ترین و کم فروغ ترین شکل ممکن خود برگزار میشود. برای من که شاعرم، شعر حیات است، اما برای عامه این مساله چقدر دارای اهمیت است که هیچ صنف دیگری از هنرمندان این نوع ارتباط را ندارند و سیگار آزاد! در بیت رهبری تردد نمیکنند و یکی از دیدارهای مهم رهبری در هر سال این مراسم شعرخوانی است؟
گرچه خود رهبری از شعر هستند و شعرتر! اما این مساله نمی تواند تاثیر زیادی در این اتفاق داشته باشد. شعر زبان مادری این مردم است و باید به این اصیل ترین و غنی ترین هنرمان افتخار کنیم و هواخواهش باشیم. آقا، حقیقتا هواخواه ادبیات و شعر است، چنانکه در هر شرایطی چه سیاسی و چه غیر از آن و با تمام مشغله های به ظاهر مهم تر، این جلسه برگزار و این اهتمام به ادبیات و نگاهبانی از فرهنگ و زبان پارسی ورزیده شده است. اینها را عرض کردم که بگویم در مواجهه دیدار شاعران با رهبری با یک اتفاق مهم روبهرو هستیم. البته که این رویداد مهم نیز مثل باقی، از حاشیه دور نیست. برای خالی نبودن عریضه همین را میگویم و رفع زحمت می کنم.
با یک پیش فرض، جملات بعد را بخوانید. رهبری هر سال خودشان می گویند که من میهمان این جلسه هستم و فقط حضور دارم و نقشی در حضور افراد ندارم. تا قبل از سال ۸۸، جناب باقری مدیریت جلسه را برعهده داشتند و عموما یک جماعت از شاعران با طیف فکری همسو به جلسه دعوت میشدند. از سال ۸۸ به بعد نیز مدیریت به جناب قزوه رسید، که این تجمع همسو با تفکر برگزارکنندگان بیشتر از پیش به چشم آمد. و در تمامی این سال ها حرف دوستان شاعر و غیر مسئول این بود که بگذارید تمامی صداها شنیده شود. گویا امسال اجرای مراسم به جناب امیری اسفندقه رسیده است. خدا کند که چنین افتد.
شعرجوان ها، زیر ذره بین اهل فن
حسین دهلوی شاعر
هر ساله در روزهای سیزدهم و چهاردهم ماه مبارک رمضان، میان شاعران در جمع های حقیقی و مجازی، حرف از دیدار است. دیداری که به همت حوزه هنری، در شب میلاد امام حسن(ع)، به میزبانی بیت رهبری برگزار می شود. از سخنان رهبر انقلاب اسلامی، مشخص است که امر شعر و ادبیات فارسی از دیرباز برای ایشان دغدغه ای اساسی به حساب می آید و به تاثیر شعر فارسی آنقدر واقفند که همواره سخنرانیها و خطبه هایشان از زیور ابیات شیرین فارسی خالی نیست. اشراف ایشان نیز بر شعر فارسی و مبانی ساختاری و سبک شناسی شعر، برای اهل فن بسیار قابل توجه است. گاه دیده شده که ایشان بیتی از شاعری ناشناس را شنیده و از روی ویژگی های سبکی آن بیت، نام شاعر را به درستی حدس زده اند. هرچند رهبری به طور مستقیم نقشی در انتخاب شاعران و اداره این دیدار ندارند، اما همین که چند ساعتی بعد از افطار را به این امر اختصاص میدهند، خود نشانگر اهمیت موضوع شعر فارسی نزد ایشان است.
خصلت مهمی که دیدار شب پانزدهم ماه مبارک رمضان دارد، سادگی و صمیمیت آن است. از نماز جماعت ساده ای که در حیاط، روی حصیر خوانده می شود گرفته تا افطاری و شام ساده، فضای ساده و آراسته اتاق جلسه و… . پس از نشستن شاعران در صفوف نماز جماعت، آقای خامنه ای می آیند و دقایقی پیش از اذان را به گپوگفت با شاعران می پردازند. گروهی شعرهای دستنویس شان را به ایشان می دهند و عده ای دیگر کتاب هایشان را تقدیم می کنند
- لینک دانلود فایل بلافاصله بعد از پرداخت وجه به نمایش در خواهد آمد.
- همچنین لینک دانلود به ایمیل شما ارسال خواهد شد به همین دلیل ایمیل خود را به دقت وارد نمایید.
- ممکن است ایمیل ارسالی به پوشه اسپم یا Bulk ایمیل شما ارسال شده باشد.
- در صورتی که به هر دلیلی موفق به دانلود فایل مورد نظر نشدید با ما تماس بگیرید.
هنوز هیچ نقد و بررسی وجود ندارد.