فایل پاورپوینت کامل شورای خانوادگی و تاثیر مشورت

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل شورای خانوادگی و تاثیر مشورت :

خودرایی، استبداد به رای، تک روی و خود محوری، پایه بسیاری از ناهنجاری هاست. در مسایل خانوادگی نیز تصمیم گیری های یک طرفه و بدون مشورت با سایر افراد خانه، اغلب مساله ساز است.

هم احترام گذاشتن به همسر و فرزندان ایجاب می کند که درباره موضوعاتی که به امور خانواده مربوط می شود، با آنان مشورت شود، هم ثمره آن، بهره گیری از افکار آنان است. چه خوب است که خانه ها، مجلس شورای خانوادگی باشند و اعضای خانواده، همه حق نظر دادن داشته باشند و مسایل و مشکلات خانواده را با سر انگشت مشورت و تبادل نظر حل کنند.

لازمه یک زندگی جمعی، تفاهم، حسن ظن و اعتماد است. بکار گیری اصل مشورت در خانه، این عناصر مورد نیاز را در پدید آمدن محیط و جمعی صمیمی و متعادل فراهم می سازد. مثلا اگر مرد، بخواهد بدون همفکری با همسرش یک مهمانی بدهد، یا زن بدون هماهنگی و مشورت به دیدن اقوام خود، یا فرزند بدون طرح مساله با والدین، به یک اردو و مسافرت برود، یا بدون نظر خواهی از هم، تصمیم بگیرند خانه را بفروشند یا خانه ای بخرند یا تغییر شغل دهند، یا تغییراتی در ساختمان و بنای خانه پدید آورند، این گونه تک رویها اغلب مساله ساز و بحران آفرین و حداقل زمینه ساز گله و شکایت می شود.

این ضرب المثل: همه چیز را همگان دانند از یک حکمت ریشه دار خبر می دهد. گاهی علاقه به یک چیز و کار، انسان را از دیدن ضعف ها و درک معایب آن کر و کور می سازد. مشورت و رایزنی با دیگران، برای درستی یک تصمیم و عمل، بستر مناسب تری فراهم می آورد. اشخاصی هم که در خانه مورد مشورت قرار می گیرند و به نظر و راءی آنها توجه می شود، احساس شخصیت می کنند و در کارهای خانه، بیشتر احساس مسؤ ولیت و نقش و جایگاه می کنند.

مشاور پیر یا جوان؟

البته در مشورت، سن و سال چندان مهم نیست. آنچه رایزنی ها را اعتبار می بخشد و مشورت را ارزشمند و قابل اعتماد می سازد، عقل، تجربه و ایمان و صداقت است. مشاوره با خردمندان مجرب و مؤ منان صادق، مانع آسیب در تصمیم و عمل می شود و چون علی القاعده، پیران کارآزموده و سالمندان جهان دیده، با تجربه ترند و تجربه بالاتر از علم است، توصیه شده که با سالمندان مجرب مشورت کنند. در خانه، دیدگاه بزرگ خانواده و خاندان می تواند طرف مشورت خوبی به شمار آید. حضرت امیر (علیه السلام) می فرماید: افضل من شاورت ذوی التجارب؛ [۱]برترین کسی که با آنان مشورت می کنی، صاحبان تجربه هایند.

در سخنی از حضرت رسول (صلی الله علیه و آله) مساله عقل ملاک قرار گرفته است. می فرماید :استرشدوا العاقل و لا تعصوه فتندموا[۲]. با خردمند مشورت کنید و راه رشد را جویا شوید و نافرمانی او نکنید که پشیمان می شوید.

هرچند تصمیم نهایی در خانواده، با بزرگ خانه است، ولی چرا باید خود را از اندیشه و فکری بقیه افراد، محروم ساخت؟ اگر در خانه، بزرگتری باشد که دانش و تجربه افزونتری دارد، چه بهتر که از نظرات پخته او هم استفاده شود. و اگر جوانان تیز هوش و با استعداد و آگاه هم باشند، مشورت با آنان به خاطر تیزهوشی و فراست و جولان ذهنی و سرعت انتقالی که دارند، می تواند بسیار کارساز باشد.

حضرت امیر (علیه السلام) در سخنی حکیمانه فرموده است:

هرگاه در کاری نیازمند مشورت بودی، آن را ابتدا با جوانان در میان بگذار، چرا که ذهن و فکر آنان تیزتر است و سرعت انتقالشان بیشتر. سپس آن را با سالمندان با تجربه هم در میان بگذار و بر آنان عرضه کن، تا نیک و بد و قوت و ضعف آن را پی جویی کنند و بهترین را انتخاب کنند، چون تجربه آنان بیشتر است. [۳]

در این کلام علوی، هم ذهن باز و فکر تیز معیار به شمار آمده است، هم تجربه که اغلب در پیران جهان دیده است. هر کس به خاطر برخورداری از مواهبی می تواند طرف مشورت قرار گیرد و ما را در تصمیم گیری درست تر، یاری کند. در روایت است که جمعی از اصحاب نزد امام رضا (علیه السلام) بودند. از پدر بزرگوارش امام موسی بن جعفر (علیه السلام) یاد شد. حضرت فرمود: عقل و خرد او قابل مقایسه با عقل دیگران نبود، ولی در حال گاهی با غلامان سیاه خود مشورت می کرد. وقتی می گفتند: آیا با چنین شخصی مشورت می کنی؟ می فرمود: خدای متعال چه بسا فتح و گشایش را بر زبان این شخص قرار داده است! [۴]

حرمت بزرگان

پدر و مادر، به معنای واقعی کلمه چراغ خانه اند. به خصوص اگر به سن بالایی رسیده باشند، محور وحدت و رمز همبستگی و کانون الفت در افراد خانواده اند. هم احترام شان لازمتر است، هم حقوقی اخلاقی و معاشرتی شان بیشتر است.

در فرهنگ دینی و آداب تربیتی ما، بزرگ داشت و حرمت نهادن به بزرگ، یک وظیفه است. توصیه حضرت امیر (علیه السلام) این است که دانشمند را به خاطر عملش و بزرگ سال را به خاطر سن و سالش باید احترام کرد یکرم العالم لعلمه و الکبیر لسنه[۵]. کانون خانواده، به شدت محتاج این تکریم ها و حرمت نهادن ها به بزرگان است، تا از اراده و تدبیر و کار آرایی بزرگان در حل م